2 Coríntios 12
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NTLH
1 Ñeñt̃ att̃o señosatseʼtatyenen eʼñe cohuen nocpa, ñeñt̃paʼ ama es sherbeno. T̃arraña amaʼt att̃eñpaʼ oʼch alla neserrpareʼtaterrserr att̃o Yepartseshar ñaña es negatyeneʼ ñeñt̃ña es neñotatyeneʼ.
1 Embora não adiante nada, eu preciso me gabar de mim mesmo. Agora vou falar a respeito das visões e revelações que o Senhor me tem dado.
2 — ausente —
2 Conheço um cristão que há catorze anos foi levado, de repente, até o mais alto céu. Não sei se isso, de fato, aconteceu ou se ele teve uma visão; somente Deus sabe. Repito: sei que esse homem foi levado, de repente, ao paraíso . Não sei se isso, de fato, aconteceu ou se foi uma visão; somente Deus sabe. E ali ele ouviu coisas que palavras humanas não conseguem contar.
4 Ñoñets ñeñt̃ neʼmuenaʼ allpaʼ ama aserrpareʼteno t̃arroʼmar ya arromñat̃ey ama pocteyaye oʼch yeserrpareʼt allo.
4 — ausente —
5 Ñeñt̃ atet̃ ap̃aret̃eneñ allempo, ñeñt̃paʼ eʼñe pocteñ oʼch cohuen neñoseñ eʼñe nocpa, t̃arraña amach atet̃ nep̃atsto, añachña nocshena att̃o ama ahuamencat̃oyenayeʼ entenno acheñeneshaʼ.
5 Eu me gabarei desse homem. Mas não me gabarei de mim mesmo, a não ser das coisas que mostram as minhas fraquezas.
6 Ñehua, ñeñt̃ atet̃ ap̃aret̃eneñ allempo ñeñt̃paʼ eʼñe pocteñ oʼch cohuen neñoseñ eʼñe nocop, ñeñt̃paʼ ama c̈hoyeʼ notatseʼteno, t̃arroʼmar ñeñt̃paʼ eʼñe poʼñoc̈h atet̃ ap̃aret̃en. T̃arraña napaʼ ama nemno oʼch cohuen neños eʼñe nocpa. Añachña nemnen ñeñt̃chaʼ cohuen entapretennet ñeñt̃ eʼñe allpona entapretennet ñeñt̃ atet̃ es nep̃aʼyen cohuen ñam̃a ñeñt̃ eʼñe allpona eʼm̃ñotapretennet ñeñt̃ atet̃ eʼñe cohuen neserrpareʼten.
6 No entanto, se eu quisesse me gabar de mim mesmo, isso não seria uma loucura, porque estaria dizendo a verdade. Mas eu não me gabarei, pois quero que a opinião que as pessoas têm de mim se baseie naquilo que me viram fazer e me ouviram dizer.
7 Att̃o Yepartseshar ñaña es negatyeneʼ ñeñt̃ña es neñotatyeneʼ ñeñt̃paʼ atarr cohuen nanac yenteñ. T̃arraña napaʼ att̃och amach nocsheno eʼñe nañeñapaʼ Yomporña nemnateneʼ eʼñe nechtso ñeñt̃ña atarr nemueroc̈htatameʼteneʼ nanac. Ñeñt̃ att̃o nanac nemueroc̈htena, napaʼ atet̃ nenteñ ñerraʼmrrat̃eʼ aj nechtsotam̃pena ñeñt̃paʼ oneñet̃eshot̃ña huennana ñeñt̃ña atarr atserr nepeneʼ. Att̃oña Yomporpaʼ ama muenatenno oʼch nocshena eʼñe nañeña.
7 Mas, para que não ficasse orgulhoso demais por causa das coisas maravilhosas que vi, eu recebi uma doença dolorosa, que é como um espinho no meu corpo. Ela veio como um mensageiro de Satanás para me dar bofetadas e impedir que eu ficasse orgulhoso.
