Apocalipse 6
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NVI
1 Allempoñapaʼ nent Cristo ñeñt̃ tomaʼntenaya Carrnero att̃och ñach toreʼ ñeñt̃ canc̈herr allo echarr ap̃aret̃tena Yompor poʼlibro. Allempoña ñapaʼ oʼ tore pat̃err ñeñt̃ eʼñe ñanom allo ayomrraret̃ ñeñt̃ libro. Allempoña oʼ tore, añña paʼtatsoʼmar ñeñt̃ berrmaʼt̃tetsa, puesheñarrñapaʼ eños. Nañapaʼ oʼ neʼmuerrerr ñeñt̃ atet̃ eñen huomenc, poʼñoñpaʼ eʼñe atet̃ eʼmorrtena ñerraʼmrrat̃eʼ c̈ho tatstena. Ñeñt̃paʼ atet̃ oten:
1 Observei quando o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos. Então ouvi um dos seres viventes dizer com voz de trovão: "Venha! "
2 Naña necueʼpaʼ nent pat̃err cahuall atarr huallap̃nanen. Ñeñt̃ña montenayapaʼ echenan pat̃err poʼcaʼnot̃ ñeñt̃ orraʼnen potot̃. Allñapaʼ apet pat̃err choyoʼmets ñeñt̃chaʼ choyoʼmetnoma. Ñañapaʼ ahuoʼ oʼch quellaraʼyenaʼ oʼch eʼñe aʼmchechuan ñeñt̃ eʼmoñeʼtyen.
2 Olhei, e diante de mim estava um cavalo branco! Seu cavaleiro empunhava um arco, e foi-lhe dada uma coroa; ele cavalgava como vencedor determinado a vencer.
3 Allempo torerranerr ñeñt̃ puepañ allo ayomrraret̃ Yompor poʼlibro, nañapaʼ alla neʼmuererr ñeñt̃ puepañ berrmaʼt̃paʼ oʼ alla eñorerrerr. Ñeñt̃paʼc̈hoʼña ñeñt̃ara atet̃ oterrerr:
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: "Venha! "
4 Allempoñapaʼ c̈haʼnerrerr poʼpoñ cahuall, ñeñt̃ñapaʼ atarr tsap̃nanen. Ñeñt̃ña montenaya allñapaʼ apet pat̃err espada atarr allpochaʼp̃. Ñañapaʼ oʼ muenateñet oʼch quellaratannaʼtatan acheñeneshaʼ arr patsro att̃ochña muetsatannaʼtatenanet. Att̃oña ñetpaʼ oʼhuañchaʼ muechet̃ yec̈henet arr patsro.
4 Então saiu outro cavalo; e este era vermelho. Seu cavaleiro recebeu poder para tirar a paz da terra e fazer que os homens se matassem uns aos outros. E lhe foi dada uma grande espada.
5 Allempo torerranerr ñeñt̃ puemaʼpañ allo ayomrraret̃ Yompor poʼlibro nañapaʼ alla neʼmuererr ñeñt̃ puemaʼpañ berrmaʼt̃paʼ oʼ alla eñorerrerr. Ñeñt̃paʼc̈hoʼña ñeñt̃ara atet̃ oterrerr:
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: "Venha! " Olhei, e diante de mim estava um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 Alloʼtsaʼyen ñeñt̃ berrmaʼt̃tetsapaʼ eʼñe all rroc̈hot̃paʼ neʼmuererr ñeñt̃ atet̃ eʼmorrterrerr ñoñets, ñeñt̃paʼ atet̃ oten ñoñets:
6 Então ouvi o que parecia uma voz entre os quatro seres viventes, dizendo: "Um quilo de trigo por um denário, e três quilos de cevada por um denário, e não danifique o azeite e o vinho! "
7 Allempo torerranerr ñeñt̃ puepaʼtatseñ allo ayomrraret̃ Yompor poʼlibro, nañapaʼ alla neʼmuererr ñeñt̃ puepaʼtatseñ berrmaʼt̃paʼ oʼ alla eñorerrerr. Ñeñt̃paʼc̈hoʼña ñeñt̃ara atet̃ oterrerr:
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: "Venha! "
8 Naña necuererrpaʼ nenterrerr ñeñt̃ pat̃err cahuall atarr shemashrep̃naneno puerramaʼp̃nen. Ñeñt̃ montenayapaʼ añ paʼsoʼcheñ Rromueñets. Ñeñt̃ cot̃eneʼ chentaʼpaʼ añ tomaʼntena ñeñt̃chaʼ aguëneʼ allohuen ñeñt̃chaʼ rromuets. Ñeñt̃paʼ aparet̃ llesens añecop att̃och aʼcllatatan shonteʼ acheñeneshaʼ arr patso. Amaʼt pashep̃arr pats, allpon otenet un cuarto, allponchaʼ aʼcllatatuerran acheñeneshaʼ. Ñeñt̃paʼ atet̃chaʼ aʼcllatatanet, quellareñtsoterrchaʼ, chaporrñatsoterrchaʼ, atsnañtsoterrchaʼ, orrterrach berr ñeñt̃ atarr atsrreʼmñat̃ ñeñt̃ atarr bellac arr patsro.
8 Olhei, e diante de mim estava um cavalo amarelo. Seu cavaleiro chamava-se Morte, e o Hades o seguia de perto. Foi-lhes dado poder sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome, por pragas e por meio dos animais selvagens da terra.
