Atos 11

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Oʼ allponmat Jesúsña puellsensarneshaʼ oʼ eʼmareʼchet att̃o poʼpoñ acheñ ñeñt̃ ama judioneshayaye oʼ ameʼñerrñañet ñamet Yompor poʼñoñ. Att̃o eʼmareʼch Jesús puellsensarneshaʼ ñam̃a poʼpoñec̈hno acheñ ñeñt̃ ameʼñetsa all Judeo.
1 Os apóstolos e os outros seguidores de Jesus em toda a região da Judeia souberam que os não judeus também haviam recebido a palavra de Deus.
2 Allempoña ahuerr Pedro. Allempo c̈herr Jerusaléñopaʼ judioneshaʼ ñeñt̃ ameʼñetsa allpaʼ oʼ cheʼptareʼtapueret Pedro.
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, aqueles que queriam que os não judeus fossem circuncidados o criticaram,
3 Oʼ cheʼptareʼchet Pedro, atet̃ ochet:
3 dizendo: — Você ficou hospedado na casa de homens que não são circuncidados e até tomou refeições com eles!
4 Allempoña Pedropaʼ oʼ serrpareʼtatuerranet ñeñt̃ eʼñe atet̃ p̃a;
4 Então Pedro deu um relatório completo de tudo o que havia acontecido, desde o começo. Ele disse:
5 atet̃ otanet:
5 — Eu estava na cidade de Jope e lá, enquanto estava orando, tive uma visão. Vi uma coisa parecida com um grande lençol, que baixou do céu, amarrado pelas quatro pontas, e parou perto de mim.
6 Napaʼ oʼ necueʼpaʼ allña oʼponopaʼ nent paʼnamen berroc̈hno ñam̃a ñeñt̃ puetsat̃oʼmar, amaʼt poʼpoñ berroc̈hno ñeñt̃ ama arrapahuoyeʼ yenteno ya ñeñt̃ey judioneshay. Nent ñam̃a paʼnamen shechpec̈hno, amaʼt ñam̃a paʼnamen ot̃ec̈hno.
6 Eu olhei para dentro daquilo com atenção e vi animais domésticos, animais selvagens, animais que se arrastam pelo chão e aves.
7 Allempoñapaʼ neʼm ñoñets, atet̃ oten: “Pedro oʼch pemtsa añ berr oʼch perreʼ.”
7 Depois ouvi uma voz, que me dizia: “Pedro, levante-se! Mate e coma!”
8 T̃arraña napaʼ not: “Ama Nomporchaʼ nerreñe. Napaʼ amaʼt ahuat̃apaʼ ama nerrare ñeñt̃ ama arrapahuoyaye atet̃ yeyc̈hena ya judioneshay.”
8 Eu respondi: “Isso não, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a lei considera suja ou impura !”
9 Allempoñapaʼ alla oterrerr ñeñt̃ eñets entot̃, atet̃ ot: “Ñeñt̃ oʼ aʼcohuentatua Yomporpaʼ p̃apaʼ amach p̃otatsto añmapaʼ ama cohuenayaye.”
9 Então a voz falou de novo do céu: “Não chame de impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Añpaʼ eʼñe maʼpocha neʼm̃paʼ allempoñapaʼ oʼ alla aʼterr enonet̃ oʼ alla chenquërra—ora.
10 Isso aconteceu três vezes, e depois tudo aquilo voltou para o céu.
11 Allempocma oʼ c̈hap ñam̃a maʼpsheña acheñ. C̈hapuet all pocollo all nommuena. Añ maʼpsheña acheñpaʼ arrot̃ mueñonet Cesareot̃.
11 Justamente naquela hora três homens que tinham sido mandados de Cesareia para me buscar chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Añña Yompor Puecamquëññapaʼ oten oʼch noct̃erranet. Oten amach nem̃chaʼtatsto. Añ pechapsheña ñeñt̃ arroʼtsen t̃eʼ oʼ yahuanma parro. Allempoñapaʼ yec̈hap paʼpacllo ñeñt̃ nagotateneʼ.
12 E o Espírito de Deus me disse que fosse com eles, sem duvidar. Estes seis irmãos da cidade de Jope também foram comigo, e todos nós entramos na casa de Cornélio.
