2 Coríntios 7
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NTLH
1 Ñehua, eʼñe nemorrenteñot̃es, masheñneshachaʼ ñam̃a noc̈haneshachaʼ oʼ notuas atet̃ oteney Yompor ñeñt̃chaʼ atet̃ perrnay. Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ añ poctetsa yocop yapaʼ oʼch yesuanem ora allohuen ñeñt̃ c̈hocma aʼsosyateneʼ yechets ñam̃a ñeñt̃ c̈hocma aʼsosyateneʼ amaʼt yecamquëñ. Añña eʼñe yem̃chaʼnaʼteñot̃ Yomporpaʼ añchaʼña yemaʼyoc̈hrena ñeñt̃ pocteʼ enten ña.
1 Meus queridos amigos, todas essas promessas são para nós. Por isso purifiquemos a nós mesmos de tudo o que torna impuro o nosso corpo e a nossa alma. E, temendo a Deus , vivamos uma vida completamente dedicada a ele.
2 Napaʼ atarr nemneñ, masheñneshachaʼ oʼch alla semorrenterrna eʼñe seyoc̈hrocmañen. Napaʼ amaʼt puesheñarrot̃esapaʼ ama c̈ho errot̃ nep̃aso, ñam̃a amaʼt puesheñarrot̃esa ama añeyeʼ neyc̈hataso ñeñt̃ ama cohuenayaye, ñam̃a amaʼt puesheñarrot̃esapaʼ ama c̈hoyeʼ neshcareʼtaso amaʼt eʼñe mamesha.
2 Deem um lugar para nós no coração de vocês. Nós não prejudicamos ninguém, não causamos a desgraça de ninguém e não procuramos tirar vantagem de ninguém.
3 Ñeñt̃paʼ ama añecpayeʼ notenso oʼch neyohuareʼtasa. Añecopña oʼ alla noterrserr eʼñe nemorrenteñot̃es ñeñt̃ atet̃ oʼ notuanmas. Poʼñoc̈hpaʼ atarr nemorrentensa eʼñe neyoc̈hrocmañen. Ñeñt̃oʼmarña napaʼ eʼñe pocteʼ nenteñ eʼñech parrocma yocrrena amaʼt ñam̃a eʼñech parrocma yerroma.
3 Não digo isso para condenar vocês. Pois, como eu disse antes, vocês são tão amados por nós, que estamos sempre juntos, tanto para morrer como para viver.
4 Napaʼ neñotenes sapaʼ c̈hocmach sep̃aʼyen ñeñt̃ cohuentetsa Yomporecop. Ñeñt̃oʼmarña napaʼ atarr nocshapretensa. Amaʼt nellquënañ nemueroc̈hteñot̃paʼ elloña oʼ alla nanac socshaterren.
4 Tenho muita confiança em vocês e me orgulho de vocês. No meio de todas as nossas aflições, eu continuo muito animado e cheio de alegria.
5 Amaʼt allempo nec̈herr Macedoniopaʼ c̈hocma atarr nellcaʼhuerrerr alla. Allpaʼc̈hoʼña c̈hocma es nehuapoya paʼnamen ñeñt̃ña amaʼt mameshapaʼ ama eshcayeʼ neñmatataye neyoc̈hro att̃och eʼñe cohuen nellap̃sos muechet̃.
5 Mesmo depois de termos chegado à província da Macedônia, não descansamos nada. Em todos os lugares houve problemas, lutas com os de fora e medo no nosso coração.
6 Att̃eñapaʼ oʼ c̈herr masheñ Tito. Att̃o c̈herr masheñ Titopaʼ allempoña Yomporpaʼ alla coshaterren neyoc̈hro, ñeñt̃ara Yompor ñeñt̃ c̈hocma yocshateneʼ allempo es yellcateneʼ.
