Atos 14
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NTLH
1 Allempoña c̈hapuet Iconiopaʼ oʼ beʼt̃osc̈haʼtet parro judioneshaʼ poʼprahuopaʼ oʼ serrpareʼtatoset all. Nanac cohuen serrpareʼtatet ñeñt̃oʼmarña ameʼñachet shonteʼ acheñeneshaʼ—amaʼt judioneshaʼ ñam̃a amaʼt ñeñt̃ griegoneshaʼ.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Añña judioneshaʼ ñeñt̃ at̃pareʼteneʼ Yompor poʼñoñ ñetñapaʼ tomaʼtam̃p̃set Pablo ñam̃a Bernabé. Nanac sasareʼteñet t̃ayeʼtoʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ ama judioneshayayepaʼ cohuen enteññañet att̃o serrpareʼten.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 T̃arraña amaʼt eʼmoñeʼtanet patantarr acheñeneshaʼpaʼ ñetñapaʼ ama mechaʼteto. Alla atomatet serrpareʼtet Yompor poʼñoñ. Orrtatet ñeñt̃ acheñeneshaʼ ama puentareto ñeñt̃ña eñotatahuet poʼñoc̈h att̃o serrpareʼtenetpaʼ añmapaʼ Yompor pomuereñot̃ huapanet añ ñoñets. Yomporpaʼ nanac ahuamencat̃ p̃anet.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Att̃eñapaʼ añña patantarr acheñeneshaʼpaʼ eʼñe cohuen enteñet atet̃ serrpareʼtatanet Pablo ñam̃a Bernabé. T̃arraña poʼpotantaññapaʼ ama. Ñetñapaʼ aña ameʼñatahuet judioneshaʼ. Ñeñt̃oʼmarña ama pat̃rrayeʼ cot̃apeʼchenoña acheñeneshaʼ all.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Att̃eñapaʼ oʼpacha shonteʼ judioneshaʼ amaʼt ñam̃a ñeñt̃ ama judioneshayaye ñam̃a ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃ec̈hnopaʼ oʼpacha oʼch rromuet huomencpaʼ oʼch rrolleʼchet.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 Oʼ eʼmareʼchet c̈ha oʼpataret̃tenetpaʼ añña Pablo ñam̃a Bernabépaʼ oʼ yeterretpaʼ ahuanmuet ñam̃a Listro. C̈hapuet Listropaʼ c̈ha asuanmuetpaʼ oʼ metet ñam̃a Derb̃o. Añpaʼ ñeñt̃ara anets all otenet Licaonia. Erracmañen chopeñeʼchet alloʼmar.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 All chopeñeʼchnenetpaʼ all serrpareʼtnenet Yompor poʼñoñ.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Allempo Listroʼtsenetpaʼ allñapaʼ alloʼtsen puesheñarr acheñ, c̈ha echarrtena paʼtac, ama eshcayeʼ chopeʼcheno, amaʼt ahuat̃ot̃eñ ñapaʼ att̃a eñalletña. Ñañapaʼ alla anen.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Allña anenpaʼ alla eʼm̃ñotenan atet̃ serrpareʼten Pablo. Pabloñapaʼ cohueʼ allapaʼ oʼ eñoch añ acheñpaʼ oʼ yemtana Yompor ñapaʼ oʼch aʼcrrater.
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 Ñeñt̃oʼmarña Pablopaʼ atet̃ och huomenc:
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Allempo eñch allohuen acheñeneshaʼpaʼ c̈ha rrannartet. Pocsheñot̃etpaʼ atet̃ otet:
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Añña Bernabépaʼ oʼ sochet, atet̃ otet:
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Ñehua, acheñeneshaʼ allpaʼ echenet poʼprahuaʼ allecmach maʼyochyeteʼt̃ poʼyompor-ret ñeñt̃ otenet Júpiter. Ñeñt̃paʼ eʼñe ñehuapot̃ anaret̃ allempopaʼ oʼch t̃aya yerrot̃aʼnmos paʼnetsreto. Ñeñt̃ corneshatets puerahuopaʼ oʼ huapa. Huapatan huaquësh, huapatan ñam̃a shonteʼ ror. Mueneñ oʼch muetset huaquësh Pablocop ñam̃a Bernabécop t̃arroʼmar c̈hocma muetseteʼt̃ huaquësh poʼyompor-recop. Ñam̃a t̃arroʼmar atet̃ muenen acheñeneshaʼ. Ñetpaʼ c̈ha otenapuetañ Pablo ñam̃a Bernabépaʼ añt̃eʼ ñeñt̃ poʼyomporer penet.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Allempoña eñoch Pablo ñam̃a Bernabé ñeñt̃ atet pena acheñeneshaʼpaʼ nanac llecaʼrrtet. Puellquëñot̃etpaʼ oʼ rrarreʼtet paʼshtampaʼ oʼ matrraʼtet alloʼtsaʼyen acheñeneshaʼ. Oʼ rrannaretnomuet, puerranarot̃etpaʼ
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 atet̃ otet:
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Alla oterraneterr Pablo:
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 T̃arraña ama aʼypoʼñano acheñeneshaʼ. C̈hocma apaneteʼt̃ att̃och eñochet poʼñoc̈h eñall Yompor. C̈hocma mueraneteʼt̃ ñeñt̃oʼmarña c̈hocma huatacheʼt̃ ñocpuet att̃ot̃ yec̈hcaneteʼt̃ puenarmet, att̃o eñalleteteʼt̃ puerraret att̃o cosheteʼt̃. Añpaʼ ñeñt̃a ñeñt̃ atet̃ otan Pablo allohuen acheñeneshaʼ.
