Atos 26

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Allempoña am̃chaʼtaret̃ Agripapaʼ atet̃ otan Pablo:
1 Depois Agripa disse a Paulo: É permitido que te defendas. Então Paulo, estendendo a mão em sua defesa, respondeu:
2 —T̃eʼpaʼ nocshena am̃chaʼtaret̃e Agripa t̃arroʼmar eñall att̃ot̃chaʼ neños pesho nocop, añecop t̃arroʼmar c̈ha otteñeʼchenen judioneshaʼ.
2 Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, de que perante ti me haja hoje de defender de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus;
3 Napaʼ nocshena t̃arroʼmar t̃eʼpaʼ oʼ peñoch p̃am̃a atet̃ yeyc̈hena ya ñeñt̃ey judioneshay. Ñam̃a oʼ peñoch att̃ot̃ ama pat̃rrayeʼ yoct̃apeʼchyeno. Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼch nenamap̃ att̃och peʼm̃ñoten cohuen.
3 Mormente sabendo eu que tens conhecimento de todos os costumes e questões que há entre os judeus; por isso te rogo que me ouças com paciência.
4 ’Allohuen judioneshaʼpaʼ eñotuennet atet̃ nocrreʼt̃ ahuat̃, amaʼt allempot̃eñ neʼñalleta nenyo, ñam̃a amaʼt allempo cheshennaʼ allempo yeyc̈heʼt̃ Jerusaléño epan namoʼtsnaʼtarneshaʼ.
4 Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre os da minha nação, em Jerusalém, todos os judeus a conhecem,
5 Amaʼt ahuat̃ot̃eñpaʼ eñotuaneteʼt̃ napaʼ fariseoneshan ñeñt̃ara ñeñt̃ nanac etsoteneʼ cot̃ap̃ñats nanac echarr allo yoct̃apeʼchen Partsocop. Ñeñt̃ atet̃ entneteʼt̃ atet̃ nocrreʼt̃paʼ, atet̃chaʼñac̈hoʼ aʼmet̃aʼnetañ.
5 Sabendo de mim desde o princípio (se o quiserem testificar), que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 Ñeñt̃oʼmar t̃eʼpaʼ arroʼtsenen att̃och saʼp̃t̃oʼtareʼten, att̃o napaʼ nameʼñena ñerraʼm yerromapaʼ Yomporpaʼ tantaterreychaʼ esempohuañen. Añmapaʼ ñeñt̃ara atet̃ otaneʼt̃ ahuat̃ Yompor yatañneshañ.
6 E agora pela esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais estou aqui e sou julgado.
7 Amaʼt c̈harrasheña puechena epa ñeñt̃ara ñeñt̃ yatañneshañ yepen ñeñt̃ chemereʼtyesahuetpaʼ, ñeñt̃ña poʼm̃renñetpaʼ eʼñe ameʼñaʼhuenet ñeñt̃ atet̃ oʼ notuas. Ñeñt̃oʼmarña ñet t̃eʼpaʼ nanac maʼyoc̈hrenet Yomporecop—yet̃o amaʼt ñam̃a tsapo. T̃arraña amaʼt atet̃ penetañ allohuen judioneshaʼpaʼ t̃eʼñapaʼ eʼmoñeʼtennet amaʼt napaʼ ñeñt̃ara nameʼñena atet̃ ameʼñenet ñamet. Att̃ot̃ña am̃chaʼtaret̃e Agripa otteñeʼchennetña t̃eʼ.
7 À qual as nossas doze tribos esperam chegar, servindo a Deus continuamente, noite e dia. Por esta esperança, ó rei Agripa, eu sou acusado pelos judeus.
8 ¿Esoʼmart̃eʼ sapaʼ soten amach errot̃enot̃ tantaterrano Yompor arromñat̃neshaʼ?
8 Pois quê? julga-se coisa incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 ’Napaʼc̈hoʼña ahuañmoʼchapaʼ notenapañ ñatoʼ ñeñt̃t̃eʼ poctetsa oʼch yemueroc̈htach ñeñt̃ cot̃eneʼ Jesús poct̃ap̃ña ñeñt̃ara Jesús ñeñt̃ nazaretoʼmarneshaʼ.
9 Bem tinha eu imaginado que contra o nome de Jesus Nazareno devia eu praticar muitos atos;
10 Ñeñt̃oʼmarña napaʼ nanac nemueroc̈htatyeseʼt̃ acheñ Jerusaléño ñeñt̃ ameʼñayeʼt̃ Jesús poct̃ap̃ña. Shonteʼ acheñ ñeñt̃ nabeʼt̃ateʼt̃ cárcelo, t̃arroʼmar cornaneshaʼ ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar, ñetñapaʼ oʼ apnet orden ñeñt̃ecop. Ñam̃a allempo otyeseʼt̃ am̃chaʼtaret̃neshaʼ ahuoʼch muetsachet ñeñt̃ ameʼñenaya Jesús poct̃ap̃ñapaʼ, napaʼc̈hoʼña oʼchc̈hoʼ not, pocteʼñac̈hoʼ muetsetepaʼ.
