Atos 18

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Allempo ahuoʼ ñam̃a anetso all oteñet Corinto.
1 Algum tempo depois, Paulo deixou Atenas e foi para Corinto.
2 C̈hap Corintopaʼ entosan puesheñarr judioneshaʼ añ paʼsoʼcheñ Aquila. Ñapaʼ errteʼ huetsa Italiot̃ epuet puet̃apor ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Priscila. Añoʼmar huenet Italiot̃ t̃arroʼmar am̃chaʼtaret̃ Claudiopaʼ oʼ nan pat̃err ñoñets all Italio. Ñeñt̃paʼ atet̃ ot: Allohuen judioneshaʼpaʼ ahuanerretepaʼtoʼ Romot̃. Aquilapaʼ arr eñalletña Ponto. Pabloñapaʼ ahuoʼ oʼch entenanaʼ Aquila epuet puet̃apor.
2 Ali encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa, Priscila, depois que Cláudio César expulsou todos os judeus de Roma.
3 Ñetpaʼ ñeñt̃a poʼtaruas penet att̃o yec̈hcatenet shetamtsopoʼ. Pabloñapaʼ alla aʼpa epuet att̃och taruaset parro.
3 Paulo foi morar e trabalhar com eles, pois eram fabricantes de tendas, como ele.
4 Pat̃eʼtets semana allempo c̈hen yet̃ allempo amesenet Pabloñapaʼ oʼchc̈hoʼ ahuoʼ judioneshaʼ poʼprahuo. Allñapaʼ allchaʼ serrpareʼt epuet judioneshaʼ ñam̃a ñeñt̃ ama judioneshayaye. Ñapaʼ atarr mueneñ oʼch ameʼñatanet.
4 Todos os sábados, Paulo ia à sinagoga e buscava convencer tanto judeus como gregos.
5 Allempoñapaʼ huapa ñam̃a Silas epuet Timoteo. T̃aya huapuet Macedoniot̃. Allempopaʼ añ nanac t̃orrena Pablo serrpareʼteʼ. Ñapaʼ añ eñotatenan judioneshaʼ Jesúspaʼ ñeñt̃aracaʼye Cristoterrets ñeñt̃ atarr cohuenet ahuat̃ot̃eñ.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou totalmente à pregação da palavra e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Judioneshaʼñapaʼ nanac eʼmoñeʼchet Pablo, oʼ achm̃areʼchet. Allempoña Pablopaʼ oʼ paʼshman paʼshtam att̃och eñochet nanac at̃pareʼtenet. Allempoñapaʼ atet̃ otanet:
6 Mas, quando eles se opuseram a Paulo e o insultaram, ele sacudiu o pó da roupa e disse: “Vocês são responsáveis por sua própria destruição! Eu sou inocente. De agora em diante, pregarei aos gentios”.
7 Allempoñapaʼ ahuerr. C̈hap añ ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Justo paʼpacllo ñeñt̃ ameʼñenaya Yompor. Paʼpaquëllpaʼ allameʼttsoʼtsen alloʼtsen judioneshaʼ poʼprahuaʼ.
7 Então saiu dali e foi à casa de Tício Justo, um gentio temente a Deus que morava ao lado da sinagoga.
8 Ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa judioneshaʼ poʼprahuo ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Crispo. Crispopaʼ oʼ ameʼñerrana Yepartseshar Cristo ñam̃a allohuen ñeñt̃ paʼpaclloʼtsen. Shonteʼ corintoʼmarneshaʼ eʼm̃ñotoñet Yompor poʼñoñ, oʼ ameʼñerret ñam̃a oʼ apataret̃tet Yomporecop.
8 Crispo, o líder da sinagoga, e toda a sua família creram no Senhor. Muitos outros em Corinto também ouviram Paulo, creram e foram batizados.
9 Att̃eñapaʼ orrtoña Pablo atet̃ ñerraʼm c̈ho es yec̈hopoʼten. Yomporpaʼ ahuoʼt otan Pablo:
9 Certa noite, o Senhor falou a Paulo numa visão: “Não tenha medo! Continue a falar e não se cale,
10 Napaʼ oʼch necuam̃penep̃ att̃och amach eseshaʼ errot̃ es pep̃aye. T̃arroʼmar napaʼ nechen shonteʼ acheñ añ anetsrot̃ ñeñt̃chaʼ nameʼñaya.