9 Allempoñapaʼ oʼ torerranerr ñeñt̃ paʼmnareñ allo ayomrraret̃ Yompor poʼlibro, naña necuererrpaʼ allñapaʼ nenterrerr altar ñeñt̃ allecma aʼcrrateteʼt̃ ñeñt̃ eñmosat̃tetsa Yomporecop. Eʼñe all patsot̃ altaro all nent shonteʼ camuecñetsoc̈hno ñeñt̃ amtsanataret̃tatseʼt̃ all eʼñe pueserrpareʼteñot̃et Yompor poʼñoñ att̃o aʼmet̃eteʼt̃ ñam̃a att̃o ameʼñeñet Cristo.
9 Quando ele abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas daqueles que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e do testemunho que deram.
10 Añña ñeñt̃ camuecñetsoc̈hnopaʼ ñetñapaʼ rrannartenetpaʼ oteñet Yompor:
10 Eles clamavam em alta voz: "Até quando, ó Soberano santo e verdadeiro, esperarás para julgar os habitantes da terra e vingar o nosso sangue? "
11 Ñetña puesheñaʼttsetpaʼ aparet̃tenet paʼshtam atarr huallamaʼt̃arer. Ñam̃a ñetñapaʼ otaret̃tet atoʼt eʼñe amesetaʼ. “Oʼ mamesham̃a oʼch etsotua allpon poʼpotantañecop semoʼnasheñ ñeñt̃chaʼ amtsanataret̃terrtserr ñeñt̃es eʼñe att̃ecma sesherbeñ Cristo.”
11 Então cada um deles recebeu uma veste branca, e foi-lhes dito que esperassem um pouco mais, até que se completasse o número dos seus conservos e irmãos, que deveriam ser mortos como eles.
12 Allempo torerranerr ñeñt̃ poʼpechapueñ allo ayomrraret̃ Yompor poʼlibro naña oʼ alla necuererrpaʼ nent ñam̃a c̈ha puetalleʼchena pats huomenc. Atsneʼñapaʼ oʼ checmet atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ shetamuets ñeñt̃ atarr quellue ñeñt̃ chorrena ñeñt̃ atarr llequëtsa. Arrorrñapaʼ oʼ c̈ha tsamaʼt̃ta atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ errasats.
12 Observei quando ele abriu o sexto selo. Houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como tecido de crina negra, toda a lua tornou-se vermelha como sangue,
13 Rantoc̈hno ñam̃a ñeñt̃ entoʼtsaʼyen allohuenpaʼ oʼc̈ha shorc̈haʼtua oʼ c̈hac̈haʼt patso. Oʼch netmaʼntacha atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ parte ñeñt̃ eʼmeret̃ oʼch huomenquëshatpaʼ pueʼmerñapaʼ oʼch aʼshoreʼtam̃pesue huomenquëshaʼ, amaʼt atarr emem̃ pueʼmer.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra como figos verdes caem da figueira quando sacudidos por um vento forte.
14 Enetpaʼc̈hoʼña oʼ eʼñe chencaʼhua atet̃ ñerraʼm papell ep̃aret̃paʼ oʼhuañchaʼ orrta. Amaʼt ora allpon aspent̃arerpaʼc̈hoʼña oʼ eʼñe rrot̃eʼtyesuahua ñopaʼtets. Ñam̃a ora allohuen oñec̈hno ñeñt̃ rroc̈hpeʼchañec̈hno ñeñt̃paʼc̈hoʼña oʼ eʼñe rrot̃eʼtyesuahua.
14 O céu foi se recolhendo como se enrola um pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram removidas de seus lugares.
15 Allempoñapaʼ allohuen acheñeneshaʼ ñeñt̃ yec̈haʼyetsa añe patsropaʼ oʼ eʼñe eʼpotrraʼtuet arrorot̃oʼmar ñam̃a mapuetponoʼmar ñeñt̃ aspent̃areroʼtsaʼyen. Amaʼt allohuen am̃chaʼtaret̃neshac̈hno oʼ eʼñe eʼpotrraʼtuet, ñam̃a allohuen ñeñt̃ atarr sherb̃aʼyets, ñam̃a ñeñt̃ ec̃llayoret̃ec̈hno, ñam̃a ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃er pen solltar, ñam̃a ñeñt̃ atarr ahuamencat̃ entyetsa, ñam̃a amaʼt allohuen acheñ ñeñt̃ ama esoyeʼ enteneto ñeñt̃ ataruasataret̃ eʼñe att̃a, amaʼt ñam̃a allohuen ñeñt̃ ama ataruasaret̃eyaye ñeñt̃ eʼñe cohuenoʼtsen, allohuenet eʼñe eʼpotrraʼtuenet.
15 Então os reis da terra, os príncipes, os generais, os ricos, os poderosos — todos os homens, quer escravos, quer livres, esconderam-se em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 Allohuenetpaʼ c̈horeʼteñet aspenet̃ ñam̃a mapuetac̈hno atet̃ otenet:
16 Eles gritavam às montanhas e às rochas: "Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está assentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 T̃arroʼmar t̃eʼpaʼ oʼ c̈hap añ yet̃ro allempoch yoroc̈hterra allempoch atsaʼtataret̃terra allohuen acheñeneshaʼ. Amaʼt eseshapaʼ amach errot̃enot̃ ahuantoñeto Yompor poʼyoroc̈henña.
17 Pois chegou o grande dia da ira deles; e quem poderá suportar? "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.