Atos 19

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Allempo Corintoʼtsenmeñ Apolos, Pabloñapaʼ alla chopeñeʼchen aspent̃arero. Att̃eñapaʼ oʼ alla c̈herr Efeso. Allñapaʼ all entosan allponsheña ñeñt̃ ameʼñetsa. T̃arraña ñetpaʼ allpon eñotenet allpon serrpareʼtateʼt̃ Juanañ.
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo, atravessando as regiões altas, chegou a Éfeso. Ali encontrou alguns discípulos
2 Pabloñapaʼ aʼp̃t̃oʼtan ñeñt̃ ameʼñetsa, atet̃ otanet:
2 e lhes perguntou: "Vocês receberam o Espírito Santo quando creram? " Eles responderam: "Não, nem sequer ouvimos que existe o Espírito Santo".
3 Pabloñapaʼ alla oterrerr:
3 "Então, que batismo vocês receberam? ", perguntou Paulo. "O batismo de João", responderam eles.
4 Pabloñapaʼ alla oterrerr:
4 Disse Paulo: "O batismo de João foi um batismo de arrependimento. Ele dizia ao povo que cresse naquele que viria depois dele, isto é, em Jesus".
5 Eʼmuet atet̃paʼ apataret̃terret pameʼñeñot̃et Yepartseshar Jesús.
5 Ouvindo isso, eles foram batizados no nome do Senhor Jesus.
6 Allempoña Pablopaʼ oʼ aʼp̃llanet potot̃. Allempoñapaʼ ahuepaʼt chorranet Parets Puecamquëñ. Allempoñapaʼ oʼ eñosyeset poʼpoñ ñoñtso, oʼ aʼpot̃oñet att̃o eñoranaʼtanet Yompor.
6 Quando Paulo lhes impôs as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo, e começaram a falar em línguas e a profetizar.
7 Ñeñt̃ eñosyesets poʼpoñ ñoñtsopaʼ alloʼtsen ñatoʼ c̈harrasheña puechena epsheña.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 Pablopaʼ nanac serrpareʼtateʼt̃ all Efeso. Pat̃eʼtets semana oʼchc̈hoʼ beʼt̃osos judioneshaʼ poʼprahuo oʼchc̈hoʼ serrpareʼtatanet atet̃ pena Yompor poʼcohuenña ñeñt̃ att̃o atarr ayochreshat̃tena ña. Ama mechaʼteʼt̃e amaʼt mamesha. Oʼchc̈hoʼ yec̈hatanet allochñapaʼ oʼch ameʼñatanet. Att̃eñapaʼ oʼ maʼpm̃a arrorr.
8 Paulo entrou na sinagoga e ali falou com liberdade durante três meses, argumentando convincentemente acerca do Reino de Deus.
9 T̃arraña puesheñaʼtets acheñpaʼ nanac at̃pareʼcheteʼt̃ ama ameʼñyeto atet̃ serrpareʼtatanet Pablo. Pat̃pareʼteñot̃etpaʼ amaʼt all shontena acheñeneshaʼpaʼ oʼ sasareʼtoñet Jesús poct̃ap̃ña. Allempoñapaʼ ahuerr Pablo. Ñeñt̃ña ameʼñetsapaʼ oʼ cot̃eret. Oʼ ahuanmuet alloʼtsen Tiranno pueʼscuela. Allñapaʼ pat̃eʼtets yet̃paʼ añña Pablopaʼ oʼchc̈hoʼ serrpareʼtatanet pueʼscuelapahuo.
9 Mas alguns deles se endureceram e se recusaram a crer, e começaram a falar mal do Caminho diante da multidão. Paulo, então, afastou-se deles. Tomando consigo os discípulos, passou a ensinar diariamente na escola de Tirano.
10 Att̃eñapaʼ oʼ met epa char. Allohuen asioʼmarneshaʼ oʼ eʼmareʼtoñet Yompor poʼñoñ—allohuen judioneshaʼ amaʼt ñam̃a allohuen ñeñt̃ ama judioneshayaye.
10 Isso continuou por dois anos, de forma que todos os judeus e os gregos que viviam na província da Ásia ouviram a palavra do Senhor.