10 pois estou com você, e ninguém o atacará nem lhe fará mal, porque muita gente nesta cidade me pertence”.
11 Allñapaʼ allena alla pat̃err char ñam̃a meterrerr pechapm̃a arrorr. Allpaʼ nanac yec̈hatanet Yompor poʼñoñ.
11 Então Paulo permaneceu ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus.
12 Allempoña am̃chaʼtaret̃ta Galión eʼñe alla Acayopaʼ judioneshaʼña oʼ apc̈hetpaʼ, oʼpachet Pablo. Allempoña oʼ rromuetpaʼ anmet am̃chaʼtaret̃esho allecma aʼpoctatenet ñoñets.
12 Quando Gálio se tornou governador da Acaia, alguns judeus se levantaram contra Paulo e o levaram diante do governador para ser julgado.
13 C̈hapuet allpaʼ atet̃ otoset:
13 Eles o acusaram de convencer as pessoas a adorar a Deus de maneira contrária à lei judaica.
14 Ahuoʼch eñoseñ Pablopaʼ Galiónñapaʼ atet̃ otanet:
14 Mas, assim que Paulo começou a apresentar sua defesa, Gálio se voltou para os acusadores e disse: “Ouçam, judeus! Se sua queixa envolvesse algum delito ou crime grave, eu teria motivo para aceitar o caso.
15 T̃arraña ñerraʼm amat̃eʼ att̃eyaye, añpaʼ eʼñe socpa—atet̃ seyc̈haten sa ñeñt̃es judioneshas, amapaʼ eseshaʼt̃eʼ sameʼñena, amapaʼ ñeñt̃ atet̃ oten ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ socop. Ñeñt̃oʼmarña napaʼ notenes ñeñt̃paʼ socpa. Ñeñt̃oʼmarña napaʼ amach neñoso añecop ñeñt̃ eʼñe socpa.
15 Mas, como se trata apenas de uma questão de palavras e nomes e da sua lei, resolvam isso vocês mesmos. Recuso-me a julgar essas coisas”.
16 Allempoñapaʼ oʼ c̈haʼnmac̈haʼtaterranet.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Allempoña acheñeneshaʼ aña rromuet Sóstenes. Sóstenespaʼ ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa judioneshaʼ poʼprahuo. Oʼ rromuetpaʼ oʼ nalleʼchet eʼñe alla allameʼtets am̃chaʼtaret̃esho. Am̃chaʼtaret̃ Galiónpaʼ ama cohuaʼp̃saneto.
17 A multidão agarrou Sóstenes, o novo líder da sinagoga, e o espancou ali mesmo, no tribunal. Gálio, no entanto, não se importou com isso.
18 Oʼ atomaterrerr Pablo alla Corinto allempoñapaʼ oʼ soʼtnerran ñeñt̃ ameʼñetsa. Aña cot̃erreʼ Priscila ñam̃a Aquila. Allot̃paʼ año ahuam̃p̃set boto, arrchaʼ tet Sirioʼmar. Arr asuanmuet anets Cencrea. Allñapaʼ oʼ shopenaʼtatosa Pablo. Añecop shopenaʼtata att̃och eñochet oʼ etsotuan poʼñoñ ña ñeñt̃ atet̃ otan ahuaña Yompor ñeñt̃chaʼ atet̃ p̃a Yomporecop.
18 Paulo ainda permaneceu em Corinto por algum tempo. Então se despediu dos irmãos e foi a Cencreia, onde raspou a cabeça, de acordo com o costume judaico para marcar o fim de um voto. Em seguida, partiu de navio para a Síria, levando consigo Priscila e Áquila.
19 Allempoña c̈hapuet Efesopaʼ allñapaʼ oʼ saʼnerran Aquila ñam̃a Priscila. Ñañapaʼ oʼ ahuoʼ judioneshaʼ poʼprahuo allchaʼ serrpareʼtet parro judioneshaʼ.
19 Chegaram ao porto de Éfeso, onde Paulo os deixou. Enquanto estava ali, foi à sinagoga para debater com os judeus.
20 Allñapaʼ otareʼchet Pablo aʼpuepaʼtoʼ alla atomat, t̃arraña Pablopaʼ amoʼ mueno.
20 Eles pediram que ficasse mais tempo, mas ele recusou.
21 Allempoña soʼtnerranetpaʼ atet̃ otanet:
21 Ao despedir-se, Paulo disse: “Voltarei depois, se Deus quiser”. Então zarpou de Éfeso.
22 Allempoñapaʼ arr etsotam̃p̃sosa Cesareo. Cesareot̃ñapaʼ asuanom Jerusaléño allchaʼ abechnoman ñeñt̃ ameʼñetsa all. Allempoñapaʼ oʼ alla ahuerr Antioquío.