13 Allempoña oʼ yec̈hap paʼpacllopaʼ ñañapaʼ oʼ serrpareʼtatapuey att̃oʼ orrtoña Yompor poʼm̃llañot̃eñer. Orrtoñapaʼ atet̃ otos: “Añ pocteʼ oʼch pemñe acheñ Jopo oʼch p̃agotach puesheñarr añ paʼsoʼcheñ Simón ñeñt̃ara ñeñt̃ otenet Pedro.
13 Então ele nos contou como viu na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Mande alguém a Jope para buscar Simão, que também é chamado de Pedro.
14 Añña Pedropaʼ ñeñt̃chaʼ peñotateʼ att̃och pequeshperra ñam̃a allohuen p̃amoʼtseshaʼ.” Atet̃ oten Yompor poʼm̃llañot̃eñer.
14 Ele vai dizer como você e toda a sua família podem ser salvos.”
15 Nañapaʼ oʼ neserrpareʼtosñañ Yompor poʼñoñ. Allempo neserrpareʼtenpaʼ añña Parets Puecamquëñpaʼ ahuepaʼt chorranet. Oʼ chorranet ñet eʼñe att̃ecma chorraʼya ahuaña yam̃a.
15 E Pedro continuou: — Quando comecei a falar, o Espírito Santo veio sobre eles, como tinha vindo sobre nós no princípio.
16 Allempoñapaʼ oʼ neyerepya atet̃ otey ahuaña Yepartseshar Jesús: “Juanañpaʼ eʼñe oñochaya apateʼt̃ t̃arraña na añchaʼña nechorratasa Parets Puecamquëñ.”
16 Aí eu lembrei que o Senhor Jesus tinha dito: “É verdade que João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 Ñehua, Yomporpaʼ eʼñe pocteʼ enteñ oʼch chorranet ñet eʼñe att̃ecma atet̃ chorraʼya ya allempo yameʼñya Yepartseshar Jesucristo. Ñehua, ñerraʼm eʼñe pocteʼ enteñ Yomporpaʼ nañapaʼ errot̃enot̃uat̃eʼcaʼye necheʼptareʼchña Yompor.
17 De fato, os não judeus receberam de Deus o mesmo dom que nós recebemos quando cremos no Senhor Jesus Cristo. E quem era eu para ir contra Deus?
18 Ñeñt̃a otuapaʼ allempoñapaʼ alla momaʼhuet allohuenet. Allempoñapaʼ oʼ ayeʼchoc̈htatoñet Yompor, atet̃ otet:
18 Quando ouviram isso, eles ficaram sem ter o que dizer e louvaram a Deus, dizendo: — Então Deus deu também aos não judeus a oportunidade de se arrependerem e ganharem a vida eterna!
19 Allempo muetset Estebanpaʼ allempot̃eñña orrta mueroc̈hteñets. Nanac mueroc̈htacheteʼt̃ ñeñt̃ ameʼñetsa. Ñeñt̃oʼmarña yetrraʼtyeset allemeña, parratseʼtyeset poʼpoñ anetsoʼmar. Puesheñaʼtetspaʼ ahuanmuet Fenicioʼmar, poʼpotantaññapaʼ ahuanmuet Chipro, poʼpotantañpaʼ ahuanomyeset Antioquío. All chopeñeʼchyesnomuetpaʼ all serrpareʼtyesnomuet Yompor poʼñoñ, t̃arraña aña serrpareʼtatnomuet ñapuet̃ judioneshaʼ.
19 Os seguidores de Jesus foram espalhados pela perseguição que havia começado com a morte de Estêvão. Alguns foram até a região da Fenícia, a ilha de Chipre e a cidade de Antioquia e anunciavam a palavra de Deus somente aos judeus.
20 T̃arraña puesheñaʼtets chiproʼmarneshaʼ ñam̃a cireneoʼmarneshaʼ ñeñt̃ ameʼñetsapaʼ oʼ c̈hapuet Antioquío. Allñapaʼ aña serrpareʼtatoset ñeñt̃ griegoneshaʼ. Añ serrpareʼtet ñeñt̃ atet̃ pena Yepartseshar Jesús.
20 Mas outros, que eram de Chipre e da cidade de Cirene, foram até Antioquia e falaram também aos não judeus, anunciando a eles a boa notícia a respeito do Senhor Jesus.
