Apocalipse 6

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Allempoñapaʼ nent Cristo ñeñt̃ tomaʼntenaya Carrnero att̃och ñach toreʼ ñeñt̃ canc̈herr allo echarr ap̃aret̃tena Yompor poʼlibro. Allempoña ñapaʼ oʼ tore pat̃err ñeñt̃ eʼñe ñanom allo ayomrraret̃ ñeñt̃ libro. Allempoña oʼ tore, añña paʼtatsoʼmar ñeñt̃ berrmaʼt̃tetsa, puesheñarrñapaʼ eños. Nañapaʼ oʼ neʼmuerrerr ñeñt̃ atet̃ eñen huomenc, poʼñoñpaʼ eʼñe atet̃ eʼmorrtena ñerraʼmrrat̃eʼ c̈ho tatstena. Ñeñt̃paʼ atet̃ oten:
1 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos do livro. Então ouvi um dos quatro seres vivos dizer com voz de trovão: “Venha!”.
2 Naña necueʼpaʼ nent pat̃err cahuall atarr huallap̃nanen. Ñeñt̃ña montenayapaʼ echenan pat̃err poʼcaʼnot̃ ñeñt̃ orraʼnen potot̃. Allñapaʼ apet pat̃err choyoʼmets ñeñt̃chaʼ choyoʼmetnoma. Ñañapaʼ ahuoʼ oʼch quellaraʼyenaʼ oʼch eʼñe aʼmchechuan ñeñt̃ eʼmoñeʼtyen.
2 Quando olhei, vi um cavalo branco. Seu cavaleiro carregava um arco, e sobre sua cabeça foi colocada uma coroa. Ele saiu batalhando para conquistar vitórias.
3 Allempo torerranerr ñeñt̃ puepañ allo ayomrraret̃ Yompor poʼlibro, nañapaʼ alla neʼmuererr ñeñt̃ puepañ berrmaʼt̃paʼ oʼ alla eñorerrerr. Ñeñt̃paʼc̈hoʼña ñeñt̃ara atet̃ oterrerr:
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivo dizer: “Venha!”.
4 Allempoñapaʼ c̈haʼnerrerr poʼpoñ cahuall, ñeñt̃ñapaʼ atarr tsap̃nanen. Ñeñt̃ña montenaya allñapaʼ apet pat̃err espada atarr allpochaʼp̃. Ñañapaʼ oʼ muenateñet oʼch quellaratannaʼtatan acheñeneshaʼ arr patsro att̃ochña muetsatannaʼtatenanet. Att̃oña ñetpaʼ oʼhuañchaʼ muechet̃ yec̈henet arr patsro.
4 Então surgiu um cavalo vermelho. Seu cavaleiro recebeu uma grande espada e autoridade para tirar a paz da terra. E houve guerra e matança em toda parte.
5 Allempo torerranerr ñeñt̃ puemaʼpañ allo ayomrraret̃ Yompor poʼlibro nañapaʼ alla neʼmuererr ñeñt̃ puemaʼpañ berrmaʼt̃paʼ oʼ alla eñorerrerr. Ñeñt̃paʼc̈hoʼña ñeñt̃ara atet̃ oterrerr:
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivo dizer: “Venha!”. Quando olhei, vi um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 Alloʼtsaʼyen ñeñt̃ berrmaʼt̃tetsapaʼ eʼñe all rroc̈hot̃paʼ neʼmuererr ñeñt̃ atet̃ eʼmorrterrerr ñoñets, ñeñt̃paʼ atet̃ oten ñoñets:
6 E ouvi uma voz dentre os quatro seres vivos dizer: “Uma medida de trigo ou três medidas de cevada custarão o salário de um dia, mas não desperdice o azeite nem o vinho”.
7 Allempo torerranerr ñeñt̃ puepaʼtatseñ allo ayomrraret̃ Yompor poʼlibro, nañapaʼ alla neʼmuererr ñeñt̃ puepaʼtatseñ berrmaʼt̃paʼ oʼ alla eñorerrerr. Ñeñt̃paʼc̈hoʼña ñeñt̃ara atet̃ oterrerr:
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi o quarto ser vivo dizer: “Venha!”.
8 Naña necuererrpaʼ nenterrerr ñeñt̃ pat̃err cahuall atarr shemashrep̃naneno puerramaʼp̃nen. Ñeñt̃ montenayapaʼ añ paʼsoʼcheñ Rromueñets. Ñeñt̃ cot̃eneʼ chentaʼpaʼ añ tomaʼntena ñeñt̃chaʼ aguëneʼ allohuen ñeñt̃chaʼ rromuets. Ñeñt̃paʼ aparet̃ llesens añecop att̃och aʼcllatatan shonteʼ acheñeneshaʼ arr patso. Amaʼt pashep̃arr pats, allpon otenet un cuarto, allponchaʼ aʼcllatatuerran acheñeneshaʼ. Ñeñt̃paʼ atet̃chaʼ aʼcllatatanet, quellareñtsoterrchaʼ, chaporrñatsoterrchaʼ, atsnañtsoterrchaʼ, orrterrach berr ñeñt̃ atarr atsrreʼmñat̃ ñeñt̃ atarr bellac arr patsro.
8 Quando olhei, vi um cavalo amarelo. Seu cavaleiro se chamava Morte, e o mundo dos mortos o seguia. Eles receberam autoridade sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome e pela doença e por meio de animais selvagens.
