Atos 18
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARA
1 Allempo ahuoʼ ñam̃a anetso all oteñet Corinto.
1 Depois disto, deixando Paulo Atenas, partiu para Corinto.
2 C̈hap Corintopaʼ entosan puesheñarr judioneshaʼ añ paʼsoʼcheñ Aquila. Ñapaʼ errteʼ huetsa Italiot̃ epuet puet̃apor ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Priscila. Añoʼmar huenet Italiot̃ t̃arroʼmar am̃chaʼtaret̃ Claudiopaʼ oʼ nan pat̃err ñoñets all Italio. Ñeñt̃paʼ atet̃ ot: Allohuen judioneshaʼpaʼ ahuanerretepaʼtoʼ Romot̃. Aquilapaʼ arr eñalletña Ponto. Pabloñapaʼ ahuoʼ oʼch entenanaʼ Aquila epuet puet̃apor.
2 Lá, encontrou certo judeu chamado Áquila, natural do Ponto, recentemente chegado da Itália, com Priscila, sua mulher, em vista de ter Cláudio decretado que todos os judeus se retirassem de Roma. Paulo aproximou-se deles.
3 Ñetpaʼ ñeñt̃a poʼtaruas penet att̃o yec̈hcatenet shetamtsopoʼ. Pabloñapaʼ alla aʼpa epuet att̃och taruaset parro.
3 E, posto que eram do mesmo ofício, passou a morar com eles e ali trabalhava, pois a profissão deles era fazer tendas.
4 Pat̃eʼtets semana allempo c̈hen yet̃ allempo amesenet Pabloñapaʼ oʼchc̈hoʼ ahuoʼ judioneshaʼ poʼprahuo. Allñapaʼ allchaʼ serrpareʼt epuet judioneshaʼ ñam̃a ñeñt̃ ama judioneshayaye. Ñapaʼ atarr mueneñ oʼch ameʼñatanet.
4 E todos os sábados discorria na sinagoga, persuadindo tanto judeus como gregos.
5 Allempoñapaʼ huapa ñam̃a Silas epuet Timoteo. T̃aya huapuet Macedoniot̃. Allempopaʼ añ nanac t̃orrena Pablo serrpareʼteʼ. Ñapaʼ añ eñotatenan judioneshaʼ Jesúspaʼ ñeñt̃aracaʼye Cristoterrets ñeñt̃ atarr cohuenet ahuat̃ot̃eñ.
5 Quando Silas e Timóteo desceram da Macedônia, Paulo se entregou totalmente à palavra, testemunhando aos judeus que o Cristo é Jesus.
6 Judioneshaʼñapaʼ nanac eʼmoñeʼchet Pablo, oʼ achm̃areʼchet. Allempoña Pablopaʼ oʼ paʼshman paʼshtam att̃och eñochet nanac at̃pareʼtenet. Allempoñapaʼ atet̃ otanet:
6 Opondo-se eles e blasfemando, sacudiu Paulo as vestes e disse-lhes: Sobre a vossa cabeça, o vosso sangue! Eu dele estou limpo e, desde agora, vou para os gentios.
7 Allempoñapaʼ ahuerr. C̈hap añ ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Justo paʼpacllo ñeñt̃ ameʼñenaya Yompor. Paʼpaquëllpaʼ allameʼttsoʼtsen alloʼtsen judioneshaʼ poʼprahuaʼ.
7 Saindo dali, entrou na casa de um homem chamado Tício Justo, que era temente a Deus; a casa era contígua à sinagoga.
8 Ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa judioneshaʼ poʼprahuo ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Crispo. Crispopaʼ oʼ ameʼñerrana Yepartseshar Cristo ñam̃a allohuen ñeñt̃ paʼpaclloʼtsen. Shonteʼ corintoʼmarneshaʼ eʼm̃ñotoñet Yompor poʼñoñ, oʼ ameʼñerret ñam̃a oʼ apataret̃tet Yomporecop.
8 Mas Crispo, o principal da sinagoga, creu no Senhor, com toda a sua casa; também muitos dos coríntios, ouvindo, criam e eram batizados.
9 Att̃eñapaʼ orrtoña Pablo atet̃ ñerraʼm c̈ho es yec̈hopoʼten. Yomporpaʼ ahuoʼt otan Pablo:
9 Teve Paulo durante a noite uma visão em que o Senhor lhe disse: Não temas; pelo contrário, fala e não te cales;
10 Napaʼ oʼch necuam̃penep̃ att̃och amach eseshaʼ errot̃ es pep̃aye. T̃arroʼmar napaʼ nechen shonteʼ acheñ añ anetsrot̃ ñeñt̃chaʼ nameʼñaya.
