2 Coríntios 8

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ñehua, t̃eʼ masheñneshachaʼ ñam̃a noc̈haneshachaʼ oʼch neñotaterrserr att̃o Yomporpaʼ orrtaterranet puemuereña allohuenacop ñeñt̃ pameʼñeñot̃et c̈hocma apc̈haʼyenet all anetso Macedonioʼmar.
1 Agora, irmãos, queremos que vocês tomem conhecimento da graça que Deus concedeu às igrejas da Macedônia.
2 Ñehua, macedonioʼmarneshaʼpaʼ amaʼt shonteʼ paʼnamen huenanet ñeñt̃ atarr topatenahuet, t̃arraña ñetpaʼ c̈hocma atarr coshenet. Ñam̃a amaʼt atarr huocchañetyenet, t̃arraña ñetpaʼ c̈hocma apaʼyeñet poʼpotantañ ñeñt̃ atarr es nanac palltetsa. Apaʼyeñet eʼñe pocsheñeshocmañen atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ ñetpaʼ shonteʼ esocmañen echenet poʼchecom.
2 No meio da mais severa tribulação, a grande alegria e a extrema pobreza deles transbordaram em rica generosidade.
3 Napaʼ neñotenanet ñetpaʼ ahuoʼt pomyenet ñeñt̃ allpon muenaʼyenet ñet puesheñaʼttset. Amaʼt ñocpuetpaʼ palltenetañ t̃arraña ellonet̃ñapaʼ oʼ alla apaʼyereterr poʼpsheñeñ poʼpocheño, amaʼt ñocpuetpaʼ palltenetañ. Ñet eʼñe puemnenñot̃et atet̃ penet.
3 Pois dou testemunho de que eles deram tudo quanto podiam, e até além do que podiam. Por iniciativa própria
4 Ñetpaʼ c̈hocma aʼp̃t̃oʼtennet pocteʼt̃eʼ oʼch notanet att̃och yenpuet ñamet ñeñt̃ masheñneshac̈hno huocchañneshac̈hno.
4 eles nos suplicaram insistentemente o privilégio de participar da assistência aos santos.
5 Napaʼ eʼñe allpona notanet ñetña ellonet̃paʼ atarr shonteʼ pomyeset, t̃arraña amaʼt allempo ama pomuenetaʼ poʼc̃llayor Yomporecop, ñetñapaʼ ñanmacmuet oʼ eʼñe pomhuerret Yomporecop, allot̃paʼ ñam̃a yocop ñeñt̃ atet̃ muenateney Yompor allohueney.
5 E não somente fizeram o que esperávamos, mas entregaram-se primeiramente a si mesmos ao Senhor e, depois, a nós, pela vontade de Deus.
6 Atet̃ nenteñ macedonioʼmarneshaʼ atarr es pomuenet Yomporecop, ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼ alla notererr masheñ Tito oʼch alla ahuerrerr sesho, allochñapaʼ att̃och alloʼnach señotnen eʼñe cohuen pomueneʼ Yomporecop, ñeñt̃ allpon yec̈hatensaʼ ahuaña Tito.
6 Assim, recomendamos a Tito, visto que ele já havia começado, que completasse esse ato de graça da parte de vocês.
7 Ñam̃a sapaʼ atarr setsoteññañ allohuen ñeñt̃ cohuen enten Yompor. Ñanompaʼ atarr seyemteña Yompor, ñam̃a atarr cohuen seserrpareʼteññañ poʼñoñ, paʼnamen esocmañen es señotyen, ñam̃a eʼñe socsheñeshaʼ es sep̃aʼyen Yomporecop, ñam̃a eʼñe cohuen semorrentenya. Ñam̃a eʼñe setsotuen ñeñt̃ atet̃ cohuentetsa Yomporecop. Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ aña sepalltena pat̃err att̃och oʼch setsota eñoteʼ apaʼyeseʼ poʼpotantañ ñeñt̃ es palltaʼyetsa.
7 Todavia, assim como vocês se destacam em tudo: na fé, na palavra, no conhecimento, na dedicação completa e no amor que vocês têm por nós, destaquem-se também neste privilégio de contribuir.