9 Allempoñapaʼ oʼ torerranerr ñeñt̃ paʼmnareñ allo ayomrraret̃ Yompor poʼlibro, naña necuererrpaʼ allñapaʼ nenterrerr altar ñeñt̃ allecma aʼcrrateteʼt̃ ñeñt̃ eñmosat̃tetsa Yomporecop. Eʼñe all patsot̃ altaro all nent shonteʼ camuecñetsoc̈hno ñeñt̃ amtsanataret̃tatseʼt̃ all eʼñe pueserrpareʼteñot̃et Yompor poʼñoñ att̃o aʼmet̃eteʼt̃ ñam̃a att̃o ameʼñeñet Cristo.
9 Quando o Cordeiro abriu o quinto selo, vi sob o altar as almas de todos que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e por seu testemunho fiel.
10 Añña ñeñt̃ camuecñetsoc̈hnopaʼ ñetñapaʼ rrannartenetpaʼ oteñet Yompor:
10 Clamavam ao Senhor em alta voz e diziam: “Ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, quanto tempo passará até que julgues os habitantes da terra e vingues nosso sangue?”.
11 Ñetña puesheñaʼttsetpaʼ aparet̃tenet paʼshtam atarr huallamaʼt̃arer. Ñam̃a ñetñapaʼ otaret̃tet atoʼt eʼñe amesetaʼ. “Oʼ mamesham̃a oʼch etsotua allpon poʼpotantañecop semoʼnasheñ ñeñt̃chaʼ amtsanataret̃terrtserr ñeñt̃es eʼñe att̃ecma sesherbeñ Cristo.”
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi dito que descansassem mais um pouco até que se completasse o número de seus irmãos, seus companheiros no serviço, que se juntariam a eles depois de serem mortos.
12 Allempo torerranerr ñeñt̃ poʼpechapueñ allo ayomrraret̃ Yompor poʼlibro naña oʼ alla necuererrpaʼ nent ñam̃a c̈ha puetalleʼchena pats huomenc. Atsneʼñapaʼ oʼ checmet atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ shetamuets ñeñt̃ atarr quellue ñeñt̃ chorrena ñeñt̃ atarr llequëtsa. Arrorrñapaʼ oʼ c̈ha tsamaʼt̃ta atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ errasats.
12 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como pano negro, e a lua inteira se tornou vermelha como sangue.
13 Rantoc̈hno ñam̃a ñeñt̃ entoʼtsaʼyen allohuenpaʼ oʼc̈ha shorc̈haʼtua oʼ c̈hac̈haʼt patso. Oʼch netmaʼntacha atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ parte ñeñt̃ eʼmeret̃ oʼch huomenquëshatpaʼ pueʼmerñapaʼ oʼch aʼshoreʼtam̃pesue huomenquëshaʼ, amaʼt atarr emem̃ pueʼmer.
13 Então as estrelas caíram do céu como figos verdes de uma figueira sacudida por um forte vento.
14 Enetpaʼc̈hoʼña oʼ eʼñe chencaʼhua atet̃ ñerraʼm papell ep̃aret̃paʼ oʼhuañchaʼ orrta. Amaʼt ora allpon aspent̃arerpaʼc̈hoʼña oʼ eʼñe rrot̃eʼtyesuahua ñopaʼtets. Ñam̃a ora allohuen oñec̈hno ñeñt̃ rroc̈hpeʼchañec̈hno ñeñt̃paʼc̈hoʼña oʼ eʼñe rrot̃eʼtyesuahua.
14 O céu foi enrolado como pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram movidas de seu lugar.
15 Allempoñapaʼ allohuen acheñeneshaʼ ñeñt̃ yec̈haʼyetsa añe patsropaʼ oʼ eʼñe eʼpotrraʼtuet arrorot̃oʼmar ñam̃a mapuetponoʼmar ñeñt̃ aspent̃areroʼtsaʼyen. Amaʼt allohuen am̃chaʼtaret̃neshac̈hno oʼ eʼñe eʼpotrraʼtuet, ñam̃a allohuen ñeñt̃ atarr sherb̃aʼyets, ñam̃a ñeñt̃ ec̃llayoret̃ec̈hno, ñam̃a ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃er pen solltar, ñam̃a ñeñt̃ atarr ahuamencat̃ entyetsa, ñam̃a amaʼt allohuen acheñ ñeñt̃ ama esoyeʼ enteneto ñeñt̃ ataruasataret̃ eʼñe att̃a, amaʼt ñam̃a allohuen ñeñt̃ ama ataruasaret̃eyaye ñeñt̃ eʼñe cohuenoʼtsen, allohuenet eʼñe eʼpotrraʼtuenet.
15 Então os reis da terra, os governantes, os generais, os ricos, os poderosos, os escravos e os livres, todos se esconderam em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 Allohuenetpaʼ c̈horeʼteñet aspenet̃ ñam̃a mapuetac̈hno atet̃ otenet:
16 E gritavam às montanhas e às rochas: “Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 T̃arroʼmar t̃eʼpaʼ oʼ c̈hap añ yet̃ro allempoch yoroc̈hterra allempoch atsaʼtataret̃terra allohuen acheñeneshaʼ. Amaʼt eseshapaʼ amach errot̃enot̃ ahuantoñeto Yompor poʼyoroc̈henña.
17 Pois chegou o grande dia de sua ira, e quem poderá sobreviver?”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.