Apocalipse 14
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NVT
1 Allempoña na cohuerrtsanerrpaʼ alla nentererr Cristo all t̃en Siónap̃no. All orrtena eʼñe atet̃ orrtena ñerraʼm Carrnero. All t̃omc̈hen ñam̃a shonteʼ acheñeneshaʼ. Ñeñt̃ acheñeneshaʼpaʼ alloʼtsen ciento cuarenta cuatro mil acheñeneshaʼ ñeñt̃ emchorrenaya Cristo. Ñeñt̃ña acheñeneshaʼpaʼ eʼñe ayatoʼmaʼtaret̃ocheʼ. Puetoʼmuetopaʼ all naʼyeññañet Cristo paʼsoʼcheñ ñeñt̃ atmaʼntataret̃ Carrnero, ñam̃a Pompor paʼsoʼcheñ ñeñt̃ara ya Yeyomporer.
1 Então vi o Cordeiro em pé no monte Sião, e com ele estavam os 144 mil que tinham o nome dele e o nome de seu Pai escritos na testa.
2 Allñapaʼ neʼmuen ñeñt̃ huomenc eʼmorrtetsa, arrot̃ huena entot̃. Atarr huomenc eʼmorrtena atet̃ ñerraʼm all etsaseʼtena shonteʼ oñec̈hno ñeñt̃ atarr huomenc maʼmoretets. Poʼmaʼmoreteñapaʼ atarr huomenc eʼmorrtena c̈ha ottena ñerraʼm c̈ho t̃ecor-rraren huomenc ñeñt̃ yoten tatsllareʼ. Ñeñt̃ maʼmoretets all añepaʼt maʼmoretets ñeñt̃ shontetsa acheñeneshaʼ all añepaʼt aʼmaʼmoretenet arpa.
2 E ouvi um som que vinha do céu, como o som de fortes ondas do mar, como o som de um poderoso trovão. Era como o som de muitos harpistas tocando juntos.
3 Allñapaʼ cohuentatenet morreñets ñeñt̃ eʼñe etserra morreñets all Yompor poʼconaño. Alloʼtsen ñam̃a paʼtatsoʼmar ñeñt̃ berrmaʼt̃tetsa, ñam̃a alloʼtsaʼyen ñeñt̃ sherbeneʼ Yompor ñeñt̃ epoch c̈harraʼ ñeñt̃ puechetsa paʼtatssheña. Amaʼt eʼñe puesheñarrapaʼ ama eseshayeʼ yec̈henayeña añ morreñets ñeñt̃ etserra. Añña eñoteneʼ ñeñt̃ ciento cuarenta cuatro mil acheñeneshaʼ ñeñt̃ aʼqueshp̃ataret̃tetsa añe patsrot̃.
3 Esse grande coral cantava um cântico novo diante do trono de Deus e diante dos quatro seres vivos e dos 24 anciãos. Ninguém podia aprender o cântico, a não ser os 144 mil que haviam sido comprados da terra.
4 Ñetpaʼ ama aʼsosyateneto att̃o yorayeñet coyaneshaʼ t̃arroʼmar ñetpaʼ eʼñe cohuen correnet. Ñetpaʼ añ eʼñe cohuen cot̃enet Cristo ñeñt̃ tomaʼntenaya Carrnero. All amaʼt erra mueneʼ sen Cristo, ñetñapaʼ eʼñech cot̃aʼneñet cohuen. Ñetpaʼ eʼñe ñanom aʼqueshp̃ataret̃tet att̃oña ñetpaʼ anaret̃tenet atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ ñanom yapueñ Yompor ñeñt̃ atarr cohuen, ñeñt̃ara oʼpatena ñam̃a Cristo ñeñt̃ atmaʼntataret̃ Carrnero.
4 Eles se conservaram puros, sem manter relações com mulheres, e seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. Foram comprados dentre os habitantes da terra como oferta especial a Deus e ao Cordeiro.
5 Amaʼt puesheñarrot̃etapaʼ ama shequëneto amaʼt eʼñe mamesha. Ñetpaʼ eʼñe cohuen orretyenet amach errot̃enot̃ otteñeʼcharet̃terreto amaʼt ahuat̃a all Yompor poʼconaño.
5 Não mentem; são irrepreensíveis.
6 Allempoña napaʼ alla nenterrerr poʼpoñ mellañot̃eñ all anomaʼmtena allpononet̃ enonet̃. Ñapaʼ ñeñt̃ña serrpareʼtatenahuet cohuen ñoñets ñeñt̃ ama ahuañaño ñeñt̃ alloch yequeshperra. Añ cohuen ñoñets ñeñt̃chaʼ serrpareʼtatan allohuen paʼnamen acheñeneshaʼ ñeñt̃ yec̈haʼyetsa añe patsro, amaʼt ora allemeñ paʼnamen anetsoc̈hno ñeñt̃ paʼnamen mereñtsorec̈hno ñeñt̃ eñosyets eʼñe poʼpoñeʼttsocma ñoñtso.
