Atos 19

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Allempo Corintoʼtsenmeñ Apolos, Pabloñapaʼ alla chopeñeʼchen aspent̃arero. Att̃eñapaʼ oʼ alla c̈herr Efeso. Allñapaʼ all entosan allponsheña ñeñt̃ ameʼñetsa. T̃arraña ñetpaʼ allpon eñotenet allpon serrpareʼtateʼt̃ Juanañ.
1 E sucedeu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo tendo atravessado as regiões mais altas, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 Pabloñapaʼ aʼp̃t̃oʼtan ñeñt̃ ameʼñetsa, atet̃ otanet:
2 perguntou-lhes: Recebestes vós o Espírito Santo quando crestes? Responderam-lhe eles: Não, nem sequer ouvimos que haja Espírito Santo.
3 Pabloñapaʼ alla oterrerr:
3 Tornou-lhes ele: Em que fostes batizados então? E eles disseram: No batismo de João.
4 Pabloñapaʼ alla oterrerr:
4 Mas Paulo respondeu: João administrou o batismo do arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que após ele havia de vir, isto é, em Jesus.
5 Eʼmuet atet̃paʼ apataret̃terret pameʼñeñot̃et Yepartseshar Jesús.
5 Quando ouviram isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Allempoña Pablopaʼ oʼ aʼp̃llanet potot̃. Allempoñapaʼ ahuepaʼt chorranet Parets Puecamquëñ. Allempoñapaʼ oʼ eñosyeset poʼpoñ ñoñtso, oʼ aʼpot̃oñet att̃o eñoranaʼtanet Yompor.
6 Havendo-lhes Paulo imposto as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo, e falavam em línguas e profetizavam.
7 Ñeñt̃ eñosyesets poʼpoñ ñoñtsopaʼ alloʼtsen ñatoʼ c̈harrasheña puechena epsheña.
7 E eram ao todo uns doze homens.
8 Pablopaʼ nanac serrpareʼtateʼt̃ all Efeso. Pat̃eʼtets semana oʼchc̈hoʼ beʼt̃osos judioneshaʼ poʼprahuo oʼchc̈hoʼ serrpareʼtatanet atet̃ pena Yompor poʼcohuenña ñeñt̃ att̃o atarr ayochreshat̃tena ña. Ama mechaʼteʼt̃e amaʼt mamesha. Oʼchc̈hoʼ yec̈hatanet allochñapaʼ oʼch ameʼñatanet. Att̃eñapaʼ oʼ maʼpm̃a arrorr.
8 Paulo, entrando na sinagoga, falou ousadamente por espaço de três meses, discutindo e persuadindo acerca do reino de Deus.
9 T̃arraña puesheñaʼtets acheñpaʼ nanac at̃pareʼcheteʼt̃ ama ameʼñyeto atet̃ serrpareʼtatanet Pablo. Pat̃pareʼteñot̃etpaʼ amaʼt all shontena acheñeneshaʼpaʼ oʼ sasareʼtoñet Jesús poct̃ap̃ña. Allempoñapaʼ ahuerr Pablo. Ñeñt̃ña ameʼñetsapaʼ oʼ cot̃eret. Oʼ ahuanmuet alloʼtsen Tiranno pueʼscuela. Allñapaʼ pat̃eʼtets yet̃paʼ añña Pablopaʼ oʼchc̈hoʼ serrpareʼtatanet pueʼscuelapahuo.
9 Mas, como alguns deles se endurecessem e não obedecessem, falando mal do Caminho diante da multidão, apartou-se deles e separou os discípulos, discutindo diariamente na escola de Tirano.
10 Att̃eñapaʼ oʼ met epa char. Allohuen asioʼmarneshaʼ oʼ eʼmareʼtoñet Yompor poʼñoñ—allohuen judioneshaʼ amaʼt ñam̃a allohuen ñeñt̃ ama judioneshayaye.
10 Durou isto por dois anos; de maneira que todos os que habitavam na Ásia, tanto judeus como gregos, ouviram a palavra do Senhor.
