Hebreus 3
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NTLH
1 — ausente —
1 Meus irmãos na fé, vocês que também foram chamados por Deus, olhem para Jesus, que Deus enviou para ser o Grande Sacerdote da fé que professamos.
2 — ausente —
2 Pois ele foi fiel a Deus, que o escolheu para esse serviço, assim como Moisés foi fiel no seu trabalho em toda a casa de Deus .
3 Ñehua, yeñoteñ ñerraʼm eñall puepahuarr pocoll ñeñt̃ t̃omatenet eʼñe cohuen añchaʼña atarr cohuen yenten ñeñt̃ t̃omateneʼ. Amachña aña cohuen yenteno pocoll t̃arroʼmar pocollpaʼ ama ñot̃ayeʼ cohuenteno; eñallcaʼyeña pamoʼmteʼ ñeñt̃ aʼcohuentateneʼ. Att̃ecmach yeñch ñam̃a Jesús atarr cohuen t̃arroʼmar ñapaʼ att̃o ameʼñatana shonteʼ ñeñt̃chaʼ pueyochreneshaʼ p̃aʼ Pompor att̃oña t̃omatosan ñam̃a pocoll ñeñt̃ atarr cohuen ñeñt̃chaʼ paʼpaquëll pen Pompor. Moiséspaʼ amachña ñañeña atarr cohuen yenteno t̃arroʼmar ñapaʼ ama ñayeʼ t̃omataye ñeñt̃chaʼ paʼpaquëll perr Yompor.
3 Assim como a pessoa que constrói uma casa é mais importante do que a casa, assim, também, Jesus é mais importante do que Moisés.
4 Ñehua, yeñoteñ allohuen pocollpaʼ ama ñot̃ayeʼ yec̈hquëno; c̈hocmacaʼyeña eñall ñeñt̃ yec̈hcateneʼ. Ñeñt̃ yec̈hcateʼ esocmañen ñeñt̃ eñalletyetsa ñeñt̃paʼ Yomporña yec̈hcatuahueʼ.
4 Uma casa tem de ser construída por alguém, mas Deus é o construtor de tudo o que existe.
5 Añña Moiséspaʼ eʼñe cohuen etsotan ñeñt̃ atet̃ yechya Yompor; ñeñt̃paʼ oʼch es eñotatyesan acheñeneshaʼ t̃arraña ñeñt̃paʼ tomaʼnteñtsa. Tsapat̃onet̃ña Yomporpaʼ oʼch eñotaterranet ñeñt̃ eʼñe eñotoc̈hen. Amaʼt eʼñe cohuen etsotenaneñ Moisés allohuenacop ñeñt̃ paʼpaquëll pen Yompor allempo, t̃arraña ñeñt̃ att̃o sherbenan Yompor paʼpacllopaʼ ñapaʼ att̃a pueñañra peñ Yompor. Amaña Puechemereyeʼña peñe.
5 E Moisés foi um servo fiel no seu trabalho na casa de Deus e falou das coisas que Deus ia dizer no futuro.
6 Ñapaʼ añcaʼyeña Puechemer pen Cristo ñeñt̃chaʼ sherberrets tsapat̃onet̃ allohuenacop ñeñt̃chaʼ eʼñe paʼpaquëll perr Pompor. Ñapaʼ eʼñe cohuen etsoterran ñeñt̃ eʼñe Pomporecop. Allohueneypaʼ eʼñe paʼpaquëll p̃ohueney Yompor allchaʼ yec̈hena ña ñerraʼm alloʼnach huomenc yeyemuetneña att̃ochña eʼñe yocsheñeshocma yecuaʼhuanom ñeñt̃ oʼpatatenya.
6 Mas Cristo é fiel como Filho, que dirige a casa de Deus. E nós seremos a sua casa se conservarmos a nossa coragem e a nossa confiança naquilo que esperamos.