8 Napaʼ oʼ maʼpocheʼtats nenamueñ Yompor aʼhuañam̃perrnepaʼ ñeñt̃ atarr nemueroc̈htateneʼ.
8 Três vezes orei ao Senhor, pedindo que ele me tirasse esse sofrimento.
9 T̃arraña ñapaʼ ahuoʼt otenen: “Amach naʼhuañam̃p̃satsterrpe, t̃arraña napaʼ att̃a c̈hocma atarr nemuerenp̃a, p̃apaʼ ñeñt̃aña pepalltena. T̃arroʼmar ñeñt̃ ama eñalle eʼñe ña poʼhuamencpaʼ ñeñt̃chaʼña orrtateneʼ na nehuamenc.” Ñeñt̃paʼ atet̃ otenen Yompor. Ñeñt̃oʼmarña att̃o napaʼ ama eñalle eʼñe na nehuamenc, ñeñt̃paʼ ñeñt̃ña atarr nocshateneʼ na, t̃arroʼmar neñoteñ ñerraʼm att̃enpaʼ Cristo poʼhuamencña ñeñt̃ nechorrenaya; ñeñt̃ña norrtatenpaʼ, ama noyaye nehuamenc, ñeñt̃paʼ Cristo.
9 Mas ele me respondeu: “A minha Portanto, eu me sinto muito feliz em me gabar das minhas fraquezas, para que assim a proteção do poder de Cristo esteja comigo.
10 Ñeñt̃oʼmarña napaʼ añ atarr nocshateneʼ att̃o napaʼ ama ahuamencat̃oyenayayno ñam̃a att̃o atarr pencnaʼntatennet t̃arroʼmar ama esoyeʼ entenneto. Ñam̃a napaʼ añña nocshateneʼ ñeñt̃ allpon atarr echarrareʼ nentyen, ñam̃a att̃o c̈hocmach cot̃areʼtennet, ñam̃a amaʼt allpon ñeñt̃ nehuenoya ñeñt̃ña atarr nocshateneʼ. Eʼñe pocteʼ nenteñ oʼch nemueroc̈hta Cristocop. T̃arroʼmar neñoteñ ñerraʼm esempo ama ahuamencat̃oyenayeʼ yenteno eʼñe ya, allempoña Cristopaʼ ahuamencat̃ peney.
10 Eu me alegro também com as fraquezas, os insultos, os sofrimentos, as perseguições e as dificuldades pelos quais passo por causa de Cristo. Porque, quando perco toda a minha força, então tenho a força de Cristo em mim.
11 Sapaʼ att̃o señosatseʼtatyenen eʼñe cohuen ñeñt̃ eʼñe nocpa, t̃arraña amaʼt att̃eñpaʼ napaʼ eʼñe poʼñoc̈h notatseʼtyen, t̃arroʼmar napaʼ ama nepallteno oʼch neños eʼñe cohuen ñeñt̃ eʼñe nocpa. Añña palltetsa sa oʼch señosapreten cohuen ñeñt̃ eʼñe nocpa. T̃arroʼmar sapaʼ señotenen atarr asherb̃oyenen. Amaʼt poʼpotantañ ñeñt̃ atarr seʼm̃ñotateneʼ atarr ommoʼchenetañ, ñetpaʼ allsensaret̃etoʼ Yomporeshot̃, ñetpaʼ atarroʼ nanac sherbenet, elloña napaʼ atarr asherben entenen Yompor, amaʼt napaʼ ama esoyeʼ nenteno.
11 Eu estou agindo como um louco, mas foram vocês que me obrigaram a isso. Porque vocês é que deviam falar bem de mim. Pois, mesmo que eu não valha nada, não sou inferior, de modo nenhum, a esses tais “superapóstolos” de vocês.
12 T̃arroʼmar ahuañmoʼcha allempo naʼpuena sesho, napaʼ allña norrtatyesonas Yompor poʼhuamenc ñeñt̃ atarr echarrareʼ ñeñt̃ sapaʼ amaʼt ahuat̃apaʼ ama sentare ñeñt̃chaʼña señotateʼ ñeñt̃paʼ Parets poʼhuamenc ñam̃a ñeñt̃chaʼ señotateʼ napaʼ poʼñoc̈h Yomporña nellsenseneʼ. Ñeñt̃oʼmarña eʼñe cohuen naʼhuantennas ñeñt̃ atarr t̃orrapoʼ sentyen.
