Atos 13
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs VC
1 Ñeñt̃ pameʼñeñot̃et apc̈hatseʼt̃ Antioquíopaʼ alloʼtsen puesheñaʼtets acheñ ñeñt̃ aʼm̃teneʼ Parets poʼñoñ, ñam̃a alloʼtsen ñeñt̃ nanac cohuen yec̈hatatseʼt̃ Yompor poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ ñerraʼm añ: Bernabé, ñam̃a Simón, ñeñt̃ Simónpaʼ oteñet ñam̃a Negro, ñam̃a alloʼtsen Lucio ñeñt̃ cireneoʼmarneshaʼ ñam̃a alloʼtsen Manaén ñeñt̃ parro cheshat Herodes ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa all Galileo, ñam̃a alloʼtsen Saulo.
1 Havia então na Igreja de Antioquia profetas e doutores, entre eles Barnabé, Simão, apelidado o Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, companheiro de infância do tetrarca Herodes, e Saulo.
2 Allempo c̈hocma cohuentatoñeteʼt̃ Yompor, ñam̃a errot̃enopaʼ c̈hoch t̃oreʼteteʼt̃. Att̃eña añña Parets Puecamquëñpaʼ eñotatanet, atet̃ otanet:
2 Enquanto celebravam o culto do Senhor, depois de terem jejuado, disse-lhes o Espírito Santo: Separai-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho destinado.
3 Eʼñe allempopaʼ t̃oreʼtetset. Allempoñapaʼ maʼyochet. Maʼyochuetpaʼ oʼ net pot ñeshetopaʼ allsensaret̃tet allchaʼ t̃orroñet Yompor poʼtaruas.
3 Então, jejuando e orando, impuseram-lhes as mãos e os despediram.
4 Allsensaret̃tet eʼñe Parets Puecamquëñot̃paʼ ahuanmuet Seleucio. Seleuciot̃ñapaʼ ahuam̃p̃set boto, oʼ c̈hapuet Chipro.
4 Enviados assim pelo Espírito Santo, foram a Selêucia e dali navegaram para a ilha de Chipre.
5 Allña pueblo all c̈hapuetpaʼ añ paʼsoʼcheñ Salamina. C̈hapuet Salaminopaʼ oʼ ahuanmuet judioneshaʼ poʼprahuo allchaʼ serrpareʼtosñañet Yompor poʼñoñ. Ñam̃a cot̃enanet Juan Marcos ñeñt̃chaʼ yenpahuet.
5 Chegados a Salamina, pregavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus. Tinham com eles João para auxiliá-los.
6 Att̃eñapaʼ oʼ ahuanmuet serrpareʼtats erracmañen all oteñet Chipre. C̈hapuet poʼpoñ anetso añ paʼsoʼcheñ Pafos. Allñapaʼ entoset puesheñarr judioneshaʼ ñeñt̃paʼ achyoʼtañ añ paʼsoʼcheñ Barjesús. Ñañapaʼ nanac serrpareʼtaten, t̃arraña ama Yomporeyeʼ poʼñoñ aʼm̃teno.
6 Percorreram toda a ilha até Pafos e acharam um judeu chamado Barjesus, mago e falso profeta,
7 Ñañapaʼ c̈hocma yemtenana ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa atet̃ ñerraʼm gobiernoʼ ñeñt̃ alloʼtsen. Añña am̃chaʼtaret̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Sergio Paulo, ñeñt̃paʼ nanac es eñot. Añña am̃chaʼtaret̃paʼ oʼ agotatan Bernabé ñam̃a Saulo. Ñapaʼ mueneñ oʼch eʼman Yompor poʼñoñ atet̃ serrpareʼtenet.
7 que vivia na companhia do procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou Barnabé e Saulo, e exprimiu-lhes o desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 T̃arraña ñeñt̃ achyoʼtañpaʼ ama muenatano am̃chaʼtaret̃ oʼch ameʼña. Ñañapaʼ mueneñ oʼch aʼmchet̃tanet att̃och amach ameʼñacheto am̃chaʼtaret̃. Añ ñeñt̃ achyoʼtañpaʼ ñeñt̃ara oteñet ñam̃a Elimas.