11 Yomporpaʼ nanac ahuamencat̃ p̃an Pablo. Ñeñt̃oʼmarña nanac orrtatanet Yompor poʼpartsoña ñeñt̃ ama puentareto.
11 Deus fazia milagres extraordinários por meio de Paulo,
12 Att̃eñapaʼ añña acheñeneshaʼpaʼ oʼchc̈hoʼ anerret ñeñt̃ es aʼp̃llaʼyen Pablo, atet̃ ñerraʼm es pañell amapaʼ pañosheʼm. Oʼchc̈hoʼ anmet alloʼtsen ñeñt̃ atsnaʼtets. Oʼch c̈hapachet allpaʼ oʼchc̈hoʼ correrraña atsnañet̃. Amaʼt poʼneñet̃eretpaʼ oʼchc̈hoʼ quec̈hpaʼnerranet.
12 de modo que até lenços e aventais que Paulo usava eram levados e colocados sobre os enfermos. Estes eram curados de suas doenças, e os espíritos malignos saíam deles.
13 — ausente —
13 Alguns judeus que andavam expulsando espíritos malignos tentaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre os endemoninhados, dizendo: "Em nome de Jesus, a quem Paulo prega, eu lhes ordeno que saiam! "
14 — ausente —
14 Os que estavam fazendo isso eram os sete filhos de Ceva, um dos chefes dos sacerdotes dos judeus.
15 Allempoña atet̃ ochet oneñet̃paʼ ahuepaʼtchaʼ eñoraña, oneñet̃paʼ atet̃ ot:
15 Um dia, o espírito maligno lhes respondeu: "Jesus, eu conheço, Paulo, eu sei quem é; mas vocês, quem são? "
16 Allempoña acheñ ñeñt̃ chorrena oneñet̃paʼ omachanaʼtanet, orrotet parro epuet achyoʼtañneshaʼ. Oneñet̃paʼ nanac atserrp̃atseʼtanet allohuenet. Muelleʼmcot̃ atserrp̃atseʼtuanet oʼ matrraʼtuet pocollot̃.
16 Então o endemoninhado saltou sobre eles e os dominou, espancando-os com tamanha violência que eles fugiram da casa nus e feridos.
17 Añña allohuen efesoʼmarneshaʼpaʼ oʼ eʼmareʼchet atet̃ oʼ pet—allohuen judioneshaʼ ñam̃a ñeñt̃ ama judioneshayaye. Atarr yoreʼtanet. Allempoñapaʼ am̃chaʼnaʼtpoʼ enteñet Yepartseshar Jesús.
17 Quando isso se tornou conhecido de todos os judeus e os gregos que viviam em Éfeso, todos eles foram tomados de temor; e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Shonteʼ acheñ ñeñt̃ ameʼñetset allempoñapaʼ huapyeset, oʼ aʼmet̃aʼyesoset att̃o achyoʼtyeseteʼt̃.
18 Muitos dos que creram vinham, e confessavam e declaravam abertamente suas más obras.
19 Patantarrpaʼ oʼ huapatyeset poʼlibro ñeñt̃ allo eñotet achyoʼtatset. Eʼñe all shontena acheñeneshaʼ oʼ chamaʼtuet poʼlibro. Allempoñapaʼ oʼ somuerret errpont̃eʼ tsaʼtena allpon libropaʼ oʼ sala amnaroch c̈harraʼ mil poc̃llayoret. Ñeñt̃ allpon tsaʼtena allohuen libro.
19 Grande número dos que tinham praticado ocultismo reuniram seus livros e os queimaram publicamente. Calculado o valor total, este chegou a cinqüenta mil dracmas.
20 Ñeñt̃oʼmarña atarr am̃chaʼnaʼtpoʼ entoñet Yompor poʼñoñ. Atarr ameʼñet.
20 Dessa maneira a palavra do Senhor muito se difundia e se fortalecia.
21 Allempoña eʼñe Yompor Puecamquëñot̃paʼ oʼ secherrerr Pablo oʼch ahuerrerr Macedonio ñam̃a Acayo, allot̃ña oʼch asuanerrpaʼ oʼch ahuerr ñam̃a Jerusaléño. Allot̃ñapaʼ atet̃ ot Pablo:
21 Depois dessas coisas, Paulo decidiu no espírito ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia. Ele dizia: "Depois de haver estado ali, é necessário também que eu vá visitar Roma".
22 Oʼ mueñan epsheña acheñ ñeñt̃ yenpueneʼ ñeñt̃chaʼ ñanom tatsa Macedonio. Añña ñeñt̃ epsheñapaʼ añ paʼsoʼcheñ Timoteo ñam̃a Erasto. Pabloñapaʼ oʼ aʼpohuerra allponmat Asio.