10 porquanto eu estou contigo, e ninguém ousará fazer-te mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Allñapaʼ allena alla pat̃err char ñam̃a meterrerr pechapm̃a arrorr. Allpaʼ nanac yec̈hatanet Yompor poʼñoñ.
11 E ali permaneceu um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Allempoña am̃chaʼtaret̃ta Galión eʼñe alla Acayopaʼ judioneshaʼña oʼ apc̈hetpaʼ, oʼpachet Pablo. Allempoña oʼ rromuetpaʼ anmet am̃chaʼtaret̃esho allecma aʼpoctatenet ñoñets.
12 Quando, porém, Gálio era procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus, concordemente, contra Paulo e o levaram ao tribunal,
13 C̈hapuet allpaʼ atet̃ otoset:
13 dizendo: Este persuade os homens a adorar a Deus por modo contrário à lei.
14 Ahuoʼch eñoseñ Pablopaʼ Galiónñapaʼ atet̃ otanet:
14 Ia Paulo falar, quando Gálio declarou aos judeus: Se fosse, com efeito, alguma injustiça ou crime da maior gravidade, ó judeus, de razão seria atender-vos;
15 T̃arraña ñerraʼm amat̃eʼ att̃eyaye, añpaʼ eʼñe socpa—atet̃ seyc̈haten sa ñeñt̃es judioneshas, amapaʼ eseshaʼt̃eʼ sameʼñena, amapaʼ ñeñt̃ atet̃ oten ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ socop. Ñeñt̃oʼmarña napaʼ notenes ñeñt̃paʼ socpa. Ñeñt̃oʼmarña napaʼ amach neñoso añecop ñeñt̃ eʼñe socpa.
15 mas, se é questão de palavra, de nomes e da vossa lei, tratai disso vós mesmos; eu não quero ser juiz dessas coisas!
16 Allempoñapaʼ oʼ c̈haʼnmac̈haʼtaterranet.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Allempoña acheñeneshaʼ aña rromuet Sóstenes. Sóstenespaʼ ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa judioneshaʼ poʼprahuo. Oʼ rromuetpaʼ oʼ nalleʼchet eʼñe alla allameʼtets am̃chaʼtaret̃esho. Am̃chaʼtaret̃ Galiónpaʼ ama cohuaʼp̃saneto.
17 Então, todos agarraram Sóstenes, o principal da sinagoga, e o espancavam diante do tribunal; Gálio, todavia, não se incomodava com estas coisas.
18 Oʼ atomaterrerr Pablo alla Corinto allempoñapaʼ oʼ soʼtnerran ñeñt̃ ameʼñetsa. Aña cot̃erreʼ Priscila ñam̃a Aquila. Allot̃paʼ año ahuam̃p̃set boto, arrchaʼ tet Sirioʼmar. Arr asuanmuet anets Cencrea. Allñapaʼ oʼ shopenaʼtatosa Pablo. Añecop shopenaʼtata att̃och eñochet oʼ etsotuan poʼñoñ ña ñeñt̃ atet̃ otan ahuaña Yompor ñeñt̃chaʼ atet̃ p̃a Yomporecop.
18 Mas Paulo, havendo permanecido ali ainda muitos dias, por fim, despedindo-se dos irmãos, navegou para a Síria, levando em sua companhia Priscila e Áquila, depois de ter raspado a cabeça em Cencreia, porque tomara voto.
19 Allempoña c̈hapuet Efesopaʼ allñapaʼ oʼ saʼnerran Aquila ñam̃a Priscila. Ñañapaʼ oʼ ahuoʼ judioneshaʼ poʼprahuo allchaʼ serrpareʼtet parro judioneshaʼ.
19 Chegados a Éfeso, deixou-os ali; ele, porém, entrando na sinagoga, pregava aos judeus.
20 Allñapaʼ otareʼchet Pablo aʼpuepaʼtoʼ alla atomat, t̃arraña Pablopaʼ amoʼ mueno.
20 Rogando-lhe eles que permanecesse ali mais algum tempo, não acedeu.
21 Allempoña soʼtnerranetpaʼ atet̃ otanet:
21 Mas, despedindo-se, disse: Se Deus quiser, voltarei para vós outros. E, embarcando, partiu de Éfeso.
22 Allempoñapaʼ arr etsotam̃p̃sosa Cesareo. Cesareot̃ñapaʼ asuanom Jerusaléño allchaʼ abechnoman ñeñt̃ ameʼñetsa all. Allempoñapaʼ oʼ alla ahuerr Antioquío.