21 Yomporpaʼ nanac ahuamencat̃ p̃anet. Ñeñt̃oʼmarña shonteʼ acheñ ameʼñachet Yepartseshar Jesús, oʼ aʼypoʼñaʼhuerret ñeñt̃ ahuat̃ poct̃ap̃ñet.
21 O poder do Senhor estava com eles, e muitas pessoas creram e se converteram ao Senhor.
22 Añña ñeñt̃ ameʼñetsa Jerusaléñopaʼ oʼ eʼmareʼchet att̃o shonteʼ ameʼñetsa Antioquío. Ñeñt̃oʼmarña mueñet Bernabé Antioquío, oʼch yenpuenanetaʼ.
22 Essas notícias chegaram à igreja de Jerusalém, que resolveu mandar Barnabé para Antioquia.
23 Allempo c̈hap Bernabé allpaʼ entosan poʼñoc̈h oʼ orrta Yompor puemuereña all. Ñeñt̃oʼmarña nanac coshosa. Oʼ cot̃apeʼchatosanet, atet̃ otanet:
23 Quando chegou lá e viu como Deus tinha abençoado aquela gente, Barnabé ficou muito alegre. E animou todos a continuarem fiéis ao Senhor, de todo o coração.
24 Añña Bernabépaʼ ñapaʼ nanac amueraña, nanac chorreña Parets Puecamquëñ. Atarr ameʼñena. Ñeñt̃oʼmarña shonteʼ ameʼñatana acheñeneshaʼ att̃och cot̃eret Yepartseshar.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muitos se converteram ao Senhor.
25 Allempoña ahuoʼ Bernabé. Oʼ c̈hap Tarso allchaʼ eʼnerranaʼ Saulo. Allña entospaʼ aʼsecher oʼch aner Antioquío.
25 Depois Barnabé foi até a cidade de Tarso a fim de buscar Saulo.
26 Epsheñoʼmaret alla aʼpuet pat̃err char Antioquío. Allñapaʼ nanac yec̈hacheteʼt̃ ñeñt̃ aʼpc̈hatseʼt̃ all pameʼñeñot̃et Yompor. Shonteʼ acheñ ameʼñatsa all. All Antioquíopaʼ añ asocharet̃tet ñeñt̃ ameʼñetsa “Cristonaʼtarneshaʼ.” Ñanom arr Antioquío asocharet̃tet atet̃.
26 Quando o encontrou, ele o levou para Antioquia. Eles se reuniram durante um ano com a gente daquela igreja e ensinaram muitas pessoas. Foi em Antioquia que, pela primeira vez, os seguidores de Jesus foram chamados de cristãos.
27 Allempoña Jerusaléñopaʼ alloʼtsen puesheñaʼtets ñeñt̃ aʼm̃teneʼ Yompor poʼñoñ. Parrochpaʼ onac̈haʼtet. C̈hapuet Antioquíopaʼ
27 Naquele tempo alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 añña ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Agabopaʼ oʼ t̃omospaʼ serrpareʼtatosanet, atet̃ otanet:
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e, pelo poder do Espírito Santo, anunciou: — Haverá uma grande falta de alimentos no mundo inteiro. Isso aconteceu quando Cláudio era o Imperador romano.
29 Ñeñt̃oʼmarña allohuen ñeñt̃ ameʼñetsa Antioquíopaʼ oʼ aʼpoctachet oʼch mueñet ñeñt̃chaʼ yenpueʼ paʼmoʼnasheñneshaʼ ñeñt̃ yec̈hetsa Judeo.
29 Então os cristãos resolveram mandar ajuda aos irmãos que moravam na região da Judeia, e cada um deu de acordo com o que tinha.
30 Allpon echyenetpaʼ allpon apaʼyeset. Atet̃ aʼpoctachetpaʼ atet̃c̈hoʼ pet. Oʼ apueñet Bernabé ñam̃a Saulo, ñetñapaʼ anmet Jerusaléño, allñapaʼ aposet ñeñt̃ pomporneshaʼ pen ñeñt̃ ameʼñetsa Jerusaléño.
30 E mandaram o dinheiro por meio de Barnabé e Saulo, para que eles o entregassem aos presbíteros da igreja.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.