Atos 19
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs VC
1 Allempo Corintoʼtsenmeñ Apolos, Pabloñapaʼ alla chopeñeʼchen aspent̃arero. Att̃eñapaʼ oʼ alla c̈herr Efeso. Allñapaʼ all entosan allponsheña ñeñt̃ ameʼñetsa. T̃arraña ñetpaʼ allpon eñotenet allpon serrpareʼtateʼt̃ Juanañ.
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo atravessou as províncias superiores e chegou a Éfeso, onde achou alguns discípulos e indagou deles:
2 Pabloñapaʼ aʼp̃t̃oʼtan ñeñt̃ ameʼñetsa, atet̃ otanet:
2 Recebestes o Espírito Santo, quando abraçastes a fé? Responderam-lhe: Não, nem sequer ouvimos dizer que há um Espírito Santo!
3 Pabloñapaʼ alla oterrerr:
3 Então em que batismo fostes batizados?, perguntou Paulo. Disseram: No batismo de João.
4 Pabloñapaʼ alla oterrerr:
4 Paulo então replicou: João só dava um batismo de penitência, dizendo ao povo que cresse naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Eʼmuet atet̃paʼ apataret̃terret pameʼñeñot̃et Yepartseshar Jesús.
5 Ouvindo isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Allempoña Pablopaʼ oʼ aʼp̃llanet potot̃. Allempoñapaʼ ahuepaʼt chorranet Parets Puecamquëñ. Allempoñapaʼ oʼ eñosyeset poʼpoñ ñoñtso, oʼ aʼpot̃oñet att̃o eñoranaʼtanet Yompor.
6 E quando Paulo lhes impôs as mãos, o Espírito Santo desceu sobre eles, e falavam em línguas estranhas e profetizavam.
7 Ñeñt̃ eñosyesets poʼpoñ ñoñtsopaʼ alloʼtsen ñatoʼ c̈harrasheña puechena epsheña.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 Pablopaʼ nanac serrpareʼtateʼt̃ all Efeso. Pat̃eʼtets semana oʼchc̈hoʼ beʼt̃osos judioneshaʼ poʼprahuo oʼchc̈hoʼ serrpareʼtatanet atet̃ pena Yompor poʼcohuenña ñeñt̃ att̃o atarr ayochreshat̃tena ña. Ama mechaʼteʼt̃e amaʼt mamesha. Oʼchc̈hoʼ yec̈hatanet allochñapaʼ oʼch ameʼñatanet. Att̃eñapaʼ oʼ maʼpm̃a arrorr.
8 Paulo entrou na sinagoga e falou com desassombro por três meses, disputando e persuadindo-os acerca do Reino de Deus.
9 T̃arraña puesheñaʼtets acheñpaʼ nanac at̃pareʼcheteʼt̃ ama ameʼñyeto atet̃ serrpareʼtatanet Pablo. Pat̃pareʼteñot̃etpaʼ amaʼt all shontena acheñeneshaʼpaʼ oʼ sasareʼtoñet Jesús poct̃ap̃ña. Allempoñapaʼ ahuerr Pablo. Ñeñt̃ña ameʼñetsapaʼ oʼ cot̃eret. Oʼ ahuanmuet alloʼtsen Tiranno pueʼscuela. Allñapaʼ pat̃eʼtets yet̃paʼ añña Pablopaʼ oʼchc̈hoʼ serrpareʼtatanet pueʼscuelapahuo.
9 Mas, como alguns se endurecessem e não cressem, desacreditando a sua doutrina diante da multidão, apartou-se deles e reuniu à parte os discípulos, onde os ensinava diariamente na escola de um certo Tirano.
10 Att̃eñapaʼ oʼ met epa char. Allohuen asioʼmarneshaʼ oʼ eʼmareʼtoñet Yompor poʼñoñ—allohuen judioneshaʼ amaʼt ñam̃a allohuen ñeñt̃ ama judioneshayaye.
10 Isto durou dois anos, de tal maneira que todos os habitantes da Ásia, judeus e gentios, puderam ouvir a palavra do Senhor.
