2 Coríntios 2
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARIB
1 Ñehua, amaʼtchaʼ nemneñeñ oʼch alla nec̈herrerr sesho t̃arraña napaʼ ahuoʼt alla noct̃apeʼcherr ello neyoc̈hro, noten amach neto t̃arroʼmar ama nemno oʼch nec̈hap nellquëñeshaʼ sesho t̃eʼt sapaʼ oʼt̃eʼ alla nellcaterrserr sam̃a.
1 Mas deliberei isto comigo mesmo: não ir mais ter convosco em tristeza.
2 T̃arroʼmar noten ñerraʼm neʼñotareʼteñot̃es na oʼch alla nellcaterrespaʼ att̃och nellcaterres sa, sellquëñapaʼ amach nocshapretaso, t̃arroʼmar sapaʼ sañeña eʼñe nocshateneʼ.
2 Porque, se eu vos entristeço, quem é, pois, o que me alegra, senão aquele que por mim é entristecido?
3 Ñeñt̃oʼmarña ama nec̈herro sesho ahuaña, aña nequellconas carta ñeñt̃chaʼ soct̃apeʼchaterreʼ eʼñe cohuen. Allochñapaʼ ñerraʼm machayot̃a nec̈herr sesho ñerraʼm oʼch alla soct̃apeʼcherr cohuen, ñeñt̃chaʼña atarr nocshapretuerrsa. Allochñapaʼ amach tama nellquënso t̃arroʼmar añ poctetsa socop c̈hocmachña eʼñe socshaterren. Ñam̃a neñotenes ñerraʼm esempo nocshena na sapaʼc̈hoʼña allohuenespaʼ oʼch eʼñe socsherra.
3 E escrevi isto mesmo, para que, chegando, eu não tenha tristeza da parte dos que deveriam alegrar-me; confiando em vós todos, que a minha alegria é a de todos vós.
4 Ñam̃a allempo nequellconas añ carta ahuañapaʼ eʼñe nellquëñeshaʼ nequellquënnas. Ama neñmateno neyoc̈hro amaʼt mamesha, eʼñe ñeñt̃a nenen neyoc̈hro. Elloñapaʼ eʼñe neyaʼchpeñeshaʼ nequellquënnas ñeñt̃ carta. Napaʼ ama añecpayeʼ nequellquënnaso carta att̃och nellcatas sa; añecpaña nequellquënnas att̃och sapaʼ oʼch señoch atarr nanac nemorrentensa.
4 Porque em muita tribulação e angústia de coração vos escrevi, com muitas lágrimas, não para que vos entristecêsseis, mas para que conhecêsseis o amor que abundantemente vos tenho.
5 Ñam̃a añ acheñer ñeñt̃ at̃pareʼtetsa seshopaʼ ama napt̃ayaya llecatenno na, añña amaʼt sapaʼc̈hoʼña allohuenespaʼ c̈hocma llecatenes. Ñehua, t̃arraña amaʼt att̃eñpaʼ ñatoʼ oʼch notas ama allohuenacmas atet̃ petso, t̃eʼt att̃a atarr natontaten ñoñets ñeñt̃ ama att̃eyaye poʼñoc̈h.
5 Ora, se alguém tem causado tristeza, não me tem contristado a mim, mas em parte {para não ser por demais severo} a todos vós.
6 Ñam̃a t̃eʼpaʼ oʼch notas, eʼñe pocteʼ att̃o oʼ secoñchatue ñeñt̃ acheñer, t̃eʼpaʼ allohuach. Amaʼt shonteseñ ñeñt̃es pocteʼ entenayeñ oʼch secoñchatererr ñeñt̃ at̃parñat̃, t̃arraña t̃eʼpaʼ ñeñt̃ach.
6 Basta a esse tal esta repreensão feita pela maioria.
7 T̃eʼpaʼ añña poctetsa oʼch alla sep̃retner, allochñapaʼ att̃och socshater, t̃eʼt att̃a nanac llequëna, puellquëñot̃paʼ oʼt̃eʼ alla quec̈hpuerran Yompor.
7 De maneira que, pelo contrário, deveis antes perdoar-lhe e consolá-lo, para que ele não seja devorado por excessiva tristeza.
8 Ñeñt̃oʼmar t̃eʼpaʼ notenes añ poctetsa oʼch sorrtatoñ cohuen ñocop att̃och eñoter poʼñoc̈hpaʼ atarr semorrenteña.
8 Pelo que vos rogo que confirmeis para com ele o vosso amor.
9 Ñeñt̃ecpaña noct̃apeʼchatas ahuaña necartot̃ ñeñt̃chaʼ atet̃ sepeʼ ñeñt̃ at̃pareʼtetsa att̃och netpatenes oʼch neñotas ñerraʼm poʼñoc̈ht̃eʼ eʼñe sameʼñena ñeñt̃ poctetsa Yomporecop, amaʼt errot̃enoʼtsensa.
9 É pois para isso também que escrevi, para, por esta prova, saber se sois obedientes em tudo.
10 Ñam̃a oʼch noterrserr, ñerraʼm eseshaʼ sep̃retnerr sa, napaʼc̈hoʼña eʼñech pocteʼ nenteñ nam̃a ap̃retnaret̃terrepaʼch. Ñeñt̃ c̈hocma nat̃pareʼteneʼ ahuaña t̃eʼña ñapaʼ oʼ nep̃retner, ñeñt̃paʼ eʼñe socop. Amaʼt Cristopaʼ eʼñe entenen.
