Atos 12
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NTLH
1 Allempopaʼ añña am̃chaʼtaret̃ Herodespaʼ rromatan puesheñaʼtets ñeñt̃ ameʼñetsa att̃och mueroc̈htachet.
1 Por essa época o rei Herodes começou a perseguir algumas pessoas da igreja.
2 Rromuet Jacobo oʼ muetset. Añ Jacoboñpaʼ ñeñt̃ara ñeñt̃ Juan paʼmoʼnasheñ. Att̃o muetsetpaʼ c̈ho pechoñet poñ.
2 Ele mandou matar à espada Tiago, o irmão de João.
3 Ñeñt̃ña muetseʼpaʼ nanac coshatan judioneshaʼ ñeñt̃ ama ameʼñetso. Allempoña am̃chaʼtaret̃paʼ nanac mueneñ oʼch alla coshaterranerr judioneshaʼ. Ñeñt̃oʼmarña pascuapopaʼ allempoch rrerreterr pan ñeñt̃ ama aʼchasaret̃eyayepaʼ oʼ alla rromaterranerr ñam̃a Pedro.
3 Quando viu que isso agradou os judeus, mandou também prender Pedro. Isso aconteceu durante a Festa dos Pães sem Fermento .
4 Rromuet Pedropaʼ oʼ abeʼt̃et cárcelo. Net c̈harraʼ puechena pechap solltarneshaʼ ñeñt̃chaʼ cohuam̃p̃seʼ. Ñanompaʼ oʼch neñet paʼtatssheña solltarneshaʼ ñeñt̃chaʼ cohuam̃peneʼ. Allot̃paʼ oʼchña muenmeʼcheñetpaʼ oʼch huena poʼpotantañ paʼtatssheña ñeñt̃chaʼ cohuam̃peneʼ ñam̃a. Ñeñt̃ña c̈harraʼ puechena pechap solltarpaʼ att̃ach penet, c̈hach cam̃yannenet. Añ cot̃apeʼchña Herodes oʼch metua pascuapopaʼ oʼch orrtatan Pedro alloʼtsaʼyen acheñeneshaʼ.
4 Depois que prendeu Pedro, Herodes o colocou na cadeia e pôs quatro grupos de soldados, com quatro em cada grupo, para guardá-lo. É que Herodes queria apresentá-lo ao povo depois do dia da Páscoa .
5 Att̃eñapaʼ nanac huomenc cohueñet Pedro cárcelo. T̃arraña ñeñt̃ ameʼñetsapaʼ atarr maʼyocham̃peñet Pedro.
5 E assim Pedro estava preso e era vigiado pelos guardas; mas a igreja continuava a orar com fervor por ele.
6 Att̃eñapaʼ allponmat oʼ c̈hap allempoch tsapat̃chaʼ Herodespaʼ oʼch orrtataʼmuenan Pedro alloʼtsaʼyen acheñeneshaʼ. Tsapoña Pedropaʼ all muenpaʼ all rroc̈htam̃peñ epsheña guardia all rromam̃peñet allo ehuancaret̃ cadeno epoʼmar puec̃ot̃. Ñam̃a aʼyot̃paʼ all cohuam̃peñ poʼpotantañ solltar eʼñe allot̃ beʼt̃enet.
6 Na noite antes do dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro estava dormindo, preso com duas correntes, entre dois soldados; e havia guardas de vigia no portão da cadeia.
7 Att̃eñapaʼ machayot̃a puetaresua eʼñe alla oʼpono. Orrtoña Yompor poʼm̃llañot̃eñer. Añña mellañot̃eñpaʼ oʼ aʼp̃llan Pedro puep̃otot̃paʼ oʼ opuepaʼ atet̃ och:
7 De repente, apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou dentro da cela. O anjo tocou no ombro de Pedro, acordou-o e disse: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Añña mellañot̃eñpaʼ atet̃ och:
8 — Aperte o cinto e amarre as sandálias! — disse o anjo. E Pedro fez o que o anjo mandou. — Ponha a
9 Allempoñapaʼ oʼ c̈haʼnen cot̃aʼnenan mellañot̃eñ. Pedroñapaʼ c̈ha otenapañ att̃at̃eʼ c̈hopoʼteñ, t̃arraña ama c̈hoyeʼ c̈hopoʼteñe. Allempoñapaʼ oʼ ahuanenet.