6 Porém Deus, que anima os desanimados, nos animou com a chegada de Tito.
7 Ama eʼñe aña nocshataye att̃o c̈herr Tito, añña atarr nocshateneʼ ñeñt̃ att̃o eʼñe cohuen entapretensaʼ, ñapaʼc̈hoʼña atarr socshater. Ñehua, ñapaʼ eñotatuerren att̃o sapaʼ atarr oʼ seyerpuenna, ñam̃a oʼ eñotatuerren att̃o sellquëñot̃ sapaʼ oʼ alla sameʼñerra eʼñe cohuen, ñam̃a oʼ eñotatuerren att̃o oʼ alla sellcapreterrna ñeñt̃ att̃o sellcatenen na. Ñeñt̃ allpon serrpareʼtatuerren, napaʼ ñeñt̃ña ello atarr nanac nocshaterreʼ.
7 E não foi somente a chegada dele que nos animou, mas também a informação dada por ele de que vocês o animaram. Ele contou que vocês estão com saudade de mim e disse que estão muito tristes e estão prontos para me defender. Por isso agora estou mais feliz ainda.
8 Carta ñeñt̃ nequellconas ahuaña, ñeñt̃paʼ c̈ha llecatas. Ñeñt̃oʼmarña allempo napaʼc̈hoʼña c̈ha mueneʼ llecatna nam̃a t̃arroʼmar oʼ nemñonas atet̃ carta. Amaʼt t̃eʼpaʼ neñoteñ añ necarta c̈ha llecatenes t̃arraña ñeñt̃paʼ eʼñe mamecpa, ñeñt̃ eʼñe pocteʼ nenteñ.
8 Não me arrependo de ter escrito aquela carta , embora vocês tenham ficado tristes por causa dela. Quando soube que a carta os deixou tristes por algum tempo, eu poderia ter ficado arrependido.
9 Att̃oña t̃eʼ napaʼ eʼñe cohuen nocshena. Ñeñt̃paʼ ama añecpayeʼ nocsheno att̃o sapaʼ nellcatas. T̃eʼ napaʼ añecopña nocshena att̃o sapaʼ eʼñe sellquëñot̃ oʼ alla sameʼñerra eʼñe cohuen. T̃arraña att̃o sellquëna sapaʼ ñeñt̃paʼ atet̃ senteñ ñerraʼm Yompor sellcateneʼ ñeñt̃chaʼña sameʼñaterraya eʼñe cohuen ñocop. Ñeñt̃oʼmarña ñeñt̃ atet̃ nep̃onas, ñeñt̃paʼ eʼñe cohuen socop, ñeñt̃ allopaʼ ama c̈hoyeʼ errot̃en nepenso ñeñt̃ ama pocteyaye amaʼt mamesha.
9 Mas agora estou alegre, não porque vocês ficaram tristes, mas porque aquela tristeza fez com que vocês se arrependessem. Aquela tristeza foi usada por Deus, e assim nós não causamos nenhum mal a vocês.
10 T̃arroʼmar ñerraʼm esempo atet̃ yenteñ Yomporña atet̃ yellcateneʼ ñeñt̃paʼ eʼñech pocteʼ yenteñ t̃arroʼmar ñeñt̃paʼ alloch yoct̃apeʼcherr cohuen ñocop, allochñapaʼ att̃ochña yequeshperra. T̃arraña att̃o yellquëna arr patsro, ama Yomporecpayeʼ yellquëno ñeñt̃paʼ ñeñt̃ña alloʼna aneney rromueñtso, allchaʼ yechenquërra poctacma.
10 Pois a tristeza que é usada por Deus produz o arrependimento que leva à salvação; e nisso não há motivo para alguém ficar triste. Mas as tristezas deste mundo produzem a morte.
