Apocalipse 11
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs VC
1 Allempoña napaʼ apnet tepapets ñeñt̃ atarr allpochaʼp̃ eʼñe atet̃ ñerraʼm carrots. Ñam̃a allpaʼ atet̃ otnet:
1 Foi-me dada uma vara semelhante a uma vara de agrimensor, e disseram-me: Levanta-te! Mede o templo de Deus e o altar com seus adoradores.
2 T̃arraña amach petpam̃p̃satscheña ñeñt̃ aʼyot̃eʼtsaʼyen chaʼpetot̃. T̃arroʼmar all ñetpaʼ aparet̃tetchaʼ poʼpoñ acheñ ñeñt̃ ama ameʼñetso. Ñetñapaʼ at̃mamaʼterretchaʼ all anetso ñeñt̃ anaret̃ Partsocop. Paʼtatsoch c̈harram̃a puechena epm̃a arrorr allponmatchaʼ aʼsosyateñet all ñeñt̃ anaret̃tetsa Partsocop.
2 O átrio fora do templo, porém, deixa-o de lado e não o meças: foi dado aos gentios, que hão de calcar aos pés a Cidade Santa por quarenta e dois meses.
3 Ñam̃a allempopaʼ oʼch nemñe epsheña ñeñt̃ neyochreshaʼ nepen. Nach ahuamencat̃ p̃ahuet att̃och aʼpot̃et ñeñt̃chaʼ atet̃ perra esempohuañen. Mil doscientos sesenta yet̃ allponmatchaʼ serrpareʼtennanet neñoñ. Puellquëñot̃et chorretchaʼ paʼshtamasheʼm. Arrpaʼ allohua ñeñt̃ atet̃ otnet all Yompor pueʼntaño.
3 Mas incumbirei às minhas duas testemunhas, vestidas de saco, de profetizarem por mil duzentos e sessenta dias.
4 Ñehua, añ epsheñoʼmar ñeñt̃chaʼ eñerrets Yomporecop ñetpaʼ atmaʼntataret̃tenet epcha olivoch ñam̃a epa all orratenet huerare ñeñt̃ eʼñe t̃omc̈hets all Yomporesho, ñeñt̃ara Yompor ñeñt̃ pomnaren p̃ohueneʼ allohuen acheñeneshaʼ arr patsro.
4 São eles as duas oliveiras e os dois candelabros que se mantêm diante do Senhor da terra.
5 Ñam̃a añ epsheña ñeñt̃chaʼ eñerrets Yomporecop, ñerraʼm amaʼt esesha ñeñt̃ mueneneʼ oʼch errot̃ pet añ epsheña, ñetñapaʼ puenamot̃paʼ oʼch c̈haʼnmatet tsoʼ huorteʼ ñeñt̃chaʼ eʼnueʼ ñeñt̃ eʼmoñeʼtenahuet. Ñeñt̃oʼmar yeñoteñ ñerraʼm eseshaʼ eʼmoñeʼtenahuet, ñetñapaʼ eʼñech rromhuet poctacma.
5 Se alguém lhes quiser causar dano, sairá fogo de suas bocas e devorará os inimigos. Com efeito, se alguém os quiser ferir, cumpre que assim seja morto.
6 Ñam̃a añ epsheña ñeñt̃chaʼ eñerrets Yomporecop, ñetpaʼ atarrchaʼ ahuamencat̃et. Eʼñe ñet poʼhuamencot̃ epatareʼteñet oʼ entot̃ att̃ot̃chaʼ ama huateno eʼñech allponmat eñorenet Yomporecop. Ñam̃a eʼñe ñet poʼhuamencot̃ oññapaʼ oʼch aʼpnaseret errasats. Ñam̃a eʼñe ñet poʼhuamencot̃et oʼch c̈hapaterret añ arr patsro paʼnamen ñeñt̃chaʼ amtsañterrtsa. Amaʼt esempo allempo atet̃ muenenet ñet, allempocmach atet̃ pet.
6 Esses homens têm o poder de fechar o céu para que não caia chuva durante os dias de sua profecia; têm poder sobre as águas, para transformá-las em sangue, e de ferir a terra, sempre que quiserem, com toda sorte de flagelos.