8 Mas Élimas, o Mago - pois assim é interpretado o seu nome -, se lhes opunha, procurando desviar da fé o procônsul.
9 Allempoña Saulopaʼ oʼ huomenc cohuenan ñeñt̃ achyoʼtañ. Ñehua, Saulopaʼ ñeñt̃ara oteñet ñam̃a Pablo. Ñañapaʼ eʼñe chorreña Parets Puecamquëñ.
9 Então Saulo, chamado também Paulo, cheio do Espírito Santo, cravou nele os olhos e disse-lhe:
10 Oʼ cohuan achyoʼtañpaʼ atet̃ och:
10 Filho do demônio, cheio de todo engano e de toda astúcia, inimigo de toda justiça, não cessas de perverter os caminhos retos do Senhor!
11 T̃eʼña Yomporpaʼ oʼch tsaʼtatap̃a. T̃eʼpaʼ amach pecuerro. Allponmatchaʼ amach penterro puetareʼ.
11 Eis que agora está sobre ti a mão do Senhor e ficarás cego. Não verás o sol até nova ordem! Caíram logo sobre ele a escuridão e as trevas, e, andando à roda, buscava quem lhe desse a mão.
12 Oʼ entan am̃chaʼtaret̃ atet̃paʼ oʼ ameʼña. Atarr huomenc entan Yompor poʼñoñ. Allohua atet̃ peteʼt̃ all Pafoso.
12 À vista deste prodígio, o procônsul abraçou a fé, admirando vivamente a doutrina do Senhor.
13 Allempoña Pablo ñam̃a ñeñt̃ cot̃eneʼpaʼ oʼ ahuam̃p̃set boto oʼ c̈hapuet Pergo ñeñt̃ allara Panfilio. C̈hapuet Pergopaʼ Juanña Marcospaʼ oʼ saʼnerranet. Oʼ alla ahuerr Jerusaléño.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram de Pafos e chegaram a Perge, na Panfília, de onde João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Allempoña Pablo ñam̃a Bernabépaʼ ahuanerreterr, oʼ c̈hapuet anetso ñeñt̃ paʼsoʼcheñ ñam̃a Antioquía ñeñt̃ allara Pisidio. Allempopaʼ oʼ c̈hapaʼmuen allempo amesen judioneshaʼ Pabloña ñam̃a Bernabépaʼ oʼ ahuanmuet judioneshaʼ poʼprahuo. Allñapaʼ anorrc̈haʼtoset ñamet.
14 Mas eles, deixando Perge, foram para Antioquia da Pisídia. Ali entraram em dia de sábado na sinagoga, e sentaram-se.
15 Allña judioneshaʼ poʼprahuopaʼ oʼ lleyoñet Moisés poʼñoñ ñam̃a poʼpoñ ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ ahuat̃ Yompor poʼñoñ. Allempoña oʼ lleyaʼhuetpaʼ añña ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa puerahuopaʼ atet̃ otanet:
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, mandaram-lhes dizer os chefes da sinagoga: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai-a.
16 Allempoña Pablopaʼ oʼ t̃omospaʼ echantan pot att̃och muetsoñeñtuet atet̃ otanet:
16 Paulo levantou-se, fez um sinal com a mão e falou: Homens de Israel e vós que temeis a Deus, ouvi.
17 Yapaʼ israelenaʼtarey ahuat̃ Yomporpaʼ eʼñe pocteʼ entaneʼt̃ yatañneshañ. Nanac aʼm̃ratanet allempo aʼpueteʼt̃ Egipto. Eʼñe Yompor poʼhuamencot̃paʼ oʼ ahuanerranet Egiptot̃.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou este povo no tempo em que habitava na terra do Egito, de onde os tirou com o poder de seu braço.
