Atos 7
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NAA
1 Allempoñapaʼ añña corneshaʼ ñeñt̃ nanac am̃chaʼtaret̃paʼ aʼp̃t̃oʼtan Esteban, atet̃ och:
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Estebanñapaʼ atet̃ och:
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 Allempo orrtana Abrahampaʼ atet̃ och ñeñt̃chaʼ atet̃ p̃a: “T̃eʼpaʼ oʼch ahuep̃ arrot̃ oʼch pesaʼnom añ peney, oʼch pesaʼnem̃ ñam̃a p̃amoʼtseshaʼ, oʼch ahuep̃ allchaʼ notap̃.” Atet̃ och Yompor, atet̃c̈hoʼ p̃a yatañ Abraham.
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Allempoñapaʼ aʼypoʼñaʼnman all yec̈heʼt̃ all yec̈hanateʼt̃ ñam̃a caldeoʼmarneshaʼ att̃o c̈hap alloʼtsen anets Harán all yec̈herra. Allempo oʼ rroma pomporeñpaʼ Yomporpaʼ oʼ alla anererr arrma Canaáno all yeyc̈hena ya t̃eʼ.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 T̃arraña allempo c̈hap arr ahuat̃paʼ Yomporpaʼ ama apueñaʼ añ pats, amaʼt coñeʼt̃a. T̃arraña Yomporpaʼ ahuoʼt och esempohuañen oʼch ap̃ añ pats, eʼñe ñocop, amaʼt puechemerecop, ñam̃a poʼm̃renñecop. T̃arraña allempopaʼ yatañ Abrahampaʼ ama chemereʼtenaʼ.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Allempocma Yomporpaʼ oʼ eñotatan Abraham att̃och esempo poʼm̃reneñpaʼ ahuanmuetchaʼ arrot̃, c̈hapuetchaʼ poʼpoñ anetso Egipto all ama paʼnyempañoyaye, allchaʼ yec̈haʼhuerret, allñapaʼ mueroc̈htatapanetchaʼ alloʼmarneshaʼ acheñ. Ñam̃a añ eñotatan Abraham att̃och ataruasataret̃tach eʼñe att̃a poʼm̃reneñ, eʼñe cuatrocientos char amueroc̈htataret̃tet.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 T̃arraña Yomporpaʼ oʼ eñotatan Abraham ñam̃a poʼpoñ. Ahuoʼt och Yompor: “T̃arraña napaʼ netsaʼtaterach ñeñt̃chaʼ mueroc̈htateʼ pem̃reneñ. Allempoñapaʼ huac̈herretchaʼ alla arr Canaáno allchaʼ maʼyocherrnet.”
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Ñam̃a allempo Yomporpaʼ ahuoʼt otan Abraham poʼpoñ ñeñt̃chaʼ atet̃ yec̈haʼ judioneshaʼ allempot̃eñ errponohuañen, att̃och eñochet Yomporpaʼ ama pueno poʼñoñ. Añmapaʼ ñeñt̃ atet̃ otan Abraham: “Añ pocteʼ oʼch setsorre allohuen asheñorrot̃olleshaʼ.” Ñeñt̃oʼmar allempo chemereʼt Abrahampaʼ puechemeret̃oll ñeñt̃ soch Isaacpaʼ ahuoʼt tsorreñ. Poʼpsocmatñopaʼ oʼ tsorre. Isaacñapaʼ allempo oʼ poʼnpaʼ oʼ chemereʼtana Jacob. Jacobñapaʼ chemereʼtana c̈harrasheña puechena epa ñeñt̃ara yatañneshañ yepen ya ñeñt̃ey israelenaʼtarey.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 ’T̃arraña allempopaʼ añña ñeñt̃ yatañneshañ yepenpaʼ oʼ sopeʼcheñet paʼmoʼnasheñ José. Ñeñt̃oʼmarña oʼ pomet paʼmoʼnasheñ. Ñeñt̃ña agapueʼpaʼ oʼ anem̃ b̃ac̈hayo all anets Egipto.
