1 Tessalonicenses 2

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Oʼch masheñneshachaʼ ñam̃a noc̈haneshachaʼ notas: Saña poʼñoc̈hpaʼ eʼñe señoteñ ahuañmoʼcha eʼñe cohuen sagapapuey, ama orrena yemoʼtenso.
1 Vocês mesmos sabem, irmãos, que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Ellonet̃paʼ eʼñe señoteñ amaʼt epayeʼ mueroc̈htatyeteʼt̃ Filiposo, amaʼt errot̃uanen p̃aʼyetañeʼt̃, t̃arraña Yomporña atarr ahuamencat̃ p̃aʼyeʼt̃ att̃o yapaʼ eʼñe yeyemteñot̃ ña yeserrpareʼtatas sam̃a añ cohuen ñoñets ñeñt̃ huetsa Yomporeshot̃. Amaʼt alloʼtsaʼyen ñam̃a ñeñt̃ nanac epatarñat̃etyetsa, yañapaʼ c̈hocmaña yeserrpareʼtataseʼt̃.
2 Sabem como fomos maltratados e quanto sofremos em Filipos, antes de chegarmos aí. E, no entanto, com confiança em nosso Deus, anunciamos a vocês as boas-novas de Deus, apesar de grande oposição.
3 Ñeñt̃paʼ ama panteñtsot̃eyeʼ yoct̃apeʼchataso, ñam̃a ama sosyaʼtsañeyeʼ yoct̃apeʼchataso, ñam̃a ama eʼñe ya yeshquëñot̃ yoct̃apeʼchataso.
3 Portanto, como veem, não pregamos com a intenção de enganá-los, nem com motivos impuros, nem com artimanhas.
4 Elloña ya Yomporpaʼ eʼñe pocteʼ enteney ñeñt̃oʼmar llesensaʼy yach aʼpot̃erreʼ poʼñoñ ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h cohuen ñoñets alloch aʼqueshp̃aterrey. Ñeñt̃ atet̃ yeʼñorenapaʼ ama añecpayaye oʼch eʼñe orrena yocshach acheñeneshaʼ, yapaʼ añecopña yeʼñorena att̃och yocshateñ Yompor ñeñt̃ eʼñe yentueneʼ ñeñt̃ atet̃ yoct̃apeʼchyen yeyoc̈hro.
4 Em vez disso, falamos como mensageiros aprovados por Deus, aos quais foram confiadas as boas-novas. Nosso propósito não é agradar as pessoas, mas a Deus, que examina as intenções de nosso coração.
5 Ñeñt̃oʼmarña sapaʼ señoteney ya amaʼt ahuat̃apaʼ ama eʼñe ya yeñoñot̃ yocshatenso att̃och eʼñe cohuen sentueney. Ñam̃a amaʼt ahuat̃apaʼ ama erra yeshquënso att̃och sapaʼ oʼch sapuey ñeñt̃ yemnapretenes. Ñeñt̃paʼ amaʼt Yomporpaʼ eʼñe pocteʼ entapreteney ñeñt̃ atet̃ yepenes.
5 Como bem sabem, nunca tentamos conquistá-los com bajulação, e Deus é nossa testemunha de que não agimos motivados pela ganância.
6 Ñam̃a amaʼt ahuat̃a ama añeyeʼ yellquëno att̃och sapaʼ oʼch secohuentatennay amaʼt ñam̃a allohuen poʼpotantañec̈hno. Ñam̃a yapaʼ amaʼt Cristo yellsensenayeñ ñeñt̃oʼmarña yocoppaʼ eʼñe pocteñ oʼch atet̃ yepennaseñ ñeñt̃ atet̃ pena am̃chaʼtaret̃, t̃arraña yapaʼ amaña yemno oʼch atet̃ yepennasa.
