Atos 12

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Allempopaʼ añña am̃chaʼtaret̃ Herodespaʼ rromatan puesheñaʼtets ñeñt̃ ameʼñetsa att̃och mueroc̈htachet.
1 Por aquele tempo, o rei Herodes mandou prender alguns da igreja para os maltratar.
2 Rromuet Jacobo oʼ muetset. Añ Jacoboñpaʼ ñeñt̃ara ñeñt̃ Juan paʼmoʼnasheñ. Att̃o muetsetpaʼ c̈ho pechoñet poñ.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Ñeñt̃ña muetseʼpaʼ nanac coshatan judioneshaʼ ñeñt̃ ama ameʼñetso. Allempoña am̃chaʼtaret̃paʼ nanac mueneñ oʼch alla coshaterranerr judioneshaʼ. Ñeñt̃oʼmarña pascuapopaʼ allempoch rrerreterr pan ñeñt̃ ama aʼchasaret̃eyayepaʼ oʼ alla rromaterranerr ñam̃a Pedro.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, prosseguiu, mandando prender também Pedro. E eram os dias dos pães sem fermento.
4 Rromuet Pedropaʼ oʼ abeʼt̃et cárcelo. Net c̈harraʼ puechena pechap solltarneshaʼ ñeñt̃chaʼ cohuam̃p̃seʼ. Ñanompaʼ oʼch neñet paʼtatssheña solltarneshaʼ ñeñt̃chaʼ cohuam̃peneʼ. Allot̃paʼ oʼchña muenmeʼcheñetpaʼ oʼch huena poʼpotantañ paʼtatssheña ñeñt̃chaʼ cohuam̃peneʼ ñam̃a. Ñeñt̃ña c̈harraʼ puechena pechap solltarpaʼ att̃ach penet, c̈hach cam̃yannenet. Añ cot̃apeʼchña Herodes oʼch metua pascuapopaʼ oʼch orrtatan Pedro alloʼtsaʼyen acheñeneshaʼ.
4 Depois de prendê-lo, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem. A intenção de Herodes era apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Att̃eñapaʼ nanac huomenc cohueñet Pedro cárcelo. T̃arraña ñeñt̃ ameʼñetsapaʼ atarr maʼyocham̃peñet Pedro.
5 E assim Pedro estava guardado na prisão; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Att̃eñapaʼ allponmat oʼ c̈hap allempoch tsapat̃chaʼ Herodespaʼ oʼch orrtataʼmuenan Pedro alloʼtsaʼyen acheñeneshaʼ. Tsapoña Pedropaʼ all muenpaʼ all rroc̈htam̃peñ epsheña guardia all rromam̃peñet allo ehuancaret̃ cadeno epoʼmar puec̃ot̃. Ñam̃a aʼyot̃paʼ all cohuam̃peñ poʼpotantañ solltar eʼñe allot̃ beʼt̃enet.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro dormia entre dois soldados, preso com duas correntes. Sentinelas, junto à porta, guardavam a prisão.
7 Att̃eñapaʼ machayot̃a puetaresua eʼñe alla oʼpono. Orrtoña Yompor poʼm̃llañot̃eñer. Añña mellañot̃eñpaʼ oʼ aʼp̃llan Pedro puep̃otot̃paʼ oʼ opuepaʼ atet̃ och:
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão. O anjo tocou no lado de Pedro e o despertou, dizendo: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Añña mellañot̃eñpaʼ atet̃ och:
8 E o anjo continuou: — Coloque o cinto e calce as sandálias. E ele assim o fez. O anjo lhe disse mais: — Ponha a capa e siga-me.
9 Allempoñapaʼ oʼ c̈haʼnen cot̃aʼnenan mellañot̃eñ. Pedroñapaʼ c̈ha otenapañ att̃at̃eʼ c̈hopoʼteñ, t̃arraña ama c̈hoyeʼ c̈hopoʼteñe. Allempoñapaʼ oʼ ahuanenet.
9 Então, saindo, Pedro o seguia, não sabendo que era real o que estava sendo feito pelo anjo; ele pensava que era uma visão.
10 Ahuanenetpaʼ oʼ metenet all cohuen puesheñarr guardia. Ahuerreterr allponpaʼ oʼ meterreterr all cohuen poʼpsheñeñ guardia. Allempoñapaʼ oʼ c̈henet allot̃ eʼñe c̈haʼnenet allecma chopeñeʼchen acheñeneshaʼ. C̈henet yetarropaʼ ñeñt̃ña yetarrpaʼ asret nanac echarr. Oʼ c̈henet eʼñe allpaʼ añña yetarrpaʼ oʼ toraʼnom eʼñe ñot̃a. Toraʼnenpaʼ ñetñapaʼ oʼ c̈haʼnenet. C̈henet aʼyot̃paʼ allñapaʼ all chopeʼchnomuet eʼñe parro mameʼpaʼ allot̃ñapaʼ oʼ ahuerrña Yompor poʼm̃llañot̃eñer allot̃ñapaʼ oʼ ñapt̃amena Pedro.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se afastou dele.
11 Allempoñapaʼ c̈hapoña Pedro pueyoc̈hro, atet̃ ot:
11 Então Pedro, caindo em si, disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judeu.
12 Oʼ c̈hapoña pueyoc̈hro t̃ematenñapaʼ oʼ c̈hap alloʼtsen María paʼpaquëll. Añña Maríapaʼ ñeñt̃ pachor Juan Marcos. C̈hap all paʼpacllopaʼ allñapaʼ alloʼtsaʼyen shonteʼ acheñ all maʼyochenet oʼpono.
