2 Coríntios 12

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ñeñt̃ att̃o señosatseʼtatyenen eʼñe cohuen nocpa, ñeñt̃paʼ ama es sherbeno. T̃arraña amaʼt att̃eñpaʼ oʼch alla neserrpareʼtaterrserr att̃o Yepartseshar ñaña es negatyeneʼ ñeñt̃ña es neñotatyeneʼ.
1 É necessário gloriar-me, embora não convenha; mas passarei a visões e revelações do Senhor.
2 — ausente —
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos {se no corpo não sei, se fora do corpo não sei; Deus o sabe} foi arrebatado até o terceiro céu.
3 — ausente —
3 Sim, conheço o tal homem {se no corpo, se fora do corpo, não sei: Deus o sabe},
4 Ñoñets ñeñt̃ neʼmuenaʼ allpaʼ ama aserrpareʼteno t̃arroʼmar ya arromñat̃ey ama pocteyaye oʼch yeserrpareʼt allo.
4 que foi arrebatado ao paraíso, e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 Ñeñt̃ atet̃ ap̃aret̃eneñ allempo, ñeñt̃paʼ eʼñe pocteñ oʼch cohuen neñoseñ eʼñe nocpa, t̃arraña amach atet̃ nep̃atsto, añachña nocshena att̃o ama ahuamencat̃oyenayeʼ entenno acheñeneshaʼ.
5 Desse tal me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Ñehua, ñeñt̃ atet̃ ap̃aret̃eneñ allempo ñeñt̃paʼ eʼñe pocteñ oʼch cohuen neñoseñ eʼñe nocop, ñeñt̃paʼ ama c̈hoyeʼ notatseʼteno, t̃arroʼmar ñeñt̃paʼ eʼñe poʼñoc̈h atet̃ ap̃aret̃en. T̃arraña napaʼ ama nemno oʼch cohuen neños eʼñe nocpa. Añachña nemnen ñeñt̃chaʼ cohuen entapretennet ñeñt̃ eʼñe allpona entapretennet ñeñt̃ atet̃ es nep̃aʼyen cohuen ñam̃a ñeñt̃ eʼñe allpona eʼm̃ñotapretennet ñeñt̃ atet̃ eʼñe cohuen neserrpareʼten.
6 Pois, se quiser gloriar-me, não serei insensato, porque direi a verdade;
7 Att̃o Yepartseshar ñaña es negatyeneʼ ñeñt̃ña es neñotatyeneʼ ñeñt̃paʼ atarr cohuen nanac yenteñ. T̃arraña napaʼ att̃och amach nocsheno eʼñe nañeñapaʼ Yomporña nemnateneʼ eʼñe nechtso ñeñt̃ña atarr nemueroc̈htatameʼteneʼ nanac. Ñeñt̃ att̃o nanac nemueroc̈htena, napaʼ atet̃ nenteñ ñerraʼmrrat̃eʼ aj nechtsotam̃pena ñeñt̃paʼ oneñet̃eshot̃ña huennana ñeñt̃ña atarr atserr nepeneʼ. Att̃oña Yomporpaʼ ama muenatenno oʼch nocshena eʼñe nañeña.
7 E, para que me não exaltasse demais pela excelência das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás para me esbofetear, a fim de que eu não me exalte demais;
8 Napaʼ oʼ maʼpocheʼtats nenamueñ Yompor aʼhuañam̃perrnepaʼ ñeñt̃ atarr nemueroc̈htateneʼ.
8 acerca do qual três vezes roguei ao Senhor que o afastasse de mim;
9 T̃arraña ñapaʼ ahuoʼt otenen: “Amach naʼhuañam̃p̃satsterrpe, t̃arraña napaʼ att̃a c̈hocma atarr nemuerenp̃a, p̃apaʼ ñeñt̃aña pepalltena. T̃arroʼmar ñeñt̃ ama eñalle eʼñe ña poʼhuamencpaʼ ñeñt̃chaʼña orrtateneʼ na nehuamenc.” Ñeñt̃paʼ atet̃ otenen Yompor. Ñeñt̃oʼmarña att̃o napaʼ ama eñalle eʼñe na nehuamenc, ñeñt̃paʼ ñeñt̃ña atarr nocshateneʼ na, t̃arroʼmar neñoteñ ñerraʼm att̃enpaʼ Cristo poʼhuamencña ñeñt̃ nechorrenaya; ñeñt̃ña norrtatenpaʼ, ama noyaye nehuamenc, ñeñt̃paʼ Cristo.
9 e ele me disse: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. Por isso, de boa vontade antes me gloriarei nas minhas fraquezas, a fim de que repouse sobre mim o poder de Cristo.
