Atos 5
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARIB
1 T̃arraña eñall poʼpsheñeñ ñeñt̃ atet̃ p̃atseʼt̃ poʼpoñ, ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Ananías epuet puet̃apor ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Safira. Añña Ananíaspaʼ oʼ vendan allpon poʼpatseñpaʼ
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 oʼ huapatan quelle, aposan ñeñt̃ allsensaret̃. T̃arraña ama orayeʼ huapatuano quelle c̈hach shequënet. T̃arroʼmar ñet epuet puet̃aporpaʼ atet̃ aʼpoctachet oʼch yoret allpon quelle eʼñe ñocpuet.
2 e reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e levando a outra parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Allempoña aposan allsensaret̃ ñeñt̃ oʼ allponam̃a quellepaʼ, Pedroñapaʼ atet̃ och:
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e retivesses parte do preço do terreno?
4 Ñeñt̃ pepatseñpaʼ eʼñe poʼñoc̈h ñeñt̃paʼ p̃o. T̃arraña ñerraʼm ama p̃a muenatsñe oʼch pevendeñpaʼ ñeñt̃paʼ eʼñe pocteñ. Ñam̃a amaʼtchaʼ pevendeñpaʼ ñerraʼm ama p̃a muenatsñe oʼch p̃apyeñ ora allpon quelle ñeñt̃ p̃agappaʼ, ñeñt̃ eʼñe pocteñ ñam̃a. ¿Errot̃enot̃eʼña p̃oct̃apeʼchña atet̃ peyoc̈hro? Ama yapt̃eyeʼ pemnenñe oʼch peshcaʼyeñ, Yomporeʼnaña pemneñeñ oʼch peshquëñ ñam̃a.
4 Enquanto o possuías, não era teu? e vendido, não estava o preço em teu poder? Como, pois, formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Allempoña Ananíaspaʼ ñeñt̃a eʼmuapaʼ at̃acoʼrocheʼ eʼñe allpaʼ oʼ rroma. Añña poʼpotantañ acheñeneshaʼ allempo eʼmareʼchetpaʼ nanac yorenet huomenc.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E grande temor veio sobre todos os que souberam disto.
6 Añña yacmaneshaʼ ñeñt̃ poʼnareʼpaʼ oʼ huapuetpaʼ ñetñapaʼ ep̃atseʼchet ñeñt̃ rromats oʼ anmet aʼyo all pampueñetaʼ.
6 Levantando-se os moços, cobriram-no e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 T̃ematenpaʼ oʼ huapa ñam̃a puet̃apor ñeñt̃ rromats. Ñapaʼ ama eñoteñe oʼt̃eʼ rroma puerrollar.
7 Depois de um intervalo de cerca de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Allempo huapa Pedroñapaʼ oʼ aʼp̃t̃oʼtap̃:
8 E perguntou-lhe Pedro: Dize-me: Vendestes por tanto aquele terreno? E ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Pedroñapaʼ atet̃ otererr:
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que combinastes entre vós provar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e te levarão também a ti.
10 Eʼñe allempocma puet̃aporpaʼc̈hoʼña oʼ t̃acoʼra ñam̃a eʼñe alla Pedresho, oʼ rroma ñam̃a. Allempo beʼt̃osc̈haʼtuerr ñeñt̃ anmueʼ puerrollareñ, allñapaʼ entuerrñañet puet̃aporpaʼc̈hoʼña oʼ rroma. Ñapaʼc̈hoʼña anmetpaʼ oʼ pampueñetaʼ aʼyo epuet puerrollareñ.
10 Imediatamente ela caiu aos pés dele e expirou. E entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a para fora, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Atarr mechaʼnaʼtet allohuenet ñeñt̃ pameʼñeñot̃ apc̈hetsa, amaʼt allohuen ñeñt̃ eʼmareʼteʼpaʼ c̈ha yorenet nanac. Añpaʼ ñeñt̃a allohua atet̃ p̃a Ananíasoñ.
11 Sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos os que ouviram estas coisas.
12 Añña ñeñt̃ Jesús puellsensarpaʼ nanac orrtateteʼt̃ Yompor poʼpartsoña, amaʼt ñeñt̃ acheñeneshaʼpaʼ ama puentare att̃och eñochet añmapaʼ Partsepaʼt. Añña ñeñt̃ parro ameʼñenetpaʼ arr apc̈henet all ocheteʼt̃ Salomón Popellrraro.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos de comum acordo no pórtico de Salomão.
13 Poʼpotantañ acheñeneshaʼ amaʼt eʼñe pocteʼ eñcheteʼt̃ ñeñt̃ ameʼñetsapaʼ, allempoña ñet puem̃chañot̃etpaʼ ama apc̈herreto parro.
