Atos 21
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARIB
1 Allempoña oʼ yesaʼnenanetpaʼ oʼ ahuam̃perryerr boto. Allot̃ñapaʼ pac̈harra yepeʼpaʼ oʼ yec̈hap Coso. Tsapat̃ñapaʼ arr yec̈hap Rodaso. Allot̃ñapaʼ arr yetsotosa Pátaro.
1 E assim aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e, correndo em direitura, chegamos a Cós, e no dia seguinte a Rodes, e dali a Pátara.
2 Pátaroñapaʼ oʼ yentos poʼpoñ bote ñeñt̃chaʼ tatsa Fenicio. Yañapaʼ oʼc̈hoʼ yaʼtapos allot̃ñapaʼ ahuam̃perryerr boto.
2 Achando um navio que seguia para a Fenícia, embarcamos e partimos.
3 Allempoña yetam̃pena saʼpopaʼ yentnom coñeʼt̃ pats ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Chipre, eʼñe arrot̃ yentnom̃ yeʼchcot̃erot̃. Att̃eñapaʼ oʼc̈hoʼ yem̃tam̃pes boto, arr yesechena Sirio. Allempoñapaʼ arr yetsotosa all oteñet Tiro, t̃arroʼmar allpaʼ oʼch aʼsuatatsreʼtet botot̃.
3 E quando avistamos Chipre, deixando-a á esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio havia de ser descarregado ali.
4 Yañapaʼ oʼ yesua att̃och yentnom̃ ñeñt̃ ameʼñetsa all. Allñapaʼ alla yaʼposa canc̈herrmat. Ñeñt̃ña ameʼñetsa allpaʼ, ñetñapaʼ ochet Pablo:
4 Havendo achado os discípulos, demoramo-nos ali sete dias; e eles pelo Espírito diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 T̃arraña allempoña oʼ met canc̈herrmatpaʼ oʼ alla yahuanerrerr. Allempoña allohuen yacmaneshaʼpaʼ cot̃aʼnemyet pueblot̃ aʼyenet̃, ñam̃a puet̃aporeshohuenet ñam̃a puechemerneshet. Allñapaʼ all yeconcorposa ontapopaʼ oʼ yemaʼyochosa all.
5 Depois de passarmos ali aqueles dias, saímos e seguimos a nossa viagem, acompanhando-nos todos, com suas mulheres e filhos, até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos,
6 Allempoña oʼ yemaʼyochuapaʼ oʼ yesoʼtenanet. Allempoña yapaʼ oʼ yaʼtenerr boto, ñetñapaʼ oʼ ahuanerret paʼpacllo.
6 e despedindo-nos uns dos outros, embarcamos, e eles voltaram para casa.
7 Allempoña oʼ yenerr Tirot̃paʼ arr yetsotuenerr Tolemaido. Allñapaʼ all yehuom̃chaʼtnom̃ ñeñt̃ ameʼñetsa. Allñapaʼ all yepat̃rranom yet̃.
7 Concluída a nossa viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, passamos um dia com eles.
8 Tsapat̃ñapaʼ oʼ yahuanenerr, allempoñapaʼ arr yec̈hap Cesareo. Allñapaʼ oʼ yebeʼt̃osos Felipe paʼpacllo, allpaʼ allchaʼ yommosa. Añ Felipepaʼ ñeñt̃ serrpareʼteneʼ cohuen ñoñets. Ñam̃a ñeñt̃ara Felipe ñeñt̃ net ahuaña ñach epatyesahuet rreñets epuet poʼpsheññec̈hno pechapsheña.
8 Partindo no dia seguinte, fomos a Cesaréia; e entrando em casa de Felipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Añ ñeñt̃ara Felipepaʼ echenan paʼtatssheña poʼsñeshaʼ. Ñetpaʼ ama arrollaret̃eto. Ñetñapaʼ nanac aʼpot̃eññañet ñamet Yompor poʼñoñ.
9 Tinha este quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Allempoña yaʼllponmatos allpaʼ oʼ huapa ñeñt̃ aʼm̃teneʼ Yompor poʼñoñ añ paʼsoʼcheñ Agabo. Ñapaʼ Judeot̃ huapa.
