2 Coríntios 2
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs VC
1 Ñehua, amaʼtchaʼ nemneñeñ oʼch alla nec̈herrerr sesho t̃arraña napaʼ ahuoʼt alla noct̃apeʼcherr ello neyoc̈hro, noten amach neto t̃arroʼmar ama nemno oʼch nec̈hap nellquëñeshaʼ sesho t̃eʼt sapaʼ oʼt̃eʼ alla nellcaterrserr sam̃a.
1 Eu decidi, pois, comigo mesmo não tornar a visitar-vos, para não vos contristar;
2 T̃arroʼmar noten ñerraʼm neʼñotareʼteñot̃es na oʼch alla nellcaterrespaʼ att̃och nellcaterres sa, sellquëñapaʼ amach nocshapretaso, t̃arroʼmar sapaʼ sañeña eʼñe nocshateneʼ.
2 porque, se eu vos entristeço, como poderia esperar alegria daqueles que por mim foram entristecidos?
3 Ñeñt̃oʼmarña ama nec̈herro sesho ahuaña, aña nequellconas carta ñeñt̃chaʼ soct̃apeʼchaterreʼ eʼñe cohuen. Allochñapaʼ ñerraʼm machayot̃a nec̈herr sesho ñerraʼm oʼch alla soct̃apeʼcherr cohuen, ñeñt̃chaʼña atarr nocshapretuerrsa. Allochñapaʼ amach tama nellquënso t̃arroʼmar añ poctetsa socop c̈hocmachña eʼñe socshaterren. Ñam̃a neñotenes ñerraʼm esempo nocshena na sapaʼc̈hoʼña allohuenespaʼ oʼch eʼñe socsherra.
3 Se vos escrevi estas coisas foi para que, quando eu chegar, não sinta tristeza precisamente da parte dos que me deviam alegrar. Confio em todos vós que a minha alegria seja a de todos.
4 Ñam̃a allempo nequellconas añ carta ahuañapaʼ eʼñe nellquëñeshaʼ nequellquënnas. Ama neñmateno neyoc̈hro amaʼt mamesha, eʼñe ñeñt̃a nenen neyoc̈hro. Elloñapaʼ eʼñe neyaʼchpeñeshaʼ nequellquënnas ñeñt̃ carta. Napaʼ ama añecpayeʼ nequellquënnaso carta att̃och nellcatas sa; añecpaña nequellquënnas att̃och sapaʼ oʼch señoch atarr nanac nemorrentensa.
4 Foi numa grande aflição, com o coração despedaçado e lágrimas nos olhos, que vos escrevi, não com o propósito de vos contristar, mas para vos fazer conhecer o amor todo particular que vos tenho.
5 Ñam̃a añ acheñer ñeñt̃ at̃pareʼtetsa seshopaʼ ama napt̃ayaya llecatenno na, añña amaʼt sapaʼc̈hoʼña allohuenespaʼ c̈hocma llecatenes. Ñehua, t̃arraña amaʼt att̃eñpaʼ ñatoʼ oʼch notas ama allohuenacmas atet̃ petso, t̃eʼt att̃a atarr natontaten ñoñets ñeñt̃ ama att̃eyaye poʼñoc̈h.
5 Se alguém causou tristeza, não me contristou a mim, mas de certo modo - para não exagerar - a todos vós.
6 Ñam̃a t̃eʼpaʼ oʼch notas, eʼñe pocteʼ att̃o oʼ secoñchatue ñeñt̃ acheñer, t̃eʼpaʼ allohuach. Amaʼt shonteseñ ñeñt̃es pocteʼ entenayeñ oʼch secoñchatererr ñeñt̃ at̃parñat̃, t̃arraña t̃eʼpaʼ ñeñt̃ach.
6 Basta a esse homem o castigo que a maioria dentre vós lhe infligiu.
7 T̃eʼpaʼ añña poctetsa oʼch alla sep̃retner, allochñapaʼ att̃och socshater, t̃eʼt att̃a nanac llequëna, puellquëñot̃paʼ oʼt̃eʼ alla quec̈hpuerran Yompor.
7 Assim deveis agora perdoar-lhe e consolá-lo para que não sucumba por demasiada tristeza.
8 Ñeñt̃oʼmar t̃eʼpaʼ notenes añ poctetsa oʼch sorrtatoñ cohuen ñocop att̃och eñoter poʼñoc̈hpaʼ atarr semorrenteña.
8 Peço-vos que tenhais caridade para com ele,
9 Ñeñt̃ecpaña noct̃apeʼchatas ahuaña necartot̃ ñeñt̃chaʼ atet̃ sepeʼ ñeñt̃ at̃pareʼtetsa att̃och netpatenes oʼch neñotas ñerraʼm poʼñoc̈ht̃eʼ eʼñe sameʼñena ñeñt̃ poctetsa Yomporecop, amaʼt errot̃enoʼtsensa.
9 Quando vos escrevi, a minha intenção era submeter-vos à prova para ver se éreis totalmente obedientes.
10 Ñam̃a oʼch noterrserr, ñerraʼm eseshaʼ sep̃retnerr sa, napaʼc̈hoʼña eʼñech pocteʼ nenteñ nam̃a ap̃retnaret̃terrepaʼch. Ñeñt̃ c̈hocma nat̃pareʼteneʼ ahuaña t̃eʼña ñapaʼ oʼ nep̃retner, ñeñt̃paʼ eʼñe socop. Amaʼt Cristopaʼ eʼñe entenen.
