Atos 9
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs VC
1 Allempoña Saulopaʼ nanac eʼmoñeʼtenan ñeñt̃ ameʼñenaya Yepartseshar Jesús. Paʼtsrreʼmueñot̃paʼ atet̃ ot:
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 C̈hap alloʼtsenpaʼ oʼ enamos orden att̃och aʼcllatuan ñeñt̃ ameʼñetsa. Oʼ enam orden ñeñt̃chaʼ anom aʼyo anetso Damasco allecma apc̈henet judioneshaʼ poʼprahuo. Oʼch c̈hap allpaʼ oʼch aposan ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa puerahuo. Att̃och apet all llesens att̃och rromanatan acheñ ñeñt̃ cot̃eneʼ Jesús poct̃ap̃ña. Amaʼt coyaneshac̈hno ñam̃a yacmaneshac̈hno oʼch rromanatanet oʼch huancatanet oʼch anmaret̃terret Jerusaléño. Atet̃ cot̃apeʼchña Saulo.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Allempoña agapuan orden allempoñapaʼ oʼ ahuoʼ. Oʼ c̈hap allameʼtets Damascopaʼ machayot̃a ñeñt̃ nanac poptetsa entot̃paʼ oʼ c̈hoyoʼtam̃pes eʼñe ñesho.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Oʼ c̈hoyoʼtam̃pespaʼ ñañapaʼ alla rromopra patso. C̈hap patsopaʼ eʼman ñoñets ñeñt̃ atet̃ oten:
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Sauloñapaʼ atet̃ ot:
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Sauloñapaʼ poʼyorñot̃paʼ c̈ha paʼshmuena allempoñapaʼ atet̃ ot:
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Ñeñt̃ parro epuet sen Saulo ñetñapaʼ att̃a cohuanrrortenet. Pocuanrrorteñot̃etpaʼ ama errot̃ oteto. Ñetpaʼc̈hoʼña eʼmuet ñeñt̃ eʼmorrtatsa t̃arraña ama es enteto.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Allempoña Saulopaʼ oʼ tanta. Tantapaʼ oʼch cohuaʼyespaʼ ama ento. Ñeñt̃oʼmarña att̃a echaʼnmet potot̃paʼ oʼ anmet Damasco.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Oʼ c̈hap Damascopaʼ maʼpamuet Sauloñapaʼ ama enteno, ñam̃a ama es rreno, ñam̃a ama es orreno, amaʼt coñeʼt̃a.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Damascoñapaʼ alloʼtsen puesheñarr ñeñt̃ nanac ameʼñenaya Yepartseshar Jesús. Ñañapaʼ añ paʼsoʼcheñ Ananías. Añña Ananíaspaʼ Yepartseshar Jesús orrtoña atet̃ ñerraʼm puec̈hopoñot̃ oʼ c̈horeʼchpaʼ atet̃ och:
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Yepartsesharñapaʼ alla otererr:
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 Napaʼ oʼ norrtatuoñ ñeñt̃ oʼ entua neshot̃. Oʼ entuan atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ acheñ añ paʼsoʼcheñ Ananías huapatsa. Oʼ huapa ñeshopaʼ oʼ nosan pot ñesho oʼch alla cohuerr.
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Ananíasñapaʼ alla anapuererr:
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 T̃eʼpaʼ ñapaʼ echenan orden oʼch huancatyesey allohueney ñeñt̃ey p̃ameʼñenaya, oʼch anmatey cárcelo. Ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornanesharpaʼ oʼ apet Saulo añ orden.
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Yepartsesharñapaʼ alla otererr:
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Ñam̃a oʼch neñotach Saulo ñapaʼ oʼch mueroc̈hta nanac nocop, t̃arroʼmar t̃eʼpaʼ oʼch ameʼñaʼna na. Añpaʼ allohua ñeñt̃ atet̃ serrpareʼt Yepartseshar epuet Ananías.