18 Amaʼt atomat char allempo chopeñeʼcheteʼt̃ amarat̃areropaʼ c̈hocma cohuam̃p̃sanet eʼñe cohuen, ñatoʼ paʼtatsoch c̈harraʼ chart̃eʼ cohuam̃p̃sanet.
18 Por espaço de quarenta anos alimentou-os no deserto.
19 Allempoña c̈hac̈herret alla Canaáno Yomporpaʼ oʼ huaporeʼtatuerran canc̈herr poʼpoñeʼttsocma acheñ ñeñt̃ yec̈haʼyestseʼt̃ all att̃och apaʼyerran yatañneshañ poʼpatseñ, eʼñe ñocpuet amaʼt ñam̃a puechemereshacpuet.
19 Destruiu sete nações na terra de Canaã e distribuiu-lhes por sorte aquela terra durante quase quatrocentos e cinqüenta anos.
20 Allempot̃eñ ñatoʼ cuatrocientos cincuenta chart̃eʼ oʼ nanet ñeñt̃chaʼ am̃chaʼtaret̃tatsa ñocpuet. Att̃eñapaʼ oʼ c̈hap allempo orrta ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃, añ paʼsoʼcheñ Samuel.
20 Em seguida, lhes deu juízes até o profeta Samuel.
21 Allempoña acheñeneshaʼpaʼ enamet Yompor oʼch apanet puesheñarr rey ñeñt̃chaʼ nanac am̃chaʼtaret̃tatsa. Oʼ nanet añ paʼsoʼcheñ Saúl ñeñt̃ Cis puechemer ñeñt̃ara pamoʼtsnaʼtar Benjamín. Añña Saúlpaʼ oʼ am̃chaʼtaret̃ta paʼtatsoch c̈harraʼ char.
21 Pediram então um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, Saul, filho de Cis, da tribo de Benjamim.
22 Allempoña Yomporpaʼ oʼ puerratam̃per att̃och oʼhuañ am̃chaʼtaret̃ta Saúlpaʼ oʼ alla nerran poʼpsheñeñ ñeñt̃ paʼsoʼcheñ David ñeñt̃ara Isaí puechemer. Añ Davidpaʼ eʼñe pocteʼ eñch Yompor ñeñt̃oʼmarña atet̃ ot ñocop: “Davidpaʼ eʼñe att̃ecma cot̃apeʼchen atet̃ noct̃apeʼchen na neyoc̈hro. Ñeñt̃oʼmar neñoteñ ñapaʼ oʼch ameʼñaʼna na eʼñe poctacma.”
22 Depois, Deus o rejeitou e mandou-lhes Davi como rei, de quem deu este testemunho: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará todas as minhas vontades.
23 Alla oterraneterr Pablo:
23 De sua descendência, conforme a promessa, Deus fez sair para Israel o Salvador Jesus.
24 T̃arraña ama c̈henaʼ allempoch serrpareʼtos Jesúspaʼ añ ñanom orrtatsa Juanañ. Ñapaʼ serrpareʼteʼt̃ atet̃ ocheʼt̃, añ pocteʼ oʼch yoct̃apeʼcherr ello cohuen etserra allempoñapaʼ oʼch yapataret̃ta Partsocop. Atet̃ serrpareʼtatey allohueney ñeñt̃ey israelenaʼtarey.
24 João tinha pregado, desde antes da sua vinda, o batismo do arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Oʼ eʼnuamochan ñeñt̃ poʼtaruas p̃aʼpaʼ Juanaññapaʼ atet̃ otanet: “Napaʼ ama añeyayno ñeñt̃ soten ñeñt̃chaʼ Cristotats. Ñapaʼ t̃eʼpaʼ ñeñt̃ña noct̃aʼneneʼ chentaʼ. Napaʼ ama esosheʼmano att̃och amaʼt poʼsapatrec̈hapaʼ oʼch nepyoñ.”
