2 Coríntios 8
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARC
1 Ñehua, t̃eʼ masheñneshachaʼ ñam̃a noc̈haneshachaʼ oʼch neñotaterrserr att̃o Yomporpaʼ orrtaterranet puemuereña allohuenacop ñeñt̃ pameʼñeñot̃et c̈hocma apc̈haʼyenet all anetso Macedonioʼmar.
1 Também, irmãos, vos fazemos conhecer a graça de Deus dada às igrejas da Macedônia;
2 Ñehua, macedonioʼmarneshaʼpaʼ amaʼt shonteʼ paʼnamen huenanet ñeñt̃ atarr topatenahuet, t̃arraña ñetpaʼ c̈hocma atarr coshenet. Ñam̃a amaʼt atarr huocchañetyenet, t̃arraña ñetpaʼ c̈hocma apaʼyeñet poʼpotantañ ñeñt̃ atarr es nanac palltetsa. Apaʼyeñet eʼñe pocsheñeshocmañen atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ ñetpaʼ shonteʼ esocmañen echenet poʼchecom.
2 como, em muita prova de tribulação, houve abundância do seu gozo, e como a sua profunda pobreza superabundou em riquezas da sua generosidade.
3 Napaʼ neñotenanet ñetpaʼ ahuoʼt pomyenet ñeñt̃ allpon muenaʼyenet ñet puesheñaʼttset. Amaʼt ñocpuetpaʼ palltenetañ t̃arraña ellonet̃ñapaʼ oʼ alla apaʼyereterr poʼpsheñeñ poʼpocheño, amaʼt ñocpuetpaʼ palltenetañ. Ñet eʼñe puemnenñot̃et atet̃ penet.
3 Porque, segundo o seu poder (o que eu mesmo testifico) e ainda acima do seu poder, deram voluntariamente,
4 Ñetpaʼ c̈hocma aʼp̃t̃oʼtennet pocteʼt̃eʼ oʼch notanet att̃och yenpuet ñamet ñeñt̃ masheñneshac̈hno huocchañneshac̈hno.
4 pedindo-nos com muitos rogos a graça e a comunicação deste serviço, que se fazia para com os santos.
5 Napaʼ eʼñe allpona notanet ñetña ellonet̃paʼ atarr shonteʼ pomyeset, t̃arraña amaʼt allempo ama pomuenetaʼ poʼc̃llayor Yomporecop, ñetñapaʼ ñanmacmuet oʼ eʼñe pomhuerret Yomporecop, allot̃paʼ ñam̃a yocop ñeñt̃ atet̃ muenateney Yompor allohueney.
5 E não somente fizeram como nós esperávamos, mas também a si mesmos se deram primeiramente ao Senhor e depois a nós, pela vontade de Deus;
6 Atet̃ nenteñ macedonioʼmarneshaʼ atarr es pomuenet Yomporecop, ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼ alla notererr masheñ Tito oʼch alla ahuerrerr sesho, allochñapaʼ att̃och alloʼnach señotnen eʼñe cohuen pomueneʼ Yomporecop, ñeñt̃ allpon yec̈hatensaʼ ahuaña Tito.
6 de maneira que exortamos a Tito que, assim como antes tinha começado, assim também acabe essa graça entre vós.
7 Ñam̃a sapaʼ atarr setsoteññañ allohuen ñeñt̃ cohuen enten Yompor. Ñanompaʼ atarr seyemteña Yompor, ñam̃a atarr cohuen seserrpareʼteññañ poʼñoñ, paʼnamen esocmañen es señotyen, ñam̃a eʼñe socsheñeshaʼ es sep̃aʼyen Yomporecop, ñam̃a eʼñe cohuen semorrentenya. Ñam̃a eʼñe setsotuen ñeñt̃ atet̃ cohuentetsa Yomporecop. Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ aña sepalltena pat̃err att̃och oʼch setsota eñoteʼ apaʼyeseʼ poʼpotantañ ñeñt̃ es palltaʼyetsa.
7 Portanto, assim como em tudo sois abundantes na fé, e na palavra, e na ciência, e em toda diligência, e em vosso amor para conosco, assim também abundeis nessa graça.