11 Yomporpaʼ nanac ahuamencat̃ p̃an Pablo. Ñeñt̃oʼmarña nanac orrtatanet Yompor poʼpartsoña ñeñt̃ ama puentareto.
11 E Deus pelas mãos de Paulo fazia milagres extraordinários,
12 Att̃eñapaʼ añña acheñeneshaʼpaʼ oʼchc̈hoʼ anerret ñeñt̃ es aʼp̃llaʼyen Pablo, atet̃ ñerraʼm es pañell amapaʼ pañosheʼm. Oʼchc̈hoʼ anmet alloʼtsen ñeñt̃ atsnaʼtets. Oʼch c̈hapachet allpaʼ oʼchc̈hoʼ correrraña atsnañet̃. Amaʼt poʼneñet̃eretpaʼ oʼchc̈hoʼ quec̈hpaʼnerranet.
12 de sorte que lenços e aventais eram levados do seu corpo aos enfermos, e as doenças os deixavam e saíam deles os espíritos malignos.
13 — ausente —
13 Ora, também alguns dos exorcistas judeus, ambulantes, tentavam invocar o nome de Jesus sobre os que tinham espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus a quem Paulo prega.
14 — ausente —
14 E os que faziam isto eram sete filhos de Ceva, judeu, um dos principais sacerdotes.
15 Allempoña atet̃ ochet oneñet̃paʼ ahuepaʼtchaʼ eñoraña, oneñet̃paʼ atet̃ ot:
15 Respondendo, porém, o espírito maligno, disse: A Jesus conheço, e sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Allempoña acheñ ñeñt̃ chorrena oneñet̃paʼ omachanaʼtanet, orrotet parro epuet achyoʼtañneshaʼ. Oneñet̃paʼ nanac atserrp̃atseʼtanet allohuenet. Muelleʼmcot̃ atserrp̃atseʼtuanet oʼ matrraʼtuet pocollot̃.
16 Então o homem, no qual estava o espírito maligno, saltando sobre eles, apoderou-se de dois e prevaleceu contra eles, de modo que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Añña allohuen efesoʼmarneshaʼpaʼ oʼ eʼmareʼchet atet̃ oʼ pet—allohuen judioneshaʼ ñam̃a ñeñt̃ ama judioneshayaye. Atarr yoreʼtanet. Allempoñapaʼ am̃chaʼnaʼtpoʼ enteñet Yepartseshar Jesús.
17 E isto tornou-se conhecido de todos os que moravam em Éfeso, tanto judeus como gregos; e veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Shonteʼ acheñ ñeñt̃ ameʼñetset allempoñapaʼ huapyeset, oʼ aʼmet̃aʼyesoset att̃o achyoʼtyeseteʼt̃.
18 E muitos dos que haviam crido vinham, confessando e revelando os seus feitos.
19 Patantarrpaʼ oʼ huapatyeset poʼlibro ñeñt̃ allo eñotet achyoʼtatset. Eʼñe all shontena acheñeneshaʼ oʼ chamaʼtuet poʼlibro. Allempoñapaʼ oʼ somuerret errpont̃eʼ tsaʼtena allpon libropaʼ oʼ sala amnaroch c̈harraʼ mil poc̃llayoret. Ñeñt̃ allpon tsaʼtena allohuen libro.
19 Muitos também dos que tinham praticado artes mágicas ajuntaram os seus livros e os queimaram na presença de todos; e, calculando o valor deles, acharam que montava a cinqüenta mil moedas de prata.
20 Ñeñt̃oʼmarña atarr am̃chaʼnaʼtpoʼ entoñet Yompor poʼñoñ. Atarr ameʼñet.
20 Assim a palavra do Senhor crescia poderosamente e prevalecia.
21 Allempoña eʼñe Yompor Puecamquëñot̃paʼ oʼ secherrerr Pablo oʼch ahuerrerr Macedonio ñam̃a Acayo, allot̃ña oʼch asuanerrpaʼ oʼch ahuerr ñam̃a Jerusaléño. Allot̃ñapaʼ atet̃ ot Pablo:
21 Cumpridas estas coisas, Paulo propôs, em seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia, porque dizia: Depois de haver estado ali, é-me necessário ver também Roma.
22 Oʼ mueñan epsheña acheñ ñeñt̃ yenpueneʼ ñeñt̃chaʼ ñanom tatsa Macedonio. Añña ñeñt̃ epsheñapaʼ añ paʼsoʼcheñ Timoteo ñam̃a Erasto. Pabloñapaʼ oʼ aʼpohuerra allponmat Asio.