8 Napaʼ ama neyechareʼteñot̃eyeʼ notenso atet̃, añña nemnen oʼch neñotatas ñeñt̃ atet̃ pena poʼpotantañ ñeñt̃ eʼñe pocsheñeshocmañen es apaʼyeñet ñeñt̃ es palltaʼyetsa. Allochña ñerraʼm ñeñt̃ señot, napaʼ neñotenes atet̃chaʼ sep̃ohuerra sam̃a. Att̃oña neñotenes eʼñe poʼñoc̈h semuerannaʼtuena allohuenes.
8 Não lhes estou dando uma ordem, mas quero verificar a sinceridade do amor de vocês, comparando-o com a dedicação dos outros.
9 Ñehua, sapaʼ oʼ señoter ñeñt̃ atet̃ p̃a Yepartseshar Jesucristo. Ñapaʼ atarr amuerañtosa, ñapaʼ esocmañen echeneñ Pomporesho, t̃arraña eʼñe puemorrenteñot̃ey ya, ñañapaʼ att̃a huocchañetos. Allochña eʼñe puehuocchañeteñot̃ yocop, yañapaʼ shonteʼch esocmañen yecherr Yomporeshot̃.
9 Pois vocês conhecem a graça de nosso Senhor Jesus Cristo que, sendo rico, se fez pobre por amor de vocês, para que por meio de sua pobreza vocês se tornassem ricos.
10 — ausente —
10 Este é meu conselho: convém que vocês contribuam, já que desde o ano passado vocês foram os primeiros, não somente a contribuir, mas também a propor esse plano.
11 — ausente —
11 Agora, completem a obra, para que a forte disposição de realizá-la seja igualada pelo zelo em concluí-la, de acordo com os bens que vocês possuem.
12 — ausente —
12 Porque, se há prontidão, a contribuição é aceitável de acordo com aquilo que alguém tem, e não de acordo com o que não tem.
13 Napaʼ ama notenso t̃arrecopchaʼ es sapaʼyen allochñapaʼ oʼch att̃a atarr es sepalltena sa.
13 Nosso desejo não é que outros sejam aliviados enquanto vocês são sobrecarregados, mas que haja igualdade.
14 Añecopña notenes oʼch satt̃ecmatua. Atet̃ ñerraʼm t̃eʼpaʼ shonteʼ sechen, socoppaʼ añ poctetsa oʼch sapaʼyeñ ñeñt̃ es palltaʼyetsa t̃eʼ. Allochñapaʼ ñerraʼm esempo es sepalltena sam̃apaʼ añ poctetsa oʼch apuerrset ñamet, allochñapaʼ att̃ochña eʼñech satt̃ecmaten.
14 No presente momento, a fartura de vocês suprirá a necessidade deles, para que, por sua vez, a fartura deles supra a necessidade de vocês. Então haverá igualdade,
15 Ñeñt̃paʼ atet̃ oteney Yompor poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ anuaret̃ ahuat̃ot̃eñ, ñeñt̃paʼ atet̃ oten: “Ñeñt̃ echeneʼ shonteʼpaʼ amach es aʼpchateno. Amaʼt ñam̃a ñeñt̃ echeneʼ coñeʼt̃paʼ amach es pallteno.”
15 como está escrito: "Quem tinha recolhido muito não teve demais, e não faltou a quem tinha recolhido pouco".
16 Napaʼ c̈hocma neparasyosoʼteñ Yompor t̃arroʼmar añ nenan masheñ Tito pueyoc̈hro att̃o ñapaʼc̈hoʼña c̈hocma llecapretensa atet̃ ñerraʼm na.
16 Agradeço a Deus, que pôs no coração de Tito o mesmo cuidado que tenho por vocês,
17 Ñeñt̃oʼmarña allempo noteñ oʼch ahuerr sesho, ñapaʼ eʼñe pocteʼ enteñ. Elloña ñapaʼ eʼñe puemneññot̃ atarr sechena oʼch alla ahuerrerr oʼch ab̃cherrsaʼ.
17 pois Tito não apenas aceitou o nosso pedido, mas está indo até vocês, com muito entusiasmo e por iniciativa própria.
18 Ñam̃a yapaʼ oʼch yemñererr masheñ Tito epuet ñam̃a poʼpsheñeñ masheñ. Ñehua, añ masheñerpaʼ allohuen ñeñt̃ apc̈haʼyetsa pameʼñeñot̃etpaʼ atarr cohuen enteñet att̃o serrpareʼtatenanet añ cohuen ñoñets ñeñt̃ alloch yequeshperra.
