2 Coríntios 8
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs VC
1 Ñehua, t̃eʼ masheñneshachaʼ ñam̃a noc̈haneshachaʼ oʼch neñotaterrserr att̃o Yomporpaʼ orrtaterranet puemuereña allohuenacop ñeñt̃ pameʼñeñot̃et c̈hocma apc̈haʼyenet all anetso Macedonioʼmar.
1 Desejamos dar-vos a conhecer, irmãos, a graça que Deus concedeu às igrejas da Macedônia.
2 Ñehua, macedonioʼmarneshaʼpaʼ amaʼt shonteʼ paʼnamen huenanet ñeñt̃ atarr topatenahuet, t̃arraña ñetpaʼ c̈hocma atarr coshenet. Ñam̃a amaʼt atarr huocchañetyenet, t̃arraña ñetpaʼ c̈hocma apaʼyeñet poʼpotantañ ñeñt̃ atarr es nanac palltetsa. Apaʼyeñet eʼñe pocsheñeshocmañen atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ ñetpaʼ shonteʼ esocmañen echenet poʼchecom.
2 Em meio a tantas tribulações com que foram provadas, espalharam generosamente e com transbordante alegria, apesar de sua extrema pobreza, os tesouros de sua liberalidade.
3 Napaʼ neñotenanet ñetpaʼ ahuoʼt pomyenet ñeñt̃ allpon muenaʼyenet ñet puesheñaʼttset. Amaʼt ñocpuetpaʼ palltenetañ t̃arraña ellonet̃ñapaʼ oʼ alla apaʼyereterr poʼpsheñeñ poʼpocheño, amaʼt ñocpuetpaʼ palltenetañ. Ñet eʼñe puemnenñot̃et atet̃ penet.
3 Sou testemunha de que, segundo as suas forças, e até além dessas forças, contribuíram espontaneamente
4 Ñetpaʼ c̈hocma aʼp̃t̃oʼtennet pocteʼt̃eʼ oʼch notanet att̃och yenpuet ñamet ñeñt̃ masheñneshac̈hno huocchañneshac̈hno.
4 e nos pediam com muita insistência o favor de poderem se associar neste socorro destinado aos irmãos.
5 Napaʼ eʼñe allpona notanet ñetña ellonet̃paʼ atarr shonteʼ pomyeset, t̃arraña amaʼt allempo ama pomuenetaʼ poʼc̃llayor Yomporecop, ñetñapaʼ ñanmacmuet oʼ eʼñe pomhuerret Yomporecop, allot̃paʼ ñam̃a yocop ñeñt̃ atet̃ muenateney Yompor allohueney.
5 E ultrapassaram nossas expectativas. Primeiro deram-se a si mesmos ao Senhor e, depois, a nós, pela vontade de Deus.
6 Atet̃ nenteñ macedonioʼmarneshaʼ atarr es pomuenet Yomporecop, ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼ alla notererr masheñ Tito oʼch alla ahuerrerr sesho, allochñapaʼ att̃och alloʼnach señotnen eʼñe cohuen pomueneʼ Yomporecop, ñeñt̃ allpon yec̈hatensaʼ ahuaña Tito.
6 De maneira que recomendamos a Tito que leve a termo entre vós esta obra de caridade, como havia começado.
7 Ñam̃a sapaʼ atarr setsoteññañ allohuen ñeñt̃ cohuen enten Yompor. Ñanompaʼ atarr seyemteña Yompor, ñam̃a atarr cohuen seserrpareʼteññañ poʼñoñ, paʼnamen esocmañen es señotyen, ñam̃a eʼñe socsheñeshaʼ es sep̃aʼyen Yomporecop, ñam̃a eʼñe cohuen semorrentenya. Ñam̃a eʼñe setsotuen ñeñt̃ atet̃ cohuentetsa Yomporecop. Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ aña sepalltena pat̃err att̃och oʼch setsota eñoteʼ apaʼyeseʼ poʼpotantañ ñeñt̃ es palltaʼyetsa.
7 Vós vos distinguis em tudo: na fé, na eloqüência, no conhecimento, no zelo de todo o gênero e no afeto para conosco. Cuidai de ser notáveis também nesta obra de caridade.