10 E a quem perdoardes alguma coisa, também eu; pois, o que eu também perdoei, se é que alguma coisa tenho perdoado, por causa de vós o fiz na presença de Cristo, para que Satanás não leve vantagem sobre nós;
11 Ñam̃a añ eʼñe poctetsa oʼch yep̃retnannena. Allochñapaʼ amaʼt oneñet̃paʼ amach alla aʼpsaterrye Yompor. T̃arroʼmar ñapaʼ yeñoteñ c̈hocma eʼnenan att̃och shequëney.
11 porque não ignoramos as suas maquinações.
12 T̃eʼpaʼ oʼch neñotaterrserr ñeñt̃ atet̃ nep̃a ahuaña. Ahuaña allempo nec̈herr Troaso, napaʼ oʼch neserrpareʼtatanetañ Cristo poʼñoñ ñeñt̃ alloch yequeshperrapaʼ shonteʼ acheñeneshaʼ mueneñetañ oʼch eʼm̃ñotoñet Yepartseshar poʼñoñ,
12 Ora, quando cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e quando se me abriu uma porta no Senhor,
13 t̃arraña napaʼ amaʼt mamesha ama neñmateno neyoc̈hro t̃arroʼmar allpaʼ ama nentose masheñ Tito. Ñeñt̃oʼmar ama naʼpo all, att̃a nesoʼtnerranet, oʼch nec̈herr all anetso Macedonia.
13 não tive descanso no meu espírito, porque não achei ali irmão Tito; mas, despedindo-me deles, parti para a Macedônia.
14 Yeparasyosoʼchepaʼch Yompor t̃arroʼmar ñapaʼ c̈hocma moñenya allempo es yehuenoya. Ñam̃a eʼñe yeyemteñot̃ Puechemer Cristo Jesúspaʼ c̈hapaterreychaʼ cosheñtso. Amaʼt yapaʼ oʼ muenaterrey att̃och yaʼpot̃errñañ poʼñoñ errap̃aren, allochñapaʼ att̃och epaʼhuerra poʼcohuenña erracmañen. Ñatoʼ oʼch netmaʼntacha atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ atarr es eñmosat̃tetsa, c̈hach epaʼhua eʼñe cohuen erracmañen pueʼñmosat̃teña.
14 Graças, porém, a Deus que em Cristo sempre nos conduz em triunfo, e por meio de nós difunde em todo lugar o cheiro do seu conhecimento;
15 T̃arroʼmar ñeñt̃ey aʼpot̃eneʼ Cristo, Pomporñapaʼ eʼñe atet̃ enteney ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ eñmosat̃tetsa eʼñe cohuen ñocop, ñeñt̃chaʼ epaʼhuerrtsa erracmañen alloʼtsaʼyen acheñeneshaʼ añ patsro. Patantaʼtetspaʼ pameʼñeñot̃etpaʼ aʼqueshp̃ataret̃terretchaʼ, patantaʼtetsña ñeñt̃chaʼ ama ameʼñerrtsopaʼ ñetpaʼ chencaʼhuerretchaʼ.
15 porque para Deus somos um aroma de Cristo, nos que se salvam e nos que se perdem.
16 Acheñeneshaʼ ñeñt̃chaʼ chenquërrtsapaʼ eʼñech atet̃ enteññañet Yompor poʼñoñ ñeñt̃ yeserrpareʼten ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ amtsañtetsa, añña ñeñt̃eychaʼ queshperrtsapaʼ yañapaʼ oʼ yenterrñañ Yompor poʼñoñ atet̃ ñerraʼm es ñeñt̃ ama ahuañaño alloña yapaʼ corretsayach. Ñatoʼ oʼch netmaʼntacha ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ atarr eñmosat̃ ñeñt̃chaʼña yaʼcrraterreʼ errponohuañen. Eseshaʼhuachñacaʼ pocteʼ enterrña Yompor ñeñt̃chaʼ serrpareʼterreʼ poʼñoñ.
16 Para uns, na verdade, cheiro de morte para morte; mas para outros cheiro de vida para vida. E para estas coisas quem é idôneo?
17 Añ pocteʼ enten Yompor ñeñt̃chaʼ serrpareʼteneʼ poʼñoñ ñeñt̃ eʼñe pueñmañeshocmañen serrpareʼteneʼ. Atet̃ ñerraʼm ya, t̃arroʼmar yapaʼ ama c̈hoyeʼ yetseteno Yompor poʼñoñ acheñ poct̃ap̃ño ñeñt̃ atet̃ pena shonteʼ poʼpotantañ acheñeneshaʼ. Ñetpaʼ atet̃ penet att̃och pocshateñot̃ acheñeneshaʼpaʼ oʼch es apaʼyenanet. Añchaʼña eʼñe yeñmañeshocmañen yeserrpareʼteññañ poʼñoñ atet̃ llesenseney Yompor. Ñapaʼ enteney ñeñt̃ atet̃ yeʼñorena ñocop eʼñe yeyemteñot̃ Puechemer Cristo.
17 Porque nós não somos falsificadores da palavra de Deus, como tantos outros; mas é com sinceridade, é da parte de Deus e na presença do próprio Deus que, em Cristo, falamos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.