Hebreus 3
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs VC
1 — ausente —
1 Portanto, irmãos santos, participantes da vocação que vos destina à herança do céu, considerai o mensageiro e pontífice da fé que professamos, Jesus.
2 — ausente —
2 Ele é fiel àquele que o constituiu, como também Moisés o foi em toda a sua casa {Nm 12,7}.
3 Ñehua, yeñoteñ ñerraʼm eñall puepahuarr pocoll ñeñt̃ t̃omatenet eʼñe cohuen añchaʼña atarr cohuen yenten ñeñt̃ t̃omateneʼ. Amachña aña cohuen yenteno pocoll t̃arroʼmar pocollpaʼ ama ñot̃ayeʼ cohuenteno; eñallcaʼyeña pamoʼmteʼ ñeñt̃ aʼcohuentateneʼ. Att̃ecmach yeñch ñam̃a Jesús atarr cohuen t̃arroʼmar ñapaʼ att̃o ameʼñatana shonteʼ ñeñt̃chaʼ pueyochreneshaʼ p̃aʼ Pompor att̃oña t̃omatosan ñam̃a pocoll ñeñt̃ atarr cohuen ñeñt̃chaʼ paʼpaquëll pen Pompor. Moiséspaʼ amachña ñañeña atarr cohuen yenteno t̃arroʼmar ñapaʼ ama ñayeʼ t̃omataye ñeñt̃chaʼ paʼpaquëll perr Yompor.
3 Porém, é tido muito superior em glória a Moisés, tanto quanto o fundador de uma casa é mais digno do que a própria casa.
4 Ñehua, yeñoteñ allohuen pocollpaʼ ama ñot̃ayeʼ yec̈hquëno; c̈hocmacaʼyeña eñall ñeñt̃ yec̈hcateneʼ. Ñeñt̃ yec̈hcateʼ esocmañen ñeñt̃ eñalletyetsa ñeñt̃paʼ Yomporña yec̈hcatuahueʼ.
4 Pois toda casa tem seu construtor, mas o construtor de todas as coisas é Deus.
5 Añña Moiséspaʼ eʼñe cohuen etsotan ñeñt̃ atet̃ yechya Yompor; ñeñt̃paʼ oʼch es eñotatyesan acheñeneshaʼ t̃arraña ñeñt̃paʼ tomaʼnteñtsa. Tsapat̃onet̃ña Yomporpaʼ oʼch eñotaterranet ñeñt̃ eʼñe eñotoc̈hen. Amaʼt eʼñe cohuen etsotenaneñ Moisés allohuenacop ñeñt̃ paʼpaquëll pen Yompor allempo, t̃arraña ñeñt̃ att̃o sherbenan Yompor paʼpacllopaʼ ñapaʼ att̃a pueñañra peñ Yompor. Amaña Puechemereyeʼña peñe.
5 Moisés foi fiel em toda a sua casa, como servo e testemunha das palavras de Deus.
6 Ñapaʼ añcaʼyeña Puechemer pen Cristo ñeñt̃chaʼ sherberrets tsapat̃onet̃ allohuenacop ñeñt̃chaʼ eʼñe paʼpaquëll perr Pompor. Ñapaʼ eʼñe cohuen etsoterran ñeñt̃ eʼñe Pomporecop. Allohueneypaʼ eʼñe paʼpaquëll p̃ohueney Yompor allchaʼ yec̈hena ña ñerraʼm alloʼnach huomenc yeyemuetneña att̃ochña eʼñe yocsheñeshocma yecuaʼhuanom ñeñt̃ oʼpatatenya.
6 Cristo, porém, o foi como Filho à frente de sua própria casa. E sua casa somos nós, contanto que permaneçamos firmes, até o fim, professando intrepidamente a nossa fé e ufanos da esperança que nos pertence.
7 Ñeñt̃oʼmarña Parets Puecamquëñot̃paʼ atet̃ oten all aquellcaret̃ Yompor poʼñoño ñeñt̃paʼ atet̃ oten:
7 Por isso, como diz o Espírito Santo: Hoje, se ouvirdes a sua voz,
8 sañapaʼ c̈hochña seʼm̃ñoch, amachña c̈ha seʼcharrtatatsto seyoc̈her. Amach c̈ha sat̃pareʼtatsche atet̃ peʼt̃ israelneshaʼ ahuat̃ allempo chopeñeʼchyeseteʼt̃ amayo. Allñapaʼ epayeʼ atsrreʼmoc̈htanaʼtyesneteʼt̃.
8 não endureçais os vossos corações, como por ocasião da revolta, como no dia da tentação no deserto,
9 All amayo satañneshaññapaʼ atarr topatneteʼt̃ att̃oʼch eñotnet poʼñoc̈hoʼt̃eʼ atsaʼtatañen. Ñetpaʼ atet̃ p̃aʼyesneteʼt̃ amaʼt c̈hocma entyesoneteʼt̃ ñeñt̃ norrtatyesaneteʼt̃. Paʼtatsoch c̈harraʼ charohua entyesoneteʼt̃ ñeñt̃ c̈hocma negatyesaneteʼt̃.
9 quando vossos pais me puseram à prova e viram o meu poder por quarenta anos.
10 Ñeñt̃oʼmarña napaʼ atsrreʼmoc̈hen nentyesanet, napaʼ atet̃ not: “Ñeñt̃ atet̃ cot̃apeʼchenet pueyoc̈hro ñeñt̃ ama cohuenayaye ñetpaʼ atarr panteñet nocop. Ama añeyeʼ mueneneto oʼch cot̃apeʼchet ñeñt̃ cohuen nenten na.”