8 Napaʼ ama neyechareʼteñot̃eyeʼ notenso atet̃, añña nemnen oʼch neñotatas ñeñt̃ atet̃ pena poʼpotantañ ñeñt̃ eʼñe pocsheñeshocmañen es apaʼyeñet ñeñt̃ es palltaʼyetsa. Allochña ñerraʼm ñeñt̃ señot, napaʼ neñotenes atet̃chaʼ sep̃ohuerra sam̃a. Att̃oña neñotenes eʼñe poʼñoc̈h semuerannaʼtuena allohuenes.
8 Não o digo como quem manda, mas, para exemplo do zelo dos outros, quisera pôr em prova a sinceridade de vossa caridade.
9 Ñehua, sapaʼ oʼ señoter ñeñt̃ atet̃ p̃a Yepartseshar Jesucristo. Ñapaʼ atarr amuerañtosa, ñapaʼ esocmañen echeneñ Pomporesho, t̃arraña eʼñe puemorrenteñot̃ey ya, ñañapaʼ att̃a huocchañetos. Allochña eʼñe puehuocchañeteñot̃ yocop, yañapaʼ shonteʼch esocmañen yecherr Yomporeshot̃.
9 Vós conheceis a bondade de nosso Senhor Jesus Cristo. Sendo rico, se fez pobre por vós, a fim de vos enriquecer por sua pobreza.
10 — ausente —
10 Aqui vos dou apenas um conselho. Isso vos convém. Há um ano fostes os primeiros, não só a iniciar esta obra, mas mesmo os primeiros a sugeri-la.
11 — ausente —
11 Agora, pois, levai a termo a obra, para que, como houve prontidão em querer, assim também haja para a concluir, segundo as vossas posses.
12 — ausente —
12 Quando se dá de bom coração segundo as posses {evidentemente não do que não se tem}, sempre se é bem recebido.
13 Napaʼ ama notenso t̃arrecopchaʼ es sapaʼyen allochñapaʼ oʼch att̃a atarr es sepalltena sa.
13 Não se trata de aliviar os outros fazendo-vos sofrer penúria, mas sim que haja igualdade entre vós.
14 Añecopña notenes oʼch satt̃ecmatua. Atet̃ ñerraʼm t̃eʼpaʼ shonteʼ sechen, socoppaʼ añ poctetsa oʼch sapaʼyeñ ñeñt̃ es palltaʼyetsa t̃eʼ. Allochñapaʼ ñerraʼm esempo es sepalltena sam̃apaʼ añ poctetsa oʼch apuerrset ñamet, allochñapaʼ att̃ochña eʼñech satt̃ecmaten.
14 Nas atuais circunstâncias, vossa abundância supra a indigência daqueles, para que, por seu turno, a abundância deles venha a suprir a vossa indigência. Assim reinará a igualdade,
15 Ñeñt̃paʼ atet̃ oteney Yompor poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ anuaret̃ ahuat̃ot̃eñ, ñeñt̃paʼ atet̃ oten: “Ñeñt̃ echeneʼ shonteʼpaʼ amach es aʼpchateno. Amaʼt ñam̃a ñeñt̃ echeneʼ coñeʼt̃paʼ amach es pallteno.”
15 como está escrito: O que colheu muito, não teve sobra; e o que pouco colheu, não teve falta {Ex 16,18}.
16 Napaʼ c̈hocma neparasyosoʼteñ Yompor t̃arroʼmar añ nenan masheñ Tito pueyoc̈hro att̃o ñapaʼc̈hoʼña c̈hocma llecapretensa atet̃ ñerraʼm na.
16 Bendito seja Deus, por ter posto no coração de Tito a mesma solicitude por vós.
17 Ñeñt̃oʼmarña allempo noteñ oʼch ahuerr sesho, ñapaʼ eʼñe pocteʼ enteñ. Elloña ñapaʼ eʼñe puemneññot̃ atarr sechena oʼch alla ahuerrerr oʼch ab̃cherrsaʼ.
17 Não só recebeu bem o meu pedido, mas, no ardor do seu zelo, espontaneamente partiu para vos visitar.
18 Ñam̃a yapaʼ oʼch yemñererr masheñ Tito epuet ñam̃a poʼpsheñeñ masheñ. Ñehua, añ masheñerpaʼ allohuen ñeñt̃ apc̈haʼyetsa pameʼñeñot̃etpaʼ atarr cohuen enteñet att̃o serrpareʼtatenanet añ cohuen ñoñets ñeñt̃ alloch yequeshperra.