6 Vi outro anjo que voava no ponto mais alto do céu, levando as boas-novas eternas para anunciá-las aos habitantes da terra, a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Ñeñt̃ att̃o anomaʼmtena all, eñosnen, atarr huomenc eʼmorrtena, ñeñt̃paʼ atet̃ otnen:
7 “Temam a Deus!”, dizia em alta voz. “Deem glória a ele, pois chegou o tempo em que ele julgará a humanidade. Adorem aquele que fez os céus, a terra, o mar e todas as fontes de água.”
8 Allempoñapaʼ alla cot̃aʼnererr poʼpoñ mellañot̃eñ ñeñt̃ puepañ mellañot̃eñ. Ñapaʼc̈hoʼña eñosnerrerr, ñeñt̃ñapaʼ atet̃ otnom:
8 Então outro anjo o seguiu, dizendo em alta voz: “Caiu a Babilônia! Caiu a grande cidade que fez todas as nações beberem do vinho da fúria de sua imoralidade!”.
9 Allempoñapaʼ alla cot̃aʼhuererr poʼpoñ mellañot̃eñ ñeñt̃ puemaʼpañ. Ñapaʼc̈hoʼña eñosnerrerr, poʼñoñpaʼ atarr huomenc eʼmorrtena, ñeñt̃ñapaʼ atet̃ otnerrerr:
9 Um terceiro anjo os seguiu, dizendo em alta voz: “Aqueles que adorarem a besta e sua estátua, ou aceitarem sua marca na testa ou na mão,
10 ñetñapaʼ aʼcoñchataret̃terretchaʼ, t̃arroʼmar Yomporña eʼñe poʼyoroc̈henñot̃paʼ ñachña eʼñe coñchatuerrahuet eʼñe poctacma. Tsoʼpaʼ ñeñt̃chaʼña mueroc̈htatuerrahuet ñam̃a ñeñt̃ epuet huorten tsoʼpaʼ ñeñt̃paʼ atarr shemasher ñeñt̃ otenet azufre. Allchaʼ aʼcoñchataret̃terret, allot̃chaʼña cohueretña allohuen mellañot̃eñnaneshac̈hno ñeñt̃ pueyochreshaʼ pen Parets. Cohueretchaʼ ñam̃a Cristo ñeñt̃ atmaʼntataret̃ Carrnero.
10 beberão do vinho da fúria de Deus, que foi derramado, sem mistura, na taça da ira de Deus. E serão atormentados com fogo e enxofre na presença dos santos anjos e do Cordeiro.
11 Att̃och achamaret̃terret, tsoʼñapaʼ chepoten pamosoñ enonet̃ ñeñt̃ñapaʼ amach ahuañañat̃terro amaʼt errponaña. Amach huañerro amaʼt mamesha ñeñt̃ att̃o aʼcoñchataret̃tenet amaʼt yet̃o amaʼt ñam̃a tsapo. T̃arroʼmar ñetpaʼ aña maʼyochenet maʼyarrmaʼt̃ ñam̃a ayec̈hcataret̃ ñeñt̃ tomaʼntenaya ña. Ñam̃a muenateñet acheñ oʼch yacoʼm̃taʼchet oʼch noñet paʼcoʼmeto maʼyarrmaʼt̃ paʼsoʼcheñ amapaʼ puetoʼmo. Arrpaʼ allohua ñeñt̃ atet̃ ot mellañot̃eñ ñeñt̃ anomaʼmtetsa enoʼmar.
11 A fumaça de seu tormento subirá para todo o sempre, e não terão alívio de dia nem de noite, pois adoraram a besta e sua estátua e aceitaram a marca de seu nome”.
12 Ñeñt̃oʼmarña allohueney ñeñt̃ey eʼñe pueyochreshaʼ peney Parets ñeñt̃ey ameʼñenaya Yompor poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ oteney ñeñt̃ey eʼñe yemtenaya Jesús, yocopñapaʼ añ poctetsa oʼch yaʼhuantaʼhuen eʼñe acop̃a ñeñt̃ allpon paʼnamen es yehuenoya.
12 Isso significa que o povo santo deve ser perseverante, obedecendo aos mandamentos de Deus e permanecendo fiel a Jesus.
