2 Coríntios 10

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 — ausente —
1 Eu, Paulo, vos exorto pela mansidão e bondade de Cristo, eu que me mostro humilde quando estou entre vós, mas, quando longe, sou ousado convosco.
2 — ausente —
2 Peço-vos que, quando eu estiver presente, não me veja obrigado a usar de minha autoridade de que pretendo realmente usar com certas pessoas que imaginam que nós procedemos com intenções humanas.
3 Ñehua, amaʼt napaʼ nocrrena arr patsro atet̃ yocrrena allohueney acheñey t̃arraña ñeñt̃ atet̃ nemaʼyoc̈hrena Yomporecop, ñeñt̃paʼ ama att̃eyaye ñeñt̃ atet̃ maʼyoc̈hrena acheñeneshaʼ arr patsro.
3 Porque, ainda que vivamos na carne, não militamos segundo a carne.
4 T̃arroʼmar ñeñt̃ atet̃ yemaʼyoc̈hrena Yomporecoppaʼ ñeñt̃paʼ ama añeyaye ñeñt̃ atet̃ yoct̃apeʼchen ya acheñey arr patsro. Añña att̃o yemaʼyoc̈hrena ñocop, eʼñe ña poʼhuamencot̃ atet̃ yepena. Att̃ochña yehuaporeʼtoñ allohuen ñeñt̃ epatareʼteneʼ Yompor poct̃ap̃ña.
4 Não são carnais as armas com que lutamos. São poderosas, em Deus, capazes de arrasar fortificações.
5 Ñam̃a allohuen serrparñatsoc̈hno ñeñt̃ña epatareʼteneʼ Yompor poʼñoñ ñeñt̃chaʼña yehuaporeʼtua. Ñam̃a allohuen cot̃ap̃ñatsoc̈hno att̃o nanac ommoʼchenet, ñeñt̃ña ama muenatenahueto att̃och enteret Yompor, ñeñt̃paʼc̈hoʼña Yomporchaʼña poʼhuamencot̃ oʼch yehuaporeʼtue. Ñam̃a ñeñt̃ allpon yoct̃apeʼchyen arr patsro ñeñt̃ña at̃pareʼtateneʼ Yompor poct̃ap̃ña, ñeñt̃chaʼña yaʼmet̃aʼhuerr Cristesho, allochñapaʼ att̃ochña Cristopaʼ oʼch ameʼñatera.
5 Nós aniquilamos todo raciocínio e todo orgulho que se levanta contra o conhecimento de Deus, e cativamos todo pensamento e o reduzimos à obediência a Cristo.
6 Ñam̃a ñerraʼm oʼ alla nameʼñatuerrsa eʼñe cohuen, t̃arraña ñerraʼm eseshaʼ ora at̃pareʼtetsa, napaʼ eʼñe pocteʼ nenteñ oʼch yecoñchach ñeñt̃ atet̃ at̃pareʼtetsa.
6 Estamos prontos também para castigar todos os desobedientes, assim que for perfeita a vossa obediência.
7 Sapaʼ aña cohuen senten ñeñt̃ allpon sentyen seclloyot̃. Ñerraʼm eseshaʼ entetsa atet̃ ñapaʼ Cristo mueñeneʼ, ñeñt̃ acheñerpaʼ eñochepaʼ napaʼc̈hoʼña Cristoña nemñeneʼ.
7 Julgais as coisas pela aparência!... Quem se gloria de pertencer a Cristo considere que, como ele é de Cristo, assim também nós o somos.
8 Amaʼt atarr natontaten neñoñ att̃o alla noterrserr napaʼ Cristo puellsensaren, t̃arraña napaʼ ama c̈hoyeʼ neyllateno neñoñ att̃och nepenca. T̃arroʼmar att̃o llesensaʼn Yepartseshar Cristopaʼ ñeñt̃paʼ añecopña att̃och neyenpas att̃och alloʼna sesen huomenc p̃aʼnmueʼ seyoc̈her Yomporecop. Ñeñt̃paʼ ama añecpayaye alloch naʼpuerrataterres ñeñt̃ att̃o sameʼñena.
8 Ainda que eu me orgulhasse um pouco em demasia da autoridade que o Senhor nos deu, para vossa edificação e não para vossa ruína, não teria de que envergonhar-me.
9 Napaʼ ama nemno oʼch am̃chaʼnoc̈hen sentenen eʼñe necartot̃a.
9 Não quero, porém, dar a impressão de querer aterrar-vos com minhas cartas.
10 T̃arroʼmar patantaʼttsos atet̃ sentennan necarta ñerraʼmrrat̃eʼ atarr echeʼc̈harrot̃ es notenes ñeñt̃ atarr echarr senten. Ñam̃a ñerraʼm esempo alloʼtsenen sesho sapaʼ ama ahuamencat̃oyenayeʼ sentenno amaʼt mamesha, ñam̃a att̃o neserrpareʼtatenespaʼ amaʼt eʼñe mameshapaʼ ama asherbenayeʼ senteñe.
10 Suas cartas, dizem, são imperativas e fortes, mas, quando está presente, a sua pessoa é fraca e a palavra desprezível.
