Atos 15

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Att̃eñapaʼ c̈hap ñam̃a acheñ ñeñt̃ huetsa Judeot̃. C̈hapuetpaʼ oʼ yec̈hatoset ñeñt̃ ameʼñetsa all, atet̃ otosanet:
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Añña Pablo ñam̃a Bernabépaʼ ama pocteyeʼ eñcheto atet̃. Ñetpaʼ atet̃ otet:
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Oʼ soʼtuanma ñeñt̃ ameʼñetsapaʼ ahuanmuet. Arr oñmuet Fenicioʼmar allot̃ñapaʼ ahuanmuet Samarioʼmar. Allña oñemuanmuetpaʼ all serrpareʼtyesnomuet. Añ serrpareʼtyesnomuet att̃o oʼ ameʼña ñeñt̃ ama judioneshayaye. Pameʼñeñot̃etpaʼ oʼ aʼypoʼñaʼhuerret ñeñt̃ ahuat̃ poct̃ap̃ñet. Ñeñt̃ña nanac coshateʼña allohuen ñeñt̃ ameʼñetsa.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Oʼ c̈hapuet Jerusaléñopaʼ eʼñe cohuen agapanet Jesús puellsensarneshaʼ ñam̃a ñeñt̃ pomporneshaʼ pen ñeñt̃ ameʼñetsa all. Ñam̃a allohuen ñeñt̃ ameʼñetsa allpaʼ oʼ agapanet eʼñe cohuen. Allempoñapaʼ serrpareʼtatoset ora allohuen atet̃ yenpanet Yompor.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 T̃arraña patantarr fariseoneshaʼ ñeñt̃ ameʼñetsapaʼ oʼ tantapaʼ atet̃ ot:
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Ñeñt̃oʼmarña Jesús puellsensarneshaʼ, ñam̃a ñeñt̃ pomporneshaʼ pen ñeñt̃ ameʼñetsa allpaʼ oʼ apc̈het att̃och aʼpoctachet est̃eʼ poctetsa ñeñt̃chaʼ atet̃ pet.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Ñeñt̃oʼmarña alla nanac es otannaʼtyeset. Allempoñapaʼ oʼ tanta Pedro. Tantapaʼ atet̃ otanet:
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Ñehua, Yomporpaʼ entennay yeyoc̈her. Ñapaʼ eñoteñ amaʼt añ ñeñt̃ ama judioneshayaye oʼ ameʼñyet pueyoc̈hreto. Ñeñt̃oʼmarña oʼ chorratanet Puecamquëñ att̃ecma atet̃ chorrenya yam̃a. Att̃oña eñotatey eʼñe pocteʼ entenanet ñamet.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Ñeñt̃oʼmar yeñoteñ ama yapt̃ayaya morrentenyo Yompor. Añña amaʼt ñetpaʼ morrentenanet amaʼt ñeñt̃ ama judioneshayaye. Pameʼñeñot̃etpaʼ ahuoʼt eʼshohuerranet poʼchñar ñeñt̃ pueyoc̈hroʼtsaʼyenet.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 T̃eʼñapaʼ esoʼmareʼtña ama pocteyeʼ senteñe ñeñt̃ atet̃ oʼ p̃ohua Yompor. Añecop ñeñt̃ ameʼñetsapaʼ esoʼmareʼtña semneñ oʼch senanet ñeñt̃ nanac t̃orrapoʼ entenet. Amaʼt ya judioneshaypaʼ amach errot̃eno oʼch yetsotua allohuen ñeñt̃ atet̃ anaret̃. Amaʼt yatañneshañpaʼc̈hoʼña ama etsoteteʼt̃e.
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Añchaʼña yeñot eʼñe Yepartseshar Jesús pomuereñot̃paʼ oʼch yequeshp̃a, att̃ecmach queshpet ñamet.
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Ñeñt̃a eʼm allohuen ñeñt̃ apc̈hatsa allpaʼ alla momaʼrrtet. Att̃o eʼm̃ñochet. Bernabé ñam̃a Pablopaʼ ña nanac serrpareʼtatahuet. Añ serrpareʼtatanet att̃o Yomporpaʼ nanac ahuamencat̃ p̃anet ahuaña allempo serrpareʼtenetaʼ alloʼtsaʼyen ñeñt̃ ama judioneshayaye. Ñeñt̃oʼmarña orrtatanet ñeñt̃ ama puentareto ñeñt̃chaʼ eñotatahuet añmapaʼ poʼñoc̈h Yomporeshot̃ huena.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Oʼ serrpareʼtuetpaʼ allempoñapaʼ atet̃ ot ñam̃a Jacobo.