12 Ao se dar conta disso, Pedro resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Oʼ c̈hap allot̃ beʼt̃enetpaʼ c̈horeʼtosanet. Oʼponot̃ñapaʼ c̈haʼnom puesheñarr shopsheshaʼ añ paʼsoʼcheñ Rode.
13 Quando ele bateu à porta da frente, uma empregada, chamada Rode, foi ver quem era.
14 Huapapaʼ oʼ chemeʼtan Pedro poʼñoñ. Pocsheñeshaʼ materra oʼpono oʼch oterranaʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ oʼponoʼtsaʼyen. T̃arraña ama toram̃p̃sano Pedro. C̈herr oʼponopaʼ atet̃ otanet:
14 Reconhecendo a voz de Pedro, ficou tão alegre que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava à porta.
15 Ñetñapaʼ c̈ha otet:
15 Então os outros disseram: — Você ficou louca! Ela, porém, persistia em afirmar que era verdade. Então disseram: — É o anjo dele.
16 Att̃eñapaʼ Pedroñapaʼ alla c̈horeʼterraneterr yetarrot̃. Allempoñapaʼ toram̃p̃set. Toram̃p̃setpaʼ añepaʼt Pedro. Allempoñapaʼ att̃a cohuanrrortet.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Quando abriram a porta, viram-no e ficaram admirados.
17 Pedroñapaʼ oʼ echantan pot att̃och oʼch muetsoñeñtet allochñapaʼ oʼch serrpareʼtatuenanet. Allempoña oʼ muetsoñeñtuetpaʼ atet̃ otanet att̃o Yomporpaʼ oʼ c̈haʼnmater cárcelot̃. Otanet ñam̃a:
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tinha tirado da prisão. E acrescentou: — Anunciem isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, foi para outro lugar.
18 Att̃eñapaʼ oʼ puetaren. Arrña cárcelo solltarneshaʼñapaʼ puem̃chañot̃etpaʼ otannaʼtyeset:
18 Quando amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido com Pedro.
19 Att̃eñapaʼ oʼ eʼnater Herodespaʼ ama eseshaʼ entaye. Oʼ alla aʼp̃t̃oʼtareʼtereterr solltarneshaʼ ñeñt̃ cohueneʼ cárcel ama eseshaʼ entaye errot̃enot̃eʼ oʼ ahuen. Allempoña Herodesñapaʼ oʼ mueñoʼtuan solltarneshaʼ aʼyo allchaʼ muetsanatatuanet. Oʼ allponmat Herodesñapaʼ oʼc̈hoʼ ahuoʼ Judeot̃ oʼch ahuoʼ Cesareo allñapaʼ allach allponmatenaʼ.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a interrogatório, ordenou que se aplicasse a pena de morte. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Allempoña Herodesñapaʼ nanac eʼmoñeʼtenan tiroʼmarneshaʼ ñam̃a sidónoʼmarneshaʼ. Ñeñt̃oʼmarña oʼhuañ apanet rreñets ñeñt̃ nanac palltenet paʼnyeto. Ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ mueneñet oʼch alla amoʼtsteret Herodes att̃och oʼch alla apuerranet ñeñt̃ palltenet. Ñeñt̃oʼmarña huac̈haʼta shonteʼ tiroʼmarneshaʼ ñam̃a sidónoʼmarneshaʼ oʼch enteñetaʼ Herodes. Añña Herodes paʼtaruasañer añ paʼsoʼcheñ Blastopaʼ eʼñe cohuen entapanet. Ñañapaʼ oʼ aʼpoctatanet att̃och ñetpaʼ serrpareʼtet epuet am̃chaʼtaret̃.
20 Havia uma séria divergência entre Herodes e os moradores de Tiro e de Sidom. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de obter o apoio de Blasto, que era assessor do rei, pediram paz, porque a terra deles recebia alimentos do país do rei.
21 C̈hap allempoʼch serrpareʼtet epuet am̃chaʼtaret̃paʼ Herodesñapaʼ oʼ chorrana nanac coc̈hneshaʼ paʼshtampaʼ anorros poʼconañopaʼ eñosos. Oʼ eños atet̃ ñerraʼm ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃ nanac.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de traje real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra.
22 Oʼña eñosua acheñeneshaʼñapaʼ oʼ rrannartetpaʼ atet̃ otyeset:
22 E o povo gritava: — É voz de um deus, e não de um homem!
23 Eʼñepaʼtchaʼ allempocma huapoña Yompor poʼm̃llañot̃eñer oʼ atsnaʼtatosan Herodes. Oʼ atsnaʼtpaʼ eʼñe rrohue pueñpaʼ oʼ rroma. T̃arroʼmar Herodespaʼ mueneñ oʼch Partsocoptarta. Acheñeneshaʼñapaʼ oʼ ayeʼchoc̈htatoñet atet̃ ñerraʼm Parets. Amaña c̈hoyeʼ otaneto eñallña pat̃err Yompor. Añpaʼ allohua atet̃ peʼt̃ Herodesoñ.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, morreu.
24 Allempoñapaʼ oʼ epaʼhua Yompor poʼñoñ erracmañen. Alloʼna ameʼñaʼhuanena shonteʼ acheñeneshaʼ.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Añña Bernabé epuet Saulopaʼ oʼ asuenetaʼ Jerusaléño, pomhuenetaʼ quelle. Pomhuenetaʼ quellepaʼ oʼ puerrac̈herret Jerusaléñot̃. Añña Juan Marcospaʼ oʼ cot̃erranet.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, trazendo consigo João, também chamado Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.