2 Coríntios 2
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs BKJ
1 Ñehua, amaʼtchaʼ nemneñeñ oʼch alla nec̈herrerr sesho t̃arraña napaʼ ahuoʼt alla noct̃apeʼcherr ello neyoc̈hro, noten amach neto t̃arroʼmar ama nemno oʼch nec̈hap nellquëñeshaʼ sesho t̃eʼt sapaʼ oʼt̃eʼ alla nellcaterrserr sam̃a.
1 Mas eu determinei isto comigo mesmo: que não irei outra vez a vós com tristeza.
2 T̃arroʼmar noten ñerraʼm neʼñotareʼteñot̃es na oʼch alla nellcaterrespaʼ att̃och nellcaterres sa, sellquëñapaʼ amach nocshapretaso, t̃arroʼmar sapaʼ sañeña eʼñe nocshateneʼ.
2 Porque se eu vos entristeço, quem é que me alegrará, senão o mesmo que foi entristecido por mim?
3 Ñeñt̃oʼmarña ama nec̈herro sesho ahuaña, aña nequellconas carta ñeñt̃chaʼ soct̃apeʼchaterreʼ eʼñe cohuen. Allochñapaʼ ñerraʼm machayot̃a nec̈herr sesho ñerraʼm oʼch alla soct̃apeʼcherr cohuen, ñeñt̃chaʼña atarr nocshapretuerrsa. Allochñapaʼ amach tama nellquënso t̃arroʼmar añ poctetsa socop c̈hocmachña eʼñe socshaterren. Ñam̃a neñotenes ñerraʼm esempo nocshena na sapaʼc̈hoʼña allohuenespaʼ oʼch eʼñe socsherra.
3 E eu escrevi isto mesmo a vós, para que, ao chegar, não tenha tristeza da parte dos que deveriam alegrar-me; tendo confiança em todos vós, que a minha alegria é a alegria de todos vós.
4 Ñam̃a allempo nequellconas añ carta ahuañapaʼ eʼñe nellquëñeshaʼ nequellquënnas. Ama neñmateno neyoc̈hro amaʼt mamesha, eʼñe ñeñt̃a nenen neyoc̈hro. Elloñapaʼ eʼñe neyaʼchpeñeshaʼ nequellquënnas ñeñt̃ carta. Napaʼ ama añecpayeʼ nequellquënnaso carta att̃och nellcatas sa; añecpaña nequellquënnas att̃och sapaʼ oʼch señoch atarr nanac nemorrentensa.
4 Porque em muita aflição e angústia do coração eu vos escrevi, com muitas lágrimas; não para que vos entristecêsseis, mas para que conhecêsseis o amor que eu tenho mais abundantemente por vós.
5 Ñam̃a añ acheñer ñeñt̃ at̃pareʼtetsa seshopaʼ ama napt̃ayaya llecatenno na, añña amaʼt sapaʼc̈hoʼña allohuenespaʼ c̈hocma llecatenes. Ñehua, t̃arraña amaʼt att̃eñpaʼ ñatoʼ oʼch notas ama allohuenacmas atet̃ petso, t̃eʼt att̃a atarr natontaten ñoñets ñeñt̃ ama att̃eyaye poʼñoc̈h.
5 Mas, se alguém causou tristeza, não causou tristeza a mim, senão em parte, para eu não sobrecarregar a todos vós.
6 Ñam̃a t̃eʼpaʼ oʼch notas, eʼñe pocteʼ att̃o oʼ secoñchatue ñeñt̃ acheñer, t̃eʼpaʼ allohuach. Amaʼt shonteseñ ñeñt̃es pocteʼ entenayeñ oʼch secoñchatererr ñeñt̃ at̃parñat̃, t̃arraña t̃eʼpaʼ ñeñt̃ach.
6 Suficiente para tal homem é esta punição, a qual foi infligida por muitos.
7 T̃eʼpaʼ añña poctetsa oʼch alla sep̃retner, allochñapaʼ att̃och socshater, t̃eʼt att̃a nanac llequëna, puellquëñot̃paʼ oʼt̃eʼ alla quec̈hpuerran Yompor.
7 Assim que, ao contrário, vós deveis antes perdoar-lhe e confortá-lo, para que talvez o tal não seja consumido por excessiva tristeza.
8 Ñeñt̃oʼmar t̃eʼpaʼ notenes añ poctetsa oʼch sorrtatoñ cohuen ñocop att̃och eñoter poʼñoc̈hpaʼ atarr semorrenteña.
8 Por isso vos rogo que confirmeis o vosso amor para com ele.
9 Ñeñt̃ecpaña noct̃apeʼchatas ahuaña necartot̃ ñeñt̃chaʼ atet̃ sepeʼ ñeñt̃ at̃pareʼtetsa att̃och netpatenes oʼch neñotas ñerraʼm poʼñoc̈ht̃eʼ eʼñe sameʼñena ñeñt̃ poctetsa Yomporecop, amaʼt errot̃enoʼtsensa.
9 E para esse fim também vos escrevi, para saber de vós por esta prova, se sois obedientes em todas as coisas.
10 Ñam̃a oʼch noterrserr, ñerraʼm eseshaʼ sep̃retnerr sa, napaʼc̈hoʼña eʼñech pocteʼ nenteñ nam̃a ap̃retnaret̃terrepaʼch. Ñeñt̃ c̈hocma nat̃pareʼteneʼ ahuaña t̃eʼña ñapaʼ oʼ nep̃retner, ñeñt̃paʼ eʼñe socop. Amaʼt Cristopaʼ eʼñe entenen.