22 A parada seguinte foi no porto de Cesareia, de onde subiu a Jerusalém e visitou a igreja. Em seguida, voltou para Antioquia.
23 Antioquíopaʼ alla allponmatnerr, allot̃ñapaʼ oʼ ahuerrerr. Arr asuanerr Galacioʼmar allot̃paʼ ahuerr Frigioʼmar. Ñeñt̃ ameʼñaʼyetsa allpaʼ oʼ yenpanet att̃och huomenc perret pueyoc̈her.
23 Depois de passar algum tempo ali, voltou pela Galácia e pela Frígia, visitando e fortalecendo todos os discípulos.
24 Ñehua, allempopaʼ eñall puesheñarr judioneshaʼ añ paʼsoʼcheñ Apolos ñeñt̃ huetsa Alejandriot̃. Ñañapaʼ oʼ c̈hap Efeso. Atarr cohuen serrpareʼtenan Yompor poʼñoñ, atarr etsotenan Yompor poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ aquellcaret̃ ahuat̃ot̃eñ.
24 Enquanto isso, chegou a Éfeso vindo de Alexandria, no Egito, um judeu chamado Apolo. Era um orador eloquente que conhecia bem as Escrituras.
25 Ñapaʼ ayc̈hataret̃ ñeñt̃ atet̃chaʼ perra Yepartseshar ñeñt̃ara ñeñt̃ Cristotats. Ñapaʼ eʼñe poʼñoc̈h serrpareʼt huomenc, yec̈hatanet ñeñt̃chaʼ atet̃ perra Jesús. Añaña ama eʼñe eñotueno ora atet̃ pena Jesús. Aña eñoten atet̃ yec̈hateʼt̃ Juanañ ñam̃a atet̃ apateʼt̃ Juanañ.
25 Tinha sido instruído no caminho do Senhor e ensinava a respeito de Jesus com profundo entusiasmo e exatidão, embora só conhecesse o batismo de João.
26 Ñapaʼ serrpareʼteʼt̃ huomenc judioneshaʼ poʼprahuo. Allempoña eʼm̃ Priscila ñam̃a Aquila, ñetñapaʼ anmet ellonet̃ allchaʼ eñotachet eʼñe ora ñeñt̃ atet̃ p̃a Yompor ñeñt̃aña palltena oʼch eñoch eʼñe poctacma.
26 Quando o ouviram falar corajosamente na sinagoga, Priscila e Áquila o chamaram de lado e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Allempoñapaʼ secha Apolos Acayo. Añña ñeñt̃ ameʼñetsapaʼ oʼ yenpuet. Ñetpaʼ oʼ quellquët carta añecop ñeñt̃ ameʼñetsa all Acayo att̃och ñetpaʼ oʼch agapet Apolos eʼñe cohuen. Allempoña oʼ c̈hap all Acayopaʼ nanac yenpan ñeñt̃ ameʼñenaya cohuen ñoñets all.
27 Apolo queria percorrer a Acaia, e os irmãos de Éfeso o incentivaram. Escreveram uma carta aos discípulos de lá, pedindo que o recebessem bem. Ao chegar, foi de grande ajuda àqueles que, pela graça, haviam crido,
28 Oʼ eñotatanet poʼñoc̈h Jesúspaʼ ñeñt̃caʼyeña Cristoterrets ñeñt̃ atarr cohuenet ahuat̃ot̃eñ. Yompor poʼñoñot̃ ñeñt̃ aquellcaret̃ ahuat̃ot̃eñ oʼ gatyesanet att̃o Jesús oʼ etsotatuan ñeñt̃ aquellcaret̃ ahuat̃ot̃eñ. Ñeñt̃ alloʼtsaʼyen allohuen acheñpaʼ eʼñe poʼhuamencocma yec̈hatanet. Allempoña amaʼt puesheñarra judioneshaʼpaʼ ama errot̃ otenayeʼ enteto.
28 pois, em debates públicos, refutava os judeus com fortes argumentos. Usando as Escrituras, demonstrava-lhes que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.