Apocalipse 6
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARIB
1 Allempoñapaʼ nent Cristo ñeñt̃ tomaʼntenaya Carrnero att̃och ñach toreʼ ñeñt̃ canc̈herr allo echarr ap̃aret̃tena Yompor poʼlibro. Allempoña ñapaʼ oʼ tore pat̃err ñeñt̃ eʼñe ñanom allo ayomrraret̃ ñeñt̃ libro. Allempoña oʼ tore, añña paʼtatsoʼmar ñeñt̃ berrmaʼt̃tetsa, puesheñarrñapaʼ eños. Nañapaʼ oʼ neʼmuerrerr ñeñt̃ atet̃ eñen huomenc, poʼñoñpaʼ eʼñe atet̃ eʼmorrtena ñerraʼmrrat̃eʼ c̈ho tatstena. Ñeñt̃paʼ atet̃ oten:
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Naña necueʼpaʼ nent pat̃err cahuall atarr huallap̃nanen. Ñeñt̃ña montenayapaʼ echenan pat̃err poʼcaʼnot̃ ñeñt̃ orraʼnen potot̃. Allñapaʼ apet pat̃err choyoʼmets ñeñt̃chaʼ choyoʼmetnoma. Ñañapaʼ ahuoʼ oʼch quellaraʼyenaʼ oʼch eʼñe aʼmchechuan ñeñt̃ eʼmoñeʼtyen.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Allempo torerranerr ñeñt̃ puepañ allo ayomrraret̃ Yompor poʼlibro, nañapaʼ alla neʼmuererr ñeñt̃ puepañ berrmaʼt̃paʼ oʼ alla eñorerrerr. Ñeñt̃paʼc̈hoʼña ñeñt̃ara atet̃ oterrerr:
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Allempoñapaʼ c̈haʼnerrerr poʼpoñ cahuall, ñeñt̃ñapaʼ atarr tsap̃nanen. Ñeñt̃ña montenaya allñapaʼ apet pat̃err espada atarr allpochaʼp̃. Ñañapaʼ oʼ muenateñet oʼch quellaratannaʼtatan acheñeneshaʼ arr patsro att̃ochña muetsatannaʼtatenanet. Att̃oña ñetpaʼ oʼhuañchaʼ muechet̃ yec̈henet arr patsro.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Allempo torerranerr ñeñt̃ puemaʼpañ allo ayomrraret̃ Yompor poʼlibro nañapaʼ alla neʼmuererr ñeñt̃ puemaʼpañ berrmaʼt̃paʼ oʼ alla eñorerrerr. Ñeñt̃paʼc̈hoʼña ñeñt̃ara atet̃ oterrerr:
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Alloʼtsaʼyen ñeñt̃ berrmaʼt̃tetsapaʼ eʼñe all rroc̈hot̃paʼ neʼmuererr ñeñt̃ atet̃ eʼmorrterrerr ñoñets, ñeñt̃paʼ atet̃ oten ñoñets:
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Allempo torerranerr ñeñt̃ puepaʼtatseñ allo ayomrraret̃ Yompor poʼlibro, nañapaʼ alla neʼmuererr ñeñt̃ puepaʼtatseñ berrmaʼt̃paʼ oʼ alla eñorerrerr. Ñeñt̃paʼc̈hoʼña ñeñt̃ara atet̃ oterrerr:
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Naña necuererrpaʼ nenterrerr ñeñt̃ pat̃err cahuall atarr shemashrep̃naneno puerramaʼp̃nen. Ñeñt̃ montenayapaʼ añ paʼsoʼcheñ Rromueñets. Ñeñt̃ cot̃eneʼ chentaʼpaʼ añ tomaʼntena ñeñt̃chaʼ aguëneʼ allohuen ñeñt̃chaʼ rromuets. Ñeñt̃paʼ aparet̃ llesens añecop att̃och aʼcllatatan shonteʼ acheñeneshaʼ arr patso. Amaʼt pashep̃arr pats, allpon otenet un cuarto, allponchaʼ aʼcllatatuerran acheñeneshaʼ. Ñeñt̃paʼ atet̃chaʼ aʼcllatatanet, quellareñtsoterrchaʼ, chaporrñatsoterrchaʼ, atsnañtsoterrchaʼ, orrterrach berr ñeñt̃ atarr atsrreʼmñat̃ ñeñt̃ atarr bellac arr patsro.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Allempoñapaʼ oʼ torerranerr ñeñt̃ paʼmnareñ allo ayomrraret̃ Yompor poʼlibro, naña necuererrpaʼ allñapaʼ nenterrerr altar ñeñt̃ allecma aʼcrrateteʼt̃ ñeñt̃ eñmosat̃tetsa Yomporecop. Eʼñe all patsot̃ altaro all nent shonteʼ camuecñetsoc̈hno ñeñt̃ amtsanataret̃tatseʼt̃ all eʼñe pueserrpareʼteñot̃et Yompor poʼñoñ att̃o aʼmet̃eteʼt̃ ñam̃a att̃o ameʼñeñet Cristo.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Añña ñeñt̃ camuecñetsoc̈hnopaʼ ñetñapaʼ rrannartenetpaʼ oteñet Yompor:
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Ñetña puesheñaʼttsetpaʼ aparet̃tenet paʼshtam atarr huallamaʼt̃arer. Ñam̃a ñetñapaʼ otaret̃tet atoʼt eʼñe amesetaʼ. “Oʼ mamesham̃a oʼch etsotua allpon poʼpotantañecop semoʼnasheñ ñeñt̃chaʼ amtsanataret̃terrtserr ñeñt̃es eʼñe att̃ecma sesherbeñ Cristo.”