10 Demorando-nos ali por muitos dias, desceu da Judéia um profeta, de nome Ágabo;
11 Allempo huapapaʼ oʼ pueyosan Pablo poʼchanar. Añña chanaretspaʼ Agabo ñañeña huancatatsa eʼñe potot̃ ñam̃a paʼtcot̃. Oʼ huancaʼhuapaʼ atet̃ otan Pablo:
11 e vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo e, ligando os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus ligarão em Jerusalém o homem a quem pertence esta cinta, e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Ñeñt̃ña atet̃ yeʼmpaʼ yotareʼch Pablo:
12 Quando ouvimos isto, rogamos-lhe, tanto nós como os daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Allempoña Pablopaʼ otanet:
13 Então Paulo respondeu: Que fazeis chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Pabloñapaʼ ama eʼm̃ñotye. Allempoña ama errot̃ yepepaʼ oʼhuañ errot̃ yoch, aña yoter:
14 E, como não se deixasse persuadir, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor; e calamo-nos.
15 Allempoñapaʼ oʼ yaññoʼtatsreʼtena. Allempoña oʼ yaññoʼtatsreʼtuapaʼ yahuanenerr Jerusaléño.
15 Depois destes dias, havendo feito os preparativos, fomos subindo a Jerusalém.
16 Añña puesheñaʼtets cesareoʼmarneshaʼ ñeñt̃ ameʼñetsapaʼ allent̃a cot̃aʼnenyet, arr nehuerryetaʼ all yec̈hena Mnasón ñeñt̃ara ñeñt̃ chiproʼmarneshaʼ. Ñañapaʼ ahuat̃ot̃eñ ameʼñaʼhua. Paʼpaclloñapaʼ all yaʼposa.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesaréia, levando consigo um certo Mnáson, cíprio, discípulo antigo, com quem nos havíamos de hospedar.
17 Allempoña oʼ yec̈herr Jerusaléñopaʼ añña ñeñt̃ ameʼñetsa allpaʼ eʼñe pocsheñeshaʼ agapyet.
17 E chegando nós a Jerusalém, os irmãos nos receberam alegremente.
18 Tsapat̃ña puetarenpaʼ yahuanma parrocma Pablo oʼch yenteñaʼ Jacobo. Añña allohuen ñeñt̃ pomporneshaʼ pen acheñeneshaʼ ñetpaʼc̈hoʼña alla yentosanet, alloʼtsaʼyenet ñamet.
18 No dia seguinte Paulo foi em nossa companhia ter com Tiago, e compareceram todos os anciãos.
19 Pabloñapaʼ oʼ huom̃chaʼtosanet allohuenet. Huom̃chaʼtuanetpaʼ allempoñapaʼ serrpareʼtatuerranet eʼñe ora allpon Yompor poʼhuamencot̃ oʼ etsotuoñ eʼñe ñocop. Serrpareʼtatuerranet att̃o acheñeneshaʼ amaʼt ñeñt̃ ama judioneshayayetopaʼ oʼ ameʼñatuanet ñamet.
19 E, havendo-os saudado, contou-lhes uma por uma as coisas que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Ñeñt̃a eʼmhuetpaʼ nanac ayeʼchoc̈htatoñet Yompor. T̃arraña allempoñapaʼ atet̃ ochet:
20 Ouvindo eles isto, glorificaram a Deus, e disseram-lhe: Bem vês, irmãos, quantos milhares há entre os judeus que têm crido, e todos são zelosos da lei.
21 Ñetpaʼ oʼ eʼmareʼtonapet peñoñ añeʼnoʼ peyc̈haten judioneshaʼ ñeñt̃ yec̈haʼyetsa poʼpoñ anetso all yec̈haʼyena ñeñt̃ ama judioneshayaye att̃o añoʼ pocteʼ oʼch puesuerret Moisés poʼñoñ. Ñam̃a oʼ eʼmareʼtapet ahuoʼ p̃otuanet amach tsorratsteto puechemeret̃olleshaʼ, ñam̃a amoʼch p̃atsteto atet̃ yeyc̈hena ahuat̃ot̃eñ.
21 Têm sido informados a teu respeito que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a se apartarem de Moisés, dizendo que não circuncidem seus filhos, nem andem segundo os costumes da lei.
22 Allempoñapaʼ alla otereterr Pablo:
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão que és chegado.