22 Então enviou à Macedônia dois dos seus auxiliares, Timóteo e Erasto, e permaneceu mais um pouco na província da Ásia.
23 Allempopaʼ oʼ atsrreʼma puesheñaʼtets acheñ. Añ atsrreʼmatahuet att̃oʼ pena ñeñt̃ ameʼñetsa.
23 Naquele tempo houve um grande tumulto por causa do Caminho.
24 Alloʼtsen puesheñarr añ paʼsoʼcheñ Demetrio ñeñt̃ ñanom eʼmoñeʼteʼ ñeñt̃ ameʼñetsa. Ñapaʼ añ poʼtaruas pen oʼch yec̈hcatyesan pocollat̃olleshaʼ añ tomaʼntatena pocoll ñeñt̃ allecma muechatseʼtenet ñeñt̃ poʼyachorer penet ñeñt̃ otenet yachor Diana. Añ pocollat̃olleshaʼpaʼ arrot̃oʼ ayec̈hcataret̃ta asertallot̃. Shonteʼ acheñ ñeñt̃ara poʼtaruas penet, Demetrio ña apahueteʼt̃ poʼtaruas atet̃. Shonteʼ quelle ganeteʼt̃ poʼtaruasot̃.
24 Um ourives chamado Demétrio, que fazia miniaturas de prata do templo de Ártemis e que dava muito lucro aos artífices,
25 Att̃eñapaʼ Demetriopaʼ oʼ apc̈hatuan allohuen paʼtaruasañer ñam̃a poʼpsheññec̈hno, ñetpaʼc̈hoʼña ñeñt̃ara poʼtaruas penet. Apc̈hatuanetpaʼ atet̃ otanet:
25 reuniu-os juntamente com os trabalhadores dessa profissão e disse: "Senhores, vocês sabem que temos uma boa fonte de lucro nesta atividade
26 T̃eʼpaʼ señoteñ ñam̃a añ ñeñt̃ otenet Pablopaʼ ahuoʼt otuan acheñeneshaʼ añ ñeñt̃ yeyoser ñeñt̃ yeyec̈hcaten yapaʼ ñapaʼ oten amoʼ Partsoyaye. Ñapaʼ oʼ cot̃apeʼchatuan shonteʼ acheñeneshaʼ, t̃eʼpaʼ shonteʼ oʼ ameʼñatua. Ñetpaʼ oʼ huaporeʼtuerret shonteʼ ñeñt̃ yapuenanet ñeñt̃chaʼ maʼyochet. Sapaʼ oʼ sentue atet̃ penet arr Efeso ñam̃a oʼ seʼmareʼch atet̃ p̃aʼyenet ora errap̃aren Asioʼmar.
26 e estão vendo e ouvindo como este indivíduo, Paulo, está convencendo e desviando grande número de pessoas aqui em Éfeso e em quase toda a província da Ásia. Diz ele que deuses feitos por mãos humanas não são deuses.
27 Alla oterraneterr Demetrio:
27 Não somente há o perigo de nossa profissão perder sua reputação, mas também de o templo da grande deusa Ártemis cair em descrédito e de a própria deusa, adorada em toda a província da Ásia e em todo o mundo, ser destituída de sua majestade divina".
28 Ñeñt̃a eʼm allohuen acheñeneshaʼpaʼ nanac atsrreʼmatanet. Paʼtsrreʼmueñot̃etpaʼ oʼ rranareʼtyeset, alla oterreteʼt̃:
28 Ao ouvirem isso, eles ficaram furiosos e começaram a gritar: "Grande é a Ártemis dos efésios! "
29 Shonteʼ acheñ nanac amaʼtoc̈htenet allohuenet. Oʼ rromuet Gayo ñam̃a Aristarco ñeñt̃ macedonioʼmarneshaʼ ñeñt̃ parro chopeñeʼchen Pablo. Oʼ matrraʼtet alloʼtsen pocoll atarrpoʼ allecma apc̈hena acheñeneshaʼ.
29 Em pouco tempo a cidade toda estava em tumulto. O povo foi às pressas para o teatro, arrastando os companheiros de viagem de Paulo, os macedônios Gaio e Aristarco.
30 Pabloñapaʼ mueneñeñ oʼch beʼt̃os ñam̃a all amaʼtoc̈htenetpaʼ t̃arraña añña ñeñt̃ ameʼñetsapaʼ ama muenacheto.
30 Paulo queria apresentar-se à multidão, mas os discípulos não o permitiram.
31 Ñam̃a puesheñaʼtets ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa all Asio ñeñt̃ muerenaya Pablopaʼ oʼ mueñoñet ñoñets att̃och amach tatsto all apc̈henet t̃eʼt muetseñet.
