Atos 28

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Allempoña oʼ yequeshp̃aʼhua allohueneypaʼ allempoñapaʼ otyet añ coñeʼt̃ patspaʼ añoʼ paʼsoʼcheñ Malta.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Añña acheñeneshaʼ ñeñt̃ yec̈hetsa allpaʼ nanac muerapyet ñeñt̃oʼmarña aʼt̃oronayet tsoʼ allchaʼ yeshotosa, t̃arroʼmar allempopaʼ c̈ha huatena oʼ yesnat̃eʼt. T̃arraña eʼñe cohuen agapapuey allohuen acheñeneshaʼ.
2 Os indígenas usaram conosco de não pouca humanidade; pois acenderam uma fogueira e nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Pabloñapaʼ allent̃a tsellaʼt̃pechospaʼ oʼ aʼt̃amoʼyeʼ tso. Allempoñapaʼ machayot̃a c̈haʼnom shechep̃ eʼñe tsot̃. Ahuoʼt atserr eʼman tsoʼpaʼ oʼ c̈haʼnompaʼ, c̈ha ac̈han Pablo potot̃paʼ alla aʼsopeʼch.
3 Ora havendo Paulo ajuntado e posto sobre o fogo um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, apegou-se-lhe à mão.
4 Acheñeneshaʼ ñeñt̃ yec̈hetsa allpaʼ eñchet Pablo c̈ha aʼsopeʼcheñ shechep̃ potot̃paʼ atet̃ otannaʼtyeset:
4 Quando os indígenas viram o réptil pendente da mão dele, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, pois, embora salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 T̃arraña Pablopaʼ paʼshqueʼcherra shechep̃ñapaʼ oʼ shoraʼnerr tso, amaña errot̃eyeʼ pe amaʼt mamesha.
5 Mas ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Allempoña acheñeneshaʼpaʼ att̃a cohueñet Pablo ñatoʼ machayot̃ach añecmuenta potpaʼ oʼch t̃acoʼra rromueʼ. Allempoñapaʼ oʼ cohuaʼhuet oʼchet ama es atsoto, allempoñapaʼ oʼ cot̃apeʼcherret poʼpoñ, atet̃ otet:
6 Eles, porém, esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado muito tempo e vendo que nada de anormal lhe sucedia, mudaram de parecer e diziam que era um deus.
7 Ñeñt̃ña aneʼtañtetsa allpaʼ añ paʼsoʼcheñ Publio. All yec̈hap yapaʼ allot̃paʼ allameʼttsa all yec̈hena Publio, allpaʼ alloʼtsen poʼpatseñ. Ñapaʼ oʼ agapapuey eʼñe cohuen ñeñt̃oʼmar allpaʼ yemaʼpamuetnom paʼpacllo.
7 Ora, nos arredores daquele lugar havia umas terras que pertenciam ao homem principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou bondosamente por três dias.
8 Eʼñe allempopaʼ añña Publio pomporpaʼ c̈ha atsnaʼten, nanac huoraten ñam̃a c̈ha chemotseʼten, ama achñeno. Allempoña Pablopaʼ oʼ ahuoʼ oʼch enteñaʼ. Allempoña c̈hap Pablopaʼ ñañapaʼ maʼyocham̃p̃sosya. Allempoña Pablopaʼ oʼ aʼp̃llanaʼchpaʼ añña ñeñt̃ atsnaʼtetspaʼ allent̃a correna.
8 Aconteceu estar de cama, enfermo de febre e disenteria, o pai de Públio; Paulo foi visitá-lo, e havendo orado, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Allempoña eʼmareʼch allohuen acheñeneshaʼ atet̃ oʼ p̃osa Pablopaʼ huapyesa acheñeneshaʼ ñeñt̃ atsnaʼtyets. Ñetpaʼc̈hoʼña eʼñe aʼcrratyesuanet Pablo.
9 Feito isto, vinham também os demais enfermos da ilha, e eram curados;
10 Ñeñt̃oʼmarña acheñeneshaʼpaʼ shonteʼ regalaʼyesyet paʼnamen. Ñam̃a allempo ahuam̃perryerr botopaʼ nonayet allpon ñeñt̃ yepalltena.
10 e estes nos distinguiram com muitas honras; e, ao embarcarmos, puseram a bordo as coisas que nos eram necessárias.
11 Allempoña oʼ met maʼpm̃a arrorrpaʼ oʼ alla ahuam̃perryerr poʼpnañ boto. Ñeñt̃ña botepaʼ ñeñt̃ cohueneʼ oʼch metuen allempo orrnoteñtsopoten. Añ botepaʼ ñeñt̃ huapatsa ahuaña Alejandriot̃. Ñam̃a añ botepaʼ echenan poñeʼm̃agot̃ acheñmaʼt̃ ñeñt̃ epueshaʼ ñeñt̃ tomaʼntatenet poʼyosret; ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Cástor; poʼpsheñeñpaʼ añ paʼsoʼcheñ Pólux.