18 Com ele estamos enviando o irmão que é recomendado por todas as igrejas por seu serviço no evangelho.
19 Elloña ñeñt̃ masheñerpaʼ allohuen ñeñt̃ apc̈haʼyetsa pameʼñeñot̃etpaʼ oʼ net oʼch yechopeñeʼch parro att̃och ñach yeyenpueneʼ ñeñt̃ att̃o yet̃orrena oʼch yeyenpueñ poʼpotantañ. Ñeñt̃paʼ añecop sherben att̃och ayeʼchoc̈htateññañet Yompor, ñam̃a añecop sherben att̃och eñoteñet eʼñech yocsheñeshaʼ yemneñ oʼch yeyenpannena eʼñe cohuen.
19 Não só por isso, mas ele também foi escolhido pelas igrejas para nos acompanhar quando formos ministrar esta doação, o que fazemos para honrar o próprio Senhor e mostrar a nossa disposição.
20 Ñeñt̃oʼmarña oʼ net ñam̃a poʼpsheñeñ masheñ allochñapaʼ att̃o yapc̈haten quellepaʼ amach c̈ha sasareʼtenyeto quellayoʼmara.
20 Queremos evitar que alguém nos critique quanto ao nosso modo de ministrar essa generosa oferta,
21 T̃arroʼmar yapaʼ añña yemaʼyoc̈hrena oʼch yorrtat ñeñt̃ eʼñe cohuen enten Yompor, amaʼt ñam̃a ñeñt̃ cohuen enten acheñeneshaʼ.
21 pois estamos tendo o cuidado de fazer o que é correto, não apenas aos olhos do Senhor, mas também aos olhos dos homens.
22 Ñehua, t̃eʼpaʼ oʼch yemñonas poʼpoñ masheñ ñeñt̃chaʼ tatsa, maʼpsheña. Ñeñt̃ poʼpsheñeñ masheñpaʼ napaʼ neñoteñ ñapaʼ eʼñe pocsheñeshocmañen atarr cohuen es maʼyoc̈hraʼyena ñeñt̃ cohuentetsa Yomporecop. Ñam̃a amaʼt t̃eʼ att̃o eʼmareʼtenes sa eʼñoʼ cohuen sameʼñeña Yompor, elloña t̃eʼ ñapaʼ atarr mueneñ oʼch alloʼna sen t̃orraʼnmatsa eʼñe cohuen Yomporecop.
22 Além disso, estamos enviando com eles o nosso irmão que muitas vezes e de muitas maneiras já nos provou que é muito dedicado, e agora ainda mais, por causa da grande confiança que ele tem em vocês.
23 Ñam̃a ñerraʼm eseshaʼ saʼp̃t̃oʼteneʼ oʼch otaset, “¿amaʼt seʼmareʼteñe masheñ Tito, erroʼtsent̃eʼ?” sañapaʼ oʼch soch “ñapaʼ añ epuet t̃orrena masheñ Pablo taruasats Yomporecop att̃oña eʼñe sherbeney yam̃a.” Amapaʼ ñerraʼm aʼp̃t̃oʼtaset ñam̃a añ poʼpsheñeñ masheñecop, sañapaʼ oʼch señotatanet ñetpaʼ arrot̃ amñaret̃tenet all apc̈hena allohuen masheñneshac̈hno ñeñt̃ ameʼñetsa all Macedonio. Ñetpaʼ eʼñe cohuen orrtatenet Cristo poʼcohuenña.
23 Quanto a Tito, ele é meu companheiro e cooperador entre vocês; quanto a nossos irmãos, eles são representantes das igrejas e uma honra para Cristo.
24 Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼch notas eʼñech cohuen sagap̃ añ masheñneshaʼ, allochña ñetpaʼ eshecchaʼ eñotaset sapaʼ poʼñoc̈h atarr semuerenanet, att̃ochña eñotas ñam̃a allohuen masheñneshaʼ ñeñt̃ pameʼñeñot̃et apc̈haʼyetsa allot̃ amñaret̃tenet. Allochñapaʼ oʼch eñotaset poʼñoc̈h eʼñe cohuen sameʼñena ñeñt̃ atet̃ notenanet socop.
24 Portanto, diante das demais igrejas, demonstrem a esses irmãos a prova do amor que vocês têm e a razão do orgulho que temos de vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.