Atos 28

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Allempoña oʼ yequeshp̃aʼhua allohueneypaʼ allempoñapaʼ otyet añ coñeʼt̃ patspaʼ añoʼ paʼsoʼcheñ Malta.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Añña acheñeneshaʼ ñeñt̃ yec̈hetsa allpaʼ nanac muerapyet ñeñt̃oʼmarña aʼt̃oronayet tsoʼ allchaʼ yeshotosa, t̃arroʼmar allempopaʼ c̈ha huatena oʼ yesnat̃eʼt. T̃arraña eʼñe cohuen agapapuey allohuen acheñeneshaʼ.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Pabloñapaʼ allent̃a tsellaʼt̃pechospaʼ oʼ aʼt̃amoʼyeʼ tso. Allempoñapaʼ machayot̃a c̈haʼnom shechep̃ eʼñe tsot̃. Ahuoʼt atserr eʼman tsoʼpaʼ oʼ c̈haʼnompaʼ, c̈ha ac̈han Pablo potot̃paʼ alla aʼsopeʼch.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Acheñeneshaʼ ñeñt̃ yec̈hetsa allpaʼ eñchet Pablo c̈ha aʼsopeʼcheñ shechep̃ potot̃paʼ atet̃ otannaʼtyeset:
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 T̃arraña Pablopaʼ paʼshqueʼcherra shechep̃ñapaʼ oʼ shoraʼnerr tso, amaña errot̃eyeʼ pe amaʼt mamesha.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Allempoña acheñeneshaʼpaʼ att̃a cohueñet Pablo ñatoʼ machayot̃ach añecmuenta potpaʼ oʼch t̃acoʼra rromueʼ. Allempoñapaʼ oʼ cohuaʼhuet oʼchet ama es atsoto, allempoñapaʼ oʼ cot̃apeʼcherret poʼpoñ, atet̃ otet:
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Ñeñt̃ña aneʼtañtetsa allpaʼ añ paʼsoʼcheñ Publio. All yec̈hap yapaʼ allot̃paʼ allameʼttsa all yec̈hena Publio, allpaʼ alloʼtsen poʼpatseñ. Ñapaʼ oʼ agapapuey eʼñe cohuen ñeñt̃oʼmar allpaʼ yemaʼpamuetnom paʼpacllo.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Eʼñe allempopaʼ añña Publio pomporpaʼ c̈ha atsnaʼten, nanac huoraten ñam̃a c̈ha chemotseʼten, ama achñeno. Allempoña Pablopaʼ oʼ ahuoʼ oʼch enteñaʼ. Allempoña c̈hap Pablopaʼ ñañapaʼ maʼyocham̃p̃sosya. Allempoña Pablopaʼ oʼ aʼp̃llanaʼchpaʼ añña ñeñt̃ atsnaʼtetspaʼ allent̃a correna.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Allempoña eʼmareʼch allohuen acheñeneshaʼ atet̃ oʼ p̃osa Pablopaʼ huapyesa acheñeneshaʼ ñeñt̃ atsnaʼtyets. Ñetpaʼc̈hoʼña eʼñe aʼcrratyesuanet Pablo.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Ñeñt̃oʼmarña acheñeneshaʼpaʼ shonteʼ regalaʼyesyet paʼnamen. Ñam̃a allempo ahuam̃perryerr botopaʼ nonayet allpon ñeñt̃ yepalltena.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Allempoña oʼ met maʼpm̃a arrorrpaʼ oʼ alla ahuam̃perryerr poʼpnañ boto. Ñeñt̃ña botepaʼ ñeñt̃ cohueneʼ oʼch metuen allempo orrnoteñtsopoten. Añ botepaʼ ñeñt̃ huapatsa ahuaña Alejandriot̃. Ñam̃a añ botepaʼ echenan poñeʼm̃agot̃ acheñmaʼt̃ ñeñt̃ epueshaʼ ñeñt̃ tomaʼntatenet poʼyosret; ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Cástor; poʼpsheñeñpaʼ añ paʼsoʼcheñ Pólux.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Allempopaʼ arr yetsotnoma all oteñet Siracusa. Allñapaʼ alla yemaʼpamuetnom.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Allot̃paʼ allampañoʼmara yoct̃atop̃ñeʼch pats, att̃eñapaʼ yec̈hap all oteñet Regio. Allpaʼc̈hoʼ all yetsotnoma. Tsapat̃ñapaʼ oʼ m̃orrarenerr mameshaʼtets. M̃orrpaʼ arrot̃ huena yechaʼñem̃taʼnot̃. Allempoñapaʼ oʼc̈hoʼ alla ahuam̃penyerr. Allot̃ñapaʼ eʼñe puepomtañocma yec̈hap all oteñet Puteoli. Allpaʼ all yetsotosa.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Allñapaʼ yentos ñeñt̃ ameʼñetsa. Ñetpaʼ aʼpatapyet all yec̈henet, ñeñt̃oʼmarña yapaʼ alla yecanc̈herrmatnom ñesheto. Att̃ot̃apaʼ oʼc̈hoʼ yeyaʼrrota ñam̃a Romo.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Añña ñeñt̃ ameʼñetsa all Romopaʼ ahuoʼt eʼmareʼtyet oʼ yec̈hap allampañopaʼ allent̃aʼt onac̈haʼtet oʼch poctapyet. Puesheñaʼtetspaʼ oʼ c̈hapuet all oteñet Foro ñeñt̃ara Apio. Poʼpotantaññapaʼ allaʼt c̈hapyeset rrocho all oteñet Maʼppahua Pocoll. Allñapaʼ all poctaʼyet. Allñapaʼ all entosanet Pablopaʼ nanac parasyosoʼtan Yompor t̃arroʼmar allempopaʼ nanac coshatapet Pablo.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Allempoña oʼ yec̈hap Romopaʼ atet̃ otapet Pablo yec̈hosepaʼtoʼ ellonet̃, t̃arraña c̈hocma net solltar ñeñt̃chaʼ cohuam̃p̃seʼ.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Pomaʼpamtañoñapaʼ añña ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa judioneshacop allpaʼ Pabloñapaʼ agotatanet allohuenet. Allempoña oʼ eʼñe apc̈haʼhuetpaʼ Pabloñapaʼ atet̃ otanet:
