Atos 25

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Allempoña am̃chaʼtaret̃ta Festo all Cesareopaʼ pomaʼpamtañoñapaʼ oʼ ahuoʼ Jerusaléño.
1 Entrando, pois, Festo na província, subiu dali a três dias de Cesaréia a Jerusalém.
2 Oʼ c̈hap Jerusaléñopaʼ añña cornaneshaʼ ñeñt̃ nanac am̃chaʼtaret̃neshaʼ ñam̃a epuet ñeñt̃ nanac sherbets judioneshacoppaʼ, oʼ serrpareʼtatapet Festo att̃o otteñeʼcheñet Pablo.
2 E o sumo sacerdote e os principais dos judeus compareceram perante ele contra Paulo, e lhe rogaram,
3 Ñetpaʼ atet̃ ochet Festo agotatanepaʼtoʼ Pablo att̃och huapa Jerusaléño, t̃arroʼmar ñetpaʼ ahuañacma aʼpoctatuet oʼch cohuet Pablo t̃oño att̃och muetsapueret all.
3 Pedindo como favor contra ele que o fizesse vir a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Festoñapaʼ atet̃ otanet:
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava guardado em Cesaréia, e que ele brevemente partiria para lá.
5 T̃eʼpaʼ ñeñt̃ nanac am̃chaʼtaret̃tetsa socoppaʼ cot̃aʼnerrnetepaʼ allochñapaʼ otteñeʼcheñetepaʼ Pablo all, ñerraʼm poʼñoc̈ht̃eʼ eñall alloch otteñeʼchet.
5 Os que, pois, disse, dentre vós, têm poder, desçam comigo e, se neste homem houver algum crime, acusem-no.
6 Festoñapaʼ alla aʼpa Jerusaléño allponmat. Ñatoʼ poʼpsocmatño amapaʼ poʼc̈harramatñopaʼ oʼ ahuerr Cesareo. C̈herr Cesareopaʼ tsapat̃ña eʼñe ahuat̃ecmapaʼ oʼ anorros allecma aʼpoctatenet ñoñets. Allot̃ña agotatan Pablo.
6 E, havendo-se demorado entre eles mais de dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, assentando-se no tribunal, mandou que trouxessem Paulo.
7 Allempoña huapachet Pablopaʼ, añña judioneshaʼ ñeñt̃ huac̈haʼtatsa allpaʼ c̈ha arrotam̃pesyet. Allempoñapaʼ otteñeʼchoset. Shonteʼ esocmañen nanac sosey tomaʼtam̃pesyesoset Pablo, t̃arraña ama errot̃enot̃ eñotacheto am̃chaʼtaret̃ Festo att̃och otoset eʼñe poʼñoc̈h.
7 E, chegando ele, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra Paulo muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Pabloñapaʼ oʼ eños ñam̃a ñocop atet̃ ot:
8 Mas ele, em sua defesa, disse: Eu não pequei em coisa alguma contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 T̃arraña Festopaʼ nanac mueneñ oʼch coshatan judioneshaʼ, ñeñt̃oʼmarña otan Pablo:
9 Todavia Festo, querendo comprazer aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres tu subir a Jerusalém, e ser lá perante mim julgado acerca destas coisas?
10 — ausente —
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde convém que seja julgado; não fiz agravo algum aos judeus, como tu muito bem sabes.
11 — ausente —
11 Se fiz algum agravo, ou cometi alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas, se nada há das coisas de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Allempoña Festopaʼ oʼ serrpareʼtet epuet ñeñt̃ parro cot̃apeʼchatannenet. Allempoñapaʼ atet̃ otan Pablo:
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César? para César irás.
13 Oʼ allponmaterrerrpaʼ huapa am̃chaʼtaret̃ Agripa epuet poʼc̈h Berenice. Oʼ c̈hapuet Cesareo all emoʼteñetaʼ am̃chaʼtaret̃ Festo.
13 E, passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia, a saudar Festo.
14 Oʼ allponmatosetpaʼ allempoña Festopaʼ serrpareʼtatanet att̃o otteñeʼcheñet Pablo, atet̃ otanet: Arrpaʼ alloʼtsen puesheñarr yacma ñeñt̃ naʼnom Félix ahuaña all yottam̃peñet.
14 E, como ali ficassem muitos dias, Festo contou ao rei os negócios de Paulo, dizendo: Um certo homem foi deixado por Félix aqui preso,
15 Allempoña napaʼ Jerusaléñoʼtsenenpaʼ, añña cornaneshaʼ ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar, ñam̃a poʼpotantañ ñeñt̃ pomporneshaʼ penet, ñetñapaʼ oʼ serrpareʼtatnet att̃ot̃ otteñeʼcheñet Pablo, ñam̃a otnet napaʼ nemtsachepaʼtoʼ Pablo.
15 Por cujo respeito os principais dos sacerdotes e os anciãos dos judeus, estando eu em Jerusalém, compareceram perante mim, pedindo sentença contra ele.
16 Nañapaʼ atet̃ notanet: “Ñeñt̃ ñoñets anaret̃ Romot̃paʼ ama pocteyaye oʼch yemtsach acheñ ñerraʼm ama eñorenaʼ eʼñe ñocop att̃och eñotatanet att̃ot̃ otteñeʼcheñet.”