12 As coisas que provam que, de fato, sou apóstolo foram feitas entre vocês com muita paciência. Foram sinais, maravilhas e milagres.
13 Att̃ecma es norrtatyennas ñeñt̃ atet̃ nep̃aʼyes poʼpotantañ ñeñt̃ pameʼñeñot̃et apc̈haʼyetsa allemeñ anetsoʼmar. Añña ama naʼtsrreʼmoc̈htanaʼtaso es senamareʼtyeseʼ. T̃arraña ñerraʼm ama pocteyeʼ sentono ñeñt̃ cohuenareʼ nep̃onaspaʼ, ñehua, ñatoʼ oʼch sep̃retnerren.
13 Como é que vocês foram tratados pior do que as outras igrejas? A única diferença é que eu não exigi que vocês me ajudassem. Por favor, perdoem essa injustiça!
14 T̃eʼpaʼ pomaʼpocheñopaʼ oʼch ahuerrnerr sesho. Att̃ecmach nep̃ohuerrerr, amach naʼtsrreʼmoc̈htanaʼtaso es senamareʼteʼ ñeñt̃ nepalltena na. T̃arroʼmar napaʼ ama añeyeʼ neʼneno ñeñt̃chaʼ es sapuen na; napaʼ añña nemnen oʼch sepomhua sañeña Cristesho. T̃arroʼmar napaʼ atet̃ nentenes ñerraʼmrrat̃eʼ poʼñoc̈h eʼñe nechemer nepenes. Ñehua, cheshaneshaʼpaʼ ama añeyeʼ pallteneto oʼch es aʼyapac̈het ñeñt̃chaʼ aññoʼtet pamoʼmtayecop. Añña nanac palltetsa, pamoʼmteʼchña es aʼyapac̈hets ñeñt̃ puechemereshacop.
14 Já estou preparado para fazer a minha terceira visita a vocês e novamente não vou exigir que vocês me ajudem. Eu quero vocês e não o dinheiro de vocês. Afinal de contas, são os pais que devem juntar dinheiro para os filhos, e não os filhos, para os pais.
15 Ñeñt̃oʼmarña eʼñe nocsheñeshaʼ oʼch nepomhua eʼñe nañeña ñeñt̃paʼ eʼñech socop. Allochñapaʼ att̃och sequeshperra sam̃a. Ñam̃a allpon nechyen, eʼñe nocsheñeshaʼpaʼ oʼch nepomyeñ eʼñe socop. Amaʼt napaʼ elloña atarr nemorrentensa sañapaʼ oʼhuañ eʼñeyeʼ semorrentenna na.
15 Vou ficar contente em gastar tudo o que tenho e até a mim mesmo para ajudá-los. Será que vocês me amarão menos só porque eu os amo tanto?
16 Sapaʼ señotenen napaʼ ama naʼtsrreʼmoc̈htanaʼtaso es senamareʼteʼ ñeñt̃ eʼñe nocop. T̃arraña sapaʼ c̈hat̃eʼ sotenapañ napaʼ atarrt̃eʼ neñoteñ att̃och neshcareʼtas ñeñt̃ eʼñe poʼpoñeʼttsocma shecareʼteñets.
16 Portanto, vocês vão concordar que eu não exigi nada de vocês. Porém alguém poderá dizer que os enganei e tapeei com mentiras.
17 Ñeñt̃ nemña ahuañmoʼcha epsheña sesho, c̈hat̃eʼ sotenapañ ñeñt̃paʼ t̃arrecpat̃eʼ att̃och shecareʼtaset.
17 Por acaso explorei vocês por meio de algum mensageiro que lhes mandei?
18 Ñehua, na t̃eʼpaʼ oʼ nesechach masheñ Tito ñeñt̃chaʼ tatsa sesho, epuet poʼpsheñeñ masheñ oʼ nemñanet epsheñoʼmaret sesho. Sapaʼ c̈hat̃eʼ sotenapañ masheñ Titopaʼ oʼch shecareʼtensaʼ. Amaʼt señoteñeña yapaʼ att̃ecma cohuen yoct̃apeʼchen yeyoc̈hro epan masheñ Tito ñam̃a att̃ecma es yep̃aʼyennas eʼñe cohuen.