25 Terminando a sua carreira, dizia: Eu não sou aquele que vós pensais, mas após mim virá aquele de quem não sou digno de desatar o calçado.
26 Alla oterraneterr Pablo:
26 Irmãos, filhos de Abraão, e os que entre vós temem a Deus: a nós é que foi dirigida a mensagem de salvação.
27 Amaʼt oʼ c̈hap ñeñt̃ Cristotatspaʼ añña ñeñt̃ jerusaléñoʼmarneshaʼ, ñam̃a ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ penet, ñetñapaʼ ama eseshaʼ eñotaye. Ama c̈hapaneto pueyoc̈hreto atet̃ oteʼt̃ ahuat̃ ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ ñeñt̃ c̈hocma lleyenet añ yet̃ro allempocma amesenet. Ñeñt̃oʼmar t̃eʼñapaʼ oʼ etsotatoñet Yompor poʼñoñ. T̃eʼñapaʼ oʼ pomet Jesús att̃och muetset.
27 Com efeito, os habitantes de Jerusalém e os seus magistrados não conheceram Jesus, e, sentenciando-o, cumpriram os oráculos dos profetas, que cada sábado são lidos.
28 Ñapaʼ amaʼt ama eñalle poʼchñar att̃a otteñeʼchet att̃och muetsachet. Eʼñe att̃ot̃a enamet Pilato muetsachepaʼtoʼ.
28 Embora não achassem nele culpa alguma de morte, pediram a Pilatos que lhe tirasse a vida.
29 Allempoña oʼ etsotatuoñet ora allpon atet̃ aquellcaret̃ ahuat̃ot̃eñ ñocoppaʼ oʼ aʼsuachet corsochot̃paʼ oʼ net mapuetpono.
29 Depois de realizarem todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, puseram-no num sepulcro.
30 T̃arraña Yomporpaʼ oʼ tantater amaʼt oʼ rromua.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos.
31 Allempoña tantaterpaʼ allponmat orrtameʼtnerrana ñeñt̃ ñanom cot̃aʼnmueʼ Galileot̃ allempo on Jerusaléño. T̃eʼpaʼ ñetpaʼ oʼ aʼpot̃oñet att̃o tanterra Jesús, oʼ aʼpot̃oñet allohuen acheñeneshesho.
31 Durante muitos dias apareceu àqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais até agora são testemunhas dele junto ao povo.
32 ’Yapaʼc̈hoʼña t̃eʼpaʼ oʼch yeserrpareʼtatas sam̃a añ ñeñt̃ara cohuen ñoñets. Amaʼt ahuat̃ Yomporpaʼ otaneʼt̃ yatañneshañ atet̃chaʼ p̃a esempo
32 Nós vos anunciamos: a promessa feita a nossos pais,
33 t̃eʼñapaʼ oʼc̈hoʼ etsota yocop ñeñt̃ey yatañneshañ poʼm̃renñey. Oʼ etsota poʼñoñ allempo tantaterran Puechemer Jesús, t̃arroʼmar atet̃ oteney ñeñt̃ Salmos 2, atet̃ Yompor otan Puechemer: “P̃apaʼ Nechemerep̃, t̃eʼñapaʼ oʼch neñotach acheñeneshaʼ poʼñoc̈h p̃apaʼ Nechemer nepenep̃.”
33 Deus a tem cumprido diante de nós, seus filhos, suscitando Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu hoje te gerei {Sl 2,7}.
34 Amaʼt ahuat̃ Yomporpaʼ oteʼt̃ oʼch tantaterpaʼ amach alla rromuerreʼt̃e. Ñeñt̃paʼ atet̃ oteney añ ñoñets ñeñt̃ ahuat̃ot̃eñ aquellcaret̃: “Poʼñoc̈h oʼch naʼnatap̃a p̃am̃a atet̃ naʼnacha David.”