9 Pedro saiu da cadeia e foi seguindo o anjo. Porém não sabia se, de fato, o anjo o estava libertando. Ele pensava que aquilo era uma visão.
10 Ahuanenetpaʼ oʼ metenet all cohuen puesheñarr guardia. Ahuerreterr allponpaʼ oʼ meterreterr all cohuen poʼpsheñeñ guardia. Allempoñapaʼ oʼ c̈henet allot̃ eʼñe c̈haʼnenet allecma chopeñeʼchen acheñeneshaʼ. C̈henet yetarropaʼ ñeñt̃ña yetarrpaʼ asret nanac echarr. Oʼ c̈henet eʼñe allpaʼ añña yetarrpaʼ oʼ toraʼnom eʼñe ñot̃a. Toraʼnenpaʼ ñetñapaʼ oʼ c̈haʼnenet. C̈henet aʼyot̃paʼ allñapaʼ all chopeʼchnomuet eʼñe parro mameʼpaʼ allot̃ñapaʼ oʼ ahuerrña Yompor poʼm̃llañot̃eñer allot̃ñapaʼ oʼ ñapt̃amena Pedro.
10 Eles passaram pelo primeiro e pelo segundo posto da guarda e chegaram ao portão de ferro que dava para a rua. O portão se abriu sozinho, e eles saíram. Andaram por uma rua, e, de repente, o anjo foi embora.
11 Allempoñapaʼ c̈hapoña Pedro pueyoc̈hro, atet̃ ot:
11 Então Pedro compreendeu o que estava acontecendo e disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor mandou o seu anjo e me livrou do poder de Herodes e de tudo o que os judeus tinham a intenção de me fazer.
12 Oʼ c̈hapoña pueyoc̈hro t̃ematenñapaʼ oʼ c̈hap alloʼtsen María paʼpaquëll. Añña Maríapaʼ ñeñt̃ pachor Juan Marcos. C̈hap all paʼpacllopaʼ allñapaʼ alloʼtsaʼyen shonteʼ acheñ all maʼyochenet oʼpono.
12 Quando Pedro entendeu o que havia acontecido, foi para a casa de Maria, a mãe de João Marcos. Muitas pessoas estavam reunidas ali, orando.
13 Oʼ c̈hap allot̃ beʼt̃enetpaʼ c̈horeʼtosanet. Oʼponot̃ñapaʼ c̈haʼnom puesheñarr shopsheshaʼ añ paʼsoʼcheñ Rode.
13 Ele bateu na porta da frente, e a empregada, que se chamava Rode, foi ver quem era.
14 Huapapaʼ oʼ chemeʼtan Pedro poʼñoñ. Pocsheñeshaʼ materra oʼpono oʼch oterranaʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ oʼponoʼtsaʼyen. T̃arraña ama toram̃p̃sano Pedro. C̈herr oʼponopaʼ atet̃ otanet:
14 Quando reconheceu a voz de Pedro, ficou tão contente, que, em vez de abrir a porta, voltou correndo para contar que Pedro estava lá fora.
15 Ñetñapaʼ c̈ha otet:
15 Então eles disseram: — Você está maluca! Porém ela insistiu que era verdade. Aí eles disseram: — É o anjo dele!
16 Att̃eñapaʼ Pedroñapaʼ alla c̈horeʼterraneterr yetarrot̃. Allempoñapaʼ toram̃p̃set. Toram̃p̃setpaʼ añepaʼt Pedro. Allempoñapaʼ att̃a cohuanrrortet.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Finalmente eles abriram a porta e, quando viram que era Pedro mesmo, ficaram muito assustados.
17 Pedroñapaʼ oʼ echantan pot att̃och oʼch muetsoñeñtet allochñapaʼ oʼch serrpareʼtatuenanet. Allempoña oʼ muetsoñeñtuetpaʼ atet̃ otanet att̃o Yomporpaʼ oʼ c̈haʼnmater cárcelot̃. Otanet ñam̃a:
17 Ele fez um sinal com a mão para que ficassem quietos e contou como o Senhor o tinha tirado da prisão. — Contem isso a Tiago e aos outros irmãos! — disse ele. Em seguida saiu dali e foi para outro lugar.
