Atos 25

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Allempoña am̃chaʼtaret̃ta Festo all Cesareopaʼ pomaʼpamtañoñapaʼ oʼ ahuoʼ Jerusaléño.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 Oʼ c̈hap Jerusaléñopaʼ añña cornaneshaʼ ñeñt̃ nanac am̃chaʼtaret̃neshaʼ ñam̃a epuet ñeñt̃ nanac sherbets judioneshacoppaʼ, oʼ serrpareʼtatapet Festo att̃o otteñeʼcheñet Pablo.
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 Ñetpaʼ atet̃ ochet Festo agotatanepaʼtoʼ Pablo att̃och huapa Jerusaléño, t̃arroʼmar ñetpaʼ ahuañacma aʼpoctatuet oʼch cohuet Pablo t̃oño att̃och muetsapueret all.
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 Festoñapaʼ atet̃ otanet:
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 T̃eʼpaʼ ñeñt̃ nanac am̃chaʼtaret̃tetsa socoppaʼ cot̃aʼnerrnetepaʼ allochñapaʼ otteñeʼcheñetepaʼ Pablo all, ñerraʼm poʼñoc̈ht̃eʼ eñall alloch otteñeʼchet.
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Festoñapaʼ alla aʼpa Jerusaléño allponmat. Ñatoʼ poʼpsocmatño amapaʼ poʼc̈harramatñopaʼ oʼ ahuerr Cesareo. C̈herr Cesareopaʼ tsapat̃ña eʼñe ahuat̃ecmapaʼ oʼ anorros allecma aʼpoctatenet ñoñets. Allot̃ña agotatan Pablo.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Allempoña huapachet Pablopaʼ, añña judioneshaʼ ñeñt̃ huac̈haʼtatsa allpaʼ c̈ha arrotam̃pesyet. Allempoñapaʼ otteñeʼchoset. Shonteʼ esocmañen nanac sosey tomaʼtam̃pesyesoset Pablo, t̃arraña ama errot̃enot̃ eñotacheto am̃chaʼtaret̃ Festo att̃och otoset eʼñe poʼñoc̈h.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Pabloñapaʼ oʼ eños ñam̃a ñocop atet̃ ot:
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 T̃arraña Festopaʼ nanac mueneñ oʼch coshatan judioneshaʼ, ñeñt̃oʼmarña otan Pablo:
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 — ausente —
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 — ausente —
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 Allempoña Festopaʼ oʼ serrpareʼtet epuet ñeñt̃ parro cot̃apeʼchatannenet. Allempoñapaʼ atet̃ otan Pablo:
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 Oʼ allponmaterrerrpaʼ huapa am̃chaʼtaret̃ Agripa epuet poʼc̈h Berenice. Oʼ c̈hapuet Cesareo all emoʼteñetaʼ am̃chaʼtaret̃ Festo.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 Oʼ allponmatosetpaʼ allempoña Festopaʼ serrpareʼtatanet att̃o otteñeʼcheñet Pablo, atet̃ otanet: Arrpaʼ alloʼtsen puesheñarr yacma ñeñt̃ naʼnom Félix ahuaña all yottam̃peñet.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Allempoña napaʼ Jerusaléñoʼtsenenpaʼ, añña cornaneshaʼ ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar, ñam̃a poʼpotantañ ñeñt̃ pomporneshaʼ penet, ñetñapaʼ oʼ serrpareʼtatnet att̃ot̃ otteñeʼcheñet Pablo, ñam̃a otnet napaʼ nemtsachepaʼtoʼ Pablo.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Nañapaʼ atet̃ notanet: “Ñeñt̃ ñoñets anaret̃ Romot̃paʼ ama pocteyaye oʼch yemtsach acheñ ñerraʼm ama eñorenaʼ eʼñe ñocop att̃och eñotatanet att̃ot̃ otteñeʼcheñet.”
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Ñeñt̃oʼmarña allempo huac̈haʼta judioneshaʼ nesho, allempoña na tsapat̃ñapaʼ oʼ nanorros allecma yaʼpoctaten ñoñets. Allempoña napaʼ oʼ nagotach Pablo.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 Añña ñeñt̃ huac̈haʼtatsapaʼ allent̃a t̃omc̈haʼtoset att̃och oʼch alla otteñeʼchueñeterr Pablo, t̃arraña amaña añeyeʼ aʼmet̃aʼyeseto att̃o ñeñt̃ poctetsa oʼch yemtsach acheñ.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Aña aʼmet̃aʼyeset ñeñt̃ eʼñe ñocpueta atet̃ yec̈henet ñet judioneshet. Ñam̃a aña aʼmet̃aʼyeset ñeñt̃ poct̃ap̃ña puesheñarr ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Jesús, t̃arraña ñeñt̃paʼ oʼ rroma, t̃arraña Pablopaʼ c̈ha oten ñeñt̃paʼ oʼ tanterra.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 Ñeñt̃oʼmarña napaʼ ama tama neñoche att̃och naʼpoctat ñoñets ñocpuet. Ñeñt̃oʼmarña atet̃ noch Pablo poʼtomña: “¿Pocteʼt̃eʼ penteñ oʼch ahuep̃ Jerusaléño allchaʼ yaʼpoctatenaʼ ñoñets?”
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 T̃arraña Pablopaʼ ama mueno. Ñapaʼ aña muenaʼ allach arr, allot̃chaʼña esempopaʼ entateñetepaʼtoʼ am̃chaʼtaret̃ Augusto all Romo. Ñeñt̃oʼmarña napaʼ not: “T̃eʼpaʼ allepaʼ arrma, esempochña napaʼ oʼch nemñe am̃chaʼtaret̃esho Romo.”
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Allempoña am̃chaʼtaret̃ Agripapaʼ atet̃ otan Festo:
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 Tsapat̃ñapaʼ huapaʼmuena am̃chaʼtaret̃ Agripa epuet ñam̃a poʼc̈h Berenice. Ñetñapaʼ c̈ha cohuenetyesoset. Allempoñapaʼ beʼt̃osc̈haʼtoset allecma serrpareʼtatannena am̃chaʼtaret̃neshaʼ. Oʼ beʼt̃osc̈haʼtet epuet ñam̃a solltarneshaʼ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ ñam̃a poʼpoñec̈hno acheñeneshaʼ ñeñt̃ nanac sherbets all anetso. Allempoña Festopaʼ oʼ agotatenanerr Pablo.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Allempoña huapa Pablopaʼ Festoñapaʼ eñoratsapaʼ atet̃ ot:
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 T̃arraña allempoña napaʼ naʼp̃t̃oʼtareʼchpaʼ ama nentoñeña ñeñt̃ att̃o pocteʼ oʼch nemtsach. Ñam̃a eʼñe ña muenats oʼch entateñetaʼ am̃chaʼtaret̃ Augusto all Romo ñeñt̃oʼmarña napaʼ pocteʼ nenteñ oʼch nemñe all.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 T̃arraña napaʼ ama neñoteñe ñeñt̃chaʼ atet̃ nequellcoñ yaʼm̃chaʼtaret̃er ñocop t̃arroʼmar ama eñalle errot̃enot̃chaʼ yotteñeʼcheñ. Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼ nec̈horeʼtach arr all seshontena t̃eʼ.
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 Napaʼ noct̃apeʼcheñ ama pocteyaye oʼch yemñe acheñ ehuancaret̃ ñerraʼm ama eñalle errot̃enot̃ oʼch yotteñeʼcheñ.
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.