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Allempo torerranerr ñeñt̃ poʼpechapueñ allo ayomrraret̃ Yompor poʼlibro naña oʼ alla necuererrpaʼ nent ñam̃a c̈ha puetalleʼchena pats huomenc. Atsneʼñapaʼ oʼ checmet atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ shetamuets ñeñt̃ atarr quellue ñeñt̃ chorrena ñeñt̃ atarr llequëtsa. Arrorrñapaʼ oʼ c̈ha tsamaʼt̃ta atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ errasats.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Rantoc̈hno ñam̃a ñeñt̃ entoʼtsaʼyen allohuenpaʼ oʼc̈ha shorc̈haʼtua oʼ c̈hac̈haʼt patso. Oʼch netmaʼntacha atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ parte ñeñt̃ eʼmeret̃ oʼch huomenquëshatpaʼ pueʼmerñapaʼ oʼch aʼshoreʼtam̃pesue huomenquëshaʼ, amaʼt atarr emem̃ pueʼmer.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Enetpaʼc̈hoʼña oʼ eʼñe chencaʼhua atet̃ ñerraʼm papell ep̃aret̃paʼ oʼhuañchaʼ orrta. Amaʼt ora allpon aspent̃arerpaʼc̈hoʼña oʼ eʼñe rrot̃eʼtyesuahua ñopaʼtets. Ñam̃a ora allohuen oñec̈hno ñeñt̃ rroc̈hpeʼchañec̈hno ñeñt̃paʼc̈hoʼña oʼ eʼñe rrot̃eʼtyesuahua.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Allempoñapaʼ allohuen acheñeneshaʼ ñeñt̃ yec̈haʼyetsa añe patsropaʼ oʼ eʼñe eʼpotrraʼtuet arrorot̃oʼmar ñam̃a mapuetponoʼmar ñeñt̃ aspent̃areroʼtsaʼyen. Amaʼt allohuen am̃chaʼtaret̃neshac̈hno oʼ eʼñe eʼpotrraʼtuet, ñam̃a allohuen ñeñt̃ atarr sherb̃aʼyets, ñam̃a ñeñt̃ ec̃llayoret̃ec̈hno, ñam̃a ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃er pen solltar, ñam̃a ñeñt̃ atarr ahuamencat̃ entyetsa, ñam̃a amaʼt allohuen acheñ ñeñt̃ ama esoyeʼ enteneto ñeñt̃ ataruasataret̃ eʼñe att̃a, amaʼt ñam̃a allohuen ñeñt̃ ama ataruasaret̃eyaye ñeñt̃ eʼñe cohuenoʼtsen, allohuenet eʼñe eʼpotrraʼtuenet.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Allohuenetpaʼ c̈horeʼteñet aspenet̃ ñam̃a mapuetac̈hno atet̃ otenet:
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 T̃arroʼmar t̃eʼpaʼ oʼ c̈hap añ yet̃ro allempoch yoroc̈hterra allempoch atsaʼtataret̃terra allohuen acheñeneshaʼ. Amaʼt eseshapaʼ amach errot̃enot̃ ahuantoñeto Yompor poʼyoroc̈henña.
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.