11 Yomporpaʼ nanac ahuamencat̃ p̃an Pablo. Ñeñt̃oʼmarña nanac orrtatanet Yompor poʼpartsoña ñeñt̃ ama puentareto.
11 Deus fazia milagres extraordinários por intermédio de Paulo, de modo que lenços e outros panos que tinham tocado o seu corpo eram levados aos enfermos;
12 Att̃eñapaʼ añña acheñeneshaʼpaʼ oʼchc̈hoʼ anerret ñeñt̃ es aʼp̃llaʼyen Pablo, atet̃ ñerraʼm es pañell amapaʼ pañosheʼm. Oʼchc̈hoʼ anmet alloʼtsen ñeñt̃ atsnaʼtets. Oʼch c̈hapachet allpaʼ oʼchc̈hoʼ correrraña atsnañet̃. Amaʼt poʼneñet̃eretpaʼ oʼchc̈hoʼ quec̈hpaʼnerranet.
12 e afastavam-se deles as doenças e retiravam-se os espíritos malignos.
13 — ausente —
13 Alguns judeus exorcistas que percorriam vários lugares inventaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre os que se achavam possessos dos espíritos malignos, com as palavras: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 — ausente —
14 Assim procediam os sete filhos de um judeu chamado Cevas, sumo sacerdote.
15 Allempoña atet̃ ochet oneñet̃paʼ ahuepaʼtchaʼ eñoraña, oneñet̃paʼ atet̃ ot:
15 Mas o espírito maligno replicou-lhes: Conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vós, quem sois?
16 Allempoña acheñ ñeñt̃ chorrena oneñet̃paʼ omachanaʼtanet, orrotet parro epuet achyoʼtañneshaʼ. Oneñet̃paʼ nanac atserrp̃atseʼtanet allohuenet. Muelleʼmcot̃ atserrp̃atseʼtuanet oʼ matrraʼtuet pocollot̃.
16 Nisto o homem possuído do espírito maligno, saltando sobre eles, apoderou-se de dois deles e subjugou-os de tal maneira, que tiveram que fugir daquela casa feridos e com as roupas estraçalhadas.
17 Añña allohuen efesoʼmarneshaʼpaʼ oʼ eʼmareʼchet atet̃ oʼ pet—allohuen judioneshaʼ ñam̃a ñeñt̃ ama judioneshayaye. Atarr yoreʼtanet. Allempoñapaʼ am̃chaʼnaʼtpoʼ enteñet Yepartseshar Jesús.
17 Este caso tornou-se {em breve} conhecido de todos os judeus e gregos de Éfeso, e encheu-os de temor e engrandeceram o nome do Senhor Jesus.
18 Shonteʼ acheñ ñeñt̃ ameʼñetset allempoñapaʼ huapyeset, oʼ aʼmet̃aʼyesoset att̃o achyoʼtyeseteʼt̃.
18 Muitos dos que haviam acreditado vinham confessar e declarar as suas obras.
19 Patantarrpaʼ oʼ huapatyeset poʼlibro ñeñt̃ allo eñotet achyoʼtatset. Eʼñe all shontena acheñeneshaʼ oʼ chamaʼtuet poʼlibro. Allempoñapaʼ oʼ somuerret errpont̃eʼ tsaʼtena allpon libropaʼ oʼ sala amnaroch c̈harraʼ mil poc̃llayoret. Ñeñt̃ allpon tsaʼtena allohuen libro.
19 Muitos também, que tinham exercido artes mágicas, ajuntaram os seus livros e queimaram-nos diante de todos. Calculou-se o seu valor, e achou-se que montava a cinqüenta mil moedas de prata.
20 Ñeñt̃oʼmarña atarr am̃chaʼnaʼtpoʼ entoñet Yompor poʼñoñ. Atarr ameʼñet.
20 Foi assim que o poder do Senhor fez crescer a palavra e a tornou sempre mais eficaz.
21 Allempoña eʼñe Yompor Puecamquëñot̃paʼ oʼ secherrerr Pablo oʼch ahuerrerr Macedonio ñam̃a Acayo, allot̃ña oʼch asuanerrpaʼ oʼch ahuerr ñam̃a Jerusaléño. Allot̃ñapaʼ atet̃ ot Pablo:
21 Concluídas essas coisas, Paulo resolveu ir a Jerusalém, depois de atravessar a Macedônia e a Acaia. Depois de eu ter estado lá, disse ele, é necessário que veja também Roma.
22 Oʼ mueñan epsheña acheñ ñeñt̃ yenpueneʼ ñeñt̃chaʼ ñanom tatsa Macedonio. Añña ñeñt̃ epsheñapaʼ añ paʼsoʼcheñ Timoteo ñam̃a Erasto. Pabloñapaʼ oʼ aʼpohuerra allponmat Asio.