11 T̃arraña acheñeneshaʼ ñeñt̃ atet̃ otetspaʼ eñochetepaʼch ñerraʼm errot̃ notas necartot̃ amaʼt atarr allap̃aroʼtsenen atet̃chaʼc̈hoʼ poʼñoc̈h nepennas ñerraʼm esempoch nec̈herr sesho.
11 Quem assim pensa, fique sabendo que quais somos por escrito nas cartas, quando estamos ausentes, tais seremos também de fato, quando estivermos presentes.
12 Napaʼ amaʼt mameshapaʼ ama nemno oʼch sentenen napaʼc̈hoʼña ñatoʼ att̃ent̃eʼ ñeñt̃ atet̃ pena poʼpotantañ ñeñt̃ atarr cohuen eñosyets eʼñe ñocpueta. Napaʼ ama nemno oʼch not napaʼ eʼñe att̃ecma nepena atet̃ penet ñet. T̃arroʼmar ñeñt̃ atet̃ penet ñetpaʼ ama cohuenayaye. Ñetpaʼ eʼñe ñañeñeta poct̃ap̃ñetpaʼ coshapretannenet eʼñe ñagattseta. Eʼñe ñañeñeta poct̃ap̃ñetpaʼ cohuen entapretannaʼtyenet, ñeñt̃paʼ att̃a otatseʼtyenet.
12 Em verdade, não ousamos equiparar-nos nem comparar-nos com alguns que se preconizam a si próprios. Medindo-se eles conforme a sua própria medida e comparando-se consigo mesmos, dão provas de pouco bom senso.
13 T̃arroʼmar yapaʼ ama yoyaye yoct̃ap̃ña ñeñt̃ atarr yocshapretannena. Añña Yompor poct̃ap̃ña ñeñt̃paʼ allohua onañcharet̃ yocop ñeñt̃chaʼ eʼñe cohuen yocshapretannena. Ñam̃a Yompor poct̃ap̃ña ñeñt̃ atet̃ onañchennaypaʼ ñeñt̃paʼ añecpaʼnaña sherben att̃och yec̈hapatonas Yompor poʼñoñ eʼñe seshohuen ñeñt̃es corintoʼmarneshas.
13 Nós outros não nos gloriaremos além da medida, mas permaneceremos dentro do campo de ação que Deus nos determinou, levando-nos até vós.
14 Ñeñt̃oʼmarña yapaʼ ama c̈ho yatontateññañe Yompor poct̃ap̃ña t̃arroʼmar ñeñt̃ allpon onañchennay, ñeñt̃paʼ eʼñech allohua yet̃orrena ñocop. Ñeñt̃paʼ añecpaʼnaña sherben att̃och yec̈hapat Yompor poʼñoñ amaʼt seshohuen. Ñeñt̃oʼmarña ya ahuat̃paʼ yanom c̈hapateʼ Yompor poʼñoñ sesho ñeñt̃ara añ cohuen ñoñets alloch yequeshperra eʼñe yameʼñeñot̃a Cristo.
14 Não passamos além dos limites. Estaríamos passando, caso não houvéssemos chegado até vós. Ora, realmente temos chegado até vós, pregando o Evangelho de Cristo.
15 Ñam̃a ya eʼñe yocoppaʼ ama yemno oʼch yommoʼchoña poʼpsheñeñ poʼtaruas ñeñt̃ ñanom t̃orratsa all Yomporecop. T̃arraña yapaʼ yecuenes ñerraʼm esempo sa oʼch alloʼna sesen ameʼñetsa cohuenpaʼ allempoña napaʼ noct̃apeʼchen ellonet̃ oʼch alla net̃orrerra sesho.
15 Não nos ufanamos além da medida, cobrindo-nos de trabalhos alheios. Esperamos que, com o progresso de vossa fé, nossa obra cresça entre vós dentro do quadro de ação que nos foi determinado.
16 Att̃ochña amaʼt allpon anetsoc̈hno ñeñt̃ allemeñ alloʼtsaʼyen ellonet̃ seshot̃paʼ allña nesechena ñam̃a allchaʼña neserrpareʼtatyesosanet Yompor poʼñoñ, ñeñt̃ara cohuen ñoñets alloch yequeshperra. Nemneñ oʼch naʼpot̃oñ Yompor poʼñoñ all ama aserrpareʼtataret̃tenetaʼ allochñapaʼ amach c̈ha nommoʼchoñe poʼpsheñeñ poʼtaruas ñeñt̃ ñanom serrpareʼtats all.
16 Assim esperamos levar o Evangelho aos países que ficam além de vós, sem nos gloriarmos das obras realizadas por outros dentro do domínio reservado a eles.
17 Ñerraʼm eseshaʼ muenetseñ oʼch eʼñe cohuen eños puesheñarrocop t̃arraña ñeñt̃paʼ Yomporecopchaʼña eʼñe cohuen eñen.
17 Ora, quem se gloria, glorie-se no Senhor.
18 T̃arroʼmar añ acheñer ñeñt̃ eñoretsa eʼñe cohuen ñocpapaʼ ñeñt̃paʼ ama pocteyeʼ enteñe Yompor. T̃arraña amaʼt erraʼtsena acheñer Yomporchaʼ eñosets cohuen ñocop, ñeñt̃ña eʼñe pocteʼ enten ña.
18 Pois merece a aprovação não aquele que se recomenda a si mesmo, mas aquele que o Senhor recomenda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.