10 O que também fiz em Jerusalém. E, havendo recebido autorização dos principais dos sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e quando os matavam eu dava o meu voto contra eles.
11 C̈hocma nemueroc̈htataneteʼt̃ amaʼt judioneshaʼ poʼprahuoʼmar, ñam̃a nanacchaʼ nemneʼt̃ oʼch nachm̃areʼtach ñeñt̃ ameʼñatseʼt̃. Nanac natsrreʼmueñot̃paʼ noct̃areʼtaneteʼt̃ erracmañen anetsoʼmar.
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, os obriguei a blasfemar. E, enfurecido demasiadamente contra eles, até nas cidades estranhas os persegui.
12 Alla oterraneterr Pablo:
12 Sobre o que, indo então a Damasco, com poder e comissão dos principais dos sacerdotes,
13 Ñam̃a am̃chaʼtaret̃e t̃eʼpaʼ oʼch notap̃ ñeñt̃ atet̃ norrtoya allempo. Allempoña oʼ yec̈hapmoch Damasco allempopaʼ oʼ c̈hap pocto. Ñeñt̃ña nanac poptetsa entot̃paʼ machayot̃epaʼtchaʼ c̈hoyoʼtam̃p̃sapuen amaʼt ñeñt̃ epan nesen. Atet̃ poptenapaʼ metanenan atsneʼ.
13 Ao meio-dia, ó rei, vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, cuja claridade me envolveu a mim e aos que iam comigo.
14 Allempoña yapaʼ alla yerrmopraʼyesa patso. Allempoña alla yerrmopraʼyena patsopaʼ, nañapaʼ oʼ neʼm ñoñets hebreyac̈ho ñeñt̃paʼ atet̃ oten: “Esoʼmareʼt Saule pemueroc̈htatennanña ñeñt̃ nameʼñenaya. Añpaʼ p̃añeña mueroc̈htatetsa. T̃arroʼmar c̈ha p̃ottena ñerraʼmrrat̃eʼ ashen ñeñt̃ eʼñe pat̃pareʼteñot̃ ñañeñachña atserrp̃atetsa.” Añpaʼ atet̃ oten ñeñt̃ norrtoya.
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me falava, e em língua hebraica dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra os aguilhões.
15 Nañapaʼ not: “¿Eseshapeʼtña Ayochreshat̃e eñets?” Ñañapaʼ alla otnerrerr: “Napaʼ ñeñt̃en Jesúsen ñeñt̃ara pemueroc̈htaten.
15 E disse eu: Quem és, Senhor? E ele respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
16 T̃eʼpaʼ petanterra alla, ñeñt̃oʼmar t̃eʼpaʼ oʼ norrta pesho att̃och oʼch nenap̃ p̃a, p̃ach t̃orratsa nocop, ñam̃a p̃ach aʼpot̃eʼ ñeñt̃ oʼ pentua t̃eʼ ñam̃a ñeñt̃chaʼ neñotatap̃ allempoch norrterrerr pesho.
16 Mas levanta-te e põe-te sobre teus pés, porque te apareci por isto, para te pôr por ministro e testemunha tanto das coisas que tens visto como daquelas pelas quais te aparecerei ainda;
17 T̃eʼpaʼ oʼch nemñap̃ alloʼtsaʼyen ñeñt̃ ama judioneshayayeto, t̃arraña napaʼ c̈hocmach necuam̃p̃sap̃ ñerraʼm esempo oʼpatap̃a judioneshaʼ ñam̃a amaʼt ñeñt̃ ama judioneshayaye.
17 Livrando-te deste povo, e dos gentios, a quem agora te envio,
18 T̃arroʼmarchaʼ nemñap̃ alloʼtsaʼyen ñeñt̃ ama judioneshayayeñaʼ allochñapaʼ att̃och peserrpareʼtatuanet att̃och c̈hapanet pueyoc̈hro, att̃och oʼhuañchaʼ chopeʼchet checmeto. Añchaʼña oʼch alla chopeʼcherret puetaro. Ñam̃a att̃och oʼhuañchaʼ ahuamencat̃ p̃anet oneñet̃, añchaʼña ahuamencat̃ penahuet Yompor. Allochñapaʼ oʼch ameʼñaʼhuerrnet na, allempoñapaʼ nep̃retnaʼhuerranetchaʼ poʼchñar, att̃och oʼch parrocmatuerret eʼñe att̃ecma atet̃ ñerraʼm ñeñt̃ oʼ naʼcohuentatua.”
18 Para lhes abrires os olhos, e das trevas os converteres à luz, e do poder de Satanás a Deus; a fim de que recebam a remissão de pecados, e herança entre os que são santificados pela fé em mim.
