Apocalipse 14

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Allempoña na cohuerrtsanerrpaʼ alla nentererr Cristo all t̃en Siónap̃no. All orrtena eʼñe atet̃ orrtena ñerraʼm Carrnero. All t̃omc̈hen ñam̃a shonteʼ acheñeneshaʼ. Ñeñt̃ acheñeneshaʼpaʼ alloʼtsen ciento cuarenta cuatro mil acheñeneshaʼ ñeñt̃ emchorrenaya Cristo. Ñeñt̃ña acheñeneshaʼpaʼ eʼñe ayatoʼmaʼtaret̃ocheʼ. Puetoʼmuetopaʼ all naʼyeññañet Cristo paʼsoʼcheñ ñeñt̃ atmaʼntataret̃ Carrnero, ñam̃a Pompor paʼsoʼcheñ ñeñt̃ara ya Yeyomporer.
1 E olhei, e eis que estava o Cordeiro sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, que em suas testas tinham escrito o nome de seu Pai.
2 Allñapaʼ neʼmuen ñeñt̃ huomenc eʼmorrtetsa, arrot̃ huena entot̃. Atarr huomenc eʼmorrtena atet̃ ñerraʼm all etsaseʼtena shonteʼ oñec̈hno ñeñt̃ atarr huomenc maʼmoretets. Poʼmaʼmoreteñapaʼ atarr huomenc eʼmorrtena c̈ha ottena ñerraʼm c̈ho t̃ecor-rraren huomenc ñeñt̃ yoten tatsllareʼ. Ñeñt̃ maʼmoretets all añepaʼt maʼmoretets ñeñt̃ shontetsa acheñeneshaʼ all añepaʼt aʼmaʼmoretenet arpa.
2 E ouvi uma voz do céu, como a voz de muitas águas, e como a voz de um grande trovão; e ouvi uma voz de harpistas, que tocavam com as suas harpas.
3 Allñapaʼ cohuentatenet morreñets ñeñt̃ eʼñe etserra morreñets all Yompor poʼconaño. Alloʼtsen ñam̃a paʼtatsoʼmar ñeñt̃ berrmaʼt̃tetsa, ñam̃a alloʼtsaʼyen ñeñt̃ sherbeneʼ Yompor ñeñt̃ epoch c̈harraʼ ñeñt̃ puechetsa paʼtatssheña. Amaʼt eʼñe puesheñarrapaʼ ama eseshayeʼ yec̈henayeña añ morreñets ñeñt̃ etserra. Añña eñoteneʼ ñeñt̃ ciento cuarenta cuatro mil acheñeneshaʼ ñeñt̃ aʼqueshp̃ataret̃tetsa añe patsrot̃.
3 E cantavam um como cântico novo diante do trono, e diante dos quatro animais e dos anciãos; e ninguém podia aprender aquele cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Ñetpaʼ ama aʼsosyateneto att̃o yorayeñet coyaneshaʼ t̃arroʼmar ñetpaʼ eʼñe cohuen correnet. Ñetpaʼ añ eʼñe cohuen cot̃enet Cristo ñeñt̃ tomaʼntenaya Carrnero. All amaʼt erra mueneʼ sen Cristo, ñetñapaʼ eʼñech cot̃aʼneñet cohuen. Ñetpaʼ eʼñe ñanom aʼqueshp̃ataret̃tet att̃oña ñetpaʼ anaret̃tenet atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ ñanom yapueñ Yompor ñeñt̃ atarr cohuen, ñeñt̃ara oʼpatena ñam̃a Cristo ñeñt̃ atmaʼntataret̃ Carrnero.
4 Estes são os que não estão contaminados com mulheres; porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que vá. Estes são os que dentre os homens foram comprados como primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 Amaʼt puesheñarrot̃etapaʼ ama shequëneto amaʼt eʼñe mamesha. Ñetpaʼ eʼñe cohuen orretyenet amach errot̃enot̃ otteñeʼcharet̃terreto amaʼt ahuat̃a all Yompor poʼconaño.
5 E na sua boca não se achou engano; porque são irrepreensíveis diante do trono de Deus.
6 Allempoña napaʼ alla nenterrerr poʼpoñ mellañot̃eñ all anomaʼmtena allpononet̃ enonet̃. Ñapaʼ ñeñt̃ña serrpareʼtatenahuet cohuen ñoñets ñeñt̃ ama ahuañaño ñeñt̃ alloch yequeshperra. Añ cohuen ñoñets ñeñt̃chaʼ serrpareʼtatan allohuen paʼnamen acheñeneshaʼ ñeñt̃ yec̈haʼyetsa añe patsro, amaʼt ora allemeñ paʼnamen anetsoc̈hno ñeñt̃ paʼnamen mereñtsorec̈hno ñeñt̃ eñosyets eʼñe poʼpoñeʼttsocma ñoñtso.