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Simón Pedropaʼ oʼ serrpareʼtatuas atet̃ Yompor t̃eʼpaʼ oʼ orrtatan pomuereña añecop ñeñt̃ amaʼt ama judioneshayaye. Ñam̃a ahuoʼt orrtatan pomuereña añecop ñeñt̃chaʼ ameʼñatahuet att̃och ayeʼchoc̈htatoñet Yompor paʼsoʼcheñ ñamet.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Poʼñoc̈h t̃eʼpaʼ oʼ etsota ñeñt̃ atet̃ oteney ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃. Añpaʼ ñeñt̃ atet̃ quellquëʼt̃ ahuat̃ atet̃ ñerraʼm Yompor otatseʼt̃:
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 Allempo oʼch meten shonteʼ charpaʼ napaʼ oʼch alla norrtaterr puesheñarr ñeñt̃ David poʼm̃renñot̃ ñeñt̃chaʼ ahuamencat̃tatsa atet̃ ahuamencat̃teʼt̃ ahuat̃ paʼtañ David. T̃arroʼmar shonteʼ char amaʼt puesheñarrapaʼ ama orrteno David poʼm̃renñot̃ ñeñt̃ nanac ahuamencat̃.
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 Añecopchaʼ norrtater allochñapaʼ amaʼt poʼpoñec̈hno acheñeneshaʼ amaʼt ñeñt̃ ama judioneshayaye oʼch ameʼñaʼhueret ñamet Yompor, ñam̃a allohuen erraʼtsenchaʼ muenats.
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 Atet̃ ot Yompor ñeñt̃ara ñeñt̃ eñotatey ahuat̃ot̃eñ ñeñt̃chaʼ atet̃ p̃a. Añpaʼ allohua ot ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃.
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 Alla oterrerr Jacobo:
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 T̃eʼpaʼ aña pocteʼ oʼch yequellcanet ñeñt̃chaʼ ama p̃atsteto ñeñt̃paʼ añ: Amach rratsteto poʼchets ñeñt̃ muetsenet ayec̈hcataret̃ecop ñeñt̃ poʼyomporer pen ñeñt̃ ama judioneshayaye ñeñt̃ara ñeñt̃ ama ameʼñetso. Ñam̃a oʼch yotanet amach chetapretatsteto t̃aporets. Ñam̃a oʼch yotanet amach rratsteto ñeñt̃ muetsenet ñeñt̃ att̃a aʼpam̃aret̃, ñam̃a amach rratsteto ñeñt̃ ñoʼshetsa oño. Ñam̃a amach es rratsteto es poʼrras.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Alla oterrerr Jacobo:
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Allempoñapaʼ oʼ aʼpoctachet oʼch net puesheñaʼtets ñeñt̃ eʼñe alloʼmarneshaʼ ñeñt̃chaʼ mueñet Antioquío, oʼch cot̃eret Pablo ñam̃a Bernabé. Atet̃paʼ eʼñe pocteʼ eñch allohuen—Jesús puellsensarneshaʼ ñam̃a ñeñt̃ pomporneshaʼ penet, amaʼt ñam̃a allohuen ñeñt̃ ameʼñetsa all. Añ net Judas Barsabás ñam̃a Silas. Añña epsheña acheñpaʼ eʼñe cohuen eñch allohuen ñeñt̃ ameʼñetsa.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Ñetpaʼ oʼ anmuet, ñeñt̃ atet̃ oten carta:
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Oʼch yotas, yapaʼ oʼ yeʼmareʼch oʼ c̈hap sesho puesheñaʼtets acheñ arrot̃ ñeñt̃ muenets oʼch aʼmñechatasa. Ñetñapaʼ oʼ nanac moññeʼtatasa soct̃ap̃ña. T̃arraña t̃eʼñapaʼ oʼch yotas, añ acheñpaʼ ama yayeʼ mueñenaye.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Ñeñt̃oʼmar pocteʼ yenteñ allohueney oʼch yeneʼ epsheña acheñ ñeñt̃chaʼ yemñonas epuet Bernabé ñam̃a Pablo ñeñt̃ nanac yemuerena.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 T̃arroʼmar nanac yemorrentenanet ahuañapaʼ all serrpareʼtenetaʼ autsañ mueneʼ amtsanataret̃etuet all. T̃arroʼmar eʼñe puemorrenteñot̃et Yepartseshar Jesucristo atet̃ ap̃aret̃tet.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Añ yemñonas Judas ñam̃a Silas. Ñetpaʼ oʼch serrpareʼtatensetaʼ ora atet̃ yoten ya arr.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Parets Puecamquëñpaʼ oʼ eñotatey ñeñt̃ eʼñe pocteʼ yenten ñeñt̃chaʼ yenonas. Amach aña yenonaso ñeñt̃ nanac t̃orrapoʼ. T̃eʼpaʼ añ palltetsa ñeñt̃chaʼ atet̃ sep̃a.