19 Alla oterraneterr Pablo:
19 Por isso, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial.
20 Ñanompaʼ oʼ neserrpareʼtatanet Damasco att̃och cot̃apeʼcherret ello cohuen Yomporecop. Allochñapaʼ oʼch p̃aʼyenet ñeñt̃ cohuentetsa Yomporecop, att̃och yeñoch poʼñoc̈h oʼ cot̃apeʼcherret etserra. Att̃ecma neserrpareʼtatanet amaʼt Jerusaléño, ñam̃a ora erracmañen Judeoʼmar, amaʼt ñam̃a alloʼtsaʼyen ñeñt̃ ama judioneshayaye.
20 Antes anunciei primeiramente aos que estão em Damasco e em Jerusalém, e por toda a terra da Judéia, e aos gentios, que se emendassem e se convertessem a Deus, fazendo obras dignas de arrependimento.
21 Att̃ot̃ña judioneshaʼpaʼ oʼ rromaʼnet Parets paʼpacllo oʼch muetsanetañ.
21 Por causa disto os judeus lançaram mão de mim no templo, e procuraram matar-me.
22 T̃arraña Yomporpaʼ ahuoʼt aʼnatna nanac att̃o t̃emeʼttsen nocrrena, att̃och neserrpareʼtach allohuen acheñeneshaʼ—amaʼt ñeñt̃ ama esosheʼmayaye, ñam̃a amaʼt ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃neshaʼ. T̃arraña ama añeyeʼ neyc̈hatenaneto ñeñt̃ ama cohuenayaye. Añña att̃ecma neyc̈hatenanet atet̃ serrpareʼteʼt̃ amaʼt ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃. Ñeñt̃paʼ amaʼt Moiséspaʼ atet̃ oteʼt̃ ñeñt̃chaʼ atet̃ perra esempo.
22 Mas, alcançando socorro de Deus, ainda até ao dia de hoje permaneço dando testemunho tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada mais do que o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer,
23 Ñeñt̃ara serrpareʼtataneteʼt̃ ahuoʼch huapa Cristo añ patsropaʼ nanacoʼch mueroc̈htachet, allot̃paʼ ahuoʼch rroma, t̃arraña ñapaʼ tanterrach. Att̃oʼchña tanterra ñanompaʼ oʼch aʼpuetarsam̃p̃sanet pueyoc̈her allohuen judioneshaʼ, ñam̃a amaʼt poʼpoñec̈hno acheñ.
23 Isto é, que o Cristo devia padecer, e sendo o primeiro da ressurreição dentre os mortos, devia anunciar a luz a este povo e aos gentios.
24 Allempoña atet̃ eñen Pablo ñocoppaʼ, Festoñapaʼ atet̃ och eʼñe huomenco:
24 E, dizendo ele isto em sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo; as muitas letras te fazem delirar.
25 Pabloñapaʼ atet̃ och:
25 Mas ele disse: Não deliro, ó potentíssimo Festo; antes digo palavras de verdade e de um são juízo.
26 Amaʼt am̃chaʼtaret̃ Agripapaʼ eʼñe eñotueñ atet̃ noten. Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼ neyemcha ña t̃arroʼmar napaʼ neñoteñ, ñapaʼ oʼ entuon ñeñt̃ atet̃ nepena, ñam̃a t̃arroʼmar ama aʼnahua es nep̃aʼyeno.
26 Porque o rei, diante de quem também falo com ousadia, sabe estas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 Am̃chaʼtaret̃e Agripa, p̃apaʼ ¿p̃ameʼñeñaʼt ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ ahuat̃ Yompor poʼñoñ? Napaʼ neñotenep̃ p̃apaʼ p̃ameʼñeña.
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Bem sei que crês.
28 Allempoña Agripapaʼ atet̃ otan Pablo:
28 E disse Agripa a Paulo: Por pouco me queres persuadir a que me faça cristão!
29 Pabloñapaʼ alla otererr: Amaʼt t̃ayecma amapaʼ tsapat̃onet̃paʼ napaʼ atarr nemneñ Yomporpaʼ oʼch ameʼñaterrp̃a, ñam̃a amaʼt allohuenes ñeñt̃es neʼm̃ñoteneʼ t̃eʼ. Atarr nemneñ oʼch sameʼñerra allohuenes atet̃ ñerraʼm na, t̃arraña amaʼtchaʼ att̃eseñ ñerraʼm na, sapaʼ amuepaʼchña ehuancaret̃eyayso.
29 E disse Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me estão ouvindo, se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Allempoñapaʼ oʼ t̃omc̈haʼterret allohuenet—am̃chaʼtaret̃ Agripa, ñam̃a gobernador Festo, ñam̃a Berenice ñam̃a allohuen ñeñt̃ alloʼtsaʼyen.
30 E, dizendo ele isto, levantou-se o rei, o presidente, e Berenice, e os que com eles estavam assentados.
31 Allempoña ahuanerretpaʼ atet̃ otannaʼtyeset:
31 E, apartando-se dali falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada fez digno de morte ou de prisões.
32 Allempoña am̃chaʼtaret̃ Agripa otan Festo:
32 E Agripa disse a Festo: Bem podia soltar-se este homem, se não houvera apelado para César.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.