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Allempoñapaʼ oʼ ahuoʼ Ananías oʼch entenanaʼ Saulo. C̈hap allpaʼ oʼ beʼt̃osos pocollo alloʼtsen Saulo. Oʼ ponmosyapaʼ oʼ nosan pot eʼñe ñesho. Nohuan pot eʼñe ñeshopaʼ otosan Saulo, atet̃ och:
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Ñeñt̃a otuapaʼ allorocma rrataʼnom paʼclloyot̃ ñeñt̃ atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ es paʼtall, oʼ alla cohuerr eʼñe cohuen. Alla cohuerr eʼñe cohuenpaʼ allempoñapaʼ apataret̃ta Yomporecop.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Oʼ apataret̃etuapaʼ oʼ rrallmeʼcherr. Oʼ alla c̈herr poʼhuamenc. Allempoñapaʼ allponmaterrerr alla Damascopaʼ oʼ serrpareʼt epuet ñeñt̃ ameʼñetsa.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Ñam̃a Saulopaʼ c̈hocma sen judioneshaʼ poʼprahuo allchaʼ serrpareʼtatenanet atet̃ pena Jesús. Otanet añ Jesúspaʼ poʼñoc̈h ñeñt̃paʼ ñeñt̃ña Parets Puechemer.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Allohuenet ñeñt̃ eʼmueneʼpaʼ otyeset:
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Saulopaʼ alloʼna sen huomenc p̃aʼnmueʼ pueyoc̈her att̃och serrpareʼtan Yompor poʼñoñ. Nanac serrpareʼtatanet att̃o poʼñoc̈h Jesúspaʼ ñeñt̃ara Cristotats. Amaʼt judioneshaʼ ñeñt̃ yec̈hetsa Damascopaʼ ama errot̃eno anapeto.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Att̃eña oʼ allponmatpaʼ añña judioneshaʼpaʼ oʼpachet oʼch muetset.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Saulopaʼ eʼmareʼch oʼ oʼpachet, oʼch cohuet att̃och oʼch muetset. Arr cohuet allot̃ecma beʼt̃enet all aconc̈haʼtam̃p̃saret̃ ora anets. Ellapeneteʼt̃ cohuameʼtet ñam̃a arepeneteʼt̃.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 T̃arraña ñeñt̃ pueyochreshaʼ Saulopaʼ oʼ anmet tsapo alloʼtsen pocoll eʼñe all aconc̈haʼtam̃p̃saret̃ anets, allñapaʼ eñall ventana allot̃ aʼsuatam̃peret atarret cañt̃rot̃.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Allempoñapaʼ ahuerr Jerusaléño. C̈herr Jerusaléñopaʼ atarr mueneñ oʼch entenanaʼ ñeñt̃ ameʼñetsa. Ñeñt̃ña ameʼñetsapaʼ ama mueneto oʼch entenanetaʼ t̃arroʼmar nanac mechaʼteñet, otenapuetañ att̃oʼt̃eʼ shequënanet oʼ ameʼña.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Añña puesheñarr ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Bernabépaʼ ñañapaʼ oʼ anem̃ alloʼtsen Jesús puellsensarneshaʼ, oʼ otosanet:
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Allempot̃eññapaʼ eʼñe pocteʼ eñchet, allempoñapaʼ oʼ eʼñe parrocmatuet. Ñapaʼ ama mechaʼteno amaʼt mamesha. Atarr nanac serrpareʼtan Jesús poʼñoñ.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 C̈hocmach serrpareʼten epuet judioneshaʼ ñeñt̃ eʼmueneʼ griegac̈hpaʼ t̃arraña amach pocteyeʼ enteñeto. Allempoñapaʼ oʼpachet ñam̃a all oʼch muetset.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Allempoña ñeñt̃ parro ameʼñenetpaʼ anmet Saulo poʼpoñ anetso Cesareo. Allot̃paʼ oʼ mueñet ñam̃a anetso Tarso.