8 Napaʼ ama neyechareʼteñot̃eyeʼ notenso atet̃, añña nemnen oʼch neñotatas ñeñt̃ atet̃ pena poʼpotantañ ñeñt̃ eʼñe pocsheñeshocmañen es apaʼyeñet ñeñt̃ es palltaʼyetsa. Allochña ñerraʼm ñeñt̃ señot, napaʼ neñotenes atet̃chaʼ sep̃ohuerra sam̃a. Att̃oña neñotenes eʼñe poʼñoc̈h semuerannaʼtuena allohuenes.
8 Não digo isso como quem manda, mas para provar, pela diligência dos outros, a sinceridade do vosso amor;
9 Ñehua, sapaʼ oʼ señoter ñeñt̃ atet̃ p̃a Yepartseshar Jesucristo. Ñapaʼ atarr amuerañtosa, ñapaʼ esocmañen echeneñ Pomporesho, t̃arraña eʼñe puemorrenteñot̃ey ya, ñañapaʼ att̃a huocchañetos. Allochña eʼñe puehuocchañeteñot̃ yocop, yañapaʼ shonteʼch esocmañen yecherr Yomporeshot̃.
9 porque já sabeis a graça de nosso Senhor Jesus Cristo, que, sendo rico, por amor de vós se fez pobre, para que, pela sua pobreza, enriquecêsseis.
10 — ausente —
10 E nisso dou o meu parecer; pois isso vos convém a vós, que desde o ano passado começastes; e não foi só praticar, mas também querer.
11 — ausente —
11 Agora, porém, completai também o já começado, para que, assim como houve a prontidão de vontade, haja também o cumprimento, segundo o que tendes.
12 — ausente —
12 Porque, se há prontidão de vontade, será aceita segundo o que qualquer tem e não segundo o que não tem.
13 Napaʼ ama notenso t̃arrecopchaʼ es sapaʼyen allochñapaʼ oʼch att̃a atarr es sepalltena sa.
13 Mas não digo isso para que os outros tenham alívio, e vós, opressão;
14 Añecopña notenes oʼch satt̃ecmatua. Atet̃ ñerraʼm t̃eʼpaʼ shonteʼ sechen, socoppaʼ añ poctetsa oʼch sapaʼyeñ ñeñt̃ es palltaʼyetsa t̃eʼ. Allochñapaʼ ñerraʼm esempo es sepalltena sam̃apaʼ añ poctetsa oʼch apuerrset ñamet, allochñapaʼ att̃ochña eʼñech satt̃ecmaten.
14 mas para igualdade; neste tempo presente, a vossa abundância supra a falta dos outros, para que também a sua abundância supra a vossa falta, e haja igualdade,
15 Ñeñt̃paʼ atet̃ oteney Yompor poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ anuaret̃ ahuat̃ot̃eñ, ñeñt̃paʼ atet̃ oten: “Ñeñt̃ echeneʼ shonteʼpaʼ amach es aʼpchateno. Amaʼt ñam̃a ñeñt̃ echeneʼ coñeʼt̃paʼ amach es pallteno.”
15 como está escrito: O que muito colheu não teve de mais; e o que pouco, não teve de menos.
16 Napaʼ c̈hocma neparasyosoʼteñ Yompor t̃arroʼmar añ nenan masheñ Tito pueyoc̈hro att̃o ñapaʼc̈hoʼña c̈hocma llecapretensa atet̃ ñerraʼm na.
16 Mas graças a Deus, que pôs a mesma solicitude por vós no coração de Tito;
17 Ñeñt̃oʼmarña allempo noteñ oʼch ahuerr sesho, ñapaʼ eʼñe pocteʼ enteñ. Elloña ñapaʼ eʼñe puemneññot̃ atarr sechena oʼch alla ahuerrerr oʼch ab̃cherrsaʼ.
17 pois ele aceitou a exortação e, muito diligente, partiu voluntariamente para vós.
18 Ñam̃a yapaʼ oʼch yemñererr masheñ Tito epuet ñam̃a poʼpsheñeñ masheñ. Ñehua, añ masheñerpaʼ allohuen ñeñt̃ apc̈haʼyetsa pameʼñeñot̃etpaʼ atarr cohuen enteñet att̃o serrpareʼtatenanet añ cohuen ñoñets ñeñt̃ alloch yequeshperra.