22 E, enviando à Macedônia dois dos que o auxiliavam, Timóteo e Erasto, ficou ele por algum tempo na Ásia.
23 Allempopaʼ oʼ atsrreʼma puesheñaʼtets acheñ. Añ atsrreʼmatahuet att̃oʼ pena ñeñt̃ ameʼñetsa.
23 Por esse tempo houve um não pequeno alvoroço acerca do Caminho.
24 Alloʼtsen puesheñarr añ paʼsoʼcheñ Demetrio ñeñt̃ ñanom eʼmoñeʼteʼ ñeñt̃ ameʼñetsa. Ñapaʼ añ poʼtaruas pen oʼch yec̈hcatyesan pocollat̃olleshaʼ añ tomaʼntatena pocoll ñeñt̃ allecma muechatseʼtenet ñeñt̃ poʼyachorer penet ñeñt̃ otenet yachor Diana. Añ pocollat̃olleshaʼpaʼ arrot̃oʼ ayec̈hcataret̃ta asertallot̃. Shonteʼ acheñ ñeñt̃ara poʼtaruas penet, Demetrio ña apahueteʼt̃ poʼtaruas atet̃. Shonteʼ quelle ganeteʼt̃ poʼtaruasot̃.
24 Porque certo ourives, por nome Demétrio, que fazia da prata miniaturas do templo de Diana, proporcionava não pequeno negócio aos artífices,
25 Att̃eñapaʼ Demetriopaʼ oʼ apc̈hatuan allohuen paʼtaruasañer ñam̃a poʼpsheññec̈hno, ñetpaʼc̈hoʼña ñeñt̃ara poʼtaruas penet. Apc̈hatuanetpaʼ atet̃ otanet:
25 os quais ele ajuntou, bem como os oficiais de obras semelhantes, e disse: Senhores, vós bem sabeis que desta indústria nos vem a prosperidade,
26 T̃eʼpaʼ señoteñ ñam̃a añ ñeñt̃ otenet Pablopaʼ ahuoʼt otuan acheñeneshaʼ añ ñeñt̃ yeyoser ñeñt̃ yeyec̈hcaten yapaʼ ñapaʼ oten amoʼ Partsoyaye. Ñapaʼ oʼ cot̃apeʼchatuan shonteʼ acheñeneshaʼ, t̃eʼpaʼ shonteʼ oʼ ameʼñatua. Ñetpaʼ oʼ huaporeʼtuerret shonteʼ ñeñt̃ yapuenanet ñeñt̃chaʼ maʼyochet. Sapaʼ oʼ sentue atet̃ penet arr Efeso ñam̃a oʼ seʼmareʼch atet̃ p̃aʼyenet ora errap̃aren Asioʼmar.
26 e estais vendo e ouvindo que não é só em Éfeso, mas em quase toda a Ásia, este Paulo tem persuadido e desviado muita gente, dizendo não serem deuses os que são feitos por mãos humanas.
27 Alla oterraneterr Demetrio:
27 E não somente há perigo de que esta nossa profissão caia em descrédito, mas também que o templo da grande deusa Diana seja estimado em nada, vindo mesmo a ser destituída da sua majestade aquela a quem toda a Ásia e o mundo adoram.
28 Ñeñt̃a eʼm allohuen acheñeneshaʼpaʼ nanac atsrreʼmatanet. Paʼtsrreʼmueñot̃etpaʼ oʼ rranareʼtyeset, alla oterreteʼt̃:
28 Ao ouvirem isso, encheram-se de ira, e clamavam, dizendo: Grande é a Diana dos efésios!
29 Shonteʼ acheñ nanac amaʼtoc̈htenet allohuenet. Oʼ rromuet Gayo ñam̃a Aristarco ñeñt̃ macedonioʼmarneshaʼ ñeñt̃ parro chopeñeʼchen Pablo. Oʼ matrraʼtet alloʼtsen pocoll atarrpoʼ allecma apc̈hena acheñeneshaʼ.
29 A cidade encheu-se de confusão, e todos à uma correram ao teatro, arrebatando a Gaio e a Aristarco, macedônios, companheiros de Paulo na viagem.
30 Pabloñapaʼ mueneñeñ oʼch beʼt̃os ñam̃a all amaʼtoc̈htenetpaʼ t̃arraña añña ñeñt̃ ameʼñetsapaʼ ama muenacheto.
30 Querendo Paulo apresentar-se ao povo, os discípulos não lho permitiram.
31 Ñam̃a puesheñaʼtets ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa all Asio ñeñt̃ muerenaya Pablopaʼ oʼ mueñoñet ñoñets att̃och amach tatsto all apc̈henet t̃eʼt muetseñet.