18 Juntamente com ele enviamos o irmão, cujo renome na pregação do Evangelho se espalha em todas as igrejas.
19 Elloña ñeñt̃ masheñerpaʼ allohuen ñeñt̃ apc̈haʼyetsa pameʼñeñot̃etpaʼ oʼ net oʼch yechopeñeʼch parro att̃och ñach yeyenpueneʼ ñeñt̃ att̃o yet̃orrena oʼch yeyenpueñ poʼpotantañ. Ñeñt̃paʼ añecop sherben att̃och ayeʼchoc̈htateññañet Yompor, ñam̃a añecop sherben att̃och eñoteñet eʼñech yocsheñeshaʼ yemneñ oʼch yeyenpannena eʼñe cohuen.
19 Não só isto, mas foi destinado também pelos sufrágios das igrejas para nosso companheiro de viagem, nesta obra de caridade, que por nós é administrada para a glória do Senhor, em testemunho da nossa boa vontade.
20 Ñeñt̃oʼmarña oʼ net ñam̃a poʼpsheñeñ masheñ allochñapaʼ att̃o yapc̈haten quellepaʼ amach c̈ha sasareʼtenyeto quellayoʼmara.
20 Queremos evitar assim que alguém nos censure por motivo desta importante coleta que empreendemos,
21 T̃arroʼmar yapaʼ añña yemaʼyoc̈hrena oʼch yorrtat ñeñt̃ eʼñe cohuen enten Yompor, amaʼt ñam̃a ñeñt̃ cohuen enten acheñeneshaʼ.
21 porque procuramos fazer o bem, não só diante do Senhor, senão também diante dos homens.
22 Ñehua, t̃eʼpaʼ oʼch yemñonas poʼpoñ masheñ ñeñt̃chaʼ tatsa, maʼpsheña. Ñeñt̃ poʼpsheñeñ masheñpaʼ napaʼ neñoteñ ñapaʼ eʼñe pocsheñeshocmañen atarr cohuen es maʼyoc̈hraʼyena ñeñt̃ cohuentetsa Yomporecop. Ñam̃a amaʼt t̃eʼ att̃o eʼmareʼtenes sa eʼñoʼ cohuen sameʼñeña Yompor, elloña t̃eʼ ñapaʼ atarr mueneñ oʼch alloʼna sen t̃orraʼnmatsa eʼñe cohuen Yomporecop.
22 Com eles enviamos ainda outro nosso irmão, cujo zelo pudemos comprovar várias vezes e em diversas ocasiões. Desta vez se mostrará ainda mais zeloso, em razão da grande confiança que tem em vós.
23 Ñam̃a ñerraʼm eseshaʼ saʼp̃t̃oʼteneʼ oʼch otaset, “¿amaʼt seʼmareʼteñe masheñ Tito, erroʼtsent̃eʼ?” sañapaʼ oʼch soch “ñapaʼ añ epuet t̃orrena masheñ Pablo taruasats Yomporecop att̃oña eʼñe sherbeney yam̃a.” Amapaʼ ñerraʼm aʼp̃t̃oʼtaset ñam̃a añ poʼpsheñeñ masheñecop, sañapaʼ oʼch señotatanet ñetpaʼ arrot̃ amñaret̃tenet all apc̈hena allohuen masheñneshac̈hno ñeñt̃ ameʼñetsa all Macedonio. Ñetpaʼ eʼñe cohuen orrtatenet Cristo poʼcohuenña.
23 Quanto a Tito, é o meu companheiro e o meu colaborador junto de vós; quanto aos nossos irmãos, são legados das igrejas, que são a glória de Cristo.
24 Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼch notas eʼñech cohuen sagap̃ añ masheñneshaʼ, allochña ñetpaʼ eshecchaʼ eñotaset sapaʼ poʼñoc̈h atarr semuerenanet, att̃ochña eñotas ñam̃a allohuen masheñneshaʼ ñeñt̃ pameʼñeñot̃et apc̈haʼyetsa allot̃ amñaret̃tenet. Allochñapaʼ oʼch eñotaset poʼñoc̈h eʼñe cohuen sameʼñena ñeñt̃ atet̃ notenanet socop.
24 Portanto, em presença das igrejas, demonstrai-lhes vossa caridade e o verdadeiro motivo da ufania que sentimos por vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.