Atos 24
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NTLH
1 Paʼmnarmatñoñapaʼ huapa ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃er pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar, ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Ananías. Oʼ huapa ñam̃a allponsheña ñeñt̃ pomporneshaʼ penet. Allot̃paʼ huapa ñam̃a puesheñarr ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Tértulo ñeñt̃paʼ ñeñt̃chaʼ eñosapretahuet. Allempoña huapuetpaʼ oʼ ahuanmuet alloʼtsen gobernador att̃och otteñeʼchoset Pablo.
1 Cinco dias depois o Grande Sacerdote Ananias foi até Cesareia com alguns líderes do povo e com um advogado chamado Tértulo. Eles se apresentaram ao governador Félix para fazer acusações contra Paulo.
2 Allempoñapaʼ huapachet ñam̃a Pablopaʼ oʼ c̈horeʼchet ñanom Tértulo att̃och eños ñanom. Ñañapaʼ añecpa eños att̃och otteñeʼchet Pablo. Ñanompaʼ oʼ eños eʼñe cohuen gobernadorocop ñeñt̃ Félix, atet̃ ot:
2 Depois que Paulo foi chamado, Tértulo começou a acusação, dizendo: — Excelentíssimo Senhor Governador, o seu governo nos tem trazido um longo tempo de paz, e graças à sua sábia administração muitas reformas necessárias estão sendo feitas para o bem deste povo.
3 —P̃a gobernadoro, nanac cohuen yentenep̃ t̃arroʼmar eʼñe p̃ot̃ot̃ yocrrena eʼne cohuen ama eñalle att̃och yec̃llarannaʼta. Ñam̃a p̃apaʼ oʼ p̃aʼpoctatonay eʼñe cohuen ñeñt̃ yepalltena arr yenyo. Ñeñt̃oʼmar ya t̃eʼpaʼ yemneñ oʼch yeparasyosoʼt p̃ocop att̃och c̈hocma peyenpueney cohuen.
3 Somos muito agradecidos por tudo aquilo que temos recebido em todas as ocasiões e em todos os lugares.
4 T̃eʼpaʼ att̃och amach alla nellap̃so eñosetspaʼ napaʼ nemneñ eʼñe pemorrenteñot̃paʼ oʼch peʼm̃ñoten mameʼ ñeñt̃chaʼ notap̃.
4 Mas não quero tomar muito do seu tempo e por isso peço que tenha a bondade de nos escutar apenas um pouco mais.
5 Yapaʼ yeñoteñ añ yacmapaʼ nanac atsrreʼmoc̈htena, nanac moññeʼtatyenana ora allohuen judioneshaʼ att̃o t̃eʼpaʼ ama pat̃rrayeʼ cot̃apeʼcheneto. Ñam̃a añmapaʼ ñeñt̃ pompor pen allohuen ñeñt̃ cot̃eneʼ poct̃ap̃ña ñeñt̃ huapatsa Nazaretot̃.
5 Nós achamos, de fato, que este homem é uma peste. Ele provoca desordens entre os judeus do mundo inteiro e é também o líder do partido dos nazarenos.
6 Elloña t̃eʼpaʼ mueneñeñ oʼch aʼsosyatuaneñ ñam̃a Parets paʼpaquëll, t̃arraña yañapaʼ oʼ yerrmueʼ. Ñam̃a yapaʼ yemneñeñ oʼch yaʼpoctacheñ atet̃ anaret̃ yocoppaʼ
6 Além disso tentou profanar o Templo, e então nós o prendemos. Nós íamos julgá-lo de acordo com a nossa Lei ,
7 t̃arraña oʼ huapa am̃chaʼtaret̃ Lisias epuet poʼsolltarnesharpaʼ eʼñe poʼhuamencocma oʼ puerratam̃penyetaʼ.
7 mas o comandante Lísias veio e o tirou de nós à força.
8 Allot̃ñapaʼ atet̃ otey ñeñt̃ey otteñeʼcheneʼ yehuapuepaʼtoʼ pesho. T̃eʼpaʼ p̃achña aʼp̃t̃oʼtareʼteʼ att̃och peñoch p̃am̃a ora allohuen att̃ot̃ yotteñeʼcheñ. Añpaʼ allohua atet̃ eños Tértulo ñeñt̃ eñosapretahuet.
8 Aí o próprio Lísias mandou que os acusadores viessem até aqui e fizessem a acusação diante do senhor. Se o senhor fizer perguntas a este homem, ele mesmo confirmará todas as acusações que estamos fazendo contra ele.