7 Ñeñt̃oʼmarña Parets Puecamquëñot̃paʼ atet̃ oten all aquellcaret̃ Yompor poʼñoño ñeñt̃paʼ atet̃ oten:
7 Por isso, como diz o Espírito Santo: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus,
8 sañapaʼ c̈hochña seʼm̃ñoch, amachña c̈ha seʼcharrtatatsto seyoc̈her. Amach c̈ha sat̃pareʼtatsche atet̃ peʼt̃ israelneshaʼ ahuat̃ allempo chopeñeʼchyeseteʼt̃ amayo. Allñapaʼ epayeʼ atsrreʼmoc̈htanaʼtyesneteʼt̃.
8 não sejam teimosos como foram os seus antepassados quando se revoltaram contra ele, no dia em que eles o puseram à prova no deserto.
9 All amayo satañneshaññapaʼ atarr topatneteʼt̃ att̃oʼch eñotnet poʼñoc̈hoʼt̃eʼ atsaʼtatañen. Ñetpaʼ atet̃ p̃aʼyesneteʼt̃ amaʼt c̈hocma entyesoneteʼt̃ ñeñt̃ norrtatyesaneteʼt̃. Paʼtatsoch c̈harraʼ charohua entyesoneteʼt̃ ñeñt̃ c̈hocma negatyesaneteʼt̃.
9 Ali os antepassados de vocês me desafiaram e me puseram à prova, embora eles tivessem visto o que eu fiz durante quarenta anos.
10 Ñeñt̃oʼmarña napaʼ atsrreʼmoc̈hen nentyesanet, napaʼ atet̃ not: “Ñeñt̃ atet̃ cot̃apeʼchenet pueyoc̈hro ñeñt̃ ama cohuenayaye ñetpaʼ atarr panteñet nocop. Ama añeyeʼ mueneneto oʼch cot̃apeʼchet ñeñt̃ cohuen nenten na.”
10 Por isso fiquei irritado com aquela gente e disse: ‘Eles são gente de coração perverso e não querem obedecer aos meus mandamentos.’
11 Atarr atsrreʼmoc̈hen nentaneteʼt̃. Ñeñt̃oʼmarña atet̃ not ñocpuet: “Ñetña poʼñoc̈h amaʼt ahuat̃apaʼ amach nec̈hapaterraneto allchaʼ pocsheñeshot̃paʼ oʼt̃eʼ amesapreterrnetañ.” Ñeñt̃oʼmarña ñocpuetpaʼ atet̃ nenaʼ neñoñ eʼñe na nesoʼchño.
11 Eu fiquei irado e fiz este juramento: ‘Eles nunca entrarão na onde eu lhes teria dado descanso!’ ”
12 Ñeñt̃oʼmarña masheñneshachaʼ ñam̃a noc̈haneshachaʼ t̃eʼpaʼ oʼch notas sam̃a, eʼñech señota seyoc̈hro atet̃ soct̃apeʼchyen eʼñe puesheñaʼttsos, ñatoʼpaʼ amat̃eʼ cohuenayeʼ soct̃apeʼcheno, ñatoʼpaʼ amat̃eʼ poʼñoc̈hayeʼ sameʼñeñoña Yompor. Ñerraʼm poʼñoc̈h atet̃ sepenapaʼ ñeñt̃paʼ ñeñt̃ach sequec̈hpaterreʼ Yompor amaʼt ñeñt̃ Yomporer ñeñt̃ ama arromñat̃eshayaye.
12 Meus irmãos, cuidado para que nenhum de vocês tenha um coração tão mau e descrente, que o leve a se afastar do Deus vivo.
13 Sapaʼ eʼñepaʼchña cohuen soct̃apeʼchatannaʼtnoma pat̃eʼtets yet̃ t̃ayepaʼtñapaʼ orameñ yet̃ allempot̃eñ oʼ c̈horeʼterrey Yompor. Att̃ochña soʼchñarpaʼ amach errot̃enot̃ alla shequërrserro. Att̃och amach c̈ha seʼcharrteno seyoc̈hro allochñapaʼ amach alla sat̃pareʼtere Yompor, amaʼt eʼñe puesheñarrot̃esa.
