1 Coríntios 11
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARC
1 Ñeñt̃oʼmarña napaʼ notenes: Atet̃ sentenen ñeñt̃ atet̃ nepena napaʼ ñeñt̃paʼ eʼñe pocteʼ ñeñt̃chaʼ atet̃ sep̃a sam̃a, t̃arroʼmar napaʼ añ nepena ñeñt̃ atet̃ pena ñam̃a Cristo.
1 Sede meus imitadores, como também eu, de Cristo.