10 A quem vós perdoais, também eu perdôo. Com efeito, o que perdoei - se alguma coisa tenho perdoado - foi por amor de vós, sob o olhar de Cristo.
11 Ñam̃a añ eʼñe poctetsa oʼch yep̃retnannena. Allochñapaʼ amaʼt oneñet̃paʼ amach alla aʼpsaterrye Yompor. T̃arroʼmar ñapaʼ yeñoteñ c̈hocma eʼnenan att̃och shequëney.
11 Não quero que sejamos vencidos por Satanás, pois não ignoramos as suas maquinações.
12 T̃eʼpaʼ oʼch neñotaterrserr ñeñt̃ atet̃ nep̃a ahuaña. Ahuaña allempo nec̈herr Troaso, napaʼ oʼch neserrpareʼtatanetañ Cristo poʼñoñ ñeñt̃ alloch yequeshperrapaʼ shonteʼ acheñeneshaʼ mueneñetañ oʼch eʼm̃ñotoñet Yepartseshar poʼñoñ,
12 Quando cheguei a Trôade para pregar o Evangelho de Cristo, apesar da porta que o Senhor me abriu,
13 t̃arraña napaʼ amaʼt mamesha ama neñmateno neyoc̈hro t̃arroʼmar allpaʼ ama nentose masheñ Tito. Ñeñt̃oʼmar ama naʼpo all, att̃a nesoʼtnerranet, oʼch nec̈herr all anetso Macedonia.
13 o meu espírito não teve sossego, porque não achei o meu irmão Tito. Despedi-me deles e parti para a Macedônia.
14 Yeparasyosoʼchepaʼch Yompor t̃arroʼmar ñapaʼ c̈hocma moñenya allempo es yehuenoya. Ñam̃a eʼñe yeyemteñot̃ Puechemer Cristo Jesúspaʼ c̈hapaterreychaʼ cosheñtso. Amaʼt yapaʼ oʼ muenaterrey att̃och yaʼpot̃errñañ poʼñoñ errap̃aren, allochñapaʼ att̃och epaʼhuerra poʼcohuenña erracmañen. Ñatoʼ oʼch netmaʼntacha atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ atarr es eñmosat̃tetsa, c̈hach epaʼhua eʼñe cohuen erracmañen pueʼñmosat̃teña.
14 Mas graças sejam dadas a Deus, que nos concede sempre triunfar em Cristo, e que por nosso meio difunde o perfume do seu conhecimento em todo lugar.
15 T̃arroʼmar ñeñt̃ey aʼpot̃eneʼ Cristo, Pomporñapaʼ eʼñe atet̃ enteney ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ eñmosat̃tetsa eʼñe cohuen ñocop, ñeñt̃chaʼ epaʼhuerrtsa erracmañen alloʼtsaʼyen acheñeneshaʼ añ patsro. Patantaʼtetspaʼ pameʼñeñot̃etpaʼ aʼqueshp̃ataret̃terretchaʼ, patantaʼtetsña ñeñt̃chaʼ ama ameʼñerrtsopaʼ ñetpaʼ chencaʼhuerretchaʼ.
15 Somos para Deus o perfume de Cristo entre os que se salvam e entre os que se perdem.
16 Acheñeneshaʼ ñeñt̃chaʼ chenquërrtsapaʼ eʼñech atet̃ enteññañet Yompor poʼñoñ ñeñt̃ yeserrpareʼten ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ amtsañtetsa, añña ñeñt̃eychaʼ queshperrtsapaʼ yañapaʼ oʼ yenterrñañ Yompor poʼñoñ atet̃ ñerraʼm es ñeñt̃ ama ahuañaño alloña yapaʼ corretsayach. Ñatoʼ oʼch netmaʼntacha ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ atarr eñmosat̃ ñeñt̃chaʼña yaʼcrraterreʼ errponohuañen. Eseshaʼhuachñacaʼ pocteʼ enterrña Yompor ñeñt̃chaʼ serrpareʼterreʼ poʼñoñ.
16 Para estes, na verdade, odor de morte e que dá a morte; para os primeiros, porém, odor de vida e que dá a vida. E qual o homem capaz de uma tal obra?
17 Añ pocteʼ enten Yompor ñeñt̃chaʼ serrpareʼteneʼ poʼñoñ ñeñt̃ eʼñe pueñmañeshocmañen serrpareʼteneʼ. Atet̃ ñerraʼm ya, t̃arroʼmar yapaʼ ama c̈hoyeʼ yetseteno Yompor poʼñoñ acheñ poct̃ap̃ño ñeñt̃ atet̃ pena shonteʼ poʼpotantañ acheñeneshaʼ. Ñetpaʼ atet̃ penet att̃och pocshateñot̃ acheñeneshaʼpaʼ oʼch es apaʼyenanet. Añchaʼña eʼñe yeñmañeshocmañen yeserrpareʼteññañ poʼñoñ atet̃ llesenseney Yompor. Ñapaʼ enteney ñeñt̃ atet̃ yeʼñorena ñocop eʼñe yeyemteñot̃ Puechemer Cristo.
17 É que, de fato, não somos, como tantos outros, falsificadores da palavra de Deus. Mas é na sua integridade, tal como procede de Deus, que nós a pregamos em Cristo, sob os olhares de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.