7 T̃arraña ñerraʼm esempoch eʼñe eʼnuet ñeñt̃chaʼ allpon eñoret arr patsro, allempoñapaʼ oʼch c̈haʼnom ñam̃a ñeñt̃ berrmaʼt̃tetsa ñeñt̃ atarr bellac. Arrot̃chaʼ c̈haʼnom arrorot̃ot̃ ñeñt̃ atarr oʼpononet̃ arrorot̃tena pats. Oʼchña c̈haʼnompaʼ oʼch quellarosan añ ñeñt̃ epsheña ñeñt̃chaʼ eñerrets Yomporecop. Ñeñt̃ berrmaʼt̃tetsa ñachña ganatsa oʼch muetsan añ ñeñt̃ epsheña.
7 Mas, depois de terem terminado integralmente o seu testemunho, a Fera que sobe do abismo lhes fará guerra, os vencerá e os matará.
8 — ausente —
8 Seus cadáveres {jazerão} na rua da grande cidade que se chama espiritualmente Sodoma e Egito {onde o seu Senhor foi crucificado}.
9 — ausente —
9 Muitos dentre os povos, tribos, línguas e nações virão para vê-los por três dias e meio, e não permitirão que sejam sepultados.
10 Acheñeneshaʼ ñeñt̃ yec̈haʼyetsa errap̃aren arr patsro ñetñapaʼ oʼch coshameʼtam̃pesyet añ epsheña arromñat̃. Atarrchaʼ nanac cosherret. Pocsheñeshot̃etña ñetpaʼ oʼch es apannaʼtyeset eʼñe att̃a. Ñetpaʼ añecopchaʼña atarr coshenet t̃arroʼmar oʼ rroma añ epsheña ñeñt̃ atsrreʼmoc̈hen entenet ñeñt̃ yoreʼtatenahuet poʼchñaret eʼñe pueserrpareʼteñot̃et Yompor poʼñoñ.
10 Os habitantes da terra alegrar-se-ão por causa deles, felicitar-se-ão mutuamente e mandarão presentes uns aos outros, porque esses dois profetas tinham sido seu tormento.
11 Allempoña oʼch met maʼpamuet ñam̃a poʼpoñ pueshmet yet̃, añña ñeñt̃ epsheña machayot̃epaʼtchaʼ alla tanterret t̃arroʼmar Yomporña alla tantaterreʼ. Allohuen acheñeneshaʼ ñeñt̃ cohuanrrorteneʼpaʼ atarrepaʼtchaʼ nanac yorenet.
11 Mas, depois de três dias e meio, um sopro de vida, vindo de Deus, os penetrou. Puseram-se de pé e grande terror caiu sobre aqueles que os viam.
12 Allempoña tanterret epsheñoʼmaret, eʼmuet ñoñets ñeñt̃ eʼmorrtetsa atarr huomenc entot̃. Ñoñetsñapaʼ atet̃ otenanet:
12 Ouviram uma forte voz do céu que dizia: Subi aqui! Subiram então para o céu numa nuvem, enquanto os seus inimigos os olhavam.
13 Cohuanrrortets ñeñt̃ eʼmoñeʼtenahuetpaʼ eʼñe allempocmaña pella pats huomenc. Allña anetsopaʼ shonteʼ matnaʼt pocoll, allpon otenet la décima parte. Ñam̃a canc̈herr mil acheñeneshaʼ ñeñt̃ allpon collaʼhuatsa. Ñeñt̃ña allpon queshp̃atsapaʼ atarr yorenet. Pueyorñot̃etpaʼ eʼñe allempocma am̃chaʼnaʼtpoʼ eñchet Yompor ñeñt̃ pueʼntañoʼtsen. Allñapaʼ cohuentatoñet.
13 Naquela mesma hora produziu-se grande terremoto, caiu uma décima parte da cidade e pereceram no terremoto sete mil pessoas. As demais, aterrorizadas, deram glória ao Deus do céu.