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 T̃arraña Yompor ña aʼnataya. Yomporpaʼ oʼ aʼpoctatuoñ ora allohuen att̃o mueroc̈htacheteʼt̃. Añña ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tatseʼt̃ Egiptopaʼ eʼñe cohuen entaneʼt̃ José. Añ ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tatseʼt̃ Egipto ñeñt̃paʼ oteñet Faraón. Faraónpaʼ eñotan José ñapaʼ nanac es eñoten. Ñeñt̃oʼmar am̃chaʼtaret̃ Faraónpaʼ oʼ nan José ñeñt̃chaʼ am̃chaʼtaret̃tapretaya all Egipto. Ñam̃a ora allpon ñeñt̃ taruasets Faraón paʼpaclloʼmarpaʼ oʼ nan José ñeñt̃chaʼ yechenahuet.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 ’Allempoñapaʼ orrta muec̈heñets. Ora allohuen egiptoʼmarneshaʼ nanac cheporrareʼtet. Ñam̃a ora allohuen canaánoʼmarneshaʼpaʼc̈hoʼña nanac cheporrareʼtet. Paʼchporrñot̃etpaʼ nanac mueroc̈hteteʼt̃. Yatañneshañpaʼ ama echeteʼt̃e pocrramet amaʼt coñeʼt̃a.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Allempoñapaʼ yatañ Jacobpaʼ oʼ eʼmareʼtan orameñ rreñets Egipto. Ñeñt̃oʼmarña mueñan puechemereshaʼ ñeñt̃ara yatañneshañ yepen ya. Ñetpaʼ oʼ ahuanmuet Egipto oʼch rañt̃enetaʼ rreñets.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Rañt̃aʼhuenetaʼ rreñetspaʼ oʼ puerrac̈herret. Atomatpaʼ oʼ huañaperret pocrram̃paʼ oʼ alla ahuanerreterr Egipto. Allempoña c̈hac̈herreterr Egipto paʼmoʼnasheñet Josépaʼ atet̃ otanet ñapaʼ ñaña paʼmoʼnasheñ penet. Allempoñapaʼ oʼ chemeʼchet paʼmoʼnasheñ José. Paʼmoʼnasheññapaʼ oʼ anmanet am̃chaʼtaret̃esho att̃och chemeʼtatanet.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Chemeʼtatuanetpaʼ allempoña Josépaʼ oʼ mueñerranet paʼnyeto añecop att̃och eretaʼ pompor Jacob ñam̃a allohuen pamoʼtseshaʼ, atet̃ ot José: “Onetepaʼ allohuenet Egipto.” Ñeñt̃oʼmarña allohuen canc̈hrroch c̈harraʼ puechena amnarsheña pamoʼtseshaʼ ñetñapaʼ ahuanmuet Egipto alloʼtsen José.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Allempoñapaʼ c̈hac̈haʼtet Egipto. Oʼ met allpon charpaʼ oʼ rroma yatañ Jacoboñ all Egipto. Meterrerr allpon charpaʼ oʼ collaʼhua ñam̃a puechemereshañ ñeñt̃ara yatañneshañ yepen. Collaʼhuetpaʼ alla apamparet̃tet all Egipto.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Ñehua, meterrerr allpon charpaʼ oʼ ahuanmaret̃terret puenpaʼts anetso Sicm̃o allchaʼ apamparet̃terret ello puenpaʼts. All apamparet̃terretpaʼ ñeñt̃paʼ ñeñt̃ara pats ñeñt̃ oʼ rañt̃aʼhua Abrahamañ ahuat̃. Añña patspaʼ ñeñt̃oʼ vendoñ Hamor puechemereshañ ahuat̃ all Sicm̃o.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 Alla oterraneterr Esteban, atet̃ ot:
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Att̃eñapaʼ oʼ met shonteʼ charpaʼ oʼ orrta poʼpoñ am̃chaʼtaret̃ Egipto ñeñt̃ ama puentarano José, t̃arroʼmar Josépaʼ ahuat̃ot̃eñ oʼ rroma.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Añña am̃chaʼtaret̃paʼ nanac mueroc̈htatyesonay yatañneshañ. Oʼ nanet ñoñets att̃och pamoʼmtayetpaʼ oʼch aʼypoʼñet puechemeret̃oll aʼyo. Añecpoʼch atet̃ peñet att̃och muetsatachet puechemeret̃oll. Allochñapaʼ amach nanac mereto.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Eʼñe allempopaʼ oʼ eñalleta Moisés t̃arraña Yomporpaʼ eʼñe cohuen entaneʼt̃ Moisés. Pamoʼmteʼpaʼ eʼñe aʼnahua cohueʼ maʼpm̃a arrorr all paʼpacllo.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Allempoñapaʼ oʼ c̈hap allempo amach errot̃eno cohueñeto paʼpacllo aʼnahua. Allempopaʼ aʼypoʼñet aʼyenet̃. Añña am̃chaʼtaret̃ Faraón poʼseñpaʼ ahuoʼ huapa all neñet ahuoʼ entos, nanac amueroc̈hen eñch, allent̃a aner att̃och ñañrecha. Att̃eñapaʼ oʼ atarrtach paʼpacllo atet̃ ñerraʼm puechoyor eʼñe ño.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Ñeñt̃oʼmarña Moiséspaʼ ayc̈hataret̃ta ora allpon ñeñt̃ atet̃ eñotyeseʼt̃ egiptoʼmarneshaʼ. Nanac eñotañteʼt̃ ñerraʼm allempo eñoseʼt̃, nanac eñotañteʼt̃ ñerraʼm allempo es p̃aʼyeseʼt̃.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 ’Allempo c̈hap paʼtatsoch c̈harraʼ poʼcharña Moiséspaʼ nanac yerpaneʼt̃ pamoʼtseshaʼ ñeñt̃ara israelenaʼtarneshaʼ. Atarr secheʼt̃ oʼch ab̃chenanetaʼ. Allempoña parrochpaʼ oʼ ahuoʼ alloʼtsaʼyen pamoʼtseshaʼ.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Oʼña c̈hap allpaʼ all entosan puesheñarr egiptoʼmarneshaʼ nanac coñchatenan puesheñarr israelenaʼtar. Ñañapaʼ oʼ moñsosana pamoʼts. Oʼ c̈hote huomencpaʼ c̈ha rroma. Att̃o chemnatanaña pamoʼts.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Añña Moiséspaʼ otapañ pamoʼtseshaʼpaʼ eʼñech cohuen entapet. Otapañ oʼt̃eʼ eñochet Yompor mueñeʼ att̃och aʼqueshp̃atan pamoʼtseshaʼ. T̃arraña ñetpaʼ ama eseshayeʼ pocteʼ entaye.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 T̃arroʼmar tsapat̃ñapaʼ alla ahuenerr, allempopaʼ oʼ entuenanerr epsheña pamoʼtseshaʼ c̈hoʼ orrotenet eʼñe ñañeñeta. Ñañapaʼ mueneñ oʼch amoʼtstaterranet, atet̃ otanet: “Esuañacaʼ masheñneshachaʼ sottenña arr. Añña pocteʼ eʼñech semoʼnasheñ sep̃annena.”
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 Ñeñt̃ cheteneʼ pamoʼtspaʼ oʼ aʼmchech Moiséspaʼ ñañapaʼ atet̃ ot: “Eseshaʼhuañacaʼ peneneʼña p̃a am̃chaʼtaret̃ arr yocop. Eseshaʼhuañacaʼ p̃oteneʼ oʼch p̃aʼtsrreʼmoc̈hta arr.
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 Ñatoʼ añt̃eʼ pemnen oʼch pemtsan nam̃a atet̃ pepeʼ muetseʼ egiptoʼmarneshaʼ ellerro.”