9 Judioneshaʼpaʼc̈hoʼña atet̃ otet:
9 Então os judeus concordaram, dizendo que tudo era verdade.
10 Allempoña gobernadorpaʼ oʼ yochan Pablo att̃och eños ñam̃a. Allempoña Pablopaʼ atet̃ ot:
10 O Governador fez sinal para que Paulo falasse. Então ele disse: — Eu sei que há muitos anos o senhor é juiz do povo judeu e por isso eu me sinto à vontade para fazer a minha defesa na sua presença.
11 Eʼñe t̃aya oʼ met c̈harramat puechena epomuet att̃o oʼ nemaʼyochuenaʼ Parets paʼpacllo all Jerusaléño. Amaʼt eseshaʼ p̃aʼp̃t̃oʼtpaʼ atet̃chaʼ otapet.
11 Como o senhor mesmo pode comprovar, faz apenas doze dias que fui a Jerusalém para adorar a Deus.
12 T̃arraña allempo ñetpaʼ ama entneto oʼ eseshaʼ notnareʼt, ñam̃a ama naʼtsrreʼmoc̈htanaʼche acheñeneshaʼ. Ñam̃a ama naʼtsrreʼmoc̈hto amaʼt Parets paʼpacllo, amaʼt ñam̃a judioneshaʼ poʼprahuo, ñam̃a amaʼt all chopeñeʼchyen acheñeneshaʼ.
12 Os judeus não me viram discutindo com ninguém nos pátios do Templo, nem agitando o povo nas suas sinagogas ou em qualquer outro lugar da cidade.
13 Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ amat̃eʼ errot̃en eñotatapeto añmapaʼ ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h att̃ot̃a otteñeʼchennet.
13 E eles não podem provar nenhuma das acusações que agora estão fazendo contra mim.
14 Napaʼ t̃eʼpaʼ añach naʼmet̃aʼ pesho, napaʼ nameʼñena ñeñt̃ eʼñe alloch yequeshperra. Poʼñoc̈h napaʼ añ nameʼñena ñeñt̃ara Yompor ñeñt̃ Poʼyomporer peʼt̃ yatañneshañ. Ñam̃a añ nameʼñena ora allohuen ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ judioneshacop. Ñam̃a añ nameʼñena ñeñt̃ atet̃ quellquëʼt̃ ahuat̃ ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ.
14 Porém uma coisa confesso ao senhor: eu sigo o Caminho que os judeus dizem ser falso; mas é desse modo que sirvo ao Deus dos nossos antepassados. Creio em tudo o que está escrito na Lei de Moisés e nos livros dos Profetas .
15 Ñam̃a napaʼ añ nameʼñena ñeñt̃ att̃och esempohuañen Yomporpaʼ tantaterranchaʼ allohuen acheñ—ñeñt̃ eʼñe cohuen acheñ ñam̃a amaʼt ñeñt̃ ama cohuenayaye acheñ. Ñetpaʼc̈hoʼña ñeñt̃ara ameʼñenet.
15 Eu e os meus acusadores temos esta mesma esperança em Deus: todos vão ressuscitar, tanto os bons como os maus.
16 Ñeñt̃oʼmarña napaʼ c̈hocma nemaʼyoc̈hrena att̃och Yomporpaʼ enten eʼñe cohuen, ñam̃a att̃och acheñeneshaʼpaʼc̈hoʼña oʼch entennet eʼñe cohuen ñamet.
16 Por isso faço tudo para sempre ter a consciência limpa diante de Deus e das pessoas.
17 ’Napaʼ shonteʼ char c̈hocma nechopeñen errap̃aren anetsoʼmar. T̃eʼpaʼ oʼ t̃aya nohuerra arr att̃och napaʼyesuer namoʼtseshaʼ quelle ñeñt̃ huocchañneshac̈hno. Añ quellepaʼ ñeñt̃ara apaʼyesen ñeñt̃ ameʼñenaya Yompor. Napaʼc̈hoʼña eñalleñ ñeñt̃chaʼ nepomañ Yomporecop.
17 E Paulo continuou: — Depois de ter ficado fora de Jerusalém durante alguns anos, voltei para lá a fim de levar algum dinheiro para o meu próprio povo e para oferecer
18 Oʼ t̃aya c̈hapmochañ allempoch oʼch naʼcohuentatuañ Yomporecoppaʼ judioneshaʼñapaʼ oʼ entnet all Parets paʼpacllo. T̃arraña allempopaʼ ama tama shonteyaye acheñ ñeñt̃oʼmar ama tama eseshaʼ amaʼtoc̈htetso.
18 Quando estava fazendo isso, depois de eu ter acabado a cerimônia de purificação , alguns judeus me encontraram na área do Templo . Não havia muita gente comigo nem desordem.
19 T̃arraña eʼñe allempopaʼ oʼ c̈hac̈haʼt ñam̃a judioneshaʼ ñeñt̃ huac̈hetsa Asiot̃. Taʼ, t̃eʼñapaʼ esoʼmart̃eʼña ama ñetayeʼña huapatseto arr att̃och ñerraʼm poʼñoc̈h mueneñet oʼch otteñeʼchnet na.
