Atos 20
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARC
1 Allempoña oʼ muetsoñeñtuerret Pabloñapaʼ agotatuan ñeñt̃ ameʼñetsa. Oʼ cot̃apeʼchatnenanet eʼñe cohuen. Allempoña eʼñe puemorrenteñot̃anet eʼñe cohuen soʼtuanenanetpaʼ oʼ ahuen, oʼch ahuerr Macedonio.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo chamou a si os discípulos e, abraçando-os, saiu para a Macedônia.
2 — ausente —
2 E, havendo andado por aquelas terras e exortando-os com muitas palavras, veio à Grécia.
3 — ausente —
3 Passando ali três meses e sendo-lhe pelos judeus postas ciladas, como tivesse de navegar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Allempoña ahuerr Macedoniopaʼ allpon acheñ oʼ cot̃eret. Ñeñt̃paʼ ñeñt̃ara añec̈hno: Sópater ñeñt̃ bereoʼmarneshaʼ, allot̃paʼ ñam̃a Aristarco ñam̃a Segundo ñeñt̃ tesalónicoʼmarneshaʼ, allot̃paʼ ñam̃a Gayo ñeñt̃ derb̃oʼmarneshaʼ, allot̃paʼ ñam̃a Timoteo, ñam̃a alloʼtsen Tíquico ñam̃a Trófimo ñeñt̃ asioʼmarneshaʼ. Allpon acheñ cot̃erreʼ.
4 E acompanhou-o, até à Ásia, Sópatro, de Bereia, e, dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo, e Gaio, de Derbe, e Timóteo, e, dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 — ausente —
5 Estes, indo adiante, nos esperaram em Trôade.
6 — ausente —
6 E, depois dos dias dos pães asmos, navegamos de Filipos e, em cinco dias, fomos ter com eles a Trôade, onde estivemos sete dias.
7 Allempoña c̈hap allempo mot̃taʼmuena yet̃ñats temencpaʼ yapc̈ha allohueney ñeñt̃ey ameʼñetsa. Yeyerpueñot̃ Yepartseshar Jesúspaʼ oʼ yerraʼ pan ñeñt̃ ashotaʼtaret̃ ñeñt̃ atet̃ anaret̃ Yomporecop. Allempoña Pablopaʼ nanac serrpareʼtatanet. Ñapaʼ otanet:
7 No primeiro dia da semana, ajuntando-se os discípulos para partir o pão, Paulo, que havia de partir no dia seguinte, falava com eles; e alargou a prática até à meia-noite.
8 Allña yapc̈hena pocollo enopaʼ nanac aʼyohuen b̃at̃. Allpaʼ shonteʼ lampareñ ñeñt̃ corraʼyetsa.
8 Havia muitas luzes no cenáculo onde estavam juntos.
9 Allñapaʼ alloʼtsen puesheñarr huepueshaʼ añ paʼsoʼcheñ Eutico. Ñañapaʼ alla anen ventanot̃. Att̃o nanac serrpareʼten Pablopaʼ Euticoñapaʼ ahuoʼt alla maʼ anat̃ot̃. Ahuoʼt alla maʼpaʼ machayot̃a shoraʼnom patso. Maʼpa piso allot̃ shoraʼnom. Allempoña echantosetpaʼ oʼ rroma.
9 E, estando um certo jovem, por nome Êutico, assentado numa janela, caiu do terceiro andar, tomado de um sono profundo que lhe sobreveio durante o extenso discurso de Paulo; e foi levantado morto.
10 Allempoña sohuerra ñam̃a Pablo. Oʼ huapa oʼ moʼcapaʼ aʼc̈honoʼtos allempoñapaʼ otanet:
10 Paulo, porém, descendo, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a sua alma nele está.
11 — ausente —
11 E, subindo, e partindo o pão, e comendo, ainda lhes falou largamente até à alvorada; e, assim, partiu.
12 — ausente —
12 E levaram vivo o jovem, e ficaram não pouco consolados.
13 Allempoña yapaʼ oʼ yahuanma oʼch yota oʼch yerrmaʼ añecmuen noñt̃ ñeñt̃ otenet bote oʼch ahuam̃p̃sey Asóno allchaʼ yecuos Pablo. T̃arroʼmar otey Pablopaʼ ñapaʼ arroʼch oñom patsoʼmar oʼch c̈hap Asóno. Allot̃ñapaʼ oʼch aʼtap ñam̃a boto, t̃arroʼmar atet̃ oʼ yaʼpoctat epay Pablo ahuañacma.
13 Nós, porém, subindo ao navio, navegamos até Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque assim o ordenara, indo ele por terra.
14 Att̃eñapaʼ oʼ yec̈hap Asóno. Allñapaʼ all yentannaʼta epay Pablo. Allot̃ñapaʼ aʼtap ñam̃a boto, allot̃ñapaʼ ahuam̃p̃sey parro. Att̃eñapaʼ oʼ yec̈hap Mitileneo.