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Ñetpaʼ aʼp̃t̃oʼtareʼtnet, t̃arraña amaña entoneto att̃o alloch muetsatnet, ñeñt̃oʼmar ñetpaʼ mueneñetañ oʼch aʼrroyerrnetañ.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 T̃arraña judioneshaʼpaʼ ama pocteyeʼ eñcheto oʼch aʼrroyerrnet. Ñeñt̃oʼmarña napaʼ nesecha oʼch entatennetaʼ am̃chaʼtaret̃ arr Romo. T̃arraña napaʼ ama c̈ho notteñeʼcheñe namoʼtsnaʼtar.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼ nagotatuas allochñapaʼ oʼch neserrpareʼtatuas ñeñt̃ atet̃ pennet. Ñam̃a napaʼ nameʼñena att̃o ñerraʼm yerromapaʼ Yomporpaʼ oʼch tantaterrey esempohuañen. Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼ sentuan napaʼ ehuancaret̃en, t̃arraña amaʼt allohuen judioneshaʼpaʼ att̃ecma ameʼñenetañ.
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Ñetñapaʼ atet̃ ochet Pablo:
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Yapaʼ aña yeñoten poʼñoc̈h c̈hocma eʼmoñeʼteñet erracmañen ñeñt̃ cot̃eneʼ Jesús poct̃ap̃ña. Ñeñt̃oʼmarña yapaʼc̈hoʼña yemneñ t̃eʼpaʼ oʼch yeʼm̃ñotap̃ yam̃a errot̃ent̃eʼ p̃oct̃apeʼchen p̃a.
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Allempoñapaʼ aʼpoctachet allempoch huac̈haʼtet alloʼtsen Pablo allempoʼch serrpareʼtatanet. Allempoña oʼ c̈hap allempoch huac̈haʼtetpaʼ allempopaʼ shonteʼ acheñ huac̈haʼtatsa Pablesho. Allempoña Pablopaʼ eʼñe ellapen serrpareʼtatahuet; aʼpot̃anet atet̃ pena Yompor poʼcohuenña ñeñt̃ att̃o ayochreshat̃tena ña. Ñam̃a lleyatyesanet Moisés poʼñoñ all oten atet̃chaʼ p̃a ñeñt̃chaʼ Cristotats. Ñam̃a lleyatyesanet poʼñoñ ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ ahuat̃ Yompor poʼñoñ all oten ñam̃a atet̃chaʼ p̃a ñeñt̃chaʼ Cristotats. Ñapaʼ nanac mueneñ oʼch ameʼñatanet att̃o Jesúspaʼ poʼñoc̈h ñeñt̃ Cristotats.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Eʼñe allempopaʼ ameʼñaʼyesyet puesheñaʼtets, t̃arraña poʼpotantañpaʼ ama es ameʼñatso.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Att̃eñapaʼ ñañeñeta achm̃areʼtannaʼtyeset. Allempo ahuanerrmochetpaʼ allempoña Pablopaʼ otanet:
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 Oʼch soteñaʼ judioneshaʼ añ ñoñets: Amaʼtchaʼ c̈hocma eʼm̃ñotenetpaʼ amaʼt ahuat̃apaʼ amach c̈hapaneto pueyoc̈hreto. Ñam̃a amaʼtchaʼ c̈ho es entuetpaʼ amach c̈hapaneto pueyoc̈hreto.
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Allot̃paʼ oʼch sotenanetaʼ, t̃eʼpaʼ pueyoc̈hretopaʼ nanac echarrtenet att̃och amach es c̈hapahueto pueyoc̈hreto. T̃eʼpaʼ amach mueneto oʼch es eʼm̃ñotet t̃ayeʼtoʼ c̈hapanet pueyoc̈hreto. T̃eʼpaʼ amach mueneto oʼch es entet t̃ayeʼtoʼ c̈hapanet pueyoc̈hreto. Att̃etach amach es cot̃apeʼcherreto nocop amaʼt mamesha att̃och naʼqueshp̃aterranet. Añpaʼ allohua atet̃ oteʼt̃ Isaías ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃.
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Allempopaʼ alla oterraneterr Pablo:
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Ñeñt̃a otuanet Pablopaʼ añña judioneshaʼpaʼ eʼñe pachm̃areʼtannaʼteñot̃etpaʼ oʼ ahuanerret.
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Eʼñe epa char all yec̈ha Pablo Romo. Allpon palltaʼyeseʼt̃paʼ eʼñe tsaʼtuauyeʼt̃. Ñam̃a eʼñe cohuen agapyesaneʼt̃ ñeñt̃ huapyestseʼt̃.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Ñam̃a eʼñe cohuen serrpareʼtataneteʼt̃ atet̃ pena Yompor poʼcohuenña att̃o ayochreshat̃tena ña, ñam̃a yec̈hataneteʼt̃ atet̃ pena Yepartseshar Jesucristo. T̃arroʼmar allpaʼ ama eseshaʼ epatareʼtayeʼt̃e. Allohua.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.