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Allempoña oʼ eʼman añ ñoñets Moisésñapaʼ oʼ yeta puem̃chañot̃. Oʼ ahuoʼ aʼyo alloʼtsen pats paʼsoʼcheñ Madián. Oʼ yec̈haʼhuerra allap̃ar. Allñapaʼ all senaʼtapaʼ oʼ chemereʼt epsheña.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 Oʼ alla oterraneterr Esteban, atet̃ ot:
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Ñeñt̃ entos Moiséspaʼ atet̃ ot: “¿Est̃eʼ huortetsña t̃arro?” Eʼñe c̈hapatsa allameʼtets oʼch enteñaʼpaʼ oʼ eʼman ñoñets. Partsepaʼt eñets, atet̃ och:
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 “Napaʼ ñeñt̃en Poʼyomporer pen amaʼt p̃atañneshañ ñeñt̃ara Abraham ñam̃a Isaac ñam̃a Jacob.” Moiséspaʼ c̈ha yoren. Puem̃chañot̃paʼ ama cohuano huorteʼ.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 Yomporñapaʼ atet̃ otererr: “Pem̃chaʼnaʼteñot̃paʼ perrot̃eʼt pesapat t̃arroʼmar all p̃at̃enpaʼ ñeñt̃paʼc̈hoʼ nanac Parets t̃arroʼmar alloʼtsenen na.”
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Oʼ alla oterrerr Yompor: “Napaʼ nenteñ att̃o mueroc̈htatennanet ñeñt̃ nechemereshaʼ nepen ñeñt̃ara israelenaʼtar. Napaʼ neʼmuenanet atet̃ yahuanrrortenet. Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼ nohuapa oʼch naʼqueshp̃atanet. T̃eʼñapaʼ oʼch nemñap̃ p̃a Egipto.” Añpaʼ ñeñt̃a atet̃ otan Yompor Moisés.
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 ’Añña Yompor poʼm̃llañot̃eñer ñeñt̃ orrtetsa all huorten tsachmopaʼ ñeñt̃ña eñotateʼ Moisés atet̃ muenen Yompor. Ñeñt̃oʼmar yeñoteñ Yomporpaʼ ahuoʼt llesensan Moisés oʼ alla mueñer pamoʼtseshesho ñeñt̃chaʼ am̃chaʼtaret̃tatsa ñocpuet ñam̃a ñeñt̃chaʼ aʼqueshp̃atahuet allot̃ amueroc̈htataret̃teteʼt̃. Añ ñeñt̃ara Moisés ñeñt̃ ama pocteyeʼ ento ahuaña pamoʼts ñeñt̃ otet ahuaña: “Eseshaʼhuañacaʼ peneneʼ p̃a am̃chaʼtaret̃ arr yocop. Eseshaʼhuañacaʼ p̃oteneʼ oʼch p̃aʼtsrreʼmoc̈hta arr.”
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Añ ñeñt̃ara Moisés ñeñt̃ anerrahuet Egiptot̃. Ñeñt̃ara Moiséspaʼ orrtatanet ñeñt̃ ama puentareto all Egipto. Ñam̃a saʼpot̃ ñeñt̃ Tsasasen all orrtatanet ñeñt̃ ama puentareto, att̃o eñotatanet añmapaʼ ñeñt̃ atet̃ pena Parets. Ñam̃a all chopeñeʼchen amarat̃oʼmar paʼtatsoch c̈harraʼ char Moiséspaʼ all orrtatyesanet ñeñt̃ ama puentareto. Añpaʼ ñeñt̃ eñotatanet atet̃ penaña Parets.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Añ ñeñt̃ara Moisés ahuat̃paʼ oʼ otan israelneshaʼ atet̃: “Yomporpaʼ orrtaterrnaschaʼ puesheñarr ñeñt̃chaʼ aʼm̃terreʼ Parets poʼñoñ, ñeñt̃ara ñeñt̃ eʼñe samoʼts sepen eʼñech att̃ecma orrtaterr eʼñe atet̃ orrtatenen nam̃a. Ñeñt̃chaʼña c̈hocma seʼm̃ñoterrña sa.”