13 Allempoña na allpaʼ neʼmuerrerr ñoñets arrot̃ huena entot̃, ñeñt̃paʼ atet̃ oten:
13 E ouvi uma voz que vinha do céu, dizendo: “Escreva isto: Felizes os que, de agora em diante, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, eles são verdadeiramente felizes, pois descansarão de seu trabalho árduo; porque suas boas obras os acompanharão”.
14 Allempoña na cohuerrtsanerrpaʼ nenterrerr os atarr huallamaʼt̃. Ñeñt̃ña ospaʼ all anen puesheñarr ñeñt̃paʼ añepaʼt Jesús ñeñt̃ara Ñeñt̃ Acheñetosets arr patsro. Ñeñt̃ñapaʼ echoyoʼmet̃, ñeñt̃ña poʼchoyoʼm̃paʼ oro ñeñt̃ choyoʼm̃tena. Potot̃ñapaʼ orrenan cochell ñeñt̃ atoreʼgorrot̃ ñeñt̃ atarr nanac etsotañ ñeñt̃ otenet hoz.
14 Em seguida, vi uma nuvem branca e, sentado na nuvem, alguém semelhante ao Filho do Homem. Tinha uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 Allempoña Yompor paʼpacllot̃paʼ c̈haʼnom poʼpsheñeñ mellañot̃eñ. Ñañapaʼ otosan ñeñt̃ anets oso. Poʼñoññapaʼ atarr huomenc eʼmorrtena, ñeñt̃paʼ atet̃ otenan ñeñt̃ anets oso:
15 Então outro anjo veio do templo e gritou bem forte para aquele que estava sentado na nuvem: “Use a foice e comece a ceifar, pois chegou a hora da colheita; a safra da terra está madura!”.
16 Allempoña ñeñt̃ anets oso, ñañapaʼ oʼc̈hoʼ amatan ñeñt̃ oʼ pomellaʼhuen ora errap̃aren añe patsro. Ñañapaʼ oʼ aʼyapac̈han allem̃at̃eñ ñeñt̃ pomellets añe patsro.
16 Assim, aquele que estava sentado na nuvem passou a foice sobre a terra, e toda a terra foi ceifada.
17 Allempoña c̈haʼnerrerr poʼpsheñeñ mellañot̃eñ Yompor paʼpacllot̃ ñeñt̃ entoʼtsen. Ñapaʼc̈hoʼña orrenan poʼcchell ñeñt̃ atarr nanac etsotañ.
17 Depois disso, outro anjo saiu do templo no céu, e ele também tinha uma foice afiada.
18 Allempoñapaʼ c̈haʼnerrerr poʼpsheñeñ mellañot̃eñ. Ñapaʼ arrot̃ huapa alloʼtsen altar. Ñañapaʼ ñeñt̃ ahuamencat̃tetsa att̃och pomnaren penan tsoʼ. Ñañapaʼ otan ñeñt̃ occhellet̃. Poʼñoññapaʼ atarr huomenc eʼmorrtena, ñeñt̃paʼ atet̃ oten:
18 Então ainda outro anjo, que tinha poder para destruir com fogo, veio do altar e gritou bem forte para o anjo que segurava a foice afiada: “Agora use sua foice para ajuntar os cachos de uvas da videira da terra, pois estão maduras!”.
19 Ñeñt̃ña mellañot̃eñ atet̃ oteñetpaʼ atet̃c̈hoʼ p̃a. Allempoña amatan poʼcchello uva ñeñt̃ añe patsroʼtsen oʼc̈hoʼ aʼyapac̈hach. Aʼyapac̈hatuepaʼ oʼ shontanña uva allchaʼ at̃mamaʼchet att̃och c̈haʼnmatoñet poʼñer. Ñeñt̃ñapaʼ añ tomaʼntena att̃o Yompor poʼyoroc̈henñot̃paʼ atarrchaʼ coñchaterran acheñeneshaʼ.
19 O anjo passou a foice sobre a terra e encheu de uvas o grande tanque de prensar da fúria de Deus.
20 All at̃mamaʼteñet uva, pocollot̃paʼ tama aʼyent̃eʼtsen. Ñeñt̃ att̃o c̈haʼnen uva poʼñer ñeñt̃paʼ añ tomaʼntena oʼch chorrerr errasats arr patsro aʼyohuen ñeñt̃ allohuanen trescientos kilómetros ñam̃a enonet̃ c̈hapchaʼ eʼñe cahuall poʼfrenohua ñeñt̃ c̈hets eʼñe yellecaʼnohua.
20 As uvas foram pisadas no tanque, fora da cidade, e dele correu sangue como um rio de quase trezentos quilômetros de comprimento, com altura que chegava aos freios de um cavalo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.