13 Pelo contrário, enquanto esse “hoje” de que falam as Escrituras Sagradas se aplicar a nós, animem uns aos outros, a fim de que nenhum de vocês se deixe enganar pelo pecado, nem endureça o seu coração.
14 Alloʼnepaʼchña eʼñe huomenc yep̃aʼnom yeyoc̈her. Eʼñepaʼchña yeyoc̈hrocmañen yeyemteña Cristo atet̃ yep̃a allempo eʼñe errtey ameʼñenaya. Ñerraʼm atet̃chaʼ yeyemuetnom̃a allempopaʼ yagapapreterchaʼ Cristo ñeñt̃ oʼpatateña Pompor.
14 Pois seremos companheiros de Cristo se continuarmos firmes até o fim na confiança que temos tido desde o princípio.
15 Ñeñt̃oʼmarña oʼch alla neyerpaterrserr ñeñt̃ atet̃ oten Yompor poʼñoñ ñeñt̃ aquellcaret̃ ahuat̃ot̃eñ, ñeñt̃paʼ atet̃ oteney:
15 É isso o que as Escrituras Sagradas dizem: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus, não sejam teimosos como foram os seus antepassados quando se revoltaram contra ele.”
16 Ñam̃a t̃eʼpaʼ oʼch neyerpaterrserr ñeñt̃ at̃pareʼtyesayeʼt̃ Yompor allempo puec̈horeʼteñot̃paʼ eñoranaʼtaneteʼt̃, ñetpaʼ ñeñt̃areta ñeñt̃et c̈haʼnmac̈haʼtaterr Moisés Egiptot̃.
16 Quem foi que ouviu a voz de Deus e se revoltou contra ele? Foram todos os que Moisés tirou do Egito.
17 Ñam̃a oʼch neyerpaterrserr, ñeñt̃ atarr atsrreʼmoc̈hen entyeseʼt̃ Yompor ahuat̃ amaʼt paʼtatsoch c̈harraʼ charohua, ñetpaʼ ñeñt̃areta ñeñt̃et atarr ochñaʼtareʼtatseteʼt̃. Ñeñt̃oʼmarña ñet allempopaʼ eʼñe alla collaʼhuet amayo.
17 Com quem foi que Deus se irritou durante quarenta anos? Foi com os que pecaram e caíram mortos no deserto.
18 Ñam̃a oʼch neyerpaterrserr, ñeñt̃ otaret̃tatsa allempo ñetpaʼ amaʼt ahuat̃apaʼ amach amnataret̃terreto att̃och pocsheñeshot̃etpaʼ oʼt̃eʼ amesapreteretañ Yompor, ñeñt̃paʼ ñeñt̃ara ñeñt̃et atarr at̃parñat̃tatseteʼt̃. Ñeñt̃ atet̃ otaret̃teteʼt̃ allempo, Yomporña nahuet poʼñoñ eʼñe ña paʼsoʼchño, t̃arroʼmar ñapaʼ ama puenesho poʼñoñ.
18 E de quem é que Deus estava falando quando fez este juramento: “Eles nunca entrarão na Terra Prometida, onde eu lhes teria dado descanso”? Ele estava falando das pessoas que se revoltaram.
19 Att̃oña yeñotenanet ñetpaʼ amaʼt puesheñarrot̃etapaʼ amach eshcayeʼ c̈hapueto allchaʼ yec̈haʼhuerretañ eʼñe cohuen pueñmañeshaʼ t̃arroʼmar ñetpaʼ ama eseshayeʼ cohuen ameʼñayo Yompor.
19 Portanto, vemos que elas não puderam entrar na Terra Prometida porque não tiveram fé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.