10 Ñeñt̃oʼmarña napaʼ añ atarr nocshateneʼ att̃o napaʼ ama ahuamencat̃oyenayayno ñam̃a att̃o atarr pencnaʼntatennet t̃arroʼmar ama esoyeʼ entenneto. Ñam̃a napaʼ añña nocshateneʼ ñeñt̃ allpon atarr echarrareʼ nentyen, ñam̃a att̃o c̈hocmach cot̃areʼtennet, ñam̃a amaʼt allpon ñeñt̃ nehuenoya ñeñt̃ña atarr nocshateneʼ. Eʼñe pocteʼ nenteñ oʼch nemueroc̈hta Cristocop. T̃arroʼmar neñoteñ ñerraʼm esempo ama ahuamencat̃oyenayeʼ yenteno eʼñe ya, allempoña Cristopaʼ ahuamencat̃ peney.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias por amor de Cristo. Porque quando estou fraco, então é que sou forte.
11 Sapaʼ att̃o señosatseʼtatyenen eʼñe cohuen ñeñt̃ eʼñe nocpa, t̃arraña amaʼt att̃eñpaʼ napaʼ eʼñe poʼñoc̈h notatseʼtyen, t̃arroʼmar napaʼ ama nepallteno oʼch neños eʼñe cohuen ñeñt̃ eʼñe nocpa. Añña palltetsa sa oʼch señosapreten cohuen ñeñt̃ eʼñe nocpa. T̃arroʼmar sapaʼ señotenen atarr asherb̃oyenen. Amaʼt poʼpotantañ ñeñt̃ atarr seʼm̃ñotateneʼ atarr ommoʼchenetañ, ñetpaʼ allsensaret̃etoʼ Yomporeshot̃, ñetpaʼ atarroʼ nanac sherbenet, elloña napaʼ atarr asherben entenen Yompor, amaʼt napaʼ ama esoyeʼ nenteno.
11 Tornei-me insensato; vós a isso me obrigastes; porque eu devia ser louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos demais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 T̃arroʼmar ahuañmoʼcha allempo naʼpuena sesho, napaʼ allña norrtatyesonas Yompor poʼhuamenc ñeñt̃ atarr echarrareʼ ñeñt̃ sapaʼ amaʼt ahuat̃apaʼ ama sentare ñeñt̃chaʼña señotateʼ ñeñt̃paʼ Parets poʼhuamenc ñam̃a ñeñt̃chaʼ señotateʼ napaʼ poʼñoc̈h Yomporña nellsenseneʼ. Ñeñt̃oʼmarña eʼñe cohuen naʼhuantennas ñeñt̃ atarr t̃orrapoʼ sentyen.
12 Os sinais do meu apostolado foram, de fato, operados entre vós com toda a paciência, por sinais, prodígios e milagres.
13 Att̃ecma es norrtatyennas ñeñt̃ atet̃ nep̃aʼyes poʼpotantañ ñeñt̃ pameʼñeñot̃et apc̈haʼyetsa allemeñ anetsoʼmar. Añña ama naʼtsrreʼmoc̈htanaʼtaso es senamareʼtyeseʼ. T̃arraña ñerraʼm ama pocteyeʼ sentono ñeñt̃ cohuenareʼ nep̃onaspaʼ, ñehua, ñatoʼ oʼch sep̃retnerren.
13 Pois, em que fostes feitos inferiores às outras igrejas, a não ser nisto, que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 T̃eʼpaʼ pomaʼpocheñopaʼ oʼch ahuerrnerr sesho. Att̃ecmach nep̃ohuerrerr, amach naʼtsrreʼmoc̈htanaʼtaso es senamareʼteʼ ñeñt̃ nepalltena na. T̃arroʼmar napaʼ ama añeyeʼ neʼneno ñeñt̃chaʼ es sapuen na; napaʼ añña nemnen oʼch sepomhua sañeña Cristesho. T̃arroʼmar napaʼ atet̃ nentenes ñerraʼmrrat̃eʼ poʼñoc̈h eʼñe nechemer nepenes. Ñehua, cheshaneshaʼpaʼ ama añeyeʼ pallteneto oʼch es aʼyapac̈het ñeñt̃chaʼ aññoʼtet pamoʼmtayecop. Añña nanac palltetsa, pamoʼmteʼchña es aʼyapac̈hets ñeñt̃ puechemereshacop.
14 Eis que pela terceira vez estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei pesado, porque não busco o que é vosso, mas sim a vós; pois não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Ñeñt̃oʼmarña eʼñe nocsheñeshaʼ oʼch nepomhua eʼñe nañeña ñeñt̃paʼ eʼñech socop. Allochñapaʼ att̃och sequeshperra sam̃a. Ñam̃a allpon nechyen, eʼñe nocsheñeshaʼpaʼ oʼch nepomyeñ eʼñe socop. Amaʼt napaʼ elloña atarr nemorrentensa sañapaʼ oʼhuañ eʼñeyeʼ semorrentenna na.
15 Eu de muito boa vontade gastarei, e me deixarei gastar pelas vossas almas. Se mais abundantemente vos amo, serei menos amado?
