Atos 25

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Allempoña am̃chaʼtaret̃ta Festo all Cesareopaʼ pomaʼpamtañoñapaʼ oʼ ahuoʼ Jerusaléño.
1 Tendo, pois, entrado Festo na província, depois de três dias subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Oʼ c̈hap Jerusaléñopaʼ añña cornaneshaʼ ñeñt̃ nanac am̃chaʼtaret̃neshaʼ ñam̃a epuet ñeñt̃ nanac sherbets judioneshacoppaʼ, oʼ serrpareʼtatapet Festo att̃o otteñeʼcheñet Pablo.
2 E os principais sacerdotes e os mais eminentes judeus fizeram-lhe queixa contra Paulo e, em detrimento deste,
3 Ñetpaʼ atet̃ ochet Festo agotatanepaʼtoʼ Pablo att̃och huapa Jerusaléño, t̃arroʼmar ñetpaʼ ahuañacma aʼpoctatuet oʼch cohuet Pablo t̃oño att̃och muetsapueret all.
3 lhe rogavam o favor de o mandar a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Festoñapaʼ atet̃ otanet:
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava detido em Cesaréia, e que ele mesmo brevemente partiria para lá.
5 T̃eʼpaʼ ñeñt̃ nanac am̃chaʼtaret̃tetsa socoppaʼ cot̃aʼnerrnetepaʼ allochñapaʼ otteñeʼcheñetepaʼ Pablo all, ñerraʼm poʼñoc̈ht̃eʼ eñall alloch otteñeʼchet.
5 Portanto, disse ele às autoridades dentre vós desçam comigo e, se há nesse homem algum crime, acusem-no.
6 Festoñapaʼ alla aʼpa Jerusaléño allponmat. Ñatoʼ poʼpsocmatño amapaʼ poʼc̈harramatñopaʼ oʼ ahuerr Cesareo. C̈herr Cesareopaʼ tsapat̃ña eʼñe ahuat̃ecmapaʼ oʼ anorros allecma aʼpoctatenet ñoñets. Allot̃ña agotatan Pablo.
6 Tendo-se demorado entre eles não mais de oito ou dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, sentando-se no tribunal, mandou trazer Paulo.
7 Allempoña huapachet Pablopaʼ, añña judioneshaʼ ñeñt̃ huac̈haʼtatsa allpaʼ c̈ha arrotam̃pesyet. Allempoñapaʼ otteñeʼchoset. Shonteʼ esocmañen nanac sosey tomaʼtam̃pesyesoset Pablo, t̃arraña ama errot̃enot̃ eñotacheto am̃chaʼtaret̃ Festo att̃och otoset eʼñe poʼñoc̈h.
7 Tendo ele comparecido, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra ele muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Pabloñapaʼ oʼ eños ñam̃a ñocop atet̃ ot:
8 Paulo, porém, respondeu em sua defesa: Nem contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César, tenho pecado em coisa alguma.
9 T̃arraña Festopaʼ nanac mueneñ oʼch coshatan judioneshaʼ, ñeñt̃oʼmarña otan Pablo:
9 Todavia Festo, querendo agradar aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres subir a Jerusalém e ali ser julgado perante mim acerca destas coisas?
10 — ausente —
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde devo ser julgado; nenhum mal fiz aos judeus, como muito bem sabes.
11 — ausente —
11 Se, pois, sou malfeitor e tenho cometido alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Allempoña Festopaʼ oʼ serrpareʼtet epuet ñeñt̃ parro cot̃apeʼchatannenet. Allempoñapaʼ atet̃ otan Pablo:
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César; para César irás.
13 Oʼ allponmaterrerrpaʼ huapa am̃chaʼtaret̃ Agripa epuet poʼc̈h Berenice. Oʼ c̈hapuet Cesareo all emoʼteñetaʼ am̃chaʼtaret̃ Festo.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia em visita de saudação a Festo.
14 Oʼ allponmatosetpaʼ allempoña Festopaʼ serrpareʼtatanet att̃o otteñeʼcheñet Pablo, atet̃ otanet: Arrpaʼ alloʼtsen puesheñarr yacma ñeñt̃ naʼnom Félix ahuaña all yottam̃peñet.
14 E, como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Há aqui certo homem que foi deixado preso por Félix,
15 Allempoña napaʼ Jerusaléñoʼtsenenpaʼ, añña cornaneshaʼ ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar, ñam̃a poʼpotantañ ñeñt̃ pomporneshaʼ penet, ñetñapaʼ oʼ serrpareʼtatnet att̃ot̃ otteñeʼcheñet Pablo, ñam̃a otnet napaʼ nemtsachepaʼtoʼ Pablo.
15 a respeito do qual, quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus me fizeram queixas, pedindo sentença contra ele;
16 Nañapaʼ atet̃ notanet: “Ñeñt̃ ñoñets anaret̃ Romot̃paʼ ama pocteyaye oʼch yemtsach acheñ ñerraʼm ama eñorenaʼ eʼñe ñocop att̃och eñotatanet att̃ot̃ otteñeʼcheñet.”
