Atos 20
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NVT
1 Allempoña oʼ muetsoñeñtuerret Pabloñapaʼ agotatuan ñeñt̃ ameʼñetsa. Oʼ cot̃apeʼchatnenanet eʼñe cohuen. Allempoña eʼñe puemorrenteñot̃anet eʼñe cohuen soʼtuanenanetpaʼ oʼ ahuen, oʼch ahuerr Macedonio.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 — ausente —
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 — ausente —
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Allempoña ahuerr Macedoniopaʼ allpon acheñ oʼ cot̃eret. Ñeñt̃paʼ ñeñt̃ara añec̈hno: Sópater ñeñt̃ bereoʼmarneshaʼ, allot̃paʼ ñam̃a Aristarco ñam̃a Segundo ñeñt̃ tesalónicoʼmarneshaʼ, allot̃paʼ ñam̃a Gayo ñeñt̃ derb̃oʼmarneshaʼ, allot̃paʼ ñam̃a Timoteo, ñam̃a alloʼtsen Tíquico ñam̃a Trófimo ñeñt̃ asioʼmarneshaʼ. Allpon acheñ cot̃erreʼ.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 — ausente —
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 — ausente —
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Allempoña c̈hap allempo mot̃taʼmuena yet̃ñats temencpaʼ yapc̈ha allohueney ñeñt̃ey ameʼñetsa. Yeyerpueñot̃ Yepartseshar Jesúspaʼ oʼ yerraʼ pan ñeñt̃ ashotaʼtaret̃ ñeñt̃ atet̃ anaret̃ Yomporecop. Allempoña Pablopaʼ nanac serrpareʼtatanet. Ñapaʼ otanet:
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Allña yapc̈hena pocollo enopaʼ nanac aʼyohuen b̃at̃. Allpaʼ shonteʼ lampareñ ñeñt̃ corraʼyetsa.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Allñapaʼ alloʼtsen puesheñarr huepueshaʼ añ paʼsoʼcheñ Eutico. Ñañapaʼ alla anen ventanot̃. Att̃o nanac serrpareʼten Pablopaʼ Euticoñapaʼ ahuoʼt alla maʼ anat̃ot̃. Ahuoʼt alla maʼpaʼ machayot̃a shoraʼnom patso. Maʼpa piso allot̃ shoraʼnom. Allempoña echantosetpaʼ oʼ rroma.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Allempoña sohuerra ñam̃a Pablo. Oʼ huapa oʼ moʼcapaʼ aʼc̈honoʼtos allempoñapaʼ otanet:
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 — ausente —
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 — ausente —
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Allempoña yapaʼ oʼ yahuanma oʼch yota oʼch yerrmaʼ añecmuen noñt̃ ñeñt̃ otenet bote oʼch ahuam̃p̃sey Asóno allchaʼ yecuos Pablo. T̃arroʼmar otey Pablopaʼ ñapaʼ arroʼch oñom patsoʼmar oʼch c̈hap Asóno. Allot̃ñapaʼ oʼch aʼtap ñam̃a boto, t̃arroʼmar atet̃ oʼ yaʼpoctat epay Pablo ahuañacma.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Att̃eñapaʼ oʼ yec̈hap Asóno. Allñapaʼ all yentannaʼta epay Pablo. Allot̃ñapaʼ aʼtap ñam̃a boto, allot̃ñapaʼ ahuam̃p̃sey parro. Att̃eñapaʼ oʼ yec̈hap Mitileneo.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Mitileneot̃ñapaʼ oʼ alla ahuam̃perryerr boto. Tsapat̃ñapaʼ aʼyoʼmara yoñem Quío. Allot̃ña tsapat̃enerrpaʼ alla yetsotosa Samso. Yem̃terrerr Samsot̃paʼ alla yamesuerrerr Trogilio. Allot̃ña tsapat̃enerrpaʼ alla yetsotuerrerr Mileto.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Allñapaʼ ot Pablo amach yetatsto Efeso t̃arroʼmar ñapaʼ ama mueno oʼch alla yatomaʼtareʼtnom Asioʼmar. Ñapaʼ aña mueneñ oʼch yec̈hap t̃ecma Jerusaléño añecop oʼch yentapreterraʼ Pentecostepo.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Ñeñt̃oʼmarña allempo Miletoʼtseneypaʼ Pabloñapaʼ agotatan ñeñt̃ pomporneshaʼ pen ñeñt̃ ameʼñetsa Efeso, onetepaʼ Mileto all oʼ yec̈hap ya.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Allempoña oʼ huac̈haʼtet Pabloñapaʼ oʼ serrpareʼtatanet, atet̃ otanet:
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Sapaʼ señotenen añecop net̃orrena Yomporecop ama añecpayeʼ net̃orreno att̃och acheñeneshaʼpaʼ oʼch entenen eʼñe cohuen ñeñt̃ eʼñe orrena. Napaʼ amaʼt neyaʼchpeñeshaʼ net̃orrena Yomporecop t̃arraña judioneshaʼpaʼ nanac oʼpatennet. Amaʼt paʼnamen nehuapoya eʼñe nemueroc̈hteñot̃paʼ c̈hocma net̃orrena Yomporecop.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Señotenen ñam̃a napaʼ oʼ neserrpareʼtatuas ora allohuen ñeñt̃ poctetsa socop. Ama es naʼnasotam̃p̃saso amaʼt coñeʼt̃a. Napaʼ oʼ neyc̈hatuas allohuenes parro allempo sapc̈hena ñam̃a oʼ neyc̈hatyesnomues eʼñe sepaclloʼmar.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Oʼ neserrpareʼtatuas añ pocteʼ oʼch soct̃apeʼcherr ello cohuen Yomporecop ñam̃a añ pocteʼ oʼch sameʼñera Yepartseshar Jesucristo. Ñeñt̃paʼ atet̃ oʼ notuas allohuenes ñeñt̃es judioneshas ñam̃a amaʼt ñeñt̃es griegoneshas.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 T̃eʼpaʼ oʼch ahuerren Jerusaléño, t̃arroʼmar oʼ sechaterren Yompor Puecamquëñ. T̃arraña oʼch nec̈herr Jerusaléñopaʼ ama neñoteñaʼ ñeñt̃chaʼ allohuen nehuapoya all.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Aña neñoten oʼ eñotaten Parets Puecamquëñ ñeñt̃chaʼ atet̃ p̃aʼnet oʼch yottam̃pesnetpaʼ oʼch mueroc̈htatnet. Ora allpon anetso att̃ecmach p̃aʼnet.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 T̃arraña amaʼt atet̃paʼ napaʼ ama nem̃chaʼteno. Amaʼtchaʼ nerromapaʼ pocteʼ nenteñ oʼch nerroma. T̃eʼpaʼ añ palltetsa oʼch neʼnua netaruas. Oʼch netsotatuoñ ora allohuen ñeñt̃ atet̃ llesensaʼn Yepartseshar Jesús. Ñeñt̃ atet̃ llesensaʼn Yepartseshar Jesúspaʼ ñeñt̃paʼ att̃och neserrpareʼtach acheñeneshaʼ ñeñt̃ cohuen ñoñets att̃o Yompor pomuereñot̃paʼ aʼqueshp̃aterreychaʼ.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 Oʼ alla oterraneterr Pablo:
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼch neñotatas ñerraʼm eseshas chenquërrtsapaʼ t̃arraña napaʼ ama es naʼchencatam̃p̃saseʼt̃e t̃arroʼmar napaʼ c̈hocma neserrpareʼtataseʼt̃ att̃och amach sechenquërro.
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 Oʼ neserrpareʼtatuas ora allohuen atet̃ cot̃apeʼchateney Yompor. Ama es naʼnasotam̃p̃saso amaʼt coñeʼt̃a.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Allempoñapaʼ alla oterraneterr ñeñt̃ pomporneshaʼ penet:
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Napaʼ neñoteñ allempoch ama alloʼtsennopaʼ oʼch huaponasa ñeñt̃chaʼ seshquëʼ, ñapaʼ mueneñchaʼ oʼch aʼpsatas Yompor poʼñoñ. Atet̃chaʼ huapuet atet̃ ñerraʼm maʼyarrpaʼ ñerraʼm huapapaʼ oʼch aʼchencatuan allohuen carrnero.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Amaʼt eʼñe sagattsapaʼ orrtetchaʼ ñeñt̃chaʼ seshquëʼ, ñeñt̃ ama Yomporeyaye poʼñoñpaʼ ñeñt̃paʼ serrpareʼtatasetchaʼ. T̃arroʼmar ñetpaʼ mueneñetchaʼ oʼch ameʼñatuaset eʼñe ñet poct̃ap̃ña.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Oʼ alla oterraneterr Pablo:
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 ’T̃eʼ Yomporpaʼ cohuam̃p̃sasepaʼch. Yomporepaʼchña poʼñoñ señotateʼ puemuereña. Yomporepaʼchña poʼñoñ seyc̈hateʼ att̃och huomenc sep̃aʼ seyoc̈her. Yomporepaʼchña poʼñoñ saʼqueshp̃aterreʼ atet̃ ñerraʼm ñeñt̃ allohuen ñeñt̃ pameʼñeñot̃et oʼ aʼcohuentatuaret̃terret.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Ñam̃a napaʼ ama neyeʼchapreto poʼpsheñeñ poʼc̃llayor, amapaʼ paʼshtam ama neyeʼchapreto.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Sapaʼ señotenen ñeñt̃ allpon nepalltenapaʼ eʼñe notot̃ netaruasaʼ att̃o nechen ñeñt̃ nepalltaʼyena. Ñam̃a eʼñe na netaruasot̃paʼ es napaʼyeñ ñam̃a ñeñt̃ noct̃eneʼ.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Eʼñe na netaruasot̃paʼ c̈hocma neñotatenes ñeñt̃ poctetsa oʼch yetaruasaʼ att̃och es yechyes alloch yeyenpueʼ ñam̃a poʼpsheñeñ ñeñt̃ es palltetsa. Añ pocteʼ oʼch yeyerpueña atet̃ otyeʼt̃ Yepartseshar Jesús. Ñapaʼ atet̃ oteʼt̃: “Nanac yocshena ñerraʼm esempo es yapaʼyeñ poʼpsheññec̈hno, añña ama tama yocsheno ñerraʼm esempo poʼpsheñeñpaʼ oʼch es apueney ya.”
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Ñeñt̃a otuapaʼ oʼ concorpa oʼ maʼyochatnenanet.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Añña acheñeneshaʼpaʼ pomorrenteñot̃et Pablopaʼ oʼ yahuanrrortet. Aʼc̈honoʼchetpaʼ oʼ tsoʼtstsapaʼchet.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Atarr llequët nanac. Atet̃ oʼ otanet Pablo ñeñt̃ña nanac llecatahuet t̃arroʼmar ñapaʼ otanet “amach senterrno arr patsro.” Allempoñapaʼ oʼ cot̃aʼneñet Pablo arrohua alloʼtsen bote.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.