18 Eu pedi a Tito que fosse visitá-los e mandei com ele o outro irmão na fé. Por acaso Tito os explorou? Será que nós dois não temos agido do mesmo modo e com o mesmo espírito?
19 Sapaʼ c̈hat̃eʼ sotenapañ añecpat̃eʼ neñen cohuen nocop allochñapaʼ att̃och oʼch alla cohuen sentuerren. T̃arraña eʼñe nemorrenteñot̃es masheñneshachaʼ ñam̃a noc̈haneshachaʼ oʼch notas, ñeñt̃paʼ ama nocpayaye. Añecopña notenes ñeñt̃ eʼñe socop allochñapaʼ oʼch alla huomenc seperr seyoc̈her Yomporecop. Napaʼ eʼñe neyemteñot̃ Cristo, Yomporñapaʼ entenen ñeñt̃ atet̃ notenes.
19 Talvez vocês pensem que estamos querendo nos defender diante de vocês, mas não é isso. Falamos como Cristo nos mandaria falar, na presença de Deus. E tudo o que fazemos, queridos amigos, é para ajudar vocês.
20 T̃arroʼmar eʼñe nellquëñot̃es sa noten, ñatoʼ esempoch nec̈herr sesho, ñerraʼm att̃era nentyesuerrserr ñeñt̃ atet̃ sep̃atseʼtyena, napaʼ ñeñt̃chaʼña atarr nellcatuerrayerr sesho. Att̃oña ñerraʼm sentapuerren nellquëñeshaʼ nec̈herr seshopaʼ ñeñt̃chaʼña sellcateʼ sam̃a. Ñatoʼ oʼch nentuerrserr att̃era seʼmoñeʼtannena, att̃era es seyeʼchapretannena, att̃era saʼtsrreʼmareʼtatannena sañeña att̃och oʼch saʼm̃chaʼtaret̃ta; ñatoʼ att̃era sesasareʼtannaʼtyena, att̃era saʼmet̃areʼtam̃p̃sannena, ñam̃a eʼñe puesheñaʼttsos att̃era atarr cohuen sentena sañeña, ñatoʼ att̃era seʼmoñeʼtannaʼteñot̃paʼ secheʼc̈hameʼtannaʼtyena.
20 Tenho medo de que, quando chegar aí, eu os encontre diferentes do que eu gostaria que fossem e que vocês me achem diferente do que gostariam que eu fosse. Tenho medo também de encontrar brigas e ciumeiras, ódio e egoísmo, insultos, falatório, orgulho e desordens.
21 Ñam̃a napaʼ nellquëñot̃es sa noten, ñerraʼm esempo nec̈herrerr sesho poʼpocheñopaʼ ñatoʼrraña oʼt̃eʼ alla pencnaʼntaterrnerr Yompor eʼñe soʼmara. T̃arroʼmar ñatoʼ patantaʼttsos ama sequec̈hpueno ñeñt̃ ama pocteyeʼ enteno Yompor ñeñt̃ atet̃ seyc̈haʼyen sa sosyaʼtsañec̈hno, ñam̃a att̃o sechtaʼyeñ coyaneshac̈hno ñeñt̃ ama set̃aporeyaye, ñam̃a coyaneshaʼpaʼc̈hoʼña aguënan yacma ñeñt̃ ama puerrollareyaye, ñam̃a att̃o sayom̃atseʼtyena ñeñt̃ poʼñoc̈h ama atet̃ ap̃apahuoyaye. Ñatoʼ att̃era sep̃atseʼtyena atet̃ sepeʼt̃ ahuat̃ ama llecatensoña soʼchñar att̃och soct̃apeʼcherr etserra cohuen. Ñeñt̃oʼmarña ñerraʼm esempo nec̈herrerr sesho ñerraʼm att̃era nentuerrserr, nellquëñot̃paʼ c̈hat̃eʼ neyaʼnaʼtuerres.
21 Receio ainda que na minha próxima visita o meu Deus me humilhe diante de vocês e que eu tenha de chorar por muitos de vocês que continuam a cometer os mesmos pecados que cometiam no passado e não se arrependeram da sua imoralidade sexual, nem das relações sexuais proibidas, nem de outras coisas indecentes que faziam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.