6 E vi outro anjo voar pelo meio do céu, e tinha o evangelho eterno, para o proclamar aos que habitam sobre a terra, e a toda a nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Ñeñt̃ att̃o anomaʼmtena all, eñosnen, atarr huomenc eʼmorrtena, ñeñt̃paʼ atet̃ otnen:
7 Dizendo com grande voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória; porque é vinda a hora do seu juízo. E adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Allempoñapaʼ alla cot̃aʼnererr poʼpoñ mellañot̃eñ ñeñt̃ puepañ mellañot̃eñ. Ñapaʼc̈hoʼña eñosnerrerr, ñeñt̃ñapaʼ atet̃ otnom:
8 E outro anjo seguiu, dizendo: Caiu, caiu Babilônia, aquela grande cidade, que a todas as nações deu a beber do vinho da ira da sua fornicação.
9 Allempoñapaʼ alla cot̃aʼhuererr poʼpoñ mellañot̃eñ ñeñt̃ puemaʼpañ. Ñapaʼc̈hoʼña eñosnerrerr, poʼñoñpaʼ atarr huomenc eʼmorrtena, ñeñt̃ñapaʼ atet̃ otnerrerr:
9 E seguiu-os o terceiro anjo, dizendo com grande voz: Se alguém adorar a besta, e a sua imagem, e receber o sinal na sua testa, ou na sua mão,
10 ñetñapaʼ aʼcoñchataret̃terretchaʼ, t̃arroʼmar Yomporña eʼñe poʼyoroc̈henñot̃paʼ ñachña eʼñe coñchatuerrahuet eʼñe poctacma. Tsoʼpaʼ ñeñt̃chaʼña mueroc̈htatuerrahuet ñam̃a ñeñt̃ epuet huorten tsoʼpaʼ ñeñt̃paʼ atarr shemasher ñeñt̃ otenet azufre. Allchaʼ aʼcoñchataret̃terret, allot̃chaʼña cohueretña allohuen mellañot̃eñnaneshac̈hno ñeñt̃ pueyochreshaʼ pen Parets. Cohueretchaʼ ñam̃a Cristo ñeñt̃ atmaʼntataret̃ Carrnero.
10 Também este beberá do vinho da ira de Deus, que se deitou, não misturado, no cálice da sua ira; e será atormentado com fogo e enxofre diante dos santos anjos e diante do Cordeiro.
11 Att̃och achamaret̃terret, tsoʼñapaʼ chepoten pamosoñ enonet̃ ñeñt̃ñapaʼ amach ahuañañat̃terro amaʼt errponaña. Amach huañerro amaʼt mamesha ñeñt̃ att̃o aʼcoñchataret̃tenet amaʼt yet̃o amaʼt ñam̃a tsapo. T̃arroʼmar ñetpaʼ aña maʼyochenet maʼyarrmaʼt̃ ñam̃a ayec̈hcataret̃ ñeñt̃ tomaʼntenaya ña. Ñam̃a muenateñet acheñ oʼch yacoʼm̃taʼchet oʼch noñet paʼcoʼmeto maʼyarrmaʼt̃ paʼsoʼcheñ amapaʼ puetoʼmo. Arrpaʼ allohua ñeñt̃ atet̃ ot mellañot̃eñ ñeñt̃ anomaʼmtetsa enoʼmar.
11 E a fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre; e não têm repouso nem de dia nem de noite os que adoram a besta e a sua imagem, e aquele que receber o sinal do seu nome.
12 Ñeñt̃oʼmarña allohueney ñeñt̃ey eʼñe pueyochreshaʼ peney Parets ñeñt̃ey ameʼñenaya Yompor poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ oteney ñeñt̃ey eʼñe yemtenaya Jesús, yocopñapaʼ añ poctetsa oʼch yaʼhuantaʼhuen eʼñe acop̃a ñeñt̃ allpon paʼnamen es yehuenoya.
