1 Tessalonicenses 2

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Oʼch masheñneshachaʼ ñam̃a noc̈haneshachaʼ notas: Saña poʼñoc̈hpaʼ eʼñe señoteñ ahuañmoʼcha eʼñe cohuen sagapapuey, ama orrena yemoʼtenso.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Ellonet̃paʼ eʼñe señoteñ amaʼt epayeʼ mueroc̈htatyeteʼt̃ Filiposo, amaʼt errot̃uanen p̃aʼyetañeʼt̃, t̃arraña Yomporña atarr ahuamencat̃ p̃aʼyeʼt̃ att̃o yapaʼ eʼñe yeyemteñot̃ ña yeserrpareʼtatas sam̃a añ cohuen ñoñets ñeñt̃ huetsa Yomporeshot̃. Amaʼt alloʼtsaʼyen ñam̃a ñeñt̃ nanac epatarñat̃etyetsa, yañapaʼ c̈hocmaña yeserrpareʼtataseʼt̃.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Ñeñt̃paʼ ama panteñtsot̃eyeʼ yoct̃apeʼchataso, ñam̃a ama sosyaʼtsañeyeʼ yoct̃apeʼchataso, ñam̃a ama eʼñe ya yeshquëñot̃ yoct̃apeʼchataso.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Elloña ya Yomporpaʼ eʼñe pocteʼ enteney ñeñt̃oʼmar llesensaʼy yach aʼpot̃erreʼ poʼñoñ ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h cohuen ñoñets alloch aʼqueshp̃aterrey. Ñeñt̃ atet̃ yeʼñorenapaʼ ama añecpayaye oʼch eʼñe orrena yocshach acheñeneshaʼ, yapaʼ añecopña yeʼñorena att̃och yocshateñ Yompor ñeñt̃ eʼñe yentueneʼ ñeñt̃ atet̃ yoct̃apeʼchyen yeyoc̈hro.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Ñeñt̃oʼmarña sapaʼ señoteney ya amaʼt ahuat̃apaʼ ama eʼñe ya yeñoñot̃ yocshatenso att̃och eʼñe cohuen sentueney. Ñam̃a amaʼt ahuat̃apaʼ ama erra yeshquënso att̃och sapaʼ oʼch sapuey ñeñt̃ yemnapretenes. Ñeñt̃paʼ amaʼt Yomporpaʼ eʼñe pocteʼ entapreteney ñeñt̃ atet̃ yepenes.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Ñam̃a amaʼt ahuat̃a ama añeyeʼ yellquëno att̃och sapaʼ oʼch secohuentatennay amaʼt ñam̃a allohuen poʼpotantañec̈hno. Ñam̃a yapaʼ amaʼt Cristo yellsensenayeñ ñeñt̃oʼmarña yocoppaʼ eʼñe pocteñ oʼch atet̃ yepennaseñ ñeñt̃ atet̃ pena am̃chaʼtaret̃, t̃arraña yapaʼ amaña yemno oʼch atet̃ yepennasa.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 T̃arroʼmar yapaʼ yemuereñot̃es sapaʼ eʼñe cohuen es yorrtatyennas. Eʼñe atet̃ yentenes ñerraʼmrrat̃eʼ cheshat̃olleshaʼ eʼñech cohuen muereña pachor.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Atarr nanac yemorrentensa ñeñt̃oʼmarña ama eʼñe ñapt̃a cohuen ñoñets yapuenso ñeñt̃ Yompor poʼñoñ. Elloña yocoppaʼc̈hoʼña pocteʼ yenteñ oʼch yesuanom ñeñt̃ eʼñe yocpa att̃och yeyenpas sam̃a t̃arroʼmar sapaʼ atarr yemorrentensa.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Ñeñt̃ atet̃ yepena ya, amat̃eʼ masheñneshachaʼ c̈ha sepsenye att̃o nanac yetaruaseʼt̃ yet̃o eʼñe tsapomeʼtets allempo alloʼtseney sesho. Ñeñt̃paʼ añecop atarr yetaruaseʼt̃ allochñapaʼ att̃och sa amaʼt puesheñarrot̃esapaʼ amach c̈ha yaʼtsrreʼmoc̈htanaʼtaso allempo yeserrpareʼtataseʼt̃ cohuen ñoñets ñeñt̃ Yompor poʼñoñ.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Sapaʼ eʼñe sentyeʼt̃, Yomporpaʼc̈hoʼña eʼñe enteney att̃o yapaʼ eʼñe cohuen yorrtatyes socop ñeñt̃es ameʼñetsa all. Ñeñt̃paʼ eʼñe cohuen yorrtatyen Partsocop ñeñt̃ eʼñe pocteʼ enten ña allochñapaʼ att̃och amach errot̃enot̃ otenyeto “ama pocteyaye ñeñt̃ atet̃ sepena.”