31 Também alguns dos asiarcas, sendo amigos dele, mandaram rogar-lhe que não se arriscasse a ir ao teatro.
32 Allña apc̈henetpaʼ att̃a rranareʼtyenet. Puesheñaʼtetspaʼ atet̃ otyeset atet̃ cot̃apeʼchyenet ñet, poʼpotantaññapaʼ atet̃ otyeset poʼpoñ ñeñt̃ atet̃ cot̃apeʼchyenet ñamet. Allohuenet amaʼt ama eñotueñeto esocopt̃eʼña apc̈henet, t̃arraña att̃aña nanac amaʼtoc̈htenet.
32 Uns, pois, gritavam de um modo, outros de outro; porque a assembléia estava em confusão, e a maior parte deles nem sabia por que causa se tinham ajuntado.
33 Puesheñaʼtets judioneshaʼ oʼ chetaʼnmet Alejandro oʼ huapachet att̃och eñosachet. Ñañapaʼ oʼ echantosan pot att̃och oʼch muetsoñeñtet añecop att̃och oʼch aʼpoctatan ñoñets judioneshacop.
33 Então tiraram dentre a turba a Alexandre, a quem os judeus impeliram para a frente; e Alexandre, acenando com a mão, queria apresentar uma defesa ao povo.
34 T̃arraña allempo acheñeneshaʼ ñeñt̃ ama judioneshayaye oʼ eñchet Alejandro ñapaʼ judioneshaʼ ñetñapaʼ alla rranareʼterreterr. Atarr t̃ematen rrannartenet. Oʼchc̈hoʼ alla oterret allohuenet parro:
34 Mas quando perceberam que ele era judeu, todos a uma voz gritaram por quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Allempoñapaʼ puesheñarr am̃chaʼtaret̃ ñeñt̃ taruasets gobiernocoppaʼ oʼ emmaʼhuanet, atet̃ otanet:
35 Havendo o escrivão conseguido apaziguar a turba, disse: Varões efésios, que homem há que não saiba que a cidade dos efésios é a guardadora do templo da grande deusa Diana, e da imagem que caiu de Júpiter?
36 Ñeñt̃paʼ yeñotueñ allohueney acheñey. Amat̃eʼ errot̃enot̃ yoto ama att̃eyaye. Ñeñt̃oʼmarña eʼñe pocteʼ oʼch semtsoñeñta. Amachña c̈ha samaʼtoc̈htatsto.
36 Ora, visto que estas coisas não podem ser contestadas, convém que vos aquieteis e nada façais precipitadamente.
37 Oʼ alla oterraneterr am̃chaʼtaret̃, atet̃ otanet:
37 Porque estes homens que aqui trouxestes, nem são sacrílegos nem blasfemadores da nossa deusa.
38 Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼch notas, ñerraʼm mueneñ Demetrio ñam̃a paʼtaruasañrec̈hno oʼch otteñeʼchatanetpaʼ t̃eʼpaʼ eʼñe pocteʼ temantanetepaʼ. T̃arroʼmar t̃eʼpaʼ atoraret̃ allchaʼ aʼpoctatet ñoñets. Ñeñt̃chaʼ aʼpoctateʼ ñoñetspaʼ alloʼtsena.
38 Todavia, se Demétrio e os artífices que estão com ele têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos e há procônsules: que se acusem uns aos outros.
39 T̃arraña ñerraʼm est̃eʼ semnen oʼch saʼpoctat poʼpoñpaʼ ñeñt̃paʼ añ pocteʼ oʼch saʼpoctach allecma apc̈hena ñeñt̃ nanac am̃chaʼtaret̃ec̈hno.
39 E se demandais alguma outra coisa, averiguar-se-á em legítima assembléia.
40 Ñatoʼ temantaʼyet ya t̃arroʼmar yapaʼ eʼñe att̃ot̃a yamaʼtoc̈htena.
40 Pois até corremos perigo de sermos acusados de sedição pelos acontecimentos de hoje, não havendo motivo algum com que possamos justificar este ajuntamento.
41 Ñeñt̃a otuanetpaʼ oʼ mueñhuerranet. Allempoñapaʼ ahuanomhuerret.
41 E, tendo dito isto, despediu a assembléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.