16 aos quais respondi que não é costume dos romanos condenar homem algum sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Ñeñt̃oʼmarña allempo huac̈haʼta judioneshaʼ nesho, allempoña na tsapat̃ñapaʼ oʼ nanorros allecma yaʼpoctaten ñoñets. Allempoña napaʼ oʼ nagotach Pablo.
17 Quando então eles se haviam reunido aqui, sem me demorar, no dia seguinte sentei-me no tribunal e mandei trazer o homem;
18 Añña ñeñt̃ huac̈haʼtatsapaʼ allent̃a t̃omc̈haʼtoset att̃och oʼch alla otteñeʼchueñeterr Pablo, t̃arraña amaña añeyeʼ aʼmet̃aʼyeseto att̃o ñeñt̃ poctetsa oʼch yemtsach acheñ.
18 contra o qual os acusadores, levantando-se, não apresentaram acusação alguma das coisas perversas que eu suspeitava;
19 Aña aʼmet̃aʼyeset ñeñt̃ eʼñe ñocpueta atet̃ yec̈henet ñet judioneshet. Ñam̃a aña aʼmet̃aʼyeset ñeñt̃ poct̃ap̃ña puesheñarr ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Jesús, t̃arraña ñeñt̃paʼ oʼ rroma, t̃arraña Pablopaʼ c̈ha oten ñeñt̃paʼ oʼ tanterra.
19 tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua religião e de um tal Jesus defunto, que Paulo afirmava estar vivo.
20 Ñeñt̃oʼmarña napaʼ ama tama neñoche att̃och naʼpoctat ñoñets ñocpuet. Ñeñt̃oʼmarña atet̃ noch Pablo poʼtomña: “¿Pocteʼt̃eʼ penteñ oʼch ahuep̃ Jerusaléño allchaʼ yaʼpoctatenaʼ ñoñets?”
20 E, estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei se não queria ir a Jerusalém e ali ser julgado no tocante às mesmas.
21 T̃arraña Pablopaʼ ama mueno. Ñapaʼ aña muenaʼ allach arr, allot̃chaʼña esempopaʼ entateñetepaʼtoʼ am̃chaʼtaret̃ Augusto all Romo. Ñeñt̃oʼmarña napaʼ not: “T̃eʼpaʼ allepaʼ arrma, esempochña napaʼ oʼch nemñe am̃chaʼtaret̃esho Romo.”
21 Mas apelando Paulo para que fosse reservado ao julgamento do imperador, mandei que fosse detido até que o enviasse a César.
22 Allempoña am̃chaʼtaret̃ Agripapaʼ atet̃ otan Festo:
22 Então Agripa disse a Festo: Eu bem quisera ouvir esse homem. Respondeu-lhe ele: Amanhã o ouvirás.
23 Tsapat̃ñapaʼ huapaʼmuena am̃chaʼtaret̃ Agripa epuet ñam̃a poʼc̈h Berenice. Ñetñapaʼ c̈ha cohuenetyesoset. Allempoñapaʼ beʼt̃osc̈haʼtoset allecma serrpareʼtatannena am̃chaʼtaret̃neshaʼ. Oʼ beʼt̃osc̈haʼtet epuet ñam̃a solltarneshaʼ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ ñam̃a poʼpoñec̈hno acheñeneshaʼ ñeñt̃ nanac sherbets all anetso. Allempoña Festopaʼ oʼ agotatenanerr Pablo.
23 No dia seguinte vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os chefes militares e homens principais da cidade; então, por ordem de Festo, Paulo foi trazido.
24 Allempoña huapa Pablopaʼ Festoñapaʼ eñoratsapaʼ atet̃ ot:
24 Disse Festo: Rei Agripa e vós todos que estais presentes conosco, vedes este homem por causa de quem toda a multidão dos judeus, tanto em Jerusalém como aqui, recorreu a mim, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 T̃arraña allempoña napaʼ naʼp̃t̃oʼtareʼchpaʼ ama nentoñeña ñeñt̃ att̃o pocteʼ oʼch nemtsach. Ñam̃a eʼñe ña muenats oʼch entateñetaʼ am̃chaʼtaret̃ Augusto all Romo ñeñt̃oʼmarña napaʼ pocteʼ nenteñ oʼch nemñe all.
25 Eu, porém, achei que ele não havia praticado coisa alguma digna de morte; mas havendo ele apelado para o imperador, resolvi remeter-lho.
26 T̃arraña napaʼ ama neñoteñe ñeñt̃chaʼ atet̃ nequellcoñ yaʼm̃chaʼtaret̃er ñocop t̃arroʼmar ama eñalle errot̃enot̃chaʼ yotteñeʼcheñ. Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼ nec̈horeʼtach arr all seshontena t̃eʼ.
26 Do qual não tenho coisa certa que escreva a meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de feito o interrogatório, tenha eu alguma coisa que escrever.
27 Napaʼ noct̃apeʼcheñ ama pocteyaye oʼch yemñe acheñ ehuancaret̃ ñerraʼm ama eñalle errot̃enot̃ oʼch yotteñeʼcheñ.
27 Porque não me parece razoável enviar um preso, e não notificar as acusações que há contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.