Atos 13
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARA
1 Ñeñt̃ pameʼñeñot̃et apc̈hatseʼt̃ Antioquíopaʼ alloʼtsen puesheñaʼtets acheñ ñeñt̃ aʼm̃teneʼ Parets poʼñoñ, ñam̃a alloʼtsen ñeñt̃ nanac cohuen yec̈hatatseʼt̃ Yompor poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ ñerraʼm añ: Bernabé, ñam̃a Simón, ñeñt̃ Simónpaʼ oteñet ñam̃a Negro, ñam̃a alloʼtsen Lucio ñeñt̃ cireneoʼmarneshaʼ ñam̃a alloʼtsen Manaén ñeñt̃ parro cheshat Herodes ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa all Galileo, ñam̃a alloʼtsen Saulo.
1 Havia na igreja de Antioquia profetas e mestres: Barnabé, Simeão, por sobrenome Níger, Lúcio de Cirene, Manaém, colaço de Herodes, o tetrarca, e Saulo.
2 Allempo c̈hocma cohuentatoñeteʼt̃ Yompor, ñam̃a errot̃enopaʼ c̈hoch t̃oreʼteteʼt̃. Att̃eña añña Parets Puecamquëñpaʼ eñotatanet, atet̃ otanet:
2 E, servindo eles ao Senhor e jejuando, disse o Espírito Santo: Separai-me, agora, Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Eʼñe allempopaʼ t̃oreʼtetset. Allempoñapaʼ maʼyochet. Maʼyochuetpaʼ oʼ net pot ñeshetopaʼ allsensaret̃tet allchaʼ t̃orroñet Yompor poʼtaruas.
3 Então, jejuando, e orando, e impondo sobre eles as mãos, os despediram.
4 Allsensaret̃tet eʼñe Parets Puecamquëñot̃paʼ ahuanmuet Seleucio. Seleuciot̃ñapaʼ ahuam̃p̃set boto, oʼ c̈hapuet Chipro.
4 Enviados, pois, pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Allña pueblo all c̈hapuetpaʼ añ paʼsoʼcheñ Salamina. C̈hapuet Salaminopaʼ oʼ ahuanmuet judioneshaʼ poʼprahuo allchaʼ serrpareʼtosñañet Yompor poʼñoñ. Ñam̃a cot̃enanet Juan Marcos ñeñt̃chaʼ yenpahuet.
5 Chegados a Salamina, anunciavam a palavra de Deus nas sinagogas judaicas; tinham também João como auxiliar.
6 Att̃eñapaʼ oʼ ahuanmuet serrpareʼtats erracmañen all oteñet Chipre. C̈hapuet poʼpoñ anetso añ paʼsoʼcheñ Pafos. Allñapaʼ entoset puesheñarr judioneshaʼ ñeñt̃paʼ achyoʼtañ añ paʼsoʼcheñ Barjesús. Ñañapaʼ nanac serrpareʼtaten, t̃arraña ama Yomporeyeʼ poʼñoñ aʼm̃teno.
6 Havendo atravessado toda a ilha até Pafos, encontraram certo judeu, mágico, falso profeta, de nome Barjesus,
7 Ñañapaʼ c̈hocma yemtenana ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa atet̃ ñerraʼm gobiernoʼ ñeñt̃ alloʼtsen. Añña am̃chaʼtaret̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Sergio Paulo, ñeñt̃paʼ nanac es eñot. Añña am̃chaʼtaret̃paʼ oʼ agotatan Bernabé ñam̃a Saulo. Ñapaʼ mueneñ oʼch eʼman Yompor poʼñoñ atet̃ serrpareʼtenet.
7 o qual estava com o procônsul Sérgio Paulo, que era homem inteligente. Este, tendo chamado Barnabé e Saulo, diligenciava para ouvir a palavra de Deus.
