Atos 14
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NVT
1 Allempoña c̈hapuet Iconiopaʼ oʼ beʼt̃osc̈haʼtet parro judioneshaʼ poʼprahuopaʼ oʼ serrpareʼtatoset all. Nanac cohuen serrpareʼtatet ñeñt̃oʼmarña ameʼñachet shonteʼ acheñeneshaʼ—amaʼt judioneshaʼ ñam̃a amaʼt ñeñt̃ griegoneshaʼ.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Añña judioneshaʼ ñeñt̃ at̃pareʼteneʼ Yompor poʼñoñ ñetñapaʼ tomaʼtam̃p̃set Pablo ñam̃a Bernabé. Nanac sasareʼteñet t̃ayeʼtoʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ ama judioneshayayepaʼ cohuen enteññañet att̃o serrpareʼten.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 T̃arraña amaʼt eʼmoñeʼtanet patantarr acheñeneshaʼpaʼ ñetñapaʼ ama mechaʼteto. Alla atomatet serrpareʼtet Yompor poʼñoñ. Orrtatet ñeñt̃ acheñeneshaʼ ama puentareto ñeñt̃ña eñotatahuet poʼñoc̈h att̃o serrpareʼtenetpaʼ añmapaʼ Yompor pomuereñot̃ huapanet añ ñoñets. Yomporpaʼ nanac ahuamencat̃ p̃anet.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Att̃eñapaʼ añña patantarr acheñeneshaʼpaʼ eʼñe cohuen enteñet atet̃ serrpareʼtatanet Pablo ñam̃a Bernabé. T̃arraña poʼpotantaññapaʼ ama. Ñetñapaʼ aña ameʼñatahuet judioneshaʼ. Ñeñt̃oʼmarña ama pat̃rrayeʼ cot̃apeʼchenoña acheñeneshaʼ all.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Att̃eñapaʼ oʼpacha shonteʼ judioneshaʼ amaʼt ñam̃a ñeñt̃ ama judioneshayaye ñam̃a ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃ec̈hnopaʼ oʼpacha oʼch rromuet huomencpaʼ oʼch rrolleʼchet.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 Oʼ eʼmareʼchet c̈ha oʼpataret̃tenetpaʼ añña Pablo ñam̃a Bernabépaʼ oʼ yeterretpaʼ ahuanmuet ñam̃a Listro. C̈hapuet Listropaʼ c̈ha asuanmuetpaʼ oʼ metet ñam̃a Derb̃o. Añpaʼ ñeñt̃ara anets all otenet Licaonia. Erracmañen chopeñeʼchet alloʼmar.
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 All chopeñeʼchnenetpaʼ all serrpareʼtnenet Yompor poʼñoñ.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Allempo Listroʼtsenetpaʼ allñapaʼ alloʼtsen puesheñarr acheñ, c̈ha echarrtena paʼtac, ama eshcayeʼ chopeʼcheno, amaʼt ahuat̃ot̃eñ ñapaʼ att̃a eñalletña. Ñañapaʼ alla anen.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 Allña anenpaʼ alla eʼm̃ñotenan atet̃ serrpareʼten Pablo. Pabloñapaʼ cohueʼ allapaʼ oʼ eñoch añ acheñpaʼ oʼ yemtana Yompor ñapaʼ oʼch aʼcrrater.
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 Ñeñt̃oʼmarña Pablopaʼ atet̃ och huomenc:
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Allempo eñch allohuen acheñeneshaʼpaʼ c̈ha rrannartet. Pocsheñot̃etpaʼ atet̃ otet:
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Añña Bernabépaʼ oʼ sochet, atet̃ otet:
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Ñehua, acheñeneshaʼ allpaʼ echenet poʼprahuaʼ allecmach maʼyochyeteʼt̃ poʼyompor-ret ñeñt̃ otenet Júpiter. Ñeñt̃paʼ eʼñe ñehuapot̃ anaret̃ allempopaʼ oʼch t̃aya yerrot̃aʼnmos paʼnetsreto. Ñeñt̃ corneshatets puerahuopaʼ oʼ huapa. Huapatan huaquësh, huapatan ñam̃a shonteʼ ror. Mueneñ oʼch muetset huaquësh Pablocop ñam̃a Bernabécop t̃arroʼmar c̈hocma muetseteʼt̃ huaquësh poʼyompor-recop. Ñam̃a t̃arroʼmar atet̃ muenen acheñeneshaʼ. Ñetpaʼ c̈ha otenapuetañ Pablo ñam̃a Bernabépaʼ añt̃eʼ ñeñt̃ poʼyomporer penet.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Allempoña eñoch Pablo ñam̃a Bernabé ñeñt̃ atet pena acheñeneshaʼpaʼ nanac llecaʼrrtet. Puellquëñot̃etpaʼ oʼ rrarreʼtet paʼshtampaʼ oʼ matrraʼtet alloʼtsaʼyen acheñeneshaʼ. Oʼ rrannaretnomuet, puerranarot̃etpaʼ
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 atet̃ otet:
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Alla oterraneterr Pablo:
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 T̃arraña ama aʼypoʼñano acheñeneshaʼ. C̈hocma apaneteʼt̃ att̃och eñochet poʼñoc̈h eñall Yompor. C̈hocma mueraneteʼt̃ ñeñt̃oʼmarña c̈hocma huatacheʼt̃ ñocpuet att̃ot̃ yec̈hcaneteʼt̃ puenarmet, att̃o eñalleteteʼt̃ puerraret att̃o cosheteʼt̃. Añpaʼ ñeñt̃a ñeñt̃ atet̃ otan Pablo allohuen acheñeneshaʼ.