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Amaʼt allempo yatañneshañ chopeñeʼcheteʼt̃ amarat̃areropaʼ añña Moisés alloʼtseneta parro amaʼt allpaʼ c̈hocmach apc̈heteʼt̃ Yomporecop. Ñapaʼ alloʼtsena aspent̃o Sinaíp̃no allempo orrtoña Yompor poʼm̃llañot̃eñer ñeñt̃ eñoranaʼtaya ñam̃a oʼ yec̈hach ñoñets alloch eʼñe yocrra Partsocop. Ñeñt̃ña ñoñets allempo puerrerra Moisés aspent̃ot̃paʼ oʼ yec̈hatuerran ñam̃a pamoʼtseshaʼ.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 ’T̃arraña amaʼt atet̃ peʼt̃ Moiséspaʼ yatañneshañpaʼ ama mueneteʼt̃e oʼch ameʼñyet Moisés. Ama eseshayeʼ pocteyeʼ entayeʼt̃e. Eʼñe pueyoc̈hretopaʼ atarroʼ mueneteʼt̃ oʼch alla puerrerret Egipto.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Amaʼt allempo aspent̃oʼtsen Moiséspaʼ yatañneshañpaʼ atet̃ otoñet paʼmoʼnasheñ Aarón: “T̃eʼpaʼ oʼch peyec̈hcatonay ñeñt̃chaʼ yeyoser yeperr ñeñt̃chaʼ yanerreʼ alla Egipto. Añ Moisés ñeñt̃ yanmueʼ Egiptot̃paʼ yapaʼ ama yeñoteñe, taʼ, ¿errat̃eʼ oʼ ahuoʼ?”
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Allempoñapaʼ oʼ yec̈hcatanet ñeñt̃ atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ añ ayec̈hcataret̃ oro. Oʼ muetset carrnero oʼ neññañetaʼ eʼñe ñesho. Nanac cohuen entet ñeñt̃ yec̈hcatet eʼñe potot̃.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Allempoña Yomporpaʼ oʼ aʼypoʼñaʼnmanet, oʼ muenatanet att̃och muechatseʼtet ñeñt̃ yec̈hoyoʼtam̃peneʼ amaʼt arrorr ñam̃a ranto. Oʼ pet atet̃ quellquëʼt̃ ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃. Añmapaʼ ñeñt̃ quellquëʼt̃ ahuat̃, atet̃ ñerraʼm Yompor otets:
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Añ seyomporer sepen poʼpoñ, ñeñt̃ ayec̈hcataret̃ ñeñt̃ soten alloʼ yec̈hena seyoser ñeñt̃ sesochen Moloc. Amapaʼ atet̃ ñerraʼm ayec̈hcataret̃ rantomaʼt̃ ñeñt̃ soten añmapaʼ seyosroʼ ñeñt̃ sesochen ñam̃a Refán. Shonteʼ ayec̈hcataret̃ec̈hno ñeñt̃ seconcorpanaʼtena. Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼch nemñas nanac allap̃ar, all Babilonio. Añpaʼ allohua ñeñt̃ atet̃ quellquëʼt̃ ahuat̃ ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ.