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 T̃arraña amaʼt atet̃ otan acheñeneshaʼpaʼ oʼ alla muenereterr oʼch muetset huaquësh ñocpuet atet̃ peteʼt̃ poʼyompor-recop. T̃arraña Pablo ñam̃a Bernabépaʼ ama muenataneto.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Oʼ atomatpaʼ huac̈haʼta puesheñaʼtets judioneshaʼ ñeñt̃ huetsa Antioquíot̃ ñam̃a Iconiot̃. Cot̃apeʼchatoset acheñeneshaʼ poʼpoñ. Eʼmoñeʼtachet Pablo. Att̃eñapaʼ rrolleʼchet Pablo. Rrolleʼtuetpaʼ c̈ha otapuetañ oʼt̃eʼ rroma. Chetareʼtnomet pueblot̃ aʼyenet̃.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Ñeñt̃ña ameʼñatsapaʼ alla arrotam̃peñet alla cohueñetpaʼ ñañapaʼ ahuepaʼtchaʼ alla tanterra, oʼ alla ahuerrerr pueblo. Tsapat̃ñapaʼ Pablo ñam̃a Bernabépaʼ ahuanerret alla Derb̃o.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 C̈hapuet Derb̃opaʼ serrpareʼtuerreterr Yompor poʼñoñ ñam̃a all. Shonteʼ acheñ ñeñt̃ alloʼtsen ameʼñenet ñamet. Allempoñapaʼ ahuanerreterr Listro, ñam̃a asuerretaʼ Iconio ñam̃a Antioquío.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Ora allohuanen taʼyeset yenpuet ñeñt̃ ameʼñetsa att̃ot̃chaʼ huomenc pet pueyoc̈her. Oʼ cot̃apeʼchatanet ñam̃a att̃och c̈hocma yemchet Yompor amaʼt esempo huapanet mueroc̈hteñets. T̃arroʼmar eʼñe yemueroc̈hteñot̃ yec̈hapchaʼ all am̃chaʼtaret̃tena Yompor.
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Oʼ naʼyeset puesheñaʼtets acheñ ñeñt̃chaʼ pompor p̃aʼyes ñeñt̃ pameʼñeñot̃ apc̈haʼyetsa. Puet̃oreʼteñot̃etpaʼ oʼ maʼyocham̃pesyet ñeñt̃chaʼ pomporneshaʼ p̃aʼyeset, atet̃ ochet:
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Allempoñapaʼ asuanerret Pisidioʼmar allot̃paʼ ahuanerret Panfilio. C̈herret anetso ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Perge.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Serrpareʼtuerreterr Yompor poʼñoñ all Pergo, allempoñapaʼ ahuanmuet ñam̃a Atalio.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 C̈hapuet Ataliopaʼ allot̃ñapaʼ ahuam̃p̃set boto, oʼ alla c̈hac̈herret Antioquío ñeñt̃ara anets allot̃ ahuaña ñeñt̃ ameʼñetsa all maʼyocham̃p̃sapanet att̃och yenpanet Yompor eshecchaʼ etsotoñet poʼtaruas. T̃eʼñapaʼ oʼ eʼnuet.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Oʼ c̈hac̈herret allpaʼ apc̈hachet allohuen ñeñt̃ ameʼñetsapaʼ serrpareʼtatueret ora allohuen att̃o Yomporpaʼ yenpanet. Oʼ serrpareʼtatanet att̃o Yompor aʼpoctatanet, añeʼna serrpareʼtatet ñeñt̃ ama judioneshayaye, añecop att̃och ameʼñerret ñamet.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Alla atomatet parro epuet ñeñt̃ ameʼñetsa.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.