Atos 20
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NTLH
1 Allempoña oʼ muetsoñeñtuerret Pabloñapaʼ agotatuan ñeñt̃ ameʼñetsa. Oʼ cot̃apeʼchatnenanet eʼñe cohuen. Allempoña eʼñe puemorrenteñot̃anet eʼñe cohuen soʼtuanenanetpaʼ oʼ ahuen, oʼch ahuerr Macedonio.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 — ausente —
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 — ausente —
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Allempoña ahuerr Macedoniopaʼ allpon acheñ oʼ cot̃eret. Ñeñt̃paʼ ñeñt̃ara añec̈hno: Sópater ñeñt̃ bereoʼmarneshaʼ, allot̃paʼ ñam̃a Aristarco ñam̃a Segundo ñeñt̃ tesalónicoʼmarneshaʼ, allot̃paʼ ñam̃a Gayo ñeñt̃ derb̃oʼmarneshaʼ, allot̃paʼ ñam̃a Timoteo, ñam̃a alloʼtsen Tíquico ñam̃a Trófimo ñeñt̃ asioʼmarneshaʼ. Allpon acheñ cot̃erreʼ.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 — ausente —
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 — ausente —
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Allempoña c̈hap allempo mot̃taʼmuena yet̃ñats temencpaʼ yapc̈ha allohueney ñeñt̃ey ameʼñetsa. Yeyerpueñot̃ Yepartseshar Jesúspaʼ oʼ yerraʼ pan ñeñt̃ ashotaʼtaret̃ ñeñt̃ atet̃ anaret̃ Yomporecop. Allempoña Pablopaʼ nanac serrpareʼtatanet. Ñapaʼ otanet:
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Allña yapc̈hena pocollo enopaʼ nanac aʼyohuen b̃at̃. Allpaʼ shonteʼ lampareñ ñeñt̃ corraʼyetsa.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Allñapaʼ alloʼtsen puesheñarr huepueshaʼ añ paʼsoʼcheñ Eutico. Ñañapaʼ alla anen ventanot̃. Att̃o nanac serrpareʼten Pablopaʼ Euticoñapaʼ ahuoʼt alla maʼ anat̃ot̃. Ahuoʼt alla maʼpaʼ machayot̃a shoraʼnom patso. Maʼpa piso allot̃ shoraʼnom. Allempoña echantosetpaʼ oʼ rroma.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Allempoña sohuerra ñam̃a Pablo. Oʼ huapa oʼ moʼcapaʼ aʼc̈honoʼtos allempoñapaʼ otanet:
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 — ausente —
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 — ausente —
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Allempoña yapaʼ oʼ yahuanma oʼch yota oʼch yerrmaʼ añecmuen noñt̃ ñeñt̃ otenet bote oʼch ahuam̃p̃sey Asóno allchaʼ yecuos Pablo. T̃arroʼmar otey Pablopaʼ ñapaʼ arroʼch oñom patsoʼmar oʼch c̈hap Asóno. Allot̃ñapaʼ oʼch aʼtap ñam̃a boto, t̃arroʼmar atet̃ oʼ yaʼpoctat epay Pablo ahuañacma.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Att̃eñapaʼ oʼ yec̈hap Asóno. Allñapaʼ all yentannaʼta epay Pablo. Allot̃ñapaʼ aʼtap ñam̃a boto, allot̃ñapaʼ ahuam̃p̃sey parro. Att̃eñapaʼ oʼ yec̈hap Mitileneo.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Mitileneot̃ñapaʼ oʼ alla ahuam̃perryerr boto. Tsapat̃ñapaʼ aʼyoʼmara yoñem Quío. Allot̃ña tsapat̃enerrpaʼ alla yetsotosa Samso. Yem̃terrerr Samsot̃paʼ alla yamesuerrerr Trogilio. Allot̃ña tsapat̃enerrpaʼ alla yetsotuerrerr Mileto.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Allñapaʼ ot Pablo amach yetatsto Efeso t̃arroʼmar ñapaʼ ama mueno oʼch alla yatomaʼtareʼtnom Asioʼmar. Ñapaʼ aña mueneñ oʼch yec̈hap t̃ecma Jerusaléño añecop oʼch yentapreterraʼ Pentecostepo.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Ñeñt̃oʼmarña allempo Miletoʼtseneypaʼ Pabloñapaʼ agotatan ñeñt̃ pomporneshaʼ pen ñeñt̃ ameʼñetsa Efeso, onetepaʼ Mileto all oʼ yec̈hap ya.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Allempoña oʼ huac̈haʼtet Pabloñapaʼ oʼ serrpareʼtatanet, atet̃ otanet:
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 Sapaʼ señotenen añecop net̃orrena Yomporecop ama añecpayeʼ net̃orreno att̃och acheñeneshaʼpaʼ oʼch entenen eʼñe cohuen ñeñt̃ eʼñe orrena. Napaʼ amaʼt neyaʼchpeñeshaʼ net̃orrena Yomporecop t̃arraña judioneshaʼpaʼ nanac oʼpatennet. Amaʼt paʼnamen nehuapoya eʼñe nemueroc̈hteñot̃paʼ c̈hocma net̃orrena Yomporecop.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Señotenen ñam̃a napaʼ oʼ neserrpareʼtatuas ora allohuen ñeñt̃ poctetsa socop. Ama es naʼnasotam̃p̃saso amaʼt coñeʼt̃a. Napaʼ oʼ neyc̈hatuas allohuenes parro allempo sapc̈hena ñam̃a oʼ neyc̈hatyesnomues eʼñe sepaclloʼmar.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Oʼ neserrpareʼtatuas añ pocteʼ oʼch soct̃apeʼcherr ello cohuen Yomporecop ñam̃a añ pocteʼ oʼch sameʼñera Yepartseshar Jesucristo. Ñeñt̃paʼ atet̃ oʼ notuas allohuenes ñeñt̃es judioneshas ñam̃a amaʼt ñeñt̃es griegoneshas.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 T̃eʼpaʼ oʼch ahuerren Jerusaléño, t̃arroʼmar oʼ sechaterren Yompor Puecamquëñ. T̃arraña oʼch nec̈herr Jerusaléñopaʼ ama neñoteñaʼ ñeñt̃chaʼ allohuen nehuapoya all.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Aña neñoten oʼ eñotaten Parets Puecamquëñ ñeñt̃chaʼ atet̃ p̃aʼnet oʼch yottam̃pesnetpaʼ oʼch mueroc̈htatnet. Ora allpon anetso att̃ecmach p̃aʼnet.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 T̃arraña amaʼt atet̃paʼ napaʼ ama nem̃chaʼteno. Amaʼtchaʼ nerromapaʼ pocteʼ nenteñ oʼch nerroma. T̃eʼpaʼ añ palltetsa oʼch neʼnua netaruas. Oʼch netsotatuoñ ora allohuen ñeñt̃ atet̃ llesensaʼn Yepartseshar Jesús. Ñeñt̃ atet̃ llesensaʼn Yepartseshar Jesúspaʼ ñeñt̃paʼ att̃och neserrpareʼtach acheñeneshaʼ ñeñt̃ cohuen ñoñets att̃o Yompor pomuereñot̃paʼ aʼqueshp̃aterreychaʼ.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 Oʼ alla oterraneterr Pablo:
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼch neñotatas ñerraʼm eseshas chenquërrtsapaʼ t̃arraña napaʼ ama es naʼchencatam̃p̃saseʼt̃e t̃arroʼmar napaʼ c̈hocma neserrpareʼtataseʼt̃ att̃och amach sechenquërro.
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 Oʼ neserrpareʼtatuas ora allohuen atet̃ cot̃apeʼchateney Yompor. Ama es naʼnasotam̃p̃saso amaʼt coñeʼt̃a.
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Allempoñapaʼ alla oterraneterr ñeñt̃ pomporneshaʼ penet:
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Napaʼ neñoteñ allempoch ama alloʼtsennopaʼ oʼch huaponasa ñeñt̃chaʼ seshquëʼ, ñapaʼ mueneñchaʼ oʼch aʼpsatas Yompor poʼñoñ. Atet̃chaʼ huapuet atet̃ ñerraʼm maʼyarrpaʼ ñerraʼm huapapaʼ oʼch aʼchencatuan allohuen carrnero.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Amaʼt eʼñe sagattsapaʼ orrtetchaʼ ñeñt̃chaʼ seshquëʼ, ñeñt̃ ama Yomporeyaye poʼñoñpaʼ ñeñt̃paʼ serrpareʼtatasetchaʼ. T̃arroʼmar ñetpaʼ mueneñetchaʼ oʼch ameʼñatuaset eʼñe ñet poct̃ap̃ña.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Oʼ alla oterraneterr Pablo:
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 ’T̃eʼ Yomporpaʼ cohuam̃p̃sasepaʼch. Yomporepaʼchña poʼñoñ señotateʼ puemuereña. Yomporepaʼchña poʼñoñ seyc̈hateʼ att̃och huomenc sep̃aʼ seyoc̈her. Yomporepaʼchña poʼñoñ saʼqueshp̃aterreʼ atet̃ ñerraʼm ñeñt̃ allohuen ñeñt̃ pameʼñeñot̃et oʼ aʼcohuentatuaret̃terret.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 Ñam̃a napaʼ ama neyeʼchapreto poʼpsheñeñ poʼc̃llayor, amapaʼ paʼshtam ama neyeʼchapreto.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Sapaʼ señotenen ñeñt̃ allpon nepalltenapaʼ eʼñe notot̃ netaruasaʼ att̃o nechen ñeñt̃ nepalltaʼyena. Ñam̃a eʼñe na netaruasot̃paʼ es napaʼyeñ ñam̃a ñeñt̃ noct̃eneʼ.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Eʼñe na netaruasot̃paʼ c̈hocma neñotatenes ñeñt̃ poctetsa oʼch yetaruasaʼ att̃och es yechyes alloch yeyenpueʼ ñam̃a poʼpsheñeñ ñeñt̃ es palltetsa. Añ pocteʼ oʼch yeyerpueña atet̃ otyeʼt̃ Yepartseshar Jesús. Ñapaʼ atet̃ oteʼt̃: “Nanac yocshena ñerraʼm esempo es yapaʼyeñ poʼpsheññec̈hno, añña ama tama yocsheno ñerraʼm esempo poʼpsheñeñpaʼ oʼch es apueney ya.”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Ñeñt̃a otuapaʼ oʼ concorpa oʼ maʼyochatnenanet.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 Añña acheñeneshaʼpaʼ pomorrenteñot̃et Pablopaʼ oʼ yahuanrrortet. Aʼc̈honoʼchetpaʼ oʼ tsoʼtstsapaʼchet.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 Atarr llequët nanac. Atet̃ oʼ otanet Pablo ñeñt̃ña nanac llecatahuet t̃arroʼmar ñapaʼ otanet “amach senterrno arr patsro.” Allempoñapaʼ oʼ cot̃aʼneñet Pablo arrohua alloʼtsen bote.
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.