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 Oʼ alla oterraneterr Esteban, atet̃ ot:
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Allempo rromanom Moisés puechopeʼchpayopaʼ oʼ naʼnmet Josué ñeñt̃chaʼ anmueʼ yatañneshañ. Apaʼnmet ñam̃a shetamtsopoʼ ñeñt̃ñapaʼ c̈hapachet alloʼtsenoʼ pats ñeñt̃ otaneteʼt̃ Yompor ahuat̃ot̃eñ oʼch apanet. Poʼpoñ acheñeneshaʼ ñeñt̃ yec̈hetsa allpaʼ Yomporpaʼ oʼ mueñoʼtuerranet att̃och yatañneshañpaʼ oʼch yec̈haʼhuerret all. Allempopaʼ oʼ c̈hapatet all shetamtsopoʼ allecma apc̈henet Yomporecop. Shetamtsopahuopaʼ allecma apc̈heteʼt̃ t̃arrempohua allempo orrta David.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Allempo orrta Davidpaʼ ñapaʼ eʼñe cohuen enteñ Yompor. Ñañapaʼ oʼ enaman Yompor pocteʼt̃eʼ enteñ oʼch yec̈hcatoñ paʼpaquëll ñeñt̃ eʼñe cohuen echarr. Mueneñ oʼch yec̈hcatan Yompor paʼpaquëll, ñeñt̃ara Poʼyomporer peʼt̃ ñam̃a paʼtañ Jacoboñ.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 T̃arraña amaʼt mueneñeñ ñapaʼ Yomporpaʼ ama mueno. Añña muenatoñ puechemer Salomón, ñach t̃omateʼ paʼpaquëll.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 T̃arraña Ñeñt̃ nanac Paretspaʼ ama yec̈heno pocollo ñeñt̃ yeyec̈hcaten ya, arromñat̃ey. Amaʼt atet̃ oteʼt̃ ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ, atet̃ ñerraʼm Yompor eñets, atet̃ oten:
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Napaʼ nanac Partson. Napaʼ nenten enet atet̃ ñerraʼm neconañ, patsñapaʼ nenteñ atet̃ ñerraʼm allchaʼ nenen netac. Errot̃enohuachñacaʼ seyec̈hcatonña pocoll allchaʼ neyc̈ha. Ama nepallteno allchaʼ neyc̈ha, atet̃ oten Yompor.
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Napaʼ nehuamencot̃ neyec̈hcatua ora allohuen ñeñt̃ sentyen. Añpaʼ allohua atet̃ ot Yompor.
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 Alla oterraneterr Esteban:
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Amaʼt allohuen ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃ satañneshaññapaʼ c̈ha mueroc̈htatyesaneteʼt̃. Amaʼt ahuat̃ allempo ama orrtenaʼ Jesúspaʼ ñeñt̃ aʼpot̃ayeʼt̃ att̃o esempohuañen oʼch huapa Cristo ñeñt̃ eʼñe pocteʼ es pets, ñeñt̃paʼc̈hoʼña satañneshañpaʼ c̈ha muetse. T̃eʼpaʼc̈hoʼña añ Cristo ñeñt̃ eʼñe pocteʼ es petspaʼ ahuoʼ sepom̃ sam̃a att̃och semtsach.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Alla oterraneterr Esteban:
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Allempoña ñeñt̃a eʼmhuet atet̃ ot Estebanpaʼ nanac atsrreʼmatanet. Paʼtsrreʼmueñot̃etpaʼ c̈ha rrasoʼtyeset paʼs.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Allempo Estebanpaʼ eʼñe chorreña Parets Puecamquëñ. Ñañapaʼ oʼ cohuaʼ enonet̃, allñapaʼ all entan Yompor poʼcohuenña. Entan Jesús eʼñe poʼpartsoteñot̃ all t̃en Pompor poʼcohuenrot̃.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Allempoñapaʼ oterrerr Esteban:
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Acheñeneshaʼña paʼtsrreʼmueñot̃etpaʼ rranareʼtet. Puerranareʼteñot̃etpaʼ mopaquetaʼtyeset, oʼ matrraʼtet ñesho att̃och oʼch rromuet.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Oʼ rromuetpaʼ oʼ anmet aʼyenet̃ all ama eñalle pocoll allchaʼ rrolleʼchet. Ñeñt̃chaʼ rrolleʼteʼpaʼ oʼ rrotrraʼtyeset paʼshtam, oʼ naʼyeset eʼñe alloʼtsen puesheñarr yacma ñeñt̃ huepueshameñ ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Saulo.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Allempoñapaʼ rrolleʼchet. Rrolleʼchetpaʼ Estebanñapaʼ oʼ maʼyochapaʼ, atet̃ ot:
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Allempoñapaʼ concorpa. Concorpapaʼ eñora huomenc, atet̃ ot:
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.