16 Sapaʼ señotenen napaʼ ama naʼtsrreʼmoc̈htanaʼtaso es senamareʼteʼ ñeñt̃ eʼñe nocop. T̃arraña sapaʼ c̈hat̃eʼ sotenapañ napaʼ atarrt̃eʼ neñoteñ att̃och neshcareʼtas ñeñt̃ eʼñe poʼpoñeʼttsocma shecareʼteñets.
16 Mas seja assim; eu não vos fui pesado; mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 Ñeñt̃ nemña ahuañmoʼcha epsheña sesho, c̈hat̃eʼ sotenapañ ñeñt̃paʼ t̃arrecpat̃eʼ att̃och shecareʼtaset.
17 Porventura vos explorei por algum daqueles que vos enviei?
18 Ñehua, na t̃eʼpaʼ oʼ nesechach masheñ Tito ñeñt̃chaʼ tatsa sesho, epuet poʼpsheñeñ masheñ oʼ nemñanet epsheñoʼmaret sesho. Sapaʼ c̈hat̃eʼ sotenapañ masheñ Titopaʼ oʼch shecareʼtensaʼ. Amaʼt señoteñeña yapaʼ att̃ecma cohuen yoct̃apeʼchen yeyoc̈hro epan masheñ Tito ñam̃a att̃ecma es yep̃aʼyennas eʼñe cohuen.
18 Exortei a Tito, e enviei com ele o irmão. Porventura Tito vos explorou? Não andamos porventura no mesmo espírito? Não seguimos as mesmas pegadas?
19 Sapaʼ c̈hat̃eʼ sotenapañ añecpat̃eʼ neñen cohuen nocop allochñapaʼ att̃och oʼch alla cohuen sentuerren. T̃arraña eʼñe nemorrenteñot̃es masheñneshachaʼ ñam̃a noc̈haneshachaʼ oʼch notas, ñeñt̃paʼ ama nocpayaye. Añecopña notenes ñeñt̃ eʼñe socop allochñapaʼ oʼch alla huomenc seperr seyoc̈her Yomporecop. Napaʼ eʼñe neyemteñot̃ Cristo, Yomporñapaʼ entenen ñeñt̃ atet̃ notenes.
19 Há muito, de certo, pensais que nos estamos desculpando convosco. Perante Deus, falamos em Cristo, e tudo isto, amados, é para vossa edificação.
20 T̃arroʼmar eʼñe nellquëñot̃es sa noten, ñatoʼ esempoch nec̈herr sesho, ñerraʼm att̃era nentyesuerrserr ñeñt̃ atet̃ sep̃atseʼtyena, napaʼ ñeñt̃chaʼña atarr nellcatuerrayerr sesho. Att̃oña ñerraʼm sentapuerren nellquëñeshaʼ nec̈herr seshopaʼ ñeñt̃chaʼña sellcateʼ sam̃a. Ñatoʼ oʼch nentuerrserr att̃era seʼmoñeʼtannena, att̃era es seyeʼchapretannena, att̃era saʼtsrreʼmareʼtatannena sañeña att̃och oʼch saʼm̃chaʼtaret̃ta; ñatoʼ att̃era sesasareʼtannaʼtyena, att̃era saʼmet̃areʼtam̃p̃sannena, ñam̃a eʼñe puesheñaʼttsos att̃era atarr cohuen sentena sañeña, ñatoʼ att̃era seʼmoñeʼtannaʼteñot̃paʼ secheʼc̈hameʼtannaʼtyena.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos ache quais eu vos quero, e que eu seja achado por vós qual não me quereis; que de algum modo haja contendas, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 Ñam̃a napaʼ nellquëñot̃es sa noten, ñerraʼm esempo nec̈herrerr sesho poʼpocheñopaʼ ñatoʼrraña oʼt̃eʼ alla pencnaʼntaterrnerr Yompor eʼñe soʼmara. T̃arroʼmar ñatoʼ patantaʼttsos ama sequec̈hpueno ñeñt̃ ama pocteyeʼ enteno Yompor ñeñt̃ atet̃ seyc̈haʼyen sa sosyaʼtsañec̈hno, ñam̃a att̃o sechtaʼyeñ coyaneshac̈hno ñeñt̃ ama set̃aporeyaye, ñam̃a coyaneshaʼpaʼc̈hoʼña aguënan yacma ñeñt̃ ama puerrollareyaye, ñam̃a att̃o sayom̃atseʼtyena ñeñt̃ poʼñoc̈h ama atet̃ ap̃apahuoyaye. Ñatoʼ att̃era sep̃atseʼtyena atet̃ sepeʼt̃ ahuat̃ ama llecatensoña soʼchñar att̃och soct̃apeʼcherr etserra cohuen. Ñeñt̃oʼmarña ñerraʼm esempo nec̈herrerr sesho ñerraʼm att̃era nentuerrserr, nellquëñot̃paʼ c̈hat̃eʼ neyaʼnaʼtuerres.
21 e que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe perante vós, e chore eu sobre muitos daqueles que dantes pecaram, e ainda não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.