16 Aos quais respondi não ser costume dos romanos entregar algum homem à morte, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores, e possa defender-se da acusação.
17 Ñeñt̃oʼmarña allempo huac̈haʼta judioneshaʼ nesho, allempoña na tsapat̃ñapaʼ oʼ nanorros allecma yaʼpoctaten ñoñets. Allempoña napaʼ oʼ nagotach Pablo.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, no dia seguinte, sem fazer dilação alguma, assentado no tribunal, mandei que trouxessem o homem.
18 Añña ñeñt̃ huac̈haʼtatsapaʼ allent̃a t̃omc̈haʼtoset att̃och oʼch alla otteñeʼchueñeterr Pablo, t̃arraña amaña añeyeʼ aʼmet̃aʼyeseto att̃o ñeñt̃ poctetsa oʼch yemtsach acheñ.
18 Acerca do qual, estando presentes os acusadores, nenhuma coisa apontaram daquelas que eu suspeitava.
19 Aña aʼmet̃aʼyeset ñeñt̃ eʼñe ñocpueta atet̃ yec̈henet ñet judioneshet. Ñam̃a aña aʼmet̃aʼyeset ñeñt̃ poct̃ap̃ña puesheñarr ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Jesús, t̃arraña ñeñt̃paʼ oʼ rroma, t̃arraña Pablopaʼ c̈ha oten ñeñt̃paʼ oʼ tanterra.
19 Tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua superstição, e de um tal Jesus, morto, que Paulo afirmava viver.
20 Ñeñt̃oʼmarña napaʼ ama tama neñoche att̃och naʼpoctat ñoñets ñocpuet. Ñeñt̃oʼmarña atet̃ noch Pablo poʼtomña: “¿Pocteʼt̃eʼ penteñ oʼch ahuep̃ Jerusaléño allchaʼ yaʼpoctatenaʼ ñoñets?”
20 E, estando eu perplexo acerca da inquirição desta causa, disse se queria ir a Jerusalém, e lá ser julgado acerca destas coisas.
21 T̃arraña Pablopaʼ ama mueno. Ñapaʼ aña muenaʼ allach arr, allot̃chaʼña esempopaʼ entateñetepaʼtoʼ am̃chaʼtaret̃ Augusto all Romo. Ñeñt̃oʼmarña napaʼ not: “T̃eʼpaʼ allepaʼ arrma, esempochña napaʼ oʼch nemñe am̃chaʼtaret̃esho Romo.”
21 E, apelando Paulo para que fosse reservado ao conhecimento de Augusto, mandei que o guardassem até que o envie a César.
22 Allempoña am̃chaʼtaret̃ Agripapaʼ atet̃ otan Festo:
22 Então Agripa disse a Festo: Bem quisera eu também ouvir esse homem. E ele disse: Amanhã o ouvirás.
23 Tsapat̃ñapaʼ huapaʼmuena am̃chaʼtaret̃ Agripa epuet ñam̃a poʼc̈h Berenice. Ñetñapaʼ c̈ha cohuenetyesoset. Allempoñapaʼ beʼt̃osc̈haʼtoset allecma serrpareʼtatannena am̃chaʼtaret̃neshaʼ. Oʼ beʼt̃osc̈haʼtet epuet ñam̃a solltarneshaʼ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ ñam̃a poʼpoñec̈hno acheñeneshaʼ ñeñt̃ nanac sherbets all anetso. Allempoña Festopaʼ oʼ agotatenanerr Pablo.
23 E, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os tribunos e homens principais da cidade, sendo trazido Paulo por mandado de Festo.
24 Allempoña huapa Pablopaʼ Festoñapaʼ eñoratsapaʼ atet̃ ot:
24 E Festo disse: Rei Agripa, e todos os senhores que estais presentes conosco; aqui vedes um homem de quem toda a multidão dos judeus me tem falado, tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convém que viva mais.
25 T̃arraña allempoña napaʼ naʼp̃t̃oʼtareʼchpaʼ ama nentoñeña ñeñt̃ att̃o pocteʼ oʼch nemtsach. Ñam̃a eʼñe ña muenats oʼch entateñetaʼ am̃chaʼtaret̃ Augusto all Romo ñeñt̃oʼmarña napaʼ pocteʼ nenteñ oʼch nemñe all.
25 Mas, achando eu que nenhuma coisa digna de morte fizera, e apelando ele mesmo também para Augusto, tenho determinado enviar-lho.
26 T̃arraña napaʼ ama neñoteñe ñeñt̃chaʼ atet̃ nequellcoñ yaʼm̃chaʼtaret̃er ñocop t̃arroʼmar ama eñalle errot̃enot̃chaʼ yotteñeʼcheñ. Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼ nec̈horeʼtach arr all seshontena t̃eʼ.
26 Do qual não tenho coisa alguma certa que escreva ao meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de interrogado, tenha alguma coisa que escrever.
27 Napaʼ noct̃apeʼcheñ ama pocteyaye oʼch yemñe acheñ ehuancaret̃ ñerraʼm ama eñalle errot̃enot̃ oʼch yotteñeʼcheñ.
27 Porque me parece contra a razão enviar um preso, e não notificar contra ele as acusações.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.