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Amach serratsto poʼchets ñeñt̃ muetsenet ayec̈hcataret̃ecop ñeñt̃ poʼyomporer penet. Ñam̃a amach serratsto ñeñt̃ muetsenet ñeñt̃ att̃a aʼpam̃aret̃. Ñam̃a amach serratsto es poʼrras. Ñam̃a amach sechtapretatsto t̃aporets. Ñerraʼm amach atet̃ sep̃o ñeñt̃paʼ eʼñech pocteʼ. Añpaʼ ñeñt̃ach yotas. Yomporepaʼch saʼnataya.” Añpaʼ allohua huañ ñeñt̃ atet̃ oten carta.
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Allempoñapaʼ oʼ mueñet Judas ñam̃a Silas epuet Pablo ñam̃a Bernabé. Oʼ ahuanerret Antioquío. C̈hac̈herret Antioquíopaʼ oʼ apc̈hatuet allohuen acheñeneshaʼpaʼ oʼ aposanet añ carta.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Ñeñt̃ apc̈hatsapaʼ oʼ lleyet añ carta. Lleyaʼhuetpaʼ nanac coshatanet ñeñt̃ atet̃ act̃apeʼchataret̃tet cartot̃.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Añña Judas ñam̃a Silas, ñetpaʼc̈hoʼña nanac aʼpot̃oñet Yompor poʼñoñ ñamet. Ñetpaʼc̈hoʼña aʼm̃tenet Yompor poʼñoñ. Nanac serrpareʼtatet. Oʼ cot̃apeʼchachet eʼñe cohuen ñeñt̃ ameʼñetsa allochñapaʼ huomencchaʼ pet pueyoc̈her.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Oʼ allponmatet allpaʼ allempoñapaʼ secherret allot̃ amñaret̃tet ahuaña. Ñeñt̃ ameʼñatsa Antioquíopaʼ oʼ soʼtneret eʼñe cohuen, otanet:
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 T̃arraña Silaspaʼ mueneñ oʼch aʼpa all, Judaspaʼ oʼch ahuerr.
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Añña Pablo ñam̃a Bernabé allponmaterret Antioquío. Yec̈hatapreteretaʼ epuet poʼpoñec̈hno ñeñt̃ yec̈hatets all. Serrpareʼtapreteretaʼ Yompor poñoñ epuet poʼpoñec̈hno.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Att̃eñapaʼ oʼ atomat Pabloñapaʼ otan Bernabé:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Bernabéñapaʼ aña eʼñe pocteʼ ent oʼch cot̃aʼner Juan Marcos.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 T̃arraña Pablopaʼ ama pocteyeʼ eñche t̃arroʼmar ahuaña allempo c̈hapuet Panfilio, Juan Marcospaʼ c̈ha saʼnerranet, oʼ puerrerra. Ama alloʼna yenpuenaneto all serrpareʼtyeset.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Ama errot̃eno aʼpoctacheto, c̈ha saʼnmannerret. Bernabépaʼ aña aner Marcos. Oʼ ahuam̃p̃set boto, c̈hac̈herret Chipro.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Pabloñapaʼ aña eʼñe pocteʼ ent oʼch anerran Silas. Ñeñt̃ ameʼñetsa allpaʼ oʼ soʼtneret, eʼñe cohuen otneret:
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Asuenetaʼ Sirioʼmar ñam̃a Cilicioʼmar. Allot̃ñapaʼ yenpuet allohuen ñeñt̃ pameʼñeñot̃ apc̈hetsa parro. Oʼ yenpuet añecop att̃och huomencchaʼ pet pueyoc̈her.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.