6 Quanto ao reconhecimento humano, nunca o buscamos de vocês, nem de nenhum outro.
7 T̃arroʼmar yapaʼ yemuereñot̃es sapaʼ eʼñe cohuen es yorrtatyennas. Eʼñe atet̃ yentenes ñerraʼmrrat̃eʼ cheshat̃olleshaʼ eʼñech cohuen muereña pachor.
7 Ainda que, como apóstolos de Cristo, tivéssemos o direito de fazer certas exigências, agimos como crianças entre vocês. Ou melhor, fomos como a mãe que alimenta os filhos e deles cuida.
8 Atarr nanac yemorrentensa ñeñt̃oʼmarña ama eʼñe ñapt̃a cohuen ñoñets yapuenso ñeñt̃ Yompor poʼñoñ. Elloña yocoppaʼc̈hoʼña pocteʼ yenteñ oʼch yesuanom ñeñt̃ eʼñe yocpa att̃och yeyenpas sam̃a t̃arroʼmar sapaʼ atarr yemorrentensa.
8 Nós os amamos tanto que compartilhamos com vocês não apenas as boas-novas de Deus, mas também nossa própria vida.
9 Ñeñt̃ atet̃ yepena ya, amat̃eʼ masheñneshachaʼ c̈ha sepsenye att̃o nanac yetaruaseʼt̃ yet̃o eʼñe tsapomeʼtets allempo alloʼtseney sesho. Ñeñt̃paʼ añecop atarr yetaruaseʼt̃ allochñapaʼ att̃och sa amaʼt puesheñarrot̃esapaʼ amach c̈ha yaʼtsrreʼmoc̈htanaʼtaso allempo yeserrpareʼtataseʼt̃ cohuen ñoñets ñeñt̃ Yompor poʼñoñ.
9 Não se lembram, irmãos, de como trabalhamos arduamente entre vocês? Noite e dia nos esforçamos para obter sustento, a fim de não sermos um peso para ninguém enquanto lhes anunciávamos as boas-novas de Deus.
10 Sapaʼ eʼñe sentyeʼt̃, Yomporpaʼc̈hoʼña eʼñe enteney att̃o yapaʼ eʼñe cohuen yorrtatyes socop ñeñt̃es ameʼñetsa all. Ñeñt̃paʼ eʼñe cohuen yorrtatyen Partsocop ñeñt̃ eʼñe pocteʼ enten ña allochñapaʼ att̃och amach errot̃enot̃ otenyeto “ama pocteyaye ñeñt̃ atet̃ sepena.”
10 Vocês mesmos são nossas testemunhas, e Deus também é, de que fomos dedicados, honestos e irrepreensíveis com todos vocês, os que creem.
11 Sapaʼ señoteñ yapaʼ eʼñe atet̃ yentenes ñerraʼmrrat̃eʼ eʼñe yechemereshaʼ yep̃ohuenes. Ñeñt̃oʼmarña eʼñe cohuen yoct̃apeʼchataseʼt̃ eʼñe puesheñaʼttsos. Eʼñe cohuen yocshaterres, eʼñe cohuen yoct̃apeʼchataseʼt̃
11 E sabem que tratamos a cada um como um pai trata seus filhos.
12 poʼñoc̈h sapaʼ eʼñepaʼchña cohuen sorrtatyen ñeñt̃ atet̃ poctetsa añecop ñeñt̃ poʼñoc̈h ameʼñenaya Yompor t̃arroʼmar ñapaʼ oʼ huaʼñerres oʼch soʼpatapretera all am̃chaʼtaret̃tena ña, att̃ochña secohuentapretera sam̃a.
12 Aconselhamos, incentivamos e insistimos para que vivam de modo que Deus considere digno, pois ele os chamou para terem parte em seu reino e em sua glória.
13 Ñeñt̃oʼmarña añecop c̈hocma yeparasyosoʼteñ Yompor ñam̃a att̃o sapaʼ allempo yeʼm̃ñotaterres Yompor poʼñoñ sañapaʼ eʼñe cohuen saguërrñañ poʼñoñ. Amaʼt ya seserrpareʼtatosayeñ ama acheña poʼñoñ senteñe, ñeñt̃paʼ Yomporoña poʼñoñ sentña allempo. Ñehua, ñeñt̃paʼ eʼñe poʼñoc̈h Yompor poʼñoñ. T̃eʼña sa ñeñt̃es oʼ sameʼñerra, Yomporña poʼñoñ oʼ cot̃apeʼchaterres eʼñe cohuen seyoc̈hro oʼ eʼñe huenaterres ñeñt̃ atet̃ c̈hocma sep̃atseʼtyeseʼt̃ ahuat̃; t̃eʼña sapaʼ añ sorrtatyen ñeñt̃ eʼñe cohuen enten Yompor.
13 Portanto, nunca deixamos de agradecer a Deus, pois, quando vocês receberam de nós a mensagem dele, não consideraram nossas palavras meras ideias humanas, mas as aceitaram como palavra de Deus, o que sem dúvida são. E essa mensagem continua a atuar em vocês, os que creem.
14 Sapaʼc̈hoʼña masheñneshachaʼ eʼñe atet̃ saʼmueroc̈htataret̃tena Yomporecop eʼñe atet̃ peʼt̃ ñeñt̃ ñanom apc̈hatsa Yomporecop ñeñt̃ Judeoʼtsaʼyen. Ñetpaʼ eʼñe pueyemteñot̃et Cristo Jesús, judioneshaʼña ñeñt̃ eʼñe pamoʼts penetpaʼ atarr mueroc̈htatenanet. Sapaʼc̈hoʼña eʼñe seyemteñot̃ Cristo atarr mueroc̈htatenes sam̃a samoʼtseshaʼ.
14 E então, irmãos, vocês foram perseguidos por seus próprios compatriotas, tornando-se assim imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus na Judeia, que também sofreram nas mãos de seu próprio povo, os judeus.
15 Ñeñt̃ara judioneshaʼ ñeñt̃ muetseʼ Yepartseshar Jesús ñam̃a ñet muetsanateteʼt̃ ñeñt̃ aʼm̃taʼyesayeʼt̃ ahuat̃ Yompor poʼñoñ. Amaʼt t̃eʼ yapaʼc̈hoʼña pueʼmoñeʼteñot̃etay oʼ cot̃areʼterryeterr yam̃a. Ñeñt̃oʼmarña Yomporpaʼ amaʼt eʼñe mameshapaʼ ama cohuenayeʼ entenaneto t̃arroʼmar ñetpaʼ añeʼna eʼmoñeʼtenet allohuen paʼnamen acheñeneshaʼ.
15 Eles mataram o Senhor Jesus e os profetas, e agora também nos perseguem. Não agradam a Deus e trabalham contra toda a humanidade,
16 Ñetpaʼ atarr epatareʼtenyet att̃och yeserrpareʼtach poʼpoñ acheñ ñeñt̃ ama judioneshayaye att̃och ñetpaʼc̈hoʼña oʼch aʼqueshp̃ataret̃terret. Att̃oña ñetpaʼ atarr nanac yorenet poʼchñaret. T̃arraña t̃eʼña Yomporpaʼ oʼ entatuerrmochanet poʼyoroc̈henña.
16 procurando impedir-nos de anunciar a salvação aos gentios. Com isso, continuam a acumular pecados, mas a ira de Deus finalmente os alcançou.
17 — ausente —
17 Irmãos, depois de um breve tempo separados de vocês, embora nosso coração nunca os tenha deixado, esforçamo-nos por voltar a vê-los, pela grande saudade que sentimos.
18 — ausente —
18 Queríamos muito visitá-los, e eu, Paulo, tentei não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 — ausente —
19 Afinal, o que nos dá esperança e alegria? E qual será nossa magnífica recompensa e coroa diante do Senhor Jesus quando ele voltar? Serão vocês!
20 — ausente —
20 Sim, vocês são nosso orgulho e nossa alegria.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.