22 Chegando a Cesareia, desembarcou, subindo a Jerusalém; e, tendo saudado a igreja, desceu para Antioquia.
23 Antioquíopaʼ alla allponmatnerr, allot̃ñapaʼ oʼ ahuerrerr. Arr asuanerr Galacioʼmar allot̃paʼ ahuerr Frigioʼmar. Ñeñt̃ ameʼñaʼyetsa allpaʼ oʼ yenpanet att̃och huomenc perret pueyoc̈her.
23 Havendo passado ali algum tempo, saiu, atravessando sucessivamente a região da Galácia e Frígia, confirmando todos os discípulos.
24 Ñehua, allempopaʼ eñall puesheñarr judioneshaʼ añ paʼsoʼcheñ Apolos ñeñt̃ huetsa Alejandriot̃. Ñañapaʼ oʼ c̈hap Efeso. Atarr cohuen serrpareʼtenan Yompor poʼñoñ, atarr etsotenan Yompor poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ aquellcaret̃ ahuat̃ot̃eñ.
24 Nesse meio tempo, chegou a Éfeso um judeu, natural de Alexandria, chamado Apolo, homem eloquente e poderoso nas Escrituras.
25 Ñapaʼ ayc̈hataret̃ ñeñt̃ atet̃chaʼ perra Yepartseshar ñeñt̃ara ñeñt̃ Cristotats. Ñapaʼ eʼñe poʼñoc̈h serrpareʼt huomenc, yec̈hatanet ñeñt̃chaʼ atet̃ perra Jesús. Añaña ama eʼñe eñotueno ora atet̃ pena Jesús. Aña eñoten atet̃ yec̈hateʼt̃ Juanañ ñam̃a atet̃ apateʼt̃ Juanañ.
25 Era ele instruído no caminho do Senhor; e, sendo fervoroso de espírito, falava e ensinava com precisão a respeito de Jesus, conhecendo apenas o batismo de João.
26 Ñapaʼ serrpareʼteʼt̃ huomenc judioneshaʼ poʼprahuo. Allempoña eʼm̃ Priscila ñam̃a Aquila, ñetñapaʼ anmet ellonet̃ allchaʼ eñotachet eʼñe ora ñeñt̃ atet̃ p̃a Yompor ñeñt̃aña palltena oʼch eñoch eʼñe poctacma.
26 Ele, pois, começou a falar ousadamente na sinagoga. Ouvindo-o, porém, Priscila e Áquila, tomaram-no consigo e, com mais exatidão, lhe expuseram o caminho de Deus.
27 Allempoñapaʼ secha Apolos Acayo. Añña ñeñt̃ ameʼñetsapaʼ oʼ yenpuet. Ñetpaʼ oʼ quellquët carta añecop ñeñt̃ ameʼñetsa all Acayo att̃och ñetpaʼ oʼch agapet Apolos eʼñe cohuen. Allempoña oʼ c̈hap all Acayopaʼ nanac yenpan ñeñt̃ ameʼñenaya cohuen ñoñets all.
27 Querendo ele percorrer a Acaia, animaram-no os irmãos e escreveram aos discípulos para o receberem. Tendo chegado, auxiliou muito aqueles que, mediante a graça, haviam crido;
28 Oʼ eñotatanet poʼñoc̈h Jesúspaʼ ñeñt̃caʼyeña Cristoterrets ñeñt̃ atarr cohuenet ahuat̃ot̃eñ. Yompor poʼñoñot̃ ñeñt̃ aquellcaret̃ ahuat̃ot̃eñ oʼ gatyesanet att̃o Jesús oʼ etsotatuan ñeñt̃ aquellcaret̃ ahuat̃ot̃eñ. Ñeñt̃ alloʼtsaʼyen allohuen acheñpaʼ eʼñe poʼhuamencocma yec̈hatanet. Allempoña amaʼt puesheñarra judioneshaʼpaʼ ama errot̃ otenayeʼ enteto.
28 porque, com grande poder, convencia publicamente os judeus, provando, por meio das Escrituras, que o Cristo é Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.