11 Sa sellquëñapaʼ eʼñe atet̃ senteñ ñerraʼm Yompor eʼñe sellcateneʼ. Ñeñt̃oʼmarña allempot̃eñ yoroc̈hen senten sa soʼchñar ñeñt̃oʼmarña sapaʼ semneñ oʼch alla cohuen nentapreterres. Ñam̃a ñeñt̃paʼ apencoc̈hen senteñ ñeñt̃ atarr at̃parñat̃. Ñeñt̃oʼmarña sem̃chañot̃paʼ atarr semneñ oʼch alla senterren, att̃och eʼñe cohuen naʼpoctatonas. Ñam̃a allempot̃eñña eʼñe pocteʼ senteñ oʼch secoñchach ñeñt̃ at̃parñat̃tetsa. Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ atet̃ oʼ sep̃ohuerra ñeñt̃ eʼñe pocteʼ nenten, allochñapaʼ amach alloʼna saʼyohuaret̃teno.
11 Vocês suportaram a tristeza da maneira que agrada a Deus. E vejam agora os resultados: isso fez com que vocês levassem a sério o assunto e resolvessem se defender. Fez também com que vocês ficassem zangados e com medo. Depois ficaram com vontade de me ver e resolveram castigar o culpado. Em tudo isso vocês mostraram que não tiveram nenhuma culpa naquele caso.
12 Ñam̃a oʼch notas, ahuaña allempo nequellquërrnaserr añ necartapaʼ ama at̃parñat̃ecpayeʼ nequellquërrnaserro ñam̃a ama nocpayeʼ nequellquërrnaserro ñeñt̃en atarr at̃pareʼtenet. Añecpaʼnaña nequellquërrnaserr carta allochñapaʼ att̃och c̈haponasa seyoc̈hro poʼñoc̈h sapaʼ atarr semorrentenna. Amaʼt Yomporpaʼ eñotenes.
12 Portanto, embora tivesse escrito aquela carta, eu não a escrevi por causa de quem ofendeu , nem por causa da pessoa que foi ofendida. Pelo contrário, escrevi a carta para tornar claro a vocês que Deus sabe do grande cuidado que vocês têm por nós.
13 Ñeñt̃oʼmarña att̃oña oʼ alla atarr socshaterrey.
13 Foi por isso que ficamos animados. Além do ânimo que recebemos, ficamos mais contentes ainda vendo a alegria de Tito; pois todos vocês o têm ajudado a sentir-se bem.
14 Ñehua, ahuaña allempoch ahuoʼ masheñ Tito sesho, napaʼ atet̃ noch sapaʼ atarrchaʼ cohuen sameʼñya. Allempoña c̈hap seshopaʼ eʼñe atet̃ sameʼñya ñeñt̃ atet̃ noch. Ñeñt̃oʼmarña napaʼ amaʼt mameshapaʼ amach errot̃enot̃ sepencatno, ama att̃a nommoʼchenso. Eʼñe poʼñoc̈h atet̃ sep̃ohuena ñeñt̃ atet̃ noch Tito. Ñam̃a ñeñt̃ ora allpon atet̃ notas, ñeñt̃paʼ eʼñe poʼñoc̈h atet̃.
14 Eu havia falado muito bem de vocês a ele, e vocês não me desapontaram. Temos sempre dito a verdade a vocês. Assim também é verdadeiro o elogio que fizemos a Tito a respeito de vocês.
15 Ñam̃a eʼñe sem̃chaʼnaʼteñot̃paʼ ahuoʼt sagap̃ Tito eʼñe cohuen. Ñam̃a ñeñt̃ ora allpon cot̃apeʼchatas Tito sapaʼ ahuoʼt eʼñe cohuen ameʼñaterrsa. Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼ Titopaʼ eʼñe pueyerpueñot̃es, ñapaʼ atarr morrentensa nanac.
15 E o amor dele por vocês cresce cada vez mais quando ele lembra como vocês todos estavam prontos para obedecer e como o receberam com humildade e respeito.
16 Ñeñt̃oʼmarña napaʼ atarr nocshena t̃arroʼmar neñotenes sapaʼ oʼ sameʼñaʼhuerra eʼñe cohuen.
16 Estou alegre por poder confiar completamente em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.