Atos 12
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NVT
1 Allempopaʼ añña am̃chaʼtaret̃ Herodespaʼ rromatan puesheñaʼtets ñeñt̃ ameʼñetsa att̃och mueroc̈htachet.
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 Rromuet Jacobo oʼ muetset. Añ Jacoboñpaʼ ñeñt̃ara ñeñt̃ Juan paʼmoʼnasheñ. Att̃o muetsetpaʼ c̈ho pechoñet poñ.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Ñeñt̃ña muetseʼpaʼ nanac coshatan judioneshaʼ ñeñt̃ ama ameʼñetso. Allempoña am̃chaʼtaret̃paʼ nanac mueneñ oʼch alla coshaterranerr judioneshaʼ. Ñeñt̃oʼmarña pascuapopaʼ allempoch rrerreterr pan ñeñt̃ ama aʼchasaret̃eyayepaʼ oʼ alla rromaterranerr ñam̃a Pedro.
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 Rromuet Pedropaʼ oʼ abeʼt̃et cárcelo. Net c̈harraʼ puechena pechap solltarneshaʼ ñeñt̃chaʼ cohuam̃p̃seʼ. Ñanompaʼ oʼch neñet paʼtatssheña solltarneshaʼ ñeñt̃chaʼ cohuam̃peneʼ. Allot̃paʼ oʼchña muenmeʼcheñetpaʼ oʼch huena poʼpotantañ paʼtatssheña ñeñt̃chaʼ cohuam̃peneʼ ñam̃a. Ñeñt̃ña c̈harraʼ puechena pechap solltarpaʼ att̃ach penet, c̈hach cam̃yannenet. Añ cot̃apeʼchña Herodes oʼch metua pascuapopaʼ oʼch orrtatan Pedro alloʼtsaʼyen acheñeneshaʼ.
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 Att̃eñapaʼ nanac huomenc cohueñet Pedro cárcelo. T̃arraña ñeñt̃ ameʼñetsapaʼ atarr maʼyocham̃peñet Pedro.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 Att̃eñapaʼ allponmat oʼ c̈hap allempoch tsapat̃chaʼ Herodespaʼ oʼch orrtataʼmuenan Pedro alloʼtsaʼyen acheñeneshaʼ. Tsapoña Pedropaʼ all muenpaʼ all rroc̈htam̃peñ epsheña guardia all rromam̃peñet allo ehuancaret̃ cadeno epoʼmar puec̃ot̃. Ñam̃a aʼyot̃paʼ all cohuam̃peñ poʼpotantañ solltar eʼñe allot̃ beʼt̃enet.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 Att̃eñapaʼ machayot̃a puetaresua eʼñe alla oʼpono. Orrtoña Yompor poʼm̃llañot̃eñer. Añña mellañot̃eñpaʼ oʼ aʼp̃llan Pedro puep̃otot̃paʼ oʼ opuepaʼ atet̃ och:
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 Añña mellañot̃eñpaʼ atet̃ och:
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 Allempoñapaʼ oʼ c̈haʼnen cot̃aʼnenan mellañot̃eñ. Pedroñapaʼ c̈ha otenapañ att̃at̃eʼ c̈hopoʼteñ, t̃arraña ama c̈hoyeʼ c̈hopoʼteñe. Allempoñapaʼ oʼ ahuanenet.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 Ahuanenetpaʼ oʼ metenet all cohuen puesheñarr guardia. Ahuerreterr allponpaʼ oʼ meterreterr all cohuen poʼpsheñeñ guardia. Allempoñapaʼ oʼ c̈henet allot̃ eʼñe c̈haʼnenet allecma chopeñeʼchen acheñeneshaʼ. C̈henet yetarropaʼ ñeñt̃ña yetarrpaʼ asret nanac echarr. Oʼ c̈henet eʼñe allpaʼ añña yetarrpaʼ oʼ toraʼnom eʼñe ñot̃a. Toraʼnenpaʼ ñetñapaʼ oʼ c̈haʼnenet. C̈henet aʼyot̃paʼ allñapaʼ all chopeʼchnomuet eʼñe parro mameʼpaʼ allot̃ñapaʼ oʼ ahuerrña Yompor poʼm̃llañot̃eñer allot̃ñapaʼ oʼ ñapt̃amena Pedro.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 Allempoñapaʼ c̈hapoña Pedro pueyoc̈hro, atet̃ ot:
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 Oʼ c̈hapoña pueyoc̈hro t̃ematenñapaʼ oʼ c̈hap alloʼtsen María paʼpaquëll. Añña Maríapaʼ ñeñt̃ pachor Juan Marcos. C̈hap all paʼpacllopaʼ allñapaʼ alloʼtsaʼyen shonteʼ acheñ all maʼyochenet oʼpono.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 Oʼ c̈hap allot̃ beʼt̃enetpaʼ c̈horeʼtosanet. Oʼponot̃ñapaʼ c̈haʼnom puesheñarr shopsheshaʼ añ paʼsoʼcheñ Rode.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 Huapapaʼ oʼ chemeʼtan Pedro poʼñoñ. Pocsheñeshaʼ materra oʼpono oʼch oterranaʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ oʼponoʼtsaʼyen. T̃arraña ama toram̃p̃sano Pedro. C̈herr oʼponopaʼ atet̃ otanet:
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 Ñetñapaʼ c̈ha otet:
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 Att̃eñapaʼ Pedroñapaʼ alla c̈horeʼterraneterr yetarrot̃. Allempoñapaʼ toram̃p̃set. Toram̃p̃setpaʼ añepaʼt Pedro. Allempoñapaʼ att̃a cohuanrrortet.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 Pedroñapaʼ oʼ echantan pot att̃och oʼch muetsoñeñtet allochñapaʼ oʼch serrpareʼtatuenanet. Allempoña oʼ muetsoñeñtuetpaʼ atet̃ otanet att̃o Yomporpaʼ oʼ c̈haʼnmater cárcelot̃. Otanet ñam̃a:
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Att̃eñapaʼ oʼ puetaren. Arrña cárcelo solltarneshaʼñapaʼ puem̃chañot̃etpaʼ otannaʼtyeset:
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 Att̃eñapaʼ oʼ eʼnater Herodespaʼ ama eseshaʼ entaye. Oʼ alla aʼp̃t̃oʼtareʼtereterr solltarneshaʼ ñeñt̃ cohueneʼ cárcel ama eseshaʼ entaye errot̃enot̃eʼ oʼ ahuen. Allempoña Herodesñapaʼ oʼ mueñoʼtuan solltarneshaʼ aʼyo allchaʼ muetsanatatuanet. Oʼ allponmat Herodesñapaʼ oʼc̈hoʼ ahuoʼ Judeot̃ oʼch ahuoʼ Cesareo allñapaʼ allach allponmatenaʼ.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 Allempoña Herodesñapaʼ nanac eʼmoñeʼtenan tiroʼmarneshaʼ ñam̃a sidónoʼmarneshaʼ. Ñeñt̃oʼmarña oʼhuañ apanet rreñets ñeñt̃ nanac palltenet paʼnyeto. Ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ mueneñet oʼch alla amoʼtsteret Herodes att̃och oʼch alla apuerranet ñeñt̃ palltenet. Ñeñt̃oʼmarña huac̈haʼta shonteʼ tiroʼmarneshaʼ ñam̃a sidónoʼmarneshaʼ oʼch enteñetaʼ Herodes. Añña Herodes paʼtaruasañer añ paʼsoʼcheñ Blastopaʼ eʼñe cohuen entapanet. Ñañapaʼ oʼ aʼpoctatanet att̃och ñetpaʼ serrpareʼtet epuet am̃chaʼtaret̃.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 C̈hap allempoʼch serrpareʼtet epuet am̃chaʼtaret̃paʼ Herodesñapaʼ oʼ chorrana nanac coc̈hneshaʼ paʼshtampaʼ anorros poʼconañopaʼ eñosos. Oʼ eños atet̃ ñerraʼm ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃ nanac.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 Oʼña eñosua acheñeneshaʼñapaʼ oʼ rrannartetpaʼ atet̃ otyeset:
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Eʼñepaʼtchaʼ allempocma huapoña Yompor poʼm̃llañot̃eñer oʼ atsnaʼtatosan Herodes. Oʼ atsnaʼtpaʼ eʼñe rrohue pueñpaʼ oʼ rroma. T̃arroʼmar Herodespaʼ mueneñ oʼch Partsocoptarta. Acheñeneshaʼñapaʼ oʼ ayeʼchoc̈htatoñet atet̃ ñerraʼm Parets. Amaña c̈hoyeʼ otaneto eñallña pat̃err Yompor. Añpaʼ allohua atet̃ peʼt̃ Herodesoñ.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 Allempoñapaʼ oʼ epaʼhua Yompor poʼñoñ erracmañen. Alloʼna ameʼñaʼhuanena shonteʼ acheñeneshaʼ.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 Añña Bernabé epuet Saulopaʼ oʼ asuenetaʼ Jerusaléño, pomhuenetaʼ quelle. Pomhuenetaʼ quellepaʼ oʼ puerrac̈herret Jerusaléñot̃. Añña Juan Marcospaʼ oʼ cot̃erranet.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.