11 Passados três meses, partimos em um navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Allempopaʼ arr yetsotnoma all oteñet Siracusa. Allñapaʼ alla yemaʼpamuetnom.
12 E chegando a Siracusa, ficamos ali três dias;
13 Allot̃paʼ allampañoʼmara yoct̃atop̃ñeʼch pats, att̃eñapaʼ yec̈hap all oteñet Regio. Allpaʼc̈hoʼ all yetsotnoma. Tsapat̃ñapaʼ oʼ m̃orrarenerr mameshaʼtets. M̃orrpaʼ arrot̃ huena yechaʼñem̃taʼnot̃. Allempoñapaʼ oʼc̈hoʼ alla ahuam̃penyerr. Allot̃ñapaʼ eʼñe puepomtañocma yec̈hap all oteñet Puteoli. Allpaʼ all yetsotosa.
13 donde, costeando, viemos a Régio; e, soprando no dia seguinte o vento sul, chegamos em dois dias a Putéoli,
14 Allñapaʼ yentos ñeñt̃ ameʼñetsa. Ñetpaʼ aʼpatapyet all yec̈henet, ñeñt̃oʼmarña yapaʼ alla yecanc̈herrmatnom ñesheto. Att̃ot̃apaʼ oʼc̈hoʼ yeyaʼrrota ñam̃a Romo.
14 onde, achando alguns irmãos, fomos convidados a ficar com eles sete dias; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Añña ñeñt̃ ameʼñetsa all Romopaʼ ahuoʼt eʼmareʼtyet oʼ yec̈hap allampañopaʼ allent̃aʼt onac̈haʼtet oʼch poctapyet. Puesheñaʼtetspaʼ oʼ c̈hapuet all oteñet Foro ñeñt̃ara Apio. Poʼpotantaññapaʼ allaʼt c̈hapyeset rrocho all oteñet Maʼppahua Pocoll. Allñapaʼ all poctaʼyet. Allñapaʼ all entosanet Pablopaʼ nanac parasyosoʼtan Yompor t̃arroʼmar allempopaʼ nanac coshatapet Pablo.
15 Ora, os irmãos da lá, havendo recebido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, quando os viu, deu graças a Deus e cobrou ânimo.
16 Allempoña oʼ yec̈hap Romopaʼ atet̃ otapet Pablo yec̈hosepaʼtoʼ ellonet̃, t̃arraña c̈hocma net solltar ñeñt̃chaʼ cohuam̃p̃seʼ.
16 Quando chegamos a Roma, {o centurião entregou os presos ao general do exército, mas,} a Paulo se lhe permitiu morar à parte, com o soldado que o guardava.
17 Pomaʼpamtañoñapaʼ añña ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa judioneshacop allpaʼ Pabloñapaʼ agotatanet allohuenet. Allempoña oʼ eʼñe apc̈haʼhuetpaʼ Pabloñapaʼ atet̃ otanet:
17 Passados três dias, ele convocou os principais dentre os judeus; e reunidos eles, disse-lhes: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Ñetpaʼ aʼp̃t̃oʼtareʼtnet, t̃arraña amaña entoneto att̃o alloch muetsatnet, ñeñt̃oʼmar ñetpaʼ mueneñetañ oʼch aʼrroyerrnetañ.
18 os quais, havendo-me interrogado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum que merecesse a morte.
19 T̃arraña judioneshaʼpaʼ ama pocteyeʼ eñcheto oʼch aʼrroyerrnet. Ñeñt̃oʼmarña napaʼ nesecha oʼch entatennetaʼ am̃chaʼtaret̃ arr Romo. T̃arraña napaʼ ama c̈ho notteñeʼcheñe namoʼtsnaʼtar.
19 Mas opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, não tendo, contudo, nada de que acusar a minha nação.
20 Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼ nagotatuas allochñapaʼ oʼch neserrpareʼtatuas ñeñt̃ atet̃ pennet. Ñam̃a napaʼ nameʼñena att̃o ñerraʼm yerromapaʼ Yomporpaʼ oʼch tantaterrey esempohuañen. Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼ sentuan napaʼ ehuancaret̃en, t̃arraña amaʼt allohuen judioneshaʼpaʼ att̃ecma ameʼñenetañ.
20 Por esta causa, pois, vos convidei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou preso com esta cadeia.
21 Ñetñapaʼ atet̃ ochet Pablo:
21 Mas eles lhe disseram: Nem recebemos da Judéia cartas a teu respeito, nem veio aqui irmão algum que contasse ou dissesse mal de ti.