13 Dos outros, porém, nenhum ousava ajuntar-se a eles; mas o povo os tinha em grande estima;
14 Allempoñapaʼ alloʼna atonetnena poʼpoñec̈hno acheñeneshaʼ ñeñt̃ oʼ ameʼña. Shonteʼ oʼ ameʼñana Yompor, amaʼt coyaneshac̈hno ñam̃a yacmaneshac̈hno.
14 e cada vez mais se agregavam crentes ao Senhor em grande número tanto de homens como de mulheres,
15 Añña ñeñt̃ atsnaʼtyetspaʼ oʼ anmet aʼyenet̃ allecma chopeñeʼchenet. Allñapaʼ oʼ p̃anrraʼtyesoset topantso, ñam̃a puesheñaʼtetspaʼ ñatoʼ ora poʼmayeʼna. T̃arroʼmar anmaret̃etyeset allecma chopeñeʼchenet allochñapaʼ ñerraʼm macheʼ huena Pedropaʼ eshecchaʼ amaʼt paʼchoyesheʼma poʼpomaʼmteñapaʼ c̈hapchaʼ ñesheto, ñatoʼ att̃ot̃paʼ oʼch correrret.
15 a ponto de transportarem os enfermos para as ruas, e os porem em leitos e macas, para que ao passar Pedro, ao menos sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Ñam̃a amaʼt allampañot̃ Jerusaléñot̃paʼ huapatoñ acheñeneshaʼ atsnañet̃ec̈hno ñam̃a amaʼt ñeñt̃ chorrena oneñet̃. Allochñapaʼ allohuenetpaʼ oʼch corraʼhuerret.
16 Também das cidades circunvizinhas afluía muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos, os quais eram todos curados.
17 Allempoñapaʼ ñeñt̃ corneshaʼ ñeñt̃ nanac am̃chaʼtaret̃paʼ eʼmoñeʼtan allohuen ñeñt̃ ameʼñetsa. Ñam̃a allohuen ñeñt̃ parro eʼñe att̃ecmuet cot̃apeʼchenet ñeñt̃ otenet saduceoneshaʼpaʼ oʼ eʼmoñeʼchet ñeñt̃ ameʼñetsa. T̃arroʼmar sopeʼchapretenetñaʼ, acheñeneshaʼpaʼ eʼñe cohuen enteñet ñeñt̃ ameʼñetsa.
17 Levantando-se o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele {isto é, a seita dos saduceus}, encheram-se de inveja,
18 Allempoña allsensaret̃neshaʼpaʼ rromueñetpaʼ oʼ abeʼt̃aret̃tet cárcelo eʼñe allecma abeʼt̃eñet acheñeneshaʼ.
18 deitaram mão nos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 T̃arraña amaʼt abeʼt̃aret̃tetpaʼ tsapoñapaʼ oʼ huapanet Yompor poʼm̃llañot̃eñer ñeñt̃ huetsa pueʼntañot̃ oʼ toram̃perranet, oʼ c̈hapaterranet aʼyenet̃paʼ atet̃ otanet:
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, tirando-os para fora, disse:
20 —Añ poctetsa oʼch ahues Parets paʼpacllopaʼ oʼch sat̃omos all oʼch seserrpareʼtach allohuen acheñeneshaʼ ora atet̃ yocrrena etserra cohuen Partsocop.
20 Ide, apresentai-vos no templo, e falai ao povo todas as palavras desta vida.
21 Allempoña ñeñt̃a eʼmhuetpaʼ eʼñe ahuat̃ecma ahuaʼmuenet Parets paʼpacllo, oʼ beʼt̃osc̈haʼtoset, allña yec̈hataʼmuenet.
21 Ora, tendo eles ouvido isto, entraram de manhã cedo no templo e ensinavam. Chegando, porém o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o sinédrio, com todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram guardas ao cárcere para trazê-los.
22 T̃arraña allempoña c̈hap cárcelo ñeñt̃ mueñenetpaʼ ama es entosetoña cárcelo. Oʼ puerrerretpaʼ atet̃ otueret am̃chaʼtaret̃neshaʼ:
22 Mas os guardas, tendo lá ido, não os acharam na prisão; e voltando, lho anunciaram,
23 —Yapaʼ allempo yec̈hap cárcelopaʼ oʼ yentos cárcel eʼñe poctacma echarr ayottam̃p̃saret̃, ñam̃a ñeñt̃ cohuam̃peneʼpaʼ alla t̃omc̈henet allot̃ beʼt̃enet. T̃arraña allempoña toretpaʼ, oʼponoñapaʼ ama eseshaʼ eñalle amaʼt puesheñarra.