14 E, logo que se ajuntou conosco em Assôs, o recebemos e fomos a Mitilene.
15 Mitileneot̃ñapaʼ oʼ alla ahuam̃perryerr boto. Tsapat̃ñapaʼ aʼyoʼmara yoñem Quío. Allot̃ña tsapat̃enerrpaʼ alla yetsotosa Samso. Yem̃terrerr Samsot̃paʼ alla yamesuerrerr Trogilio. Allot̃ña tsapat̃enerrpaʼ alla yetsotuerrerr Mileto.
15 E, navegando dali, chegamos no dia seguinte defronte de Quios, no outro, aportamos a Samos e, ficando em Trogílio, chegamos no dia seguinte a Mileto.
16 Allñapaʼ ot Pablo amach yetatsto Efeso t̃arroʼmar ñapaʼ ama mueno oʼch alla yatomaʼtareʼtnom Asioʼmar. Ñapaʼ aña mueneñ oʼch yec̈hap t̃ecma Jerusaléño añecop oʼch yentapreterraʼ Pentecostepo.
16 Porque já Paulo tinha determinado passar adiante de Éfeso, para não gastar tempo na Ásia. Apressava-se, pois, para estar, se lhe fosse possível, em Jerusalém no dia de Pentecostes.
17 Ñeñt̃oʼmarña allempo Miletoʼtseneypaʼ Pabloñapaʼ agotatan ñeñt̃ pomporneshaʼ pen ñeñt̃ ameʼñetsa Efeso, onetepaʼ Mileto all oʼ yec̈hap ya.
17 De Mileto, mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Allempoña oʼ huac̈haʼtet Pabloñapaʼ oʼ serrpareʼtatanet, atet̃ otanet:
18 E, logo que chegaram junto dele, disse-lhes: Vós bem sabeis, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia, como em todo esse tempo me portei no meio de vós,
19 Sapaʼ señotenen añecop net̃orrena Yomporecop ama añecpayeʼ net̃orreno att̃och acheñeneshaʼpaʼ oʼch entenen eʼñe cohuen ñeñt̃ eʼñe orrena. Napaʼ amaʼt neyaʼchpeñeshaʼ net̃orrena Yomporecop t̃arraña judioneshaʼpaʼ nanac oʼpatennet. Amaʼt paʼnamen nehuapoya eʼñe nemueroc̈hteñot̃paʼ c̈hocma net̃orrena Yomporecop.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade e com muitas lágrimas e tentações que, pelas ciladas dos judeus, me sobrevieram;
20 Señotenen ñam̃a napaʼ oʼ neserrpareʼtatuas ora allohuen ñeñt̃ poctetsa socop. Ama es naʼnasotam̃p̃saso amaʼt coñeʼt̃a. Napaʼ oʼ neyc̈hatuas allohuenes parro allempo sapc̈hena ñam̃a oʼ neyc̈hatyesnomues eʼñe sepaclloʼmar.
20 como nada, que útil seja, deixei de vos anunciar e ensinar publicamente e pelas casas,
21 Oʼ neserrpareʼtatuas añ pocteʼ oʼch soct̃apeʼcherr ello cohuen Yomporecop ñam̃a añ pocteʼ oʼch sameʼñera Yepartseshar Jesucristo. Ñeñt̃paʼ atet̃ oʼ notuas allohuenes ñeñt̃es judioneshas ñam̃a amaʼt ñeñt̃es griegoneshas.
21 testificando, tanto aos judeus como aos gregos, a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 T̃eʼpaʼ oʼch ahuerren Jerusaléño, t̃arroʼmar oʼ sechaterren Yompor Puecamquëñ. T̃arraña oʼch nec̈herr Jerusaléñopaʼ ama neñoteñaʼ ñeñt̃chaʼ allohuen nehuapoya all.
22 E, agora, eis que, ligado eu pelo espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que lá me há de acontecer,
23 Aña neñoten oʼ eñotaten Parets Puecamquëñ ñeñt̃chaʼ atet̃ p̃aʼnet oʼch yottam̃pesnetpaʼ oʼch mueroc̈htatnet. Ora allpon anetso att̃ecmach p̃aʼnet.
23 senão o que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me revela, dizendo que me esperam prisões e tribulações.
24 T̃arraña amaʼt atet̃paʼ napaʼ ama nem̃chaʼteno. Amaʼtchaʼ nerromapaʼ pocteʼ nenteñ oʼch nerroma. T̃eʼpaʼ añ palltetsa oʼch neʼnua netaruas. Oʼch netsotatuoñ ora allohuen ñeñt̃ atet̃ llesensaʼn Yepartseshar Jesús. Ñeñt̃ atet̃ llesensaʼn Yepartseshar Jesúspaʼ ñeñt̃paʼ att̃och neserrpareʼtach acheñeneshaʼ ñeñt̃ cohuen ñoñets att̃o Yompor pomuereñot̃paʼ aʼqueshp̃aterreychaʼ.