34 Que Deus o ressuscitou dentre os mortos, para nunca mais tornar à corrupção, ele o declarou desta maneira: Eu vos darei as coisas sagradas prometidas a Davi {Is 55,3}.
35 Ñam̃a poʼpoñ capítulo Salmos all oten atet̃: “Yomporpaʼ amach muenatano Puechemer ñeñt̃ nanac Parets oʼch puetsohua poʼchets.”
35 E diz também noutra passagem: Não permitirás que teu Santo experimente a corrupção {Sl 15,10}.
36 Añ ñoñetspaʼ yeñoteñ ama añecpayaye David t̃arroʼmar yeñoteñ David allempo eʼnuan allpon atet̃ muenach Yompor pamoʼtsnaʼtarecoppaʼ allempoñapaʼ oʼ rroma. Allempo rromapaʼ oʼ pampuet alloʼtsen paʼtañneshañ, poʼchetspaʼ oʼ puetsohua epuet.
36 Ora, Davi, depois de ter servido em vida aos desígnios de Deus, morreu. Foi reunido a seus pais e experimentou a corrupção.
37 T̃arraña Jesús poʼchetspaʼ ama puetso amaʼt coñeʼt̃a t̃arroʼmar Pomporpaʼ oʼ tantater.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não experimentou a corrupção.
38 Ñeñt̃oʼmarña añ poctetsa oʼch masheñneshachaʼ señoch añ Jesús ñeñt̃ atet̃ pena. Ñach yep̃retnerreʼ yoʼchñar. Ñeñt̃oʼmar t̃eʼpaʼ oʼ neserrpareʼtatas.
38 Sabei, pois, irmãos, que por ele se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 Añ Moisés poʼñoñ ñeñt̃ anaret̃ ahuat̃ot̃eñpaʼ amach errot̃enot̃ yep̃retnaterro allo yoʼchñar. T̃arraña t̃eʼpaʼ añña yameʼñeñot̃ Jesúspaʼ añepaʼt alloch eʼñe ap̃retnaʼhuaret̃terra yoʼchñar.
39 Todo aquele que crê é justificado por ele de tudo aquilo que não pôde ser pela Lei de Moisés.
40 Alla oterrerr Pablo:
40 Cuidai, pois, que não venha sobre vós o que foi dito pelos profetas:
41 Seʼm̃ñot ñeñt̃es achm̃areʼtets, t̃eʼt secuanrrorteñot̃a sechencaʼhuerra. T̃eʼpaʼ allempo ora socrrenmeñpaʼ napaʼ oʼch norrtatonas ñeñt̃ ama sentare. T̃arraña ñatoʼ sapaʼ amach sameʼñyo amaʼtchaʼ serrpareʼtataset. Añpaʼ allohua huañ atet̃ serrpareʼtatanet Pablo.
41 Vede, ó desprezadores, pasmai e morrei de espanto. Pois eu vou realizar uma obra em vossos dias, obra a que não creríeis, se alguém vo-la contasse {Hab 1,5}.
42 Allempoña c̈haʼnmac̈herret acheñeneshaʼñapaʼ atet̃ ochet Pablo huapuepaʼtoʼ poʼpoñ semano oʼch serrpareʼtaterraneterr poʼpocheño añ yet̃ro allempocma amesenet.
42 Ao saírem, rogavam que lhes repetissem essas palavras no sábado seguinte.
43 Allempo ahuanerretpaʼ shonteʼ judioneshaʼ oʼ cot̃aʼhuaneret Pablo ñam̃a Bernabé. Ñam̃a oʼ cot̃aʼhuaner shonteʼ ñeñt̃ ama judioneshayaye t̃arraña ñetpaʼ oʼ ameʼñatanet judioneshaʼ ahuañacma. Añña Pablo ñam̃a Bernabé serrpareʼtatanet oʼ cot̃apeʼchatanet att̃och c̈hocma oʼch cot̃apeʼchoñet Yompor pomuereña.
43 Depois que a assembléia terminou, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram Paulo e Barnabé, os quais com muitas palavras os exortavam a perseverar na graça de Deus.
44 Poʼpoñ semana oʼ c̈herrerr allempo amesenet. Huac̈henerr shonteʼ acheñeneshaʼ oʼch eʼm̃ñoteneterr Yompor poʼñoñ. Autsa ora allohuen acheñeneshaʼ ñeñt̃ yec̈hetsa all eʼñe huac̈haʼtuet.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Allempoña judioneshaʼ ñeñt̃ ama ameʼñetsopaʼ oʼ eñchet shonteʼ acheñ huac̈haʼtatsapaʼ, puesopeʼcheñot̃etpaʼ oʼ cohuanaʼchet Pablo. Ñeñt̃ atet̃ oten Pablopaʼ ñetñapaʼ oʼch otenet ama att̃eyaye. Nanac achm̃areʼchet.
45 Os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e puseram-se a protestar com injúrias contra o que Paulo falava.
46 T̃arraña ama mechaʼto Pablo ñam̃a Bernabé. Oʼ serrpareʼtet huomenc, atet̃ otet:
46 Então Paulo e Barnabé disseram-lhes resolutamente: Era a vós que em primeiro lugar se devia anunciar a palavra de Deus. Mas, porque a rejeitais e vos julgais indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os pagãos.
47 T̃arroʼmar atet̃ oteney Yompor poʼñoñot̃, arr oteney atet̃:
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te estabeleci para seres luz das nações, e levares a salvação até os confins da terra {Is 49,6}.
48 Allempoña ñeñt̃a eʼmhuet añ ñoñetspaʼ añña ñeñt̃ ama judioneshayaye atarr coshet, nanac cohuen eñchet Yompor poʼñoñ. Allempoñapaʼ oʼ ameʼñenet allohuen ñeñt̃ oʼ anaret̃ta att̃och ñetpaʼ corretsetach t̃ayot̃eñ eʼñe errponañohuen.
48 Estas palavras encheram de alegria os pagãos que glorificavam a palavra do Senhor. Todos os que estavam predispostos para a vida eterna fizeram ato de fé.
49 Att̃eñapaʼ oʼ epaʼhua Yompor poʼñoñ erracmañen.
49 Divulgava-se, assim, a palavra do Senhor por toda a região.
50 T̃arraña puesheñaʼtets judioneshaʼ oʼ cot̃apeʼchachet acheñeneshaʼ att̃och oʼch huaporeʼtateret Pablo ñam̃a Bernabé. Añña ñeñt̃ atet̃ cot̃apeʼch coyaneshac̈hno ñeñt̃ cohuen entapreteʼ acheñeneshaʼ t̃arroʼmar añ coyaneshaʼ eʼñe cohuen cot̃apeʼcheʼt̃ Partsocop. Ñam̃a ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa all, judioneshaʼpaʼ oʼ eʼmoñeʼtachet Pablo ñam̃a Bernabé. Ñeñt̃oʼmarña orrtatet atsrreʼmueñets oʼ huaporeʼtateret Pablo ñam̃a Bernabé.
50 Mas os judeus instigaram certas mulheres religiosas da aristocracia e os principais da cidade, que excitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé e os expulsaram do seu território.
51 Ahuanenetpaʼ oʼ paʼshetcaʼtnenet poʼpatser paʼtcot̃ att̃och eñoch judioneshaʼ ama pocteyeʼ entaret̃teto ñeñt̃ atet̃ oʼ p̃ohuet, t̃eʼñapaʼ amach alla huac̈herreteʼt̃e. Allempoñapaʼ ahuanmuet ñam̃a Iconio.
51 Estes sacudiram contra eles o pó dos seus pés, e foram a Icônio.
52 T̃arraña ñeñt̃ oʼ ameʼñaʼhua all Antioquíopaʼ, ñetñapaʼ nanac coshenet, ñam̃a oʼ chorranet Parets Puecamquëñ.
52 Os discípulos, por sua vez, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.