12 Aqui está a paciência dos santos; aqui estão os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Allempoña na allpaʼ neʼmuerrerr ñoñets arrot̃ huena entot̃, ñeñt̃paʼ atet̃ oten:
13 E ouvi uma voz do céu, que me dizia: Escreve: Bem-aventurados os mortos que desde agora morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem dos seus trabalhos, e as suas obras os seguem.
14 Allempoña na cohuerrtsanerrpaʼ nenterrerr os atarr huallamaʼt̃. Ñeñt̃ña ospaʼ all anen puesheñarr ñeñt̃paʼ añepaʼt Jesús ñeñt̃ara Ñeñt̃ Acheñetosets arr patsro. Ñeñt̃ñapaʼ echoyoʼmet̃, ñeñt̃ña poʼchoyoʼm̃paʼ oro ñeñt̃ choyoʼm̃tena. Potot̃ñapaʼ orrenan cochell ñeñt̃ atoreʼgorrot̃ ñeñt̃ atarr nanac etsotañ ñeñt̃ otenet hoz.
14 E olhei, e eis uma nuvem branca, e assentado sobre a nuvem um semelhante ao Filho do homem, que tinha sobre a sua cabeça uma coroa de ouro, e na sua mão uma foice aguda.
15 Allempoña Yompor paʼpacllot̃paʼ c̈haʼnom poʼpsheñeñ mellañot̃eñ. Ñañapaʼ otosan ñeñt̃ anets oso. Poʼñoññapaʼ atarr huomenc eʼmorrtena, ñeñt̃paʼ atet̃ otenan ñeñt̃ anets oso:
15 E outro anjo saiu do templo, clamando com grande voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice, e sega; a hora de segar te é vinda, porque já a seara da terra está madura.
16 Allempoña ñeñt̃ anets oso, ñañapaʼ oʼc̈hoʼ amatan ñeñt̃ oʼ pomellaʼhuen ora errap̃aren añe patsro. Ñañapaʼ oʼ aʼyapac̈han allem̃at̃eñ ñeñt̃ pomellets añe patsro.
16 E aquele que estava assentado sobre a nuvem meteu a sua foice à terra, e a terra foi segada.
17 Allempoña c̈haʼnerrerr poʼpsheñeñ mellañot̃eñ Yompor paʼpacllot̃ ñeñt̃ entoʼtsen. Ñapaʼc̈hoʼña orrenan poʼcchell ñeñt̃ atarr nanac etsotañ.
17 E saiu do templo, que está no céu, outro anjo, o qual também tinha uma foice aguda.
18 Allempoñapaʼ c̈haʼnerrerr poʼpsheñeñ mellañot̃eñ. Ñapaʼ arrot̃ huapa alloʼtsen altar. Ñañapaʼ ñeñt̃ ahuamencat̃tetsa att̃och pomnaren penan tsoʼ. Ñañapaʼ otan ñeñt̃ occhellet̃. Poʼñoññapaʼ atarr huomenc eʼmorrtena, ñeñt̃paʼ atet̃ oten:
18 E saiu do altar outro anjo, que tinha poder sobre o fogo, e clamou com grande voz ao que tinha a foice aguda, dizendo: Lança a tua foice aguda, e vindima os cachos da vinha da terra, porque já as suas uvas estão maduras.
19 Ñeñt̃ña mellañot̃eñ atet̃ oteñetpaʼ atet̃c̈hoʼ p̃a. Allempoña amatan poʼcchello uva ñeñt̃ añe patsroʼtsen oʼc̈hoʼ aʼyapac̈hach. Aʼyapac̈hatuepaʼ oʼ shontanña uva allchaʼ at̃mamaʼchet att̃och c̈haʼnmatoñet poʼñer. Ñeñt̃ñapaʼ añ tomaʼntena att̃o Yompor poʼyoroc̈henñot̃paʼ atarrchaʼ coñchaterran acheñeneshaʼ.
19 E o anjo lançou a sua foice à terra e vindimou as uvas da vinha da terra, e atirou-as no grande lagar da ira de Deus.
20 All at̃mamaʼteñet uva, pocollot̃paʼ tama aʼyent̃eʼtsen. Ñeñt̃ att̃o c̈haʼnen uva poʼñer ñeñt̃paʼ añ tomaʼntena oʼch chorrerr errasats arr patsro aʼyohuen ñeñt̃ allohuanen trescientos kilómetros ñam̃a enonet̃ c̈hapchaʼ eʼñe cahuall poʼfrenohua ñeñt̃ c̈hets eʼñe yellecaʼnohua.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até aos freios dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.