22 Enviou à Macedônia dois dos seus auxiliares, Timóteo e Erasto, mas ele mesmo se demorou ainda por algum tempo na Ásia.
23 Allempopaʼ oʼ atsrreʼma puesheñaʼtets acheñ. Añ atsrreʼmatahuet att̃oʼ pena ñeñt̃ ameʼñetsa.
23 Por esse tempo, ocorreu um grande alvoroço a respeito do Evangelho.
24 Alloʼtsen puesheñarr añ paʼsoʼcheñ Demetrio ñeñt̃ ñanom eʼmoñeʼteʼ ñeñt̃ ameʼñetsa. Ñapaʼ añ poʼtaruas pen oʼch yec̈hcatyesan pocollat̃olleshaʼ añ tomaʼntatena pocoll ñeñt̃ allecma muechatseʼtenet ñeñt̃ poʼyachorer penet ñeñt̃ otenet yachor Diana. Añ pocollat̃olleshaʼpaʼ arrot̃oʼ ayec̈hcataret̃ta asertallot̃. Shonteʼ acheñ ñeñt̃ara poʼtaruas penet, Demetrio ña apahueteʼt̃ poʼtaruas atet̃. Shonteʼ quelle ganeteʼt̃ poʼtaruasot̃.
24 Um ourives, chamado Demétrio, que fazia de prata templozinhos de Ártemis, dava muito a ganhar aos artífices.
25 Att̃eñapaʼ Demetriopaʼ oʼ apc̈hatuan allohuen paʼtaruasañer ñam̃a poʼpsheññec̈hno, ñetpaʼc̈hoʼña ñeñt̃ara poʼtaruas penet. Apc̈hatuanetpaʼ atet̃ otanet:
25 Convocou-os, juntamente com os demais operários do mesmo ramo, e disse: Conheceis o lucro que nos resulta desta indústria.
26 T̃eʼpaʼ señoteñ ñam̃a añ ñeñt̃ otenet Pablopaʼ ahuoʼt otuan acheñeneshaʼ añ ñeñt̃ yeyoser ñeñt̃ yeyec̈hcaten yapaʼ ñapaʼ oten amoʼ Partsoyaye. Ñapaʼ oʼ cot̃apeʼchatuan shonteʼ acheñeneshaʼ, t̃eʼpaʼ shonteʼ oʼ ameʼñatua. Ñetpaʼ oʼ huaporeʼtuerret shonteʼ ñeñt̃ yapuenanet ñeñt̃chaʼ maʼyochet. Sapaʼ oʼ sentue atet̃ penet arr Efeso ñam̃a oʼ seʼmareʼch atet̃ p̃aʼyenet ora errap̃aren Asioʼmar.
26 Ora, estais vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas quase em toda a Ásia, esse Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, dizendo que não são deuses os ídolos que são feitos por mãos de homens.
27 Alla oterraneterr Demetrio:
27 Daí não somente há perigo de que essa nossa corporação caia em descrédito, como também que o templo da grande Ártemis seja desconsiderado, e até mesmo seja despojada de sua majestade aquela que toda a Ásia e o mundo inteiro adoram.
28 Ñeñt̃a eʼm allohuen acheñeneshaʼpaʼ nanac atsrreʼmatanet. Paʼtsrreʼmueñot̃etpaʼ oʼ rranareʼtyeset, alla oterreteʼt̃:
28 Estas palavras encheram-nos de ira e puseram-se a gritar: Viva a Ártemis dos efésios!
29 Shonteʼ acheñ nanac amaʼtoc̈htenet allohuenet. Oʼ rromuet Gayo ñam̃a Aristarco ñeñt̃ macedonioʼmarneshaʼ ñeñt̃ parro chopeñeʼchen Pablo. Oʼ matrraʼtet alloʼtsen pocoll atarrpoʼ allecma apc̈hena acheñeneshaʼ.
29 A cidade alvoroçou-se e todos correram ao teatro levando consigo Caio e Aristarco, macedônios e companheiros de Paulo.
30 Pabloñapaʼ mueneñeñ oʼch beʼt̃os ñam̃a all amaʼtoc̈htenetpaʼ t̃arraña añña ñeñt̃ ameʼñetsapaʼ ama muenacheto.
30 Paulo queria apresentar-se ao povo, mas os discípulos não o deixaram.
31 Ñam̃a puesheñaʼtets ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa all Asio ñeñt̃ muerenaya Pablopaʼ oʼ mueñoñet ñoñets att̃och amach tatsto all apc̈henet t̃eʼt muetseñet.