18 E com ele enviamos aquele irmão cujo louvor no evangelho está espalhado em todas as igrejas.
19 Elloña ñeñt̃ masheñerpaʼ allohuen ñeñt̃ apc̈haʼyetsa pameʼñeñot̃etpaʼ oʼ net oʼch yechopeñeʼch parro att̃och ñach yeyenpueneʼ ñeñt̃ att̃o yet̃orrena oʼch yeyenpueñ poʼpotantañ. Ñeñt̃paʼ añecop sherben att̃och ayeʼchoc̈htateññañet Yompor, ñam̃a añecop sherben att̃och eñoteñet eʼñech yocsheñeshaʼ yemneñ oʼch yeyenpannena eʼñe cohuen.
19 E não só isso, mas foi também escolhido pelas igrejas para companheiro da nossa viagem, nessa graça que por nós é ministrada para glória do mesmo Senhor e prontidão do vosso ânimo;
20 Ñeñt̃oʼmarña oʼ net ñam̃a poʼpsheñeñ masheñ allochñapaʼ att̃o yapc̈haten quellepaʼ amach c̈ha sasareʼtenyeto quellayoʼmara.
20 evitando isto: que alguém nos vitupere por essa abundância, que por nós é ministrada;
21 T̃arroʼmar yapaʼ añña yemaʼyoc̈hrena oʼch yorrtat ñeñt̃ eʼñe cohuen enten Yompor, amaʼt ñam̃a ñeñt̃ cohuen enten acheñeneshaʼ.
21 pois zelamos o que é honesto, não só diante do Senhor, mas também diante dos homens.
22 Ñehua, t̃eʼpaʼ oʼch yemñonas poʼpoñ masheñ ñeñt̃chaʼ tatsa, maʼpsheña. Ñeñt̃ poʼpsheñeñ masheñpaʼ napaʼ neñoteñ ñapaʼ eʼñe pocsheñeshocmañen atarr cohuen es maʼyoc̈hraʼyena ñeñt̃ cohuentetsa Yomporecop. Ñam̃a amaʼt t̃eʼ att̃o eʼmareʼtenes sa eʼñoʼ cohuen sameʼñeña Yompor, elloña t̃eʼ ñapaʼ atarr mueneñ oʼch alloʼna sen t̃orraʼnmatsa eʼñe cohuen Yomporecop.
22 Com eles, enviamos também outro nosso irmão, o qual, muitas vezes e em muitas coisas, já experimentamos ser diligente e agora muito mais diligente ainda pela muita confiança que em vós tem.
23 Ñam̃a ñerraʼm eseshaʼ saʼp̃t̃oʼteneʼ oʼch otaset, “¿amaʼt seʼmareʼteñe masheñ Tito, erroʼtsent̃eʼ?” sañapaʼ oʼch soch “ñapaʼ añ epuet t̃orrena masheñ Pablo taruasats Yomporecop att̃oña eʼñe sherbeney yam̃a.” Amapaʼ ñerraʼm aʼp̃t̃oʼtaset ñam̃a añ poʼpsheñeñ masheñecop, sañapaʼ oʼch señotatanet ñetpaʼ arrot̃ amñaret̃tenet all apc̈hena allohuen masheñneshac̈hno ñeñt̃ ameʼñetsa all Macedonio. Ñetpaʼ eʼñe cohuen orrtatenet Cristo poʼcohuenña.
23 Quanto a Tito, é meu companheiro e cooperador para convosco; quanto a nossos irmãos, são embaixadores das igrejas e glória de Cristo.
24 Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼch notas eʼñech cohuen sagap̃ añ masheñneshaʼ, allochña ñetpaʼ eshecchaʼ eñotaset sapaʼ poʼñoc̈h atarr semuerenanet, att̃ochña eñotas ñam̃a allohuen masheñneshaʼ ñeñt̃ pameʼñeñot̃et apc̈haʼyetsa allot̃ amñaret̃tenet. Allochñapaʼ oʼch eñotaset poʼñoc̈h eʼñe cohuen sameʼñena ñeñt̃ atet̃ notenanet socop.
24 Portanto, mostrai para com eles, perante a face das igrejas, a prova do vosso amor e da nossa glória acerca de vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.