10 Eu me indignei contra aquela geração, porque andavam sempre extraviados em seu coração e não compreendiam absolutamente nada dos meus desígnios.
11 Atarr atsrreʼmoc̈hen nentaneteʼt̃. Ñeñt̃oʼmarña atet̃ not ñocpuet: “Ñetña poʼñoc̈h amaʼt ahuat̃apaʼ amach nec̈hapaterraneto allchaʼ pocsheñeshot̃paʼ oʼt̃eʼ amesapreterrnetañ.” Ñeñt̃oʼmarña ñocpuetpaʼ atet̃ nenaʼ neñoñ eʼñe na nesoʼchño.
11 Por isso, em minha ira, jurei que não haveriam de entrar no lugar de descanso que lhes prometera {Sl 94,8-11}!
12 Ñeñt̃oʼmarña masheñneshachaʼ ñam̃a noc̈haneshachaʼ t̃eʼpaʼ oʼch notas sam̃a, eʼñech señota seyoc̈hro atet̃ soct̃apeʼchyen eʼñe puesheñaʼttsos, ñatoʼpaʼ amat̃eʼ cohuenayeʼ soct̃apeʼcheno, ñatoʼpaʼ amat̃eʼ poʼñoc̈hayeʼ sameʼñeñoña Yompor. Ñerraʼm poʼñoc̈h atet̃ sepenapaʼ ñeñt̃paʼ ñeñt̃ach sequec̈hpaterreʼ Yompor amaʼt ñeñt̃ Yomporer ñeñt̃ ama arromñat̃eshayaye.
12 Tomai precaução, meus irmãos, para que ninguém de vós venha a perder interiormente a fé, a ponto de abandonar o Deus vivo.
13 Sapaʼ eʼñepaʼchña cohuen soct̃apeʼchatannaʼtnoma pat̃eʼtets yet̃ t̃ayepaʼtñapaʼ orameñ yet̃ allempot̃eñ oʼ c̈horeʼterrey Yompor. Att̃ochña soʼchñarpaʼ amach errot̃enot̃ alla shequërrserro. Att̃och amach c̈ha seʼcharrteno seyoc̈hro allochñapaʼ amach alla sat̃pareʼtere Yompor, amaʼt eʼñe puesheñarrot̃esa.
13 Antes, animai-vos mutuamente cada dia durante todo o tempo compreendido na palavra hoje, para não acontecer que alguém se torne empedernido com a sedução do pecado.
14 Alloʼnepaʼchña eʼñe huomenc yep̃aʼnom yeyoc̈her. Eʼñepaʼchña yeyoc̈hrocmañen yeyemteña Cristo atet̃ yep̃a allempo eʼñe errtey ameʼñenaya. Ñerraʼm atet̃chaʼ yeyemuetnom̃a allempopaʼ yagapapreterchaʼ Cristo ñeñt̃ oʼpatateña Pompor.
14 Porque somos incorporados a Cristo, mas sob a condição de conservarmos firme até o fim nossa fé dos primeiros dias,
15 Ñeñt̃oʼmarña oʼch alla neyerpaterrserr ñeñt̃ atet̃ oten Yompor poʼñoñ ñeñt̃ aquellcaret̃ ahuat̃ot̃eñ, ñeñt̃paʼ atet̃ oteney:
15 enquanto se nos diz: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações, como aconteceu no tempo da revolta.
16 Ñam̃a t̃eʼpaʼ oʼch neyerpaterrserr ñeñt̃ at̃pareʼtyesayeʼt̃ Yompor allempo puec̈horeʼteñot̃paʼ eñoranaʼtaneteʼt̃, ñetpaʼ ñeñt̃areta ñeñt̃et c̈haʼnmac̈haʼtaterr Moisés Egiptot̃.
16 E quais foram os que se revoltaram contra o Senhor depois de terem ouvido a sua voz? Não foram todos os que saíram do Egito, conduzidos por Moisés?
17 Ñam̃a oʼch neyerpaterrserr, ñeñt̃ atarr atsrreʼmoc̈hen entyeseʼt̃ Yompor ahuat̃ amaʼt paʼtatsoch c̈harraʼ charohua, ñetpaʼ ñeñt̃areta ñeñt̃et atarr ochñaʼtareʼtatseteʼt̃. Ñeñt̃oʼmarña ñet allempopaʼ eʼñe alla collaʼhuet amayo.
17 Contra quem esteve indignado o Senhor durante quarenta anos? Não foi contra os revoltosos, cujos corpos caíram no deserto?
18 Ñam̃a oʼch neyerpaterrserr, ñeñt̃ otaret̃tatsa allempo ñetpaʼ amaʼt ahuat̃apaʼ amach amnataret̃terreto att̃och pocsheñeshot̃etpaʼ oʼt̃eʼ amesapreteretañ Yompor, ñeñt̃paʼ ñeñt̃ara ñeñt̃et atarr at̃parñat̃tatseteʼt̃. Ñeñt̃ atet̃ otaret̃teteʼt̃ allempo, Yomporña nahuet poʼñoñ eʼñe ña paʼsoʼchño, t̃arroʼmar ñapaʼ ama puenesho poʼñoñ.
18 E a quem jurou que não entrariam no seu descanso senão a estes rebeldes?
19 Att̃oña yeñotenanet ñetpaʼ amaʼt puesheñarrot̃etapaʼ amach eshcayeʼ c̈hapueto allchaʼ yec̈haʼhuerretañ eʼñe cohuen pueñmañeshaʼ t̃arroʼmar ñetpaʼ ama eseshayeʼ cohuen ameʼñayo Yompor.
19 Portanto, estamos vendo: foi por causa da sua descrença que não puderam entrar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.