10 E a quem perdoardes alguma coisa, eu também perdoo; porque se eu perdoei alguma coisa, a quem perdoei, por causa de vós o perdoei na presença de Cristo;
11 Ñam̃a añ eʼñe poctetsa oʼch yep̃retnannena. Allochñapaʼ amaʼt oneñet̃paʼ amach alla aʼpsaterrye Yompor. T̃arroʼmar ñapaʼ yeñoteñ c̈hocma eʼnenan att̃och shequëney.
11 para que Satanás não obtenha vantagem sobre nós, porque não ignoramos os seus objetivos.
12 T̃eʼpaʼ oʼch neñotaterrserr ñeñt̃ atet̃ nep̃a ahuaña. Ahuaña allempo nec̈herr Troaso, napaʼ oʼch neserrpareʼtatanetañ Cristo poʼñoñ ñeñt̃ alloch yequeshperrapaʼ shonteʼ acheñeneshaʼ mueneñetañ oʼch eʼm̃ñotoñet Yepartseshar poʼñoñ,
12 Além disso, quando eu cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e uma porta foi aberta para mim pelo Senhor,
13 t̃arraña napaʼ amaʼt mamesha ama neñmateno neyoc̈hro t̃arroʼmar allpaʼ ama nentose masheñ Tito. Ñeñt̃oʼmar ama naʼpo all, att̃a nesoʼtnerranet, oʼch nec̈herr all anetso Macedonia.
13 eu não tive descanso no meu espírito, porque eu não encontrei Tito, meu irmão; mas ausentando-me deles, parti dali para a Macedônia.
14 Yeparasyosoʼchepaʼch Yompor t̃arroʼmar ñapaʼ c̈hocma moñenya allempo es yehuenoya. Ñam̃a eʼñe yeyemteñot̃ Puechemer Cristo Jesúspaʼ c̈hapaterreychaʼ cosheñtso. Amaʼt yapaʼ oʼ muenaterrey att̃och yaʼpot̃errñañ poʼñoñ errap̃aren, allochñapaʼ att̃och epaʼhuerra poʼcohuenña erracmañen. Ñatoʼ oʼch netmaʼntacha atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ atarr es eñmosat̃tetsa, c̈hach epaʼhua eʼñe cohuen erracmañen pueʼñmosat̃teña.
14 Agora, graças a Deus, que sempre nos faz triunfar em Cristo, e faz manifesto o cheiro de seu conhecimento por meio de nós em todo o lugar.
15 T̃arroʼmar ñeñt̃ey aʼpot̃eneʼ Cristo, Pomporñapaʼ eʼñe atet̃ enteney ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ eñmosat̃tetsa eʼñe cohuen ñocop, ñeñt̃chaʼ epaʼhuerrtsa erracmañen alloʼtsaʼyen acheñeneshaʼ añ patsro. Patantaʼtetspaʼ pameʼñeñot̃etpaʼ aʼqueshp̃ataret̃terretchaʼ, patantaʼtetsña ñeñt̃chaʼ ama ameʼñerrtsopaʼ ñetpaʼ chencaʼhuerretchaʼ.
15 Porque somos para Deus uma doce fragrância de Cristo, nos que são salvos e nos que perecem;
16 Acheñeneshaʼ ñeñt̃chaʼ chenquërrtsapaʼ eʼñech atet̃ enteññañet Yompor poʼñoñ ñeñt̃ yeserrpareʼten ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ amtsañtetsa, añña ñeñt̃eychaʼ queshperrtsapaʼ yañapaʼ oʼ yenterrñañ Yompor poʼñoñ atet̃ ñerraʼm es ñeñt̃ ama ahuañaño alloña yapaʼ corretsayach. Ñatoʼ oʼch netmaʼntacha ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ atarr eñmosat̃ ñeñt̃chaʼña yaʼcrraterreʼ errponohuañen. Eseshaʼhuachñacaʼ pocteʼ enterrña Yompor ñeñt̃chaʼ serrpareʼterreʼ poʼñoñ.
16 para um, nós somos o cheiro da morte para morte, e para o outro, o cheiro da vida para vida. E quem é suficiente para estas coisas?
17 Añ pocteʼ enten Yompor ñeñt̃chaʼ serrpareʼteneʼ poʼñoñ ñeñt̃ eʼñe pueñmañeshocmañen serrpareʼteneʼ. Atet̃ ñerraʼm ya, t̃arroʼmar yapaʼ ama c̈hoyeʼ yetseteno Yompor poʼñoñ acheñ poct̃ap̃ño ñeñt̃ atet̃ pena shonteʼ poʼpotantañ acheñeneshaʼ. Ñetpaʼ atet̃ penet att̃och pocshateñot̃ acheñeneshaʼpaʼ oʼch es apaʼyenanet. Añchaʼña eʼñe yeñmañeshocmañen yeserrpareʼteññañ poʼñoñ atet̃ llesenseney Yompor. Ñapaʼ enteney ñeñt̃ atet̃ yeʼñorena ñocop eʼñe yeyemteñot̃ Puechemer Cristo.
17 Porque nós não somos como muitos, os quais corrompem a palavra de Deus, mas com sinceridade, como de Deus, à vista de Deus, nós falamos de Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.