23 Ñehua, t̃eʼpaʼ oʼch peʼm̃ñotey oʼch yotap̃ ñeñt̃chaʼ atet̃ pep̃a. Ñehua, arrpaʼ arroʼtsen paʼtatssheña ñeñt̃ netset ñetañeña ñeñt̃chaʼ atet̃ pet Yomporecop, ñeñt̃ atet̃ yeyc̈hena ya ñeñt̃ey judioneshay.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer: Temos quatro homens que fizeram voto;
24 T̃eʼpaʼ aña pocteʼ ñeñt̃chaʼ atet̃ pep̃a. Oʼch p̃anem̃ añ paʼtatssheña eʼñe epaspaʼ oʼch saʼcohuentatenaʼ ñeñt̃ atet̃ anaret̃ Yomporecop ñeñt̃ atet̃ yeyc̈hena ya ñeñt̃ey judioneshay. Ñam̃a añ paʼtatssheñapaʼ oʼch petsaʼtanet att̃och shopenaʼtatet, ñam̃a ora ñeñt̃ palltetsapaʼ oʼch petsaʼtanet. Allochñapaʼ allohuen judioneshaʼ oʼch eñochet poʼñoc̈hpaʼ ama att̃eyaye ñeñt̃ atet̃ eʼmareʼtet p̃ocop, t̃arroʼmar allempopaʼ oʼch eñotapet p̃apaʼc̈hoʼña oʼ pep̃ohua ñeñt̃ atet̃ oteney Moisés poʼñoñot̃.
24 toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles as despesas para que rapem a cabeça; e saberão todos que é falso aquilo de que têm sido informados a teu respeito, mas que também tu mesmo andas corretamente, guardando a lei.
25 T̃arraña añecop ñeñt̃ ama judioneshayaye ñeñt̃ oʼ ameʼñapaʼ yapaʼ oʼ yemñanet carta, oʼ yotuanet cartot̃ ñeñt̃ pocteʼ yenten ñocpuet ñeñt̃chaʼ atet̃ pet. Ñeñt̃paʼ añec̈hno: Amach rratsteto poʼchets ñeñt̃ muetsenet ayec̈hcataret̃ecop ñeñt̃ poʼyomporer penet. Ñam̃a oʼ yotuanet amach rratsteto es poʼrras, ñam̃a amach rratsteto ñeñt̃ muetsenet ñeñt̃ att̃a aʼpam̃aret̃. Ñam̃a oʼ yotuanet amach chetapretatsteto t̃aporets. Ñeñt̃a yotanet yecartot̃.
25 Todavia, quanto aos gentios que têm crido já escrevemos, dando o parecer que se abstenham do que é sacrificado a os ídolos, do sangue, do sufocado e da prostituição.
26 Allempoña Pablopaʼ oʼ anman añ paʼtatssheña. Tsapat̃ñapaʼ oʼ aʼcohuentatet eʼñe parro, ñeñt̃ atet̃ yec̈hena judioneshaʼ. Allempoñapaʼ ahuanmuet Parets paʼpacllo oʼch eñotatenanetaʼ esempoch oʼch met allponmat eʼñe allempoch oʼch aʼcohuentatuet. Allempochña Pablopaʼ oʼch muetsatanet Partsocop carrnero puesheñaʼttsocmuet, ñeñt̃paʼ atet̃ pena judioneshaʼ Yomporecop.
26 Então Paulo, no dia seguinte, tomando consigo aqueles homens, purificou-se com eles e entrou no templo, notificando o cumprimento dos dias da purificação, quando seria feita a favor de cada um deles a respectiva oferta.
27 T̃arraña oʼ t̃aya c̈hapmoch canc̈herrmat allempoch oʼch aʼcohuentatuetpaʼ añña judioneshaʼ ñeñt̃ huetsa Asiot̃paʼ oʼ eñchet Pablo all Parets paʼpacllo. Ñetñapaʼ oʼ atsrreʼmatachet acheñeneshaʼ att̃och oʼch eʼmoñeʼchet Pablo. Allempoñapaʼ oʼch rromuet Pablo.
27 Mas quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, tendo-o visto no templo, alvoroçaram todo o povo e agarraram-no,
28 Paʼtsrreʼmueñot̃etpaʼ oʼ rranareʼtyeset, otyeset:
28 clamando: Varões israelitas, acudi; este é o homem que por toda parte ensina a todos contra o povo, contra a lei, e contra este lugar; e ainda, além disso, introduziu gregos no templo, e tem profanado este santo lugar.