31 Alguns amigos de Paulo dentre as autoridades da província chegaram a mandar-lhe um recado, pedindo-lhe que não se arriscasse a ir ao teatro.
32 Allña apc̈henetpaʼ att̃a rranareʼtyenet. Puesheñaʼtetspaʼ atet̃ otyeset atet̃ cot̃apeʼchyenet ñet, poʼpotantaññapaʼ atet̃ otyeset poʼpoñ ñeñt̃ atet̃ cot̃apeʼchyenet ñamet. Allohuenet amaʼt ama eñotueñeto esocopt̃eʼña apc̈henet, t̃arraña att̃aña nanac amaʼtoc̈htenet.
32 A assembléia estava em confusão: uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A maior parte do povo nem sabia por que estava ali.
33 Puesheñaʼtets judioneshaʼ oʼ chetaʼnmet Alejandro oʼ huapachet att̃och eñosachet. Ñañapaʼ oʼ echantosan pot att̃och oʼch muetsoñeñtet añecop att̃och oʼch aʼpoctatan ñoñets judioneshacop.
33 Alguns da multidão julgaram que Alexandre era a causa do tumulto, quando os judeus o empurraram para frente. Ele fez sinal pedindo silêncio, com a intenção de fazer sua defesa diante do povo.
34 T̃arraña allempo acheñeneshaʼ ñeñt̃ ama judioneshayaye oʼ eñchet Alejandro ñapaʼ judioneshaʼ ñetñapaʼ alla rranareʼterreterr. Atarr t̃ematen rrannartenet. Oʼchc̈hoʼ alla oterret allohuenet parro:
34 Mas quando ficaram sabendo que ele era judeu, todos gritaram a uma só voz durante cerca de duas horas: "Grande é a Ártemis dos efésios! "
35 Allempoñapaʼ puesheñarr am̃chaʼtaret̃ ñeñt̃ taruasets gobiernocoppaʼ oʼ emmaʼhuanet, atet̃ otanet:
35 O escrivão da cidade acalmou a multidão e disse: "Efésios, quem não sabe que a cidade de Éfeso é a guardiã do templo da grande Ártemis e da sua imagem que caiu do céu?
36 Ñeñt̃paʼ yeñotueñ allohueney acheñey. Amat̃eʼ errot̃enot̃ yoto ama att̃eyaye. Ñeñt̃oʼmarña eʼñe pocteʼ oʼch semtsoñeñta. Amachña c̈ha samaʼtoc̈htatsto.
36 Portanto, visto que estes fatos são inegáveis, acalmem-se e não façam nada precipitadamente.
37 Oʼ alla oterraneterr am̃chaʼtaret̃, atet̃ otanet:
37 Vocês trouxeram estes homens aqui, embora eles não tenham roubado templos nem blasfemado contra a nossa deusa.
38 Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼch notas, ñerraʼm mueneñ Demetrio ñam̃a paʼtaruasañrec̈hno oʼch otteñeʼchatanetpaʼ t̃eʼpaʼ eʼñe pocteʼ temantanetepaʼ. T̃arroʼmar t̃eʼpaʼ atoraret̃ allchaʼ aʼpoctatet ñoñets. Ñeñt̃chaʼ aʼpoctateʼ ñoñetspaʼ alloʼtsena.
38 Se Demétrio e seus companheiros de profissão têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos, e há procônsules. Eles que apresentem suas queixas ali.
39 T̃arraña ñerraʼm est̃eʼ semnen oʼch saʼpoctat poʼpoñpaʼ ñeñt̃paʼ añ pocteʼ oʼch saʼpoctach allecma apc̈hena ñeñt̃ nanac am̃chaʼtaret̃ec̈hno.
39 Se há mais alguma coisa que vocês desejam apresentar, isso será decidido em assembléia, conforme a lei.
40 Ñatoʼ temantaʼyet ya t̃arroʼmar yapaʼ eʼñe att̃ot̃a yamaʼtoc̈htena.
40 Da maneira como está, corremos o perigo de sermos acusados de perturbar a ordem pública por causa dos acontecimentos de hoje. Nesse caso, não seríamos capazes de justificar este tumulto, visto que não há razão para tal".
41 Ñeñt̃a otuanetpaʼ oʼ mueñhuerranet. Allempoñapaʼ ahuanomhuerret.
41 E, tendo dito isso, encerrou a assembléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.