2 Coríntios 10
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NVT
1 — ausente —
1 Agora eu, Paulo, apelo a vocês com a mansidão e a bondade de Cristo, mesmo ciente de que vocês me consideram fraco pessoalmente e duro apenas a distância, quando lhes escrevo.
2 — ausente —
2 Pois bem, suplico-lhes que, quando eu for visitá-los, não precise ser duro com aqueles que pensam que agimos segundo motivações humanas.
3 Ñehua, amaʼt napaʼ nocrrena arr patsro atet̃ yocrrena allohueney acheñey t̃arraña ñeñt̃ atet̃ nemaʼyoc̈hrena Yomporecop, ñeñt̃paʼ ama att̃eyaye ñeñt̃ atet̃ maʼyoc̈hrena acheñeneshaʼ arr patsro.
3 Embora sejamos humanos, não lutamos conforme os padrões humanos.
4 T̃arroʼmar ñeñt̃ atet̃ yemaʼyoc̈hrena Yomporecoppaʼ ñeñt̃paʼ ama añeyaye ñeñt̃ atet̃ yoct̃apeʼchen ya acheñey arr patsro. Añña att̃o yemaʼyoc̈hrena ñocop, eʼñe ña poʼhuamencot̃ atet̃ yepena. Att̃ochña yehuaporeʼtoñ allohuen ñeñt̃ epatareʼteneʼ Yompor poct̃ap̃ña.
4 Usamos as armas poderosas de Deus, e não as armas do mundo, para derrubar as fortalezas do raciocínio humano e acabar com os falsos argumentos.
5 Ñam̃a allohuen serrparñatsoc̈hno ñeñt̃ña epatareʼteneʼ Yompor poʼñoñ ñeñt̃chaʼña yehuaporeʼtua. Ñam̃a allohuen cot̃ap̃ñatsoc̈hno att̃o nanac ommoʼchenet, ñeñt̃ña ama muenatenahueto att̃och enteret Yompor, ñeñt̃paʼc̈hoʼña Yomporchaʼña poʼhuamencot̃ oʼch yehuaporeʼtue. Ñam̃a ñeñt̃ allpon yoct̃apeʼchyen arr patsro ñeñt̃ña at̃pareʼtateneʼ Yompor poct̃ap̃ña, ñeñt̃chaʼña yaʼmet̃aʼhuerr Cristesho, allochñapaʼ att̃ochña Cristopaʼ oʼch ameʼñatera.
5 Destruímos todas as opiniões arrogantes que impedem as pessoas de conhecer a Deus. Levamos cativo todo pensamento rebelde e o ensinamos a obedecer a Cristo.
6 Ñam̃a ñerraʼm oʼ alla nameʼñatuerrsa eʼñe cohuen, t̃arraña ñerraʼm eseshaʼ ora at̃pareʼtetsa, napaʼ eʼñe pocteʼ nenteñ oʼch yecoñchach ñeñt̃ atet̃ at̃pareʼtetsa.
6 E, depois que vocês se tornarem inteiramente obedientes, estaremos prontos para punir todos que insistirem em desobedecer.
7 Sapaʼ aña cohuen senten ñeñt̃ allpon sentyen seclloyot̃. Ñerraʼm eseshaʼ entetsa atet̃ ñapaʼ Cristo mueñeneʼ, ñeñt̃ acheñerpaʼ eñochepaʼ napaʼc̈hoʼña Cristoña nemñeneʼ.
7 Vocês se preocupam apenas com o que é aparente. Aqueles que afirmam pertencer a Cristo devem reconhecer que pertencemos a Cristo tanto quanto eles.
8 Amaʼt atarr natontaten neñoñ att̃o alla noterrserr napaʼ Cristo puellsensaren, t̃arraña napaʼ ama c̈hoyeʼ neyllateno neñoñ att̃och nepenca. T̃arroʼmar att̃o llesensaʼn Yepartseshar Cristopaʼ ñeñt̃paʼ añecopña att̃och neyenpas att̃och alloʼna sesen huomenc p̃aʼnmueʼ seyoc̈her Yomporecop. Ñeñt̃paʼ ama añecpayaye alloch naʼpuerrataterres ñeñt̃ att̃o sameʼñena.
8 Pode parecer que estou me orgulhando além do que deveria da autoridade que o Senhor nos deu, mas nossa autoridade visa edificar vocês, e não destruí-los. Portanto, não me envergonharei de usá-la.
9 Napaʼ ama nemno oʼch am̃chaʼnoc̈hen sentenen eʼñe necartot̃a.
9 Não é minha intenção assustar vocês com minhas cartas.
10 T̃arroʼmar patantaʼttsos atet̃ sentennan necarta ñerraʼmrrat̃eʼ atarr echeʼc̈harrot̃ es notenes ñeñt̃ atarr echarr senten. Ñam̃a ñerraʼm esempo alloʼtsenen sesho sapaʼ ama ahuamencat̃oyenayeʼ sentenno amaʼt mamesha, ñam̃a att̃o neserrpareʼtatenespaʼ amaʼt eʼñe mameshapaʼ ama asherbenayeʼ senteñe.
10 Pois alguns dizem: “As cartas de Paulo são exigentes e enérgicas, mas em pessoa ele é fraco e seus discursos de nada valem”.
11 T̃arraña acheñeneshaʼ ñeñt̃ atet̃ otetspaʼ eñochetepaʼch ñerraʼm errot̃ notas necartot̃ amaʼt atarr allap̃aroʼtsenen atet̃chaʼc̈hoʼ poʼñoc̈h nepennas ñerraʼm esempoch nec̈herr sesho.