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Att̃eñapaʼ oʼ muetsoñeñtuerra ñeñt̃ amueroc̈htatañ. All Judeo ñam̃a Galileo ñam̃a Samariopaʼ oʼhuañ amueroc̈htataret̃tet atet̃ peteʼt̃ ahuaña. Allohuen ñeñt̃ ameʼñetsa alloʼna senet huomenc p̃aʼnmuet pueyoc̈hret. Att̃eñapaʼ oʼ shontaʼnma ñeñt̃ ameʼñetsa. Pameʼñeñot̃etpaʼ alloʼna senet mechaʼnaʼtnomuet Yompor. Ñam̃a alloʼna Parets Puecamquëñpaʼ nanac coshatenanet.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Att̃eña Pedropaʼ c̈hocmach taʼyena emoʼtyeseʼ ñeñt̃ ameʼñetsa. Parrochpaʼ oʼ c̈hap alloʼtsen ñeñt̃ ameʼñetsa all anetso paʼsoʼcheñ Lida.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Allñapaʼ entosan puesheñarr yacma añ paʼsoʼcheñ Eneas. Ñapaʼ ahuat̃ot̃eñ echarrtena alla p̃anena oʼ posoc char.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Oʼ entos Pedropaʼ atet̃ otos:
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Allohuen ñeñt̃ yec̈hetsa Lido ñam̃a Sarónopaʼ allempoña eñchetpaʼ c̈ha puesuerret ñeñt̃ ahuat̃ poct̃ap̃ñet oʼ ameʼñerrñañet Yompor poʼñoñ.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Eñall puesheñarr coyaneshaʼ ñeñt̃ ameʼñetsa añ paʼsoʼcheñ Tabita, añ ñeñt̃ara soʼchñets Tabita ñeñt̃ otenet griegac̈ho Dorcas. Ñapaʼ arr yec̈hena anetso ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Jope eʼñe alla allameʼtets Lido. Ñañapaʼ nanac amueraña, c̈hocmach yenpuenan ñeñt̃ huocchañetyets.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Allempopaʼ oʼ atsnaʼt. Atsnaʼtpaʼ att̃eñapaʼ oʼ rroma. Rromapaʼ pamoʼtseshaʼñapaʼ oʼ apach atet̃ yec̈henet ñet. Apatuetpaʼ oʼ p̃anet enonet̃ all tama aʼyohuen b̃at̃.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Allempoña ñeñt̃ ameʼñetsa allpaʼ oʼ eʼmareʼchet Pedro allameʼttsoʼtsena all anets Lido. Oʼ eʼmareʼchetpaʼ oʼ mueñet epsheña yacma att̃och oteñetaʼ onepaʼ all allorocma.
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Pedroñapaʼ oʼ cot̃erranet. C̈hap allpaʼ oʼ anmet all cuarto eno alloʼtsen arromñat̃. All t̃omc̈hen shonteʼ rret̃orrnaneshaʼ ñeñt̃ llecanrrortetsa. Allñapaʼ all gatannaʼtyenet ñeñt̃ chorraʼyenet ñeñt̃ sepechyesanet ahuaña Tabitañ.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Pedroñapaʼ mueñuanet allohuenet aʼyenet̃. Oʼ mueñuanet aʼyenet̃paʼ oʼ concorposa, oʼ maʼyocha. Maʼyochuapaʼ oʼ puetallsa arromñat̃eshonet̃paʼ atet̃ och:
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Pedroñapaʼ cheter potot̃paʼ echanter att̃och t̃err. Allempoñapaʼ oʼ c̈horeʼterran ñeñt̃ ameʼñetsa ñam̃a rret̃orrnaneshac̈hno. Oʼ beʼt̃osc̈haʼterretpaʼ oʼ gaterranet oʼ tanterra ñeñt̃ rromats.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Allohuenet ñeñt̃ yec̈hetsa all Jopopaʼ oʼ eʼmareʼchet atet̃ pena Pedro. Ñeñt̃oʼmarña shonteʼ acheñ oʼ ameʼñeret Yepartseshar Jesús.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Pedroñapaʼ alla aʼpa atomat alla Jopo. Oʼ aʼpa all Simón paʼpacllo. Ñeñt̃ Simónpaʼ añ poʼtaruas pen oʼch aʼcohuenetyesan paʼrrom.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.