18 Att̃eñapaʼ oʼ puetaren. Arrña cárcelo solltarneshaʼñapaʼ puem̃chañot̃etpaʼ otannaʼtyeset:
18 Quando amanheceu, houve uma grande confusão entre os soldados, pois eles não sabiam o que tinha acontecido com Pedro.
19 Att̃eñapaʼ oʼ eʼnater Herodespaʼ ama eseshaʼ entaye. Oʼ alla aʼp̃t̃oʼtareʼtereterr solltarneshaʼ ñeñt̃ cohueneʼ cárcel ama eseshaʼ entaye errot̃enot̃eʼ oʼ ahuen. Allempoña Herodesñapaʼ oʼ mueñoʼtuan solltarneshaʼ aʼyo allchaʼ muetsanatatuanet. Oʼ allponmat Herodesñapaʼ oʼc̈hoʼ ahuoʼ Judeot̃ oʼch ahuoʼ Cesareo allñapaʼ allach allponmatenaʼ.
19 Herodes mandou que o procurassem, mas não o acharam. Então, depois de fazer perguntas aos guardas, mandou matá-los. Depois disso, Herodes saiu da região da Judeia e ficou algum tempo na cidade de Cesareia.
20 Allempoña Herodesñapaʼ nanac eʼmoñeʼtenan tiroʼmarneshaʼ ñam̃a sidónoʼmarneshaʼ. Ñeñt̃oʼmarña oʼhuañ apanet rreñets ñeñt̃ nanac palltenet paʼnyeto. Ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ mueneñet oʼch alla amoʼtsteret Herodes att̃och oʼch alla apuerranet ñeñt̃ palltenet. Ñeñt̃oʼmarña huac̈haʼta shonteʼ tiroʼmarneshaʼ ñam̃a sidónoʼmarneshaʼ oʼch enteñetaʼ Herodes. Añña Herodes paʼtaruasañer añ paʼsoʼcheñ Blastopaʼ eʼñe cohuen entapanet. Ñañapaʼ oʼ aʼpoctatanet att̃och ñetpaʼ serrpareʼtet epuet am̃chaʼtaret̃.
20 O rei Herodes estava com muita raiva dos moradores das cidades de Tiro e de Sidom. Então eles formaram um grupo e foram falar com Herodes. Primeiro conseguiram o apoio de Blasto, que era um alto funcionário do palácio. Aí pediram ao rei Herodes que fizesse as pazes com eles, pois os alimentos que a região deles recebia vinham do país do rei.
21 C̈hap allempoʼch serrpareʼtet epuet am̃chaʼtaret̃paʼ Herodesñapaʼ oʼ chorrana nanac coc̈hneshaʼ paʼshtampaʼ anorros poʼconañopaʼ eñosos. Oʼ eños atet̃ ñerraʼm ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃ nanac.
21 Herodes marcou um dia com eles e nesse dia vestiu a sua roupa de rei, sentou-se no trono e começou a fazer um discurso.
22 Oʼña eñosua acheñeneshaʼñapaʼ oʼ rrannartetpaʼ atet̃ otyeset:
22 E o povo gritava: — É um deus e não um homem que está falando!
23 Eʼñepaʼtchaʼ allempocma huapoña Yompor poʼm̃llañot̃eñer oʼ atsnaʼtatosan Herodes. Oʼ atsnaʼtpaʼ eʼñe rrohue pueñpaʼ oʼ rroma. T̃arroʼmar Herodespaʼ mueneñ oʼch Partsocoptarta. Acheñeneshaʼñapaʼ oʼ ayeʼchoc̈htatoñet atet̃ ñerraʼm Parets. Amaña c̈hoyeʼ otaneto eñallña pat̃err Yompor. Añpaʼ allohua atet̃ peʼt̃ Herodesoñ.
23 No mesmo instante um anjo do Senhor feriu Herodes, pois ele aceitou a honra que só Deus merece. E ele morreu, comido por vermes.
24 Allempoñapaʼ oʼ epaʼhua Yompor poʼñoñ erracmañen. Alloʼna ameʼñaʼhuanena shonteʼ acheñeneshaʼ.
24 Porém a palavra de Deus era anunciada em toda parte e ia se espalhando.
25 Añña Bernabé epuet Saulopaʼ oʼ asuenetaʼ Jerusaléño, pomhuenetaʼ quelle. Pomhuenetaʼ quellepaʼ oʼ puerrac̈herret Jerusaléñot̃. Añña Juan Marcospaʼ oʼ cot̃erranet.
25 Barnabé e Saulo terminaram o seu trabalho e voltaram de Jerusalém, trazendo João Marcos consigo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.