23 dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado com toda a segurança, e as sentinelas em pé às portas; mas, abrindo-as, a ninguém achamos dentro.
24 Allempoña ñeñt̃a eʼmua am̃chaʼtaret̃neshaʼ ñeñt̃ poʼcap̃táner penet ñeñt̃ cohuam̃peneʼ Parets paʼpaquëll ñam̃a ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornanesharpaʼ ñetñapaʼ atet̃ otet:
24 E quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas palavras ficaram perplexos acerca deles e do que viria a ser isso.
25 Allempoñapaʼ huapa puesheñarr atet̃ otosanet:
25 Então chegou alguém e lhes anunciou: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo, em pé, a ensinar o povo.
26 Allempoña añña capitán ñam̃a ñeñt̃chaʼ yenpueʼpaʼ oʼ ahuanmuet alloʼtsen allsensaret̃neshaʼ. Oʼña c̈hapuetpaʼ oʼ ahuenanetaʼ eʼñe cohuenacma. T̃arraña ama errot̃ p̃aneto t̃arroʼmar capitánpaʼ c̈ha mechaʼtenan acheñeneshaʼ. Ñatoʼ c̈hoʼt̃eʼ rrolleʼchet.
26 Nisso foi o capitão com os guardas e os trouxe, não com violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Oʼña c̈hapaterranetpaʼ nosanet eʼñe alloʼtsaʼyen ñeñt̃ c̈hocma aʼpoctatyeneʼ ñoñets. Añña corneshaʼ ñeñt̃ nanac am̃chaʼtaret̃paʼ atet̃ otanet:
27 E tendo-os trazido, os apresentaram ao sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 —Ahuañapaʼ amaʼt eʼñe echeʼc̈harro yotuas amach seserrpareʼtatsterrerro ñeñt̃ poct̃ap̃ña Jesús. T̃arraña sapaʼ ahuoʼt alla seserrpareʼtatuerrerr ñeñt̃ so soct̃ap̃ña. Amaʼt allohuen ñeñt̃ yec̈hetsa arr Jerusaléño oʼ alla seserrpareʼtatuererr. T̃eʼñapaʼ alloʼ seyohuerryerr ahuoʼ yemtsach añ Jesús.
28 Não vos admoestamos expressamente que não ensinásseis nesse nome? e eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Allempoñapaʼ otanet Pedro ñam̃a ñeñt̃ epuet, ñetñapaʼ atet̃ ochet:
29 Respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Importa antes obedecer a Deus que aos homens.
30 Sapaʼ oʼ sepataʼpes Jesús tsacho att̃oña oʼ semtsatach. T̃arraña Pomporpaʼ ña tantaterreʼ. Añpaʼ ñeñt̃ara Yompor ñeñt̃ Poʼyomporer peteʼt̃ ñam̃a ahuat̃ yatañneshañ.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro;
31 T̃eʼña Pomporpaʼ oʼ nanac ahuamencat̃ peʼ, eʼñe poʼcohuenrot̃paʼ all partsoten. Allochñapaʼ att̃och cot̃apeʼchaterran israelenaʼtarneshaʼ ñam̃a att̃och cot̃apeʼcherret cohuen eʼñe etserra att̃och peretnerranet poʼchñar. Ñeñt̃oʼmarña Yomporpaʼ nan Jesús ñeñt̃chaʼ Yaʼqueshp̃atañer yepen.
31 sim, Deus, com a sua destra, o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e remissão de pecados.
32 Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼña yapaʼ yaʼpot̃eññañ atet̃ pena Yompor. Yompor Puecamquëñpaʼc̈hoʼña ñeñt̃ eñotatets. Ñeñt̃ara Puecamquëñ ñeñt̃ nennay yeyoc̈hro, allohueney ñeñt̃ey ameʼñenaya ña. Añpaʼ allohua atet̃ otanet Pedro.
32 E nós somos testemunhas destas coisas, e bem assim o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Allempoña ñeñt̃a eʼmhuet ñeñt̃ atet̃ ot Pedropaʼ añña am̃chaʼtaret̃neshaʼ nanac atsrreʼmatanet, atarr mueneñetañ ahuoʼch muetsuet ñeñt̃ allsensaret̃neshaʼ.