24 Mas em nada tenho a minha vida por preciosa, contanto que cumpra com alegria a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 Oʼ alla oterraneterr Pablo:
25 E, agora, na verdade, sei que todos vós, por quem passei pregando o Reino de Deus, não vereis mais o meu rosto.
26 Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼch neñotatas ñerraʼm eseshas chenquërrtsapaʼ t̃arraña napaʼ ama es naʼchencatam̃p̃saseʼt̃e t̃arroʼmar napaʼ c̈hocma neserrpareʼtataseʼt̃ att̃och amach sechenquërro.
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos;
27 Oʼ neserrpareʼtatuas ora allohuen atet̃ cot̃apeʼchateney Yompor. Ama es naʼnasotam̃p̃saso amaʼt coñeʼt̃a.
27 porque nunca deixei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Allempoñapaʼ alla oterraneterr ñeñt̃ pomporneshaʼ penet:
28 Olhai, pois, por vós e por todo o rebanho sobre que o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele resgatou com seu próprio sangue.
29 Napaʼ neñoteñ allempoch ama alloʼtsennopaʼ oʼch huaponasa ñeñt̃chaʼ seshquëʼ, ñapaʼ mueneñchaʼ oʼch aʼpsatas Yompor poʼñoñ. Atet̃chaʼ huapuet atet̃ ñerraʼm maʼyarrpaʼ ñerraʼm huapapaʼ oʼch aʼchencatuan allohuen carrnero.
29 Porque eu sei isto: que, depois da minha partida, entrarão no meio de vós lobos cruéis, que não perdoarão o rebanho.
30 Amaʼt eʼñe sagattsapaʼ orrtetchaʼ ñeñt̃chaʼ seshquëʼ, ñeñt̃ ama Yomporeyaye poʼñoñpaʼ ñeñt̃paʼ serrpareʼtatasetchaʼ. T̃arroʼmar ñetpaʼ mueneñetchaʼ oʼch ameʼñatuaset eʼñe ñet poct̃ap̃ña.
30 E que, dentre vós mesmos, se levantarão homens que falarão coisas perversas, para atraírem os discípulos após si.
31 Oʼ alla oterraneterr Pablo:
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que, durante três anos, não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 ’T̃eʼ Yomporpaʼ cohuam̃p̃sasepaʼch. Yomporepaʼchña poʼñoñ señotateʼ puemuereña. Yomporepaʼchña poʼñoñ seyc̈hateʼ att̃och huomenc sep̃aʼ seyoc̈her. Yomporepaʼchña poʼñoñ saʼqueshp̃aterreʼ atet̃ ñerraʼm ñeñt̃ allohuen ñeñt̃ pameʼñeñot̃et oʼ aʼcohuentatuaret̃terret.
32 Agora, pois, irmãos, encomendo-vos a Deus e à palavra da sua graça; a ele, que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os santificados.
33 Ñam̃a napaʼ ama neyeʼchapreto poʼpsheñeñ poʼc̃llayor, amapaʼ paʼshtam ama neyeʼchapreto.
33 De ninguém cobicei a prata, nem o ouro, nem a veste.
34 Sapaʼ señotenen ñeñt̃ allpon nepalltenapaʼ eʼñe notot̃ netaruasaʼ att̃o nechen ñeñt̃ nepalltaʼyena. Ñam̃a eʼñe na netaruasot̃paʼ es napaʼyeñ ñam̃a ñeñt̃ noct̃eneʼ.
34 Vós mesmos sabeis que, para o que me era necessário, a mim e aos que estão comigo, estas mãos me serviram.
35 Eʼñe na netaruasot̃paʼ c̈hocma neñotatenes ñeñt̃ poctetsa oʼch yetaruasaʼ att̃och es yechyes alloch yeyenpueʼ ñam̃a poʼpsheñeñ ñeñt̃ es palltetsa. Añ pocteʼ oʼch yeyerpueña atet̃ otyeʼt̃ Yepartseshar Jesús. Ñapaʼ atet̃ oteʼt̃: “Nanac yocshena ñerraʼm esempo es yapaʼyeñ poʼpsheññec̈hno, añña ama tama yocsheno ñerraʼm esempo poʼpsheñeñpaʼ oʼch es apueney ya.”
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é necessário auxiliar os enfermos e recordar as palavras do Senhor Jesus, que disse: Mais bem-aventurada coisa é dar do que receber.
36 Ñeñt̃a otuapaʼ oʼ concorpa oʼ maʼyochatnenanet.
36 E, havendo dito isto, pôs-se de joelhos e orou com todos eles.
37 Añña acheñeneshaʼpaʼ pomorrenteñot̃et Pablopaʼ oʼ yahuanrrortet. Aʼc̈honoʼchetpaʼ oʼ tsoʼtstsapaʼchet.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos e, lançando-se ao pescoço de Paulo, o beijavam,
38 Atarr llequët nanac. Atet̃ oʼ otanet Pablo ñeñt̃ña nanac llecatahuet t̃arroʼmar ñapaʼ otanet “amach senterrno arr patsro.” Allempoñapaʼ oʼ cot̃aʼneñet Pablo arrohua alloʼtsen bote.
38 entristecendo-se muito, principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E acompanharam-no até ao navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.