8 T̃arraña ñeñt̃ achyoʼtañpaʼ ama muenatano am̃chaʼtaret̃ oʼch ameʼña. Ñañapaʼ mueneñ oʼch aʼmchet̃tanet att̃och amach ameʼñacheto am̃chaʼtaret̃. Añ ñeñt̃ achyoʼtañpaʼ ñeñt̃ara oteñet ñam̃a Elimas.
8 Mas opunha-se-lhes Elimas, o mágico (porque assim se interpreta o seu nome), procurando afastar da fé o procônsul.
9 Allempoña Saulopaʼ oʼ huomenc cohuenan ñeñt̃ achyoʼtañ. Ñehua, Saulopaʼ ñeñt̃ara oteñet ñam̃a Pablo. Ñañapaʼ eʼñe chorreña Parets Puecamquëñ.
9 Todavia, Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, fixando nele os olhos, disse:
10 Oʼ cohuan achyoʼtañpaʼ atet̃ och:
10 Ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a malícia, inimigo de toda a justiça, não cessarás de perverter os retos caminhos do Senhor?
11 T̃eʼña Yomporpaʼ oʼch tsaʼtatap̃a. T̃eʼpaʼ amach pecuerro. Allponmatchaʼ amach penterro puetareʼ.
11 Pois, agora, eis aí está sobre ti a mão do Senhor, e ficarás cego, não vendo o sol por algum tempo. No mesmo instante, caiu sobre ele névoa e escuridade, e, andando à roda, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Oʼ entan am̃chaʼtaret̃ atet̃paʼ oʼ ameʼña. Atarr huomenc entan Yompor poʼñoñ. Allohua atet̃ peteʼt̃ all Pafoso.
12 Então, o procônsul, vendo o que sucedera, creu, maravilhado com a doutrina do Senhor.
13 Allempoña Pablo ñam̃a ñeñt̃ cot̃eneʼpaʼ oʼ ahuam̃p̃set boto oʼ c̈hapuet Pergo ñeñt̃ allara Panfilio. C̈hapuet Pergopaʼ Juanña Marcospaʼ oʼ saʼnerranet. Oʼ alla ahuerr Jerusaléño.
13 E, navegando de Pafos, Paulo e seus companheiros dirigiram-se a Perge da Panfília. João, porém, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Allempoña Pablo ñam̃a Bernabépaʼ ahuanerreterr, oʼ c̈hapuet anetso ñeñt̃ paʼsoʼcheñ ñam̃a Antioquía ñeñt̃ allara Pisidio. Allempopaʼ oʼ c̈hapaʼmuen allempo amesen judioneshaʼ Pabloña ñam̃a Bernabépaʼ oʼ ahuanmuet judioneshaʼ poʼprahuo. Allñapaʼ anorrc̈haʼtoset ñamet.
14 Mas eles, atravessando de Perge para a Antioquia da Pisídia, indo num sábado à sinagoga, assentaram-se.
15 Allña judioneshaʼ poʼprahuopaʼ oʼ lleyoñet Moisés poʼñoñ ñam̃a poʼpoñ ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ ahuat̃ Yompor poʼñoñ. Allempoña oʼ lleyaʼhuetpaʼ añña ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa puerahuopaʼ atet̃ otanet:
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação para o povo, dizei-a.
16 Allempoña Pablopaʼ oʼ t̃omospaʼ echantan pot att̃och muetsoñeñtuet atet̃ otanet:
16 Paulo, levantando-se e fazendo com a mão sinal de silêncio, disse: Varões israelitas e vós outros que também temeis a Deus, ouvi.
17 Yapaʼ israelenaʼtarey ahuat̃ Yomporpaʼ eʼñe pocteʼ entaneʼt̃ yatañneshañ. Nanac aʼm̃ratanet allempo aʼpueteʼt̃ Egipto. Eʼñe Yompor poʼhuamencot̃paʼ oʼ ahuanerranet Egiptot̃.
17 O Deus deste povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou o povo durante sua peregrinação na terra do Egito, donde os tirou com braço poderoso;
18 Amaʼt atomat char allempo chopeñeʼcheteʼt̃ amarat̃areropaʼ c̈hocma cohuam̃p̃sanet eʼñe cohuen, ñatoʼ paʼtatsoch c̈harraʼ chart̃eʼ cohuam̃p̃sanet.