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 T̃arraña amaʼt atet̃ otan acheñeneshaʼpaʼ oʼ alla muenereterr oʼch muetset huaquësh ñocpuet atet̃ peteʼt̃ poʼyompor-recop. T̃arraña Pablo ñam̃a Bernabépaʼ ama muenataneto.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Oʼ atomatpaʼ huac̈haʼta puesheñaʼtets judioneshaʼ ñeñt̃ huetsa Antioquíot̃ ñam̃a Iconiot̃. Cot̃apeʼchatoset acheñeneshaʼ poʼpoñ. Eʼmoñeʼtachet Pablo. Att̃eñapaʼ rrolleʼchet Pablo. Rrolleʼtuetpaʼ c̈ha otapuetañ oʼt̃eʼ rroma. Chetareʼtnomet pueblot̃ aʼyenet̃.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Ñeñt̃ña ameʼñatsapaʼ alla arrotam̃peñet alla cohueñetpaʼ ñañapaʼ ahuepaʼtchaʼ alla tanterra, oʼ alla ahuerrerr pueblo. Tsapat̃ñapaʼ Pablo ñam̃a Bernabépaʼ ahuanerret alla Derb̃o.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 C̈hapuet Derb̃opaʼ serrpareʼtuerreterr Yompor poʼñoñ ñam̃a all. Shonteʼ acheñ ñeñt̃ alloʼtsen ameʼñenet ñamet. Allempoñapaʼ ahuanerreterr Listro, ñam̃a asuerretaʼ Iconio ñam̃a Antioquío.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Ora allohuanen taʼyeset yenpuet ñeñt̃ ameʼñetsa att̃ot̃chaʼ huomenc pet pueyoc̈her. Oʼ cot̃apeʼchatanet ñam̃a att̃och c̈hocma yemchet Yompor amaʼt esempo huapanet mueroc̈hteñets. T̃arroʼmar eʼñe yemueroc̈hteñot̃ yec̈hapchaʼ all am̃chaʼtaret̃tena Yompor.
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Oʼ naʼyeset puesheñaʼtets acheñ ñeñt̃chaʼ pompor p̃aʼyes ñeñt̃ pameʼñeñot̃ apc̈haʼyetsa. Puet̃oreʼteñot̃etpaʼ oʼ maʼyocham̃pesyet ñeñt̃chaʼ pomporneshaʼ p̃aʼyeset, atet̃ ochet:
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Allempoñapaʼ asuanerret Pisidioʼmar allot̃paʼ ahuanerret Panfilio. C̈herret anetso ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Perge.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Serrpareʼtuerreterr Yompor poʼñoñ all Pergo, allempoñapaʼ ahuanmuet ñam̃a Atalio.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 C̈hapuet Ataliopaʼ allot̃ñapaʼ ahuam̃p̃set boto, oʼ alla c̈hac̈herret Antioquío ñeñt̃ara anets allot̃ ahuaña ñeñt̃ ameʼñetsa all maʼyocham̃p̃sapanet att̃och yenpanet Yompor eshecchaʼ etsotoñet poʼtaruas. T̃eʼñapaʼ oʼ eʼnuet.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Oʼ c̈hac̈herret allpaʼ apc̈hachet allohuen ñeñt̃ ameʼñetsapaʼ serrpareʼtatueret ora allohuen att̃o Yomporpaʼ yenpanet. Oʼ serrpareʼtatanet att̃o Yompor aʼpoctatanet, añeʼna serrpareʼtatet ñeñt̃ ama judioneshayaye, añecop att̃och ameʼñerret ñamet.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Alla atomatet parro epuet ñeñt̃ ameʼñetsa.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.