11 Essa gente deveria perceber que, quando estivermos presentes em pessoa, nossas ações serão tão enérgicas quanto aquilo que dizemos a distância, em nossas cartas.
12 Napaʼ amaʼt mameshapaʼ ama nemno oʼch sentenen napaʼc̈hoʼña ñatoʼ att̃ent̃eʼ ñeñt̃ atet̃ pena poʼpotantañ ñeñt̃ atarr cohuen eñosyets eʼñe ñocpueta. Napaʼ ama nemno oʼch not napaʼ eʼñe att̃ecma nepena atet̃ penet ñet. T̃arroʼmar ñeñt̃ atet̃ penet ñetpaʼ ama cohuenayaye. Ñetpaʼ eʼñe ñañeñeta poct̃ap̃ñetpaʼ coshapretannenet eʼñe ñagattseta. Eʼñe ñañeñeta poct̃ap̃ñetpaʼ cohuen entapretannaʼtyenet, ñeñt̃paʼ att̃a otatseʼtyenet.
12 Não nos atreveríamos a nos classificar como esses indivíduos nem a nos comparar com eles, que se julgam tão importantes. Ao se compararem apenas uns com os outros, usando a si mesmos como medida, só mostram como são ignorantes.
13 T̃arroʼmar yapaʼ ama yoyaye yoct̃ap̃ña ñeñt̃ atarr yocshapretannena. Añña Yompor poct̃ap̃ña ñeñt̃paʼ allohua onañcharet̃ yocop ñeñt̃chaʼ eʼñe cohuen yocshapretannena. Ñam̃a Yompor poct̃ap̃ña ñeñt̃ atet̃ onañchennaypaʼ ñeñt̃paʼ añecpaʼnaña sherben att̃och yec̈hapatonas Yompor poʼñoñ eʼñe seshohuen ñeñt̃es corintoʼmarneshas.
13 Não nos orgulharemos do que se fez fora de nosso campo de autoridade. Antes, nos orgulharemos apenas do que aconteceu dentro dos limites da obra que Deus nos confiou, que inclui nosso trabalho com vocês.
14 Ñeñt̃oʼmarña yapaʼ ama c̈ho yatontateññañe Yompor poct̃ap̃ña t̃arroʼmar ñeñt̃ allpon onañchennay, ñeñt̃paʼ eʼñech allohua yet̃orrena ñocop. Ñeñt̃paʼ añecpaʼnaña sherben att̃och yec̈hapat Yompor poʼñoñ amaʼt seshohuen. Ñeñt̃oʼmarña ya ahuat̃paʼ yanom c̈hapateʼ Yompor poʼñoñ sesho ñeñt̃ara añ cohuen ñoñets alloch yequeshperra eʼñe yameʼñeñot̃a Cristo.
14 Quando afirmamos ter autoridade sobre vocês, não ultrapassamos esses limites, pois fomos os primeiros a chegar até vocês com as boas-novas de Cristo.
15 Ñam̃a ya eʼñe yocoppaʼ ama yemno oʼch yommoʼchoña poʼpsheñeñ poʼtaruas ñeñt̃ ñanom t̃orratsa all Yomporecop. T̃arraña yapaʼ yecuenes ñerraʼm esempo sa oʼch alloʼna sesen ameʼñetsa cohuenpaʼ allempoña napaʼ noct̃apeʼchen ellonet̃ oʼch alla net̃orrerra sesho.
15 Também não nos orgulhamos do trabalho realizado por outros nem assumimos o crédito por ele. Pelo contrário, esperamos que sua fé cresça de tal modo que se ampliem os limites de nosso trabalho entre vocês.
16 Att̃ochña amaʼt allpon anetsoc̈hno ñeñt̃ allemeñ alloʼtsaʼyen ellonet̃ seshot̃paʼ allña nesechena ñam̃a allchaʼña neserrpareʼtatyesosanet Yompor poʼñoñ, ñeñt̃ara cohuen ñoñets alloch yequeshperra. Nemneñ oʼch naʼpot̃oñ Yompor poʼñoñ all ama aserrpareʼtataret̃tenetaʼ allochñapaʼ amach c̈ha nommoʼchoñe poʼpsheñeñ poʼtaruas ñeñt̃ ñanom serrpareʼtats all.
16 Então poderemos anunciar as boas-novas em outros lugares, para além de sua região, onde ninguém esteja trabalhando. Assim, ninguém pensará que estamos nos orgulhando do trabalho feito em território de outros.
17 Ñerraʼm eseshaʼ muenetseñ oʼch eʼñe cohuen eños puesheñarrocop t̃arraña ñeñt̃paʼ Yomporecopchaʼña eʼñe cohuen eñen.
17 Como dizem as Escrituras: “Quem quiser orgulhar-se, orgulhe-se somente no Senhor”.
18 T̃arroʼmar añ acheñer ñeñt̃ eñoretsa eʼñe cohuen ñocpapaʼ ñeñt̃paʼ ama pocteyeʼ enteñe Yompor. T̃arraña amaʼt erraʼtsena acheñer Yomporchaʼ eñosets cohuen ñocop, ñeñt̃ña eʼñe pocteʼ enten ña.
18 Quando alguém elogia a si mesmo, esse elogio não tem valor algum. O importante mesmo é ser aprovado pelo Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.