31 Até alguns dos asiarcas, que eram seus amigos, enviaram-lhe recado, pedindo que não se aventurasse a ir ao teatro.
32 Allña apc̈henetpaʼ att̃a rranareʼtyenet. Puesheñaʼtetspaʼ atet̃ otyeset atet̃ cot̃apeʼchyenet ñet, poʼpotantaññapaʼ atet̃ otyeset poʼpoñ ñeñt̃ atet̃ cot̃apeʼchyenet ñamet. Allohuenet amaʼt ama eñotueñeto esocopt̃eʼña apc̈henet, t̃arraña att̃aña nanac amaʼtoc̈htenet.
32 Todos gritavam ao mesmo tempo. A assembléia era uma grande confusão e a maioria nem sabia por que se achavam ali reunidos.
33 Puesheñaʼtets judioneshaʼ oʼ chetaʼnmet Alejandro oʼ huapachet att̃och eñosachet. Ñañapaʼ oʼ echantosan pot att̃och oʼch muetsoñeñtet añecop att̃och oʼch aʼpoctatan ñoñets judioneshacop.
33 Então fizeram sair do meio da turba Alexandre, que os judeus empurravam para a frente. Alexandre, fazendo sinal com a mão, queria dar satisfação ao povo.
34 T̃arraña allempo acheñeneshaʼ ñeñt̃ ama judioneshayaye oʼ eñchet Alejandro ñapaʼ judioneshaʼ ñetñapaʼ alla rranareʼterreterr. Atarr t̃ematen rrannartenet. Oʼchc̈hoʼ alla oterret allohuenet parro:
34 Mas quando perceberam que ele era judeu, todos a uma voz gritaram pelo espaço de quase duas horas: Viva a Ártemis dos efésios!
35 Allempoñapaʼ puesheñarr am̃chaʼtaret̃ ñeñt̃ taruasets gobiernocoppaʼ oʼ emmaʼhuanet, atet̃ otanet:
35 Então o escrivão da cidade {veio} para apaziguar a multidão e disse: Efésios, que homem há que não saiba que a cidade de Éfeso cultua a grande Ártemis, e que a sua estátua caiu dos céus?
36 Ñeñt̃paʼ yeñotueñ allohueney acheñey. Amat̃eʼ errot̃enot̃ yoto ama att̃eyaye. Ñeñt̃oʼmarña eʼñe pocteʼ oʼch semtsoñeñta. Amachña c̈ha samaʼtoc̈htatsto.
36 Se isso é incontestável, convém que vos sossegueis e nada façais inconsideradamente.
37 Oʼ alla oterraneterr am̃chaʼtaret̃, atet̃ otanet:
37 Estes homens, que aqui trouxestes, não são sacrílegos nem blasfemadores da vossa deusa.
38 Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼch notas, ñerraʼm mueneñ Demetrio ñam̃a paʼtaruasañrec̈hno oʼch otteñeʼchatanetpaʼ t̃eʼpaʼ eʼñe pocteʼ temantanetepaʼ. T̃arroʼmar t̃eʼpaʼ atoraret̃ allchaʼ aʼpoctatet ñoñets. Ñeñt̃chaʼ aʼpoctateʼ ñoñetspaʼ alloʼtsena.
38 Mas, se Demétrio e os outros artífices têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos e aí estão os magistrados: institua-se um processo contra eles.
39 T̃arraña ñerraʼm est̃eʼ semnen oʼch saʼpoctat poʼpoñpaʼ ñeñt̃paʼ añ pocteʼ oʼch saʼpoctach allecma apc̈hena ñeñt̃ nanac am̃chaʼtaret̃ec̈hno.
39 Se tendes reclamação a fazer, a assembléia legal decidirá.
40 Ñatoʼ temantaʼyet ya t̃arroʼmar yapaʼ eʼñe att̃ot̃a yamaʼtoc̈htena.
40 Do que se deu hoje, até corremos risco de sermos acusados de rebelião, porque não há motivo algum que nos permita justificar este concurso.
41 Ñeñt̃a otuanetpaʼ oʼ mueñhuerranet. Allempoñapaʼ ahuanomhuerret.
41 A estas palavras, dissolveu-se a aglomeração.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.