18 e suportou-lhes os maus costumes por cerca de quarenta anos no deserto;
19 Allempoña c̈hac̈herret alla Canaáno Yomporpaʼ oʼ huaporeʼtatuerran canc̈herr poʼpoñeʼttsocma acheñ ñeñt̃ yec̈haʼyestseʼt̃ all att̃och apaʼyerran yatañneshañ poʼpatseñ, eʼñe ñocpuet amaʼt ñam̃a puechemereshacpuet.
19 e, havendo destruído sete nações na terra de Canaã, deu-lhes essa terra por herança,
20 Allempot̃eñ ñatoʼ cuatrocientos cincuenta chart̃eʼ oʼ nanet ñeñt̃chaʼ am̃chaʼtaret̃tatsa ñocpuet. Att̃eñapaʼ oʼ c̈hap allempo orrta ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃, añ paʼsoʼcheñ Samuel.
20 vencidos cerca de quatrocentos e cinquenta anos. Depois disto, lhes deu juízes, até o profeta Samuel.
21 Allempoña acheñeneshaʼpaʼ enamet Yompor oʼch apanet puesheñarr rey ñeñt̃chaʼ nanac am̃chaʼtaret̃tatsa. Oʼ nanet añ paʼsoʼcheñ Saúl ñeñt̃ Cis puechemer ñeñt̃ara pamoʼtsnaʼtar Benjamín. Añña Saúlpaʼ oʼ am̃chaʼtaret̃ta paʼtatsoch c̈harraʼ char.
21 Então, eles pediram um rei, e Deus lhes deparou Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, e isto pelo espaço de quarenta anos.
22 Allempoña Yomporpaʼ oʼ puerratam̃per att̃och oʼhuañ am̃chaʼtaret̃ta Saúlpaʼ oʼ alla nerran poʼpsheñeñ ñeñt̃ paʼsoʼcheñ David ñeñt̃ara Isaí puechemer. Añ Davidpaʼ eʼñe pocteʼ eñch Yompor ñeñt̃oʼmarña atet̃ ot ñocop: “Davidpaʼ eʼñe att̃ecma cot̃apeʼchen atet̃ noct̃apeʼchen na neyoc̈hro. Ñeñt̃oʼmar neñoteñ ñapaʼ oʼch ameʼñaʼna na eʼñe poctacma.”
22 E, tendo tirado a este, levantou-lhes o rei Davi, do qual também, dando testemunho, disse: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.
23 Alla oterraneterr Pablo:
23 Da descendência deste, conforme a promessa, trouxe Deus a Israel o Salvador, que é Jesus,
24 T̃arraña ama c̈henaʼ allempoch serrpareʼtos Jesúspaʼ añ ñanom orrtatsa Juanañ. Ñapaʼ serrpareʼteʼt̃ atet̃ ocheʼt̃, añ pocteʼ oʼch yoct̃apeʼcherr ello cohuen etserra allempoñapaʼ oʼch yapataret̃ta Partsocop. Atet̃ serrpareʼtatey allohueney ñeñt̃ey israelenaʼtarey.
24 havendo João, primeiro, pregado a todo o povo de Israel, antes da manifestação dele, batismo de arrependimento.
25 Oʼ eʼnuamochan ñeñt̃ poʼtaruas p̃aʼpaʼ Juanaññapaʼ atet̃ otanet: “Napaʼ ama añeyayno ñeñt̃ soten ñeñt̃chaʼ Cristotats. Ñapaʼ t̃eʼpaʼ ñeñt̃ña noct̃aʼneneʼ chentaʼ. Napaʼ ama esosheʼmano att̃och amaʼt poʼsapatrec̈hapaʼ oʼch nepyoñ.”
25 Mas, ao completar João a sua carreira, dizia: Não sou quem supondes; mas após mim vem aquele de cujos pés não sou digno de desatar as sandálias.