29 T̃arroʼmar atet̃ otet oʼ eñchet Pablo epuet Trófimo all chopeñeʼchen epuet Jerusaléño. Trófimo ñeñt̃paʼ efesoʼmarneshaʼ, ama judioneshayaye. Ñetpaʼ c̈hoʼ otenapuetañ ñatoʼ Pablopaʼ oʼt̃eʼ abeʼt̃atan Trófimo all Parets paʼpacllo ñeñt̃ ama pocteyeʼ enteno judioneshaʼ.
29 Antes tinham visto com ele na cidade a Trófimo de Éfeso, e pensavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Allempoñapaʼ allohuen acheñeneshaʼpaʼ oʼ atsrreʼmuetpaʼ matrraʼtet alloʼtsen Pablo oʼ rromuetpaʼ oʼ chetaʼnmet aʼyenet̃ Parets paʼpacllot̃. Allorocma yotetuet Parets paʼpacllo.
30 Alvoroçou-se toda a cidade, e houve ajuntamento do povo; e agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Oʼ muetsamochet Pablopaʼ añña ñeñt̃ solltarneshaʼ paʼm̃chaʼtaret̃erpaʼ oʼ eʼmanet atet̃ nanac amaʼtoc̈htena allohuen acheñeneshaʼ all Jerusaléño.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao comandante da corte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão;
32 Ñañapaʼ oʼ anman allpon solltarneshaʼ ñam̃a allpon capitánneshaʼpaʼ oʼ matrraʼtet alloʼtsaʼyen acheñeneshaʼ. Allempoña acheñeneshaʼpaʼ oʼ entapan solltarneshaʼ epuet paʼm̃chaʼtaret̃erpaʼ oʼhuañ c̈hotaʼchet Pablo.
32 o qual, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles; e quando viram o comandante e os soldados, cessaram de espancar a Paulo.
33 Allempoña c̈hap am̃chaʼtaret̃paʼ oʼ rromatan Pablopaʼ oʼ huanquët epa cadeno. Allempoñapaʼ aʼp̃t̃oʼtanet:
33 Então aproximando-se o comandante, prendeu-o e mandou que fosse acorrentado com duas cadeias, e perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Oʼ anapyeset poʼpoñeʼttsocma. Puesheñaʼtets acheñpaʼ otyeset atet̃ cot̃apeʼchet ñet, poʼpotantaññapaʼ atet̃ otet poʼpoñ ñeñt̃ atet̃ cot̃apeʼchenet ñamet. Nanac amaʼtoc̈htenet ñeñt̃oʼmarña ama eñocheto eʼñe poʼñoc̈h ñeñt̃ atet̃ oʼ p̃ohua Pablo. Ñeñt̃oʼmarña am̃chaʼtaret̃paʼ anmatan Pablo pocollo all shontena solltarneshaʼ.
34 E na multidão uns gritavam de um modo, outros de outro; mas, não podendo por causa do alvoroço saber a verdade, mandou conduzi-lo à fortaleza.
35 Allempoña oʼ c̈hapuet allot̃ aʼtenet pocollopaʼ añña solltarneshaʼpaʼ oʼ enatnomet Pablo eno, t̃arroʼmar t̃ayeʼtoʼ acheñeneshaʼ paʼtsrreʼmueñot̃paʼ muetseñet.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, foi ele carregado pelos soldados por causa da violência da turba.
36 T̃arroʼmar acheñeneshaʼpaʼ oʼ cot̃aʼhuanmet. Puerranareʼteñot̃ otyesnomuet:
36 Pois a multidão o seguia, clamando: Mata-o!
37 Aʼtapachet pocollopaʼ Pabloñapaʼ otosan solltarneshaʼ paʼm̃chaʼtaret̃er, eños griegac̈ho, ot:
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, disse Paulo ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 Alla otererr am̃chaʼtaret̃:
38 Não és porventura o egípcio que há poucos dias fez uma sedição e levou ao deserto os quatro mil sicários?
39 Pabloñapaʼ alla otererr:
39 Mas Paulo lhe disse: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Allempoñapaʼ oʼ muenatan Pablo oʼch eños. Pabloñapaʼ alla t̃omos allot̃ecma aʼtenetpaʼ echantosan pot att̃och muetsoñeñtua acheñeneshaʼ. Allempoña oʼ muetsoñeñtuetpaʼ Pabloñapaʼ oʼ eños hebreyac̈ho, atet̃ otanet:
40 E, havendo-lho permitido o comandante, Paulo, em pé na escada, fez sinal ao povo com a mão; e, feito grande silêncio, falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.