33 Ora, ouvindo eles isto, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Allempoñapaʼ añña puesheñarr fariseo ñeñt̃ eʼñe parro aʼpoctatyeneʼ ñoñetspaʼ oʼ t̃omos att̃och eños. Ñeñt̃ t̃omosetspaʼ añ paʼsoʼcheñ Gamaliel, ñapaʼ ña ñeñt̃ yec̈hatets ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃, t̃arroʼmar ñeñt̃ poʼtaruas pen. Ña allohuen acheñeneshaʼpaʼ eʼñe cohuen enteñet. Gamalielñapaʼ oʼ mueñatuerran allsensaret̃neshaʼ mameʼ aʼyenet̃.
34 Mas, levantando-se no sinédrio certo fariseu chamado Gamaliel, doutor da lei, acatado por todo o povo, mandou que por um pouco saíssem aqueles homens;
35 Ñeñt̃ epuet cot̃apeʼchatannenetpaʼ atet̃ otanet:
35 e prosseguiu: Varões israelitas, acautelai-vos a respeito do que estais para fazer a estes homens.
36 Sapaʼ amaʼt seyerpueñoña att̃o ahuaña oʼ orrta puesheñarr ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Teudas. Ñapaʼ atarr mueneʼt̃ oʼch ayochreshat̃ta. Shontoʼ acheñeneshaʼ ñatoʼ alloʼtsenoʼt̃eʼ cuatrocientos ñeñt̃ ameʼñata. Allempoñapaʼ allponmaterrerrpaʼ oʼ muetset. Ñeñt̃ña pueyochreshaʼpaʼ oʼ ahuanomyerret ñopaʼttsocmuet. Allempoñapaʼ oʼhuañ es cot̃apeʼchet.
36 Porque, há algum tempo, levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; ao qual se ajuntaram uns quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Allempoña allponmaterrerrpaʼ orrta ñam̃a poʼpsheñeñ ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Judas ñeñt̃ galileoʼmarneshaʼ. Ñapaʼ t̃arrempo orrta allempo quellcatyenet paʼsoʼchñec̈hno am̃chaʼtaret̃esho. Ñapaʼc̈hoʼña tama yochreshaʼtana allpon acheñeneshaʼ. Allponmaterrerrpaʼ ñapaʼc̈hoʼña oʼ chenca. Añña ñeñt̃ pueyochreshaʼpaʼ oʼ parratseʼtuerret.
37 Depois dele levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos após si; mas também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼch notas, oʼch saʼrroyer ñeñt̃ serrpareʼteneʼ ñeñt̃ atet̃ pena Jesús. Amach errot̃ sep̃atstaneto, t̃arroʼmar ñerraʼm eʼñe ñot̃ot̃eta poct̃ap̃ñot̃ atet̃ penetpaʼ ñeñt̃paʼ mameshapaʼ oʼch huañerr.
38 Agora vos digo: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque este conselho ou esta obra, caso seja dos homens, se desfará;
39 T̃arraña ñerraʼm poct̃ap̃ñetpaʼ Yomporeshot̃ huenapaʼ amach errot̃enot̃ sehuaporeʼtache. Ñatoʼ sapaʼ c̈ha seʼmoñeʼteññañ amaʼt Yompor poct̃ap̃ña. Añpaʼ ñeñt̃ atet̃ otan Gamaliel am̃chaʼtaret̃neshaʼ.
39 mas, se é de Deus, não podereis derrotá-los; para que não sejais, porventura, achados até combatendo contra Deus.
40 Atet̃ cot̃apeʼchatanet Gamalielpaʼ eʼñe pocteʼ eñchet. Allempoñapaʼ alla agotaterran allsensaret̃neshaʼ. Allempoña huac̈herretpaʼ oʼ nalleʼtatanet am̃chaʼtaret̃neshaʼ. Oʼ nalleʼtatuanet am̃chaʼtaret̃neshaʼpaʼ allot̃ñapaʼ otaret̃tet ñam̃a eʼñe echeʼc̈harro:
40 Concordaram, pois, com ele, e tendo chamado os apóstolos, açoitaram-nos e mandaram que não falassem em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Allempoñapaʼ oʼ ahuanenet, oʼ saʼneñet ñeñt̃ c̈hocma aʼpoctatyeneʼ ñoñets. Eʼñe pocsheñeshocmañen ahuanenet t̃arroʼmar Yompor eʼñe pocteʼ entanet ñeñt̃oʼmar muenatanet oʼch mueroc̈htet ñocop.
41 Retiraram-se pois da presença do sinédrio, regozijando-se de terem sido julgados dignos de sofrer afronta pelo nome de Jesus.
42 Allempot̃eñ pat̃eʼtets yet̃paʼ c̈hocmach yec̈hateteʼt̃ Parets paʼpacllo amaʼt ñam̃a eʼñe alla paʼpaclleto. Nanac serrpareʼteteʼt̃ att̃o Jesúspaʼ ña Cristotats.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus, o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.