19 Porém alguns judeus da província da Ásia estavam lá. São eles que devem se apresentar diante do senhor e fazer as acusações, se é que têm alguma coisa contra mim.
20 T̃arraña t̃eʼpaʼ ama huapueto ñetpaʼ ñehua, t̃eʼpaʼ otetepaʼ ñeñt̃ huac̈haʼtatsa t̃eʼ. Aʼmet̃etepaʼ ñerraʼm poʼñoc̈ht̃eʼ est̃eʼ nepantaʼ allempo nat̃omos alloʼtsaʼyen ñeñt̃ c̈hocma aʼpoctatyeneʼ ñoñets.
20 Ou então que estes homens que estão aqui digam se, quando eu estive diante do Conselho Superior , eles me acharam culpado de qualquer crime.
21 Allempopaʼ aña neños pat̃err huomenc att̃o notanet. Añecop napaʼ otteñeʼchennet t̃arroʼmar napaʼ nameʼñena att̃o ñerraʼm yerromapaʼ yetanterrach esempo. Ñehua, ñatoʼ ñeñt̃ecpat̃eʼ otteñeʼchennetña t̃eʼ.
21 Quando estava de pé diante deles, eu apenas disse em voz alta: “Hoje estou sendo julgado por vocês porque creio que os mortos vão ressuscitar.”
22 Ñeñt̃a otua Pablopaʼ añña Félixpaʼ ama mueno oʼch alla serrpareʼterreterr, t̃arroʼmar ñapaʼ oʼ eñotmoch atet̃ ameʼñena ñeñt̃ cot̃eneʼ Cristo. Ñeñt̃oʼmarña atet̃ otanet:
22 Então Félix, que estava bem-informado a respeito do Caminho, deixou a questão para depois, dizendo a eles: — Quando o comandante Lísias chegar, eu resolverei o caso de vocês.
23 Allempoña atet̃ oterran poʼcap̃táner:
23 Ele mandou que o oficial pusesse um guarda para tomar conta de Paulo e ordenou que lhe dessem alguma liberdade e licença para receber ajuda dos amigos.
24 Allponmaterrerrpaʼ oʼ huerra Félix Cesareo epuet puet̃apor ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Drusila, ñeñt̃paʼ judioneshaʼ. Oʼña c̈herr Félix oʼ agotatuenan Pablo t̃arroʼmar ñetpaʼ mueneñet oʼch serrpareʼtatanet ñamet Pablo errot̃ent̃eʼ ameʼñenana Jesucristo.
24 Alguns dias mais tarde Félix veio com Drusila, a sua esposa, que era judia. Mandou chamar Paulo e o ouviu falar a respeito da fé em Cristo Jesus.
25 Allempoña c̈hap Pablopaʼ oʼ serrpareʼtatanet cohuen ñeñt̃ atet̃ yepena ya ñeñt̃ey ameʼñetsa. Ñam̃a atet̃ otanet añchaʼ yemaʼyoc̈hra att̃och eʼñe pocteʼ es yep̃aʼyen, ñam̃a amach yep̃atsto ñeñt̃ ama cohuenayaye t̃arroʼmar Yomporpaʼ tsaʼtatuerryach allempoch acrerran allohuen acheñeneshaʼ. Ñeñt̃a otua Pablopaʼ añña Félixpaʼ c̈ha yoren. Allempopaʼ alla oter:
25 Mas, quando Paulo começou a falar sobre uma vida correta, o domínio próprio e o Dia do Juízo Final, Félix ficou com medo e disse: — Agora pode ir. Quando eu puder, chamarei você de novo.
26 Félixñapaʼ att̃a cohuenan Pablo ñatoʼ oʼch ap̃ quelle añecop att̃och aʼrroyer. Ñeñt̃oʼmar errot̃enopaʼ oʼchc̈hoʼña agotach att̃och serrpareʼtet epuet.
26 Além disso Félix esperava que Paulo lhe desse algum dinheiro. Por isso o chamava muitas vezes e conversava com ele.
27 Att̃eñapaʼ oʼ met epa charpaʼ oʼ cam̃yerra gobernador, huapa poʼpsheñeñ am̃chaʼtaret̃ añ paʼsoʼcheñ Porcio Festo. Ñañapaʼ nanac mueneñ oʼch coshatan judioneshaʼ ñeñt̃oʼmarña ama aʼrroyerrano Pablo, atet̃ ot:
27 Dois anos depois Pórcio Festo ficou no lugar de Félix como governador. Félix queria agradar os judeus; por isso, ao sair, deixou Paulo na prisão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.