14 Allempopaʼ oʼ metuaña ñeñt̃ puepañ ñeñt̃ allcatañtetsa, t̃arraña señochepaʼch palltena poʼpoñ pat̃err ñeñt̃chaʼ t̃ecma allcatañtatsa ñeñt̃chaʼ puemaʼpañ.
14 Terminou assim a segunda desgraça. E eis que depressa sobrevém a terceira.
15 Allempoña poʼpsheñeñ mellañot̃eñ ñeñt̃ poʼcanc̈hrroñpaʼ oʼ poctorerrerr ñam̃a. Poctoraʼhuerrtserrpaʼ entoñapaʼ atarr huomenc eʼmorrterrerr ñeñt̃ eñoretsa all ento. Ñeñt̃paʼ atet̃ otenet:
15 O sétimo anjo tocou a trombeta. Ressoaram então no céu altas vozes que diziam: O império de nosso Senhor e de seu Cristo estabeleceu-se sobre o mundo, e ele reinará pelos séculos dos séculos.
16 Allempoña añ ñeñt̃ epoch c̈harrasheña ñeñt̃ puechetsa paʼtats ñeñt̃ anorrc̈hets all eʼñe ñet poʼconañeto allot̃ sherbeñet Yompor all pueʼntaño, ñetñapaʼ rremaʼrrartenet Yomporeshonet̃ atet̃ maʼyocheñet Yompor.
16 Os vinte e quatro Anciãos, que se assentam nos seus tronos diante de Deus, prostraram-se de rosto em terra e adoraram a Deus,
17 Ñetñapaʼ atet̃ otenet:
17 dizendo: Graças te damos, Senhor, Deus Dominador, que és e que eras, porque assumiste a plenitude de teu poder real.
18 Shonteʼ paʼnamen acheñeneshaʼ, paʼnamen anets alloʼtsaʼyenet, ñet paʼtsrreʼmueñot̃etpaʼ eʼñe eʼmoñeʼtuenpet, t̃arraña t̃eʼpaʼ oʼ c̈hap allempoch pecoñchatuerranet. Ñam̃a t̃eʼpaʼ oʼ c̈hap allempo onañcharet̃ añecop ñeñt̃ collaʼhuetsa ahuat̃ot̃eñ allempoch peñotatuerranet ñeñt̃ atet̃ p̃aʼyeseteʼt̃. Añña ñeñt̃ t̃orraʼyestseʼt̃ att̃o aʼm̃tonapeteʼt̃ peñoñ ñeñt̃ eʼñe peyochreshaʼ pepeʼt̃, t̃eʼñapaʼ oʼ c̈hap allempoch petsaʼtuerranet. Amaʼt allohuen ñeñt̃ p̃ameʼñayeʼt̃ p̃a amaʼt ñeñt̃ atarr asherben entyeseteʼt̃ ñam̃a ñeñt̃ ama asherben enteteʼt̃e, t̃eʼñapaʼ oʼ c̈hap allempoch petsaʼtuerranet allohuenet ñeñt̃ p̃ameʼñenaya p̃a. Ñam̃a t̃eʼpaʼ oʼ c̈hap allempoch eʼñe p̃aʼchencatuer allohuen ñeñt̃ aʼchencatañtetsa añe patsro.
18 Irritaram-se os pagãos, mas eis que sobreveio a tua ira e o tempo de julgar os mortos, de dar a recompensa aos teus servos, aos profetas, aos santos, aos que temem o teu nome, pequenos e grandes, e de exterminar os que corromperam a terra.
19 Allempoña añ Yompor paʼpaquëll ñeñt̃ entoʼtsenpaʼ eʼñe cohuen atoraret̃tena. Oʼponoña all nentoñ Yompor poʼtsapot all c̈hocma aññoʼtenet ñeñt̃ aquellcaret̃ ñeñt̃ aʼpoctat Yompor yocop. Allñapaʼ meratstena, tatsllaren maʼmoreten huomenc, pellena pats ñam̃a atet̃ huechen huomenc.
19 Abriu-se o templo de Deus no céu e apareceu, no seu templo, a arca do seu testamento. Houve relâmpagos, vozes, trovões, terremotos e forte saraiva.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.