22 Yapaʼ aña yeñoten poʼñoc̈h c̈hocma eʼmoñeʼteñet erracmañen ñeñt̃ cot̃eneʼ Jesús poct̃ap̃ña. Ñeñt̃oʼmarña yapaʼc̈hoʼña yemneñ t̃eʼpaʼ oʼch yeʼm̃ñotap̃ yam̃a errot̃ent̃eʼ p̃oct̃apeʼchen p̃a.
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que pensas; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte é impugnada.
23 Allempoñapaʼ aʼpoctachet allempoch huac̈haʼtet alloʼtsen Pablo allempoʼch serrpareʼtatanet. Allempoña oʼ c̈hap allempoch huac̈haʼtetpaʼ allempopaʼ shonteʼ acheñ huac̈haʼtatsa Pablesho. Allempoña Pablopaʼ eʼñe ellapen serrpareʼtatahuet; aʼpot̃anet atet̃ pena Yompor poʼcohuenña ñeñt̃ att̃o ayochreshat̃tena ña. Ñam̃a lleyatyesanet Moisés poʼñoñ all oten atet̃chaʼ p̃a ñeñt̃chaʼ Cristotats. Ñam̃a lleyatyesanet poʼñoñ ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ ahuat̃ Yompor poʼñoñ all oten ñam̃a atet̃chaʼ p̃a ñeñt̃chaʼ Cristotats. Ñapaʼ nanac mueneñ oʼch ameʼñatanet att̃o Jesúspaʼ poʼñoc̈h ñeñt̃ Cristotats.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, muitos foram ter com ele à sua morada, aos quais desde a manhã até a noite explicava com bom testemunho o reino de Deus e procurava persuadí-los acerca de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Eʼñe allempopaʼ ameʼñaʼyesyet puesheñaʼtets, t̃arraña poʼpotantañpaʼ ama es ameʼñatso.
24 Uns criam nas suas palavras, mas outros as rejeitavam.
25 Att̃eñapaʼ ñañeñeta achm̃areʼtannaʼtyeset. Allempo ahuanerrmochetpaʼ allempoña Pablopaʼ otanet:
25 E estando discordes entre si, retiraram-se, havendo Paulo dito esta palavra: Bem falou o Espírito Santo aos vossos pais pelo profeta Isaías,
26 Oʼch soteñaʼ judioneshaʼ añ ñoñets: Amaʼtchaʼ c̈hocma eʼm̃ñotenetpaʼ amaʼt ahuat̃apaʼ amach c̈hapaneto pueyoc̈hreto. Ñam̃a amaʼtchaʼ c̈ho es entuetpaʼ amach c̈hapaneto pueyoc̈hreto.
26 dizendo: Vai a este povo e dize: Ouvindo, ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis; e vendo, vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 Allot̃paʼ oʼch sotenanetaʼ, t̃eʼpaʼ pueyoc̈hretopaʼ nanac echarrtenet att̃och amach es c̈hapahueto pueyoc̈hreto. T̃eʼpaʼ amach mueneto oʼch es eʼm̃ñotet t̃ayeʼtoʼ c̈hapanet pueyoc̈hreto. T̃eʼpaʼ amach mueneto oʼch es entet t̃ayeʼtoʼ c̈hapanet pueyoc̈hreto. Att̃etach amach es cot̃apeʼcherreto nocop amaʼt mamesha att̃och naʼqueshp̃aterranet. Añpaʼ allohua atet̃ oteʼt̃ Isaías ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃.
27 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardamente, e fecharam os olhos; para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração nem se convertam e eu os cure.
28 Allempopaʼ alla oterraneterr Pablo:
28 Seja-vos pois notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles ouvirão.
29 Ñeñt̃a otuanet Pablopaʼ añña judioneshaʼpaʼ eʼñe pachm̃areʼtannaʼteñot̃etpaʼ oʼ ahuanerret.
29 {E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.}
30 Eʼñe epa char all yec̈ha Pablo Romo. Allpon palltaʼyeseʼt̃paʼ eʼñe tsaʼtuauyeʼt̃. Ñam̃a eʼñe cohuen agapyesaneʼt̃ ñeñt̃ huapyestseʼt̃.
30 E morou dois anos inteiros na casa que alugara, e recebia a todos os que o visitavam,
31 Ñam̃a eʼñe cohuen serrpareʼtataneteʼt̃ atet̃ pena Yompor poʼcohuenña att̃o ayochreshat̃tena ña, ñam̃a yec̈hataneteʼt̃ atet̃ pena Yepartseshar Jesucristo. T̃arroʼmar allpaʼ ama eseshaʼ epatareʼtayeʼt̃e. Allohua.
31 pregando o reino de Deus e ensinando as coisas concernentes ao Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.