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Sapaʼ señoteñ yapaʼ eʼñe atet̃ yentenes ñerraʼmrrat̃eʼ eʼñe yechemereshaʼ yep̃ohuenes. Ñeñt̃oʼmarña eʼñe cohuen yoct̃apeʼchataseʼt̃ eʼñe puesheñaʼttsos. Eʼñe cohuen yocshaterres, eʼñe cohuen yoct̃apeʼchataseʼt̃
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 poʼñoc̈h sapaʼ eʼñepaʼchña cohuen sorrtatyen ñeñt̃ atet̃ poctetsa añecop ñeñt̃ poʼñoc̈h ameʼñenaya Yompor t̃arroʼmar ñapaʼ oʼ huaʼñerres oʼch soʼpatapretera all am̃chaʼtaret̃tena ña, att̃ochña secohuentapretera sam̃a.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Ñeñt̃oʼmarña añecop c̈hocma yeparasyosoʼteñ Yompor ñam̃a att̃o sapaʼ allempo yeʼm̃ñotaterres Yompor poʼñoñ sañapaʼ eʼñe cohuen saguërrñañ poʼñoñ. Amaʼt ya seserrpareʼtatosayeñ ama acheña poʼñoñ senteñe, ñeñt̃paʼ Yomporoña poʼñoñ sentña allempo. Ñehua, ñeñt̃paʼ eʼñe poʼñoc̈h Yompor poʼñoñ. T̃eʼña sa ñeñt̃es oʼ sameʼñerra, Yomporña poʼñoñ oʼ cot̃apeʼchaterres eʼñe cohuen seyoc̈hro oʼ eʼñe huenaterres ñeñt̃ atet̃ c̈hocma sep̃atseʼtyeseʼt̃ ahuat̃; t̃eʼña sapaʼ añ sorrtatyen ñeñt̃ eʼñe cohuen enten Yompor.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Sapaʼc̈hoʼña masheñneshachaʼ eʼñe atet̃ saʼmueroc̈htataret̃tena Yomporecop eʼñe atet̃ peʼt̃ ñeñt̃ ñanom apc̈hatsa Yomporecop ñeñt̃ Judeoʼtsaʼyen. Ñetpaʼ eʼñe pueyemteñot̃et Cristo Jesús, judioneshaʼña ñeñt̃ eʼñe pamoʼts penetpaʼ atarr mueroc̈htatenanet. Sapaʼc̈hoʼña eʼñe seyemteñot̃ Cristo atarr mueroc̈htatenes sam̃a samoʼtseshaʼ.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Ñeñt̃ara judioneshaʼ ñeñt̃ muetseʼ Yepartseshar Jesús ñam̃a ñet muetsanateteʼt̃ ñeñt̃ aʼm̃taʼyesayeʼt̃ ahuat̃ Yompor poʼñoñ. Amaʼt t̃eʼ yapaʼc̈hoʼña pueʼmoñeʼteñot̃etay oʼ cot̃areʼterryeterr yam̃a. Ñeñt̃oʼmarña Yomporpaʼ amaʼt eʼñe mameshapaʼ ama cohuenayeʼ entenaneto t̃arroʼmar ñetpaʼ añeʼna eʼmoñeʼtenet allohuen paʼnamen acheñeneshaʼ.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Ñetpaʼ atarr epatareʼtenyet att̃och yeserrpareʼtach poʼpoñ acheñ ñeñt̃ ama judioneshayaye att̃och ñetpaʼc̈hoʼña oʼch aʼqueshp̃ataret̃terret. Att̃oña ñetpaʼ atarr nanac yorenet poʼchñaret. T̃arraña t̃eʼña Yomporpaʼ oʼ entatuerrmochanet poʼyoroc̈henña.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 — ausente —
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 — ausente —
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 — ausente —
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 — ausente —
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.