26 Alla oterraneterr Pablo:
26 Irmãos, descendência de Abraão e vós outros os que temeis a Deus, a nós nos foi enviada a palavra desta salvação.
27 Amaʼt oʼ c̈hap ñeñt̃ Cristotatspaʼ añña ñeñt̃ jerusaléñoʼmarneshaʼ, ñam̃a ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ penet, ñetñapaʼ ama eseshaʼ eñotaye. Ama c̈hapaneto pueyoc̈hreto atet̃ oteʼt̃ ahuat̃ ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ ñeñt̃ c̈hocma lleyenet añ yet̃ro allempocma amesenet. Ñeñt̃oʼmar t̃eʼñapaʼ oʼ etsotatoñet Yompor poʼñoñ. T̃eʼñapaʼ oʼ pomet Jesús att̃och muetset.
27 Pois os que habitavam em Jerusalém e as suas autoridades, não conhecendo Jesus nem os ensinos dos profetas que se leem todos os sábados, quando o condenaram, cumpriram as profecias;
28 Ñapaʼ amaʼt ama eñalle poʼchñar att̃a otteñeʼchet att̃och muetsachet. Eʼñe att̃ot̃a enamet Pilato muetsachepaʼtoʼ.
28 e, embora não achassem nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Allempoña oʼ etsotatuoñet ora allpon atet̃ aquellcaret̃ ahuat̃ot̃eñ ñocoppaʼ oʼ aʼsuachet corsochot̃paʼ oʼ net mapuetpono.
29 Depois de cumprirem tudo o que a respeito dele estava escrito, tirando-o do madeiro, puseram-no em um túmulo.
30 T̃arraña Yomporpaʼ oʼ tantater amaʼt oʼ rromua.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos;
31 Allempoña tantaterpaʼ allponmat orrtameʼtnerrana ñeñt̃ ñanom cot̃aʼnmueʼ Galileot̃ allempo on Jerusaléño. T̃eʼpaʼ ñetpaʼ oʼ aʼpot̃oñet att̃o tanterra Jesús, oʼ aʼpot̃oñet allohuen acheñeneshesho.
31 e foi visto muitos dias pelos que, com ele, subiram da Galileia para Jerusalém, os quais são agora as suas testemunhas perante o povo.
32 ’Yapaʼc̈hoʼña t̃eʼpaʼ oʼch yeserrpareʼtatas sam̃a añ ñeñt̃ara cohuen ñoñets. Amaʼt ahuat̃ Yomporpaʼ otaneʼt̃ yatañneshañ atet̃chaʼ p̃a esempo
32 Nós vos anunciamos o evangelho da promessa feita a nossos pais,
33 t̃eʼñapaʼ oʼc̈hoʼ etsota yocop ñeñt̃ey yatañneshañ poʼm̃renñey. Oʼ etsota poʼñoñ allempo tantaterran Puechemer Jesús, t̃arroʼmar atet̃ oteney ñeñt̃ Salmos 2, atet̃ Yompor otan Puechemer: “P̃apaʼ Nechemerep̃, t̃eʼñapaʼ oʼch neñotach acheñeneshaʼ poʼñoc̈h p̃apaʼ Nechemer nepenep̃.”
33 como Deus a cumpriu plenamente a nós, seus filhos, ressuscitando a Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu, hoje, te gerei.
34 Amaʼt ahuat̃ Yomporpaʼ oteʼt̃ oʼch tantaterpaʼ amach alla rromuerreʼt̃e. Ñeñt̃paʼ atet̃ oteney añ ñoñets ñeñt̃ ahuat̃ot̃eñ aquellcaret̃: “Poʼñoc̈h oʼch naʼnatap̃a p̃am̃a atet̃ naʼnacha David.”
34 E, que Deus o ressuscitou dentre os mortos para que jamais voltasse à corrupção, desta maneira o disse: E cumprirei a vosso favor as santas e fiéis promessas feitas a Davi.
35 Ñam̃a poʼpoñ capítulo Salmos all oten atet̃: “Yomporpaʼ amach muenatano Puechemer ñeñt̃ nanac Parets oʼch puetsohua poʼchets.”
35 Por isso, também diz em outro Salmo: Não permitirás que o teu Santo veja corrupção.
36 Añ ñoñetspaʼ yeñoteñ ama añecpayaye David t̃arroʼmar yeñoteñ David allempo eʼnuan allpon atet̃ muenach Yompor pamoʼtsnaʼtarecoppaʼ allempoñapaʼ oʼ rroma. Allempo rromapaʼ oʼ pampuet alloʼtsen paʼtañneshañ, poʼchetspaʼ oʼ puetsohua epuet.
36 Porque, na verdade, tendo Davi servido à sua própria geração, conforme o desígnio de Deus, adormeceu, foi para junto de seus pais e viu corrupção.
37 T̃arraña Jesús poʼchetspaʼ ama puetso amaʼt coñeʼt̃a t̃arroʼmar Pomporpaʼ oʼ tantater.
37 Porém aquele a quem Deus ressuscitou não viu corrupção.
38 Ñeñt̃oʼmarña añ poctetsa oʼch masheñneshachaʼ señoch añ Jesús ñeñt̃ atet̃ pena. Ñach yep̃retnerreʼ yoʼchñar. Ñeñt̃oʼmar t̃eʼpaʼ oʼ neserrpareʼtatas.
38 Tomai, pois, irmãos, conhecimento de que se vos anuncia remissão de pecados por intermédio deste;
39 Añ Moisés poʼñoñ ñeñt̃ anaret̃ ahuat̃ot̃eñpaʼ amach errot̃enot̃ yep̃retnaterro allo yoʼchñar. T̃arraña t̃eʼpaʼ añña yameʼñeñot̃ Jesúspaʼ añepaʼt alloch eʼñe ap̃retnaʼhuaret̃terra yoʼchñar.
39 e, por meio dele, todo o que crê é justificado de todas as coisas das quais vós não pudestes ser justificados pela lei de Moisés.
40 Alla oterrerr Pablo:
40 Notai, pois, que não vos sobrevenha o que está dito nos profetas:
41 Seʼm̃ñot ñeñt̃es achm̃areʼtets, t̃eʼt secuanrrorteñot̃a sechencaʼhuerra. T̃eʼpaʼ allempo ora socrrenmeñpaʼ napaʼ oʼch norrtatonas ñeñt̃ ama sentare. T̃arraña ñatoʼ sapaʼ amach sameʼñyo amaʼtchaʼ serrpareʼtataset. Añpaʼ allohua huañ atet̃ serrpareʼtatanet Pablo.
41 Vede, ó desprezadores, maravilhai-vos e desvanecei, porque eu realizo, em vossos dias, obra tal que não crereis se alguém vo-la contar.
42 Allempoña c̈haʼnmac̈herret acheñeneshaʼñapaʼ atet̃ ochet Pablo huapuepaʼtoʼ poʼpoñ semano oʼch serrpareʼtaterraneterr poʼpocheño añ yet̃ro allempocma amesenet.
42 Ao saírem eles, rogaram-lhes que, no sábado seguinte, lhes falassem estas mesmas palavras.
43 Allempo ahuanerretpaʼ shonteʼ judioneshaʼ oʼ cot̃aʼhuaneret Pablo ñam̃a Bernabé. Ñam̃a oʼ cot̃aʼhuaner shonteʼ ñeñt̃ ama judioneshayaye t̃arraña ñetpaʼ oʼ ameʼñatanet judioneshaʼ ahuañacma. Añña Pablo ñam̃a Bernabé serrpareʼtatanet oʼ cot̃apeʼchatanet att̃och c̈hocma oʼch cot̃apeʼchoñet Yompor pomuereña.
43 Despedida a sinagoga, muitos dos judeus e dos prosélitos piedosos seguiram Paulo e Barnabé, e estes, falando-lhes, os persuadiam a perseverar na graça de Deus.
44 Poʼpoñ semana oʼ c̈herrerr allempo amesenet. Huac̈henerr shonteʼ acheñeneshaʼ oʼch eʼm̃ñoteneterr Yompor poʼñoñ. Autsa ora allohuen acheñeneshaʼ ñeñt̃ yec̈hetsa all eʼñe huac̈haʼtuet.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Allempoña judioneshaʼ ñeñt̃ ama ameʼñetsopaʼ oʼ eñchet shonteʼ acheñ huac̈haʼtatsapaʼ, puesopeʼcheñot̃etpaʼ oʼ cohuanaʼchet Pablo. Ñeñt̃ atet̃ oten Pablopaʼ ñetñapaʼ oʼch otenet ama att̃eyaye. Nanac achm̃areʼchet.
45 Mas os judeus, vendo as multidões, tomaram-se de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 T̃arraña ama mechaʼto Pablo ñam̃a Bernabé. Oʼ serrpareʼtet huomenc, atet̃ otet:
46 Então, Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: Cumpria que a vós outros, em primeiro lugar, fosse pregada a palavra de Deus; mas, posto que a rejeitais e a vós mesmos vos julgais indignos da vida eterna, eis aí que nos volvemos para os gentios.
47 T̃arroʼmar atet̃ oteney Yompor poʼñoñot̃, arr oteney atet̃:
47 Porque o Senhor assim no-lo determinou: Eu te constituí para luz dos gentios, a fim de que sejas para salvação até aos confins da terra.
48 Allempoña ñeñt̃a eʼmhuet añ ñoñetspaʼ añña ñeñt̃ ama judioneshayaye atarr coshet, nanac cohuen eñchet Yompor poʼñoñ. Allempoñapaʼ oʼ ameʼñenet allohuen ñeñt̃ oʼ anaret̃ta att̃och ñetpaʼ corretsetach t̃ayot̃eñ eʼñe errponañohuen.
48 Os gentios, ouvindo isto, regozijavam-se e glorificavam a palavra do Senhor, e creram todos os que haviam sido destinados para a vida eterna.
49 Att̃eñapaʼ oʼ epaʼhua Yompor poʼñoñ erracmañen.
49 E divulgava-se a palavra do Senhor por toda aquela região.
50 T̃arraña puesheñaʼtets judioneshaʼ oʼ cot̃apeʼchachet acheñeneshaʼ att̃och oʼch huaporeʼtateret Pablo ñam̃a Bernabé. Añña ñeñt̃ atet̃ cot̃apeʼch coyaneshac̈hno ñeñt̃ cohuen entapreteʼ acheñeneshaʼ t̃arroʼmar añ coyaneshaʼ eʼñe cohuen cot̃apeʼcheʼt̃ Partsocop. Ñam̃a ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa all, judioneshaʼpaʼ oʼ eʼmoñeʼtachet Pablo ñam̃a Bernabé. Ñeñt̃oʼmarña orrtatet atsrreʼmueñets oʼ huaporeʼtateret Pablo ñam̃a Bernabé.
50 Mas os judeus instigaram as mulheres piedosas de alta posição e os principais da cidade e levantaram perseguição contra Paulo e Barnabé, expulsando-os do seu território.
51 Ahuanenetpaʼ oʼ paʼshetcaʼtnenet poʼpatser paʼtcot̃ att̃och eñoch judioneshaʼ ama pocteyeʼ entaret̃teto ñeñt̃ atet̃ oʼ p̃ohuet, t̃eʼñapaʼ amach alla huac̈herreteʼt̃e. Allempoñapaʼ ahuanmuet ñam̃a Iconio.
51 E estes, sacudindo contra aqueles o pó dos pés, partiram para Icônio.
52 T̃arraña ñeñt̃ oʼ ameʼñaʼhua all Antioquíopaʼ, ñetñapaʼ nanac coshenet, ñam̃a oʼ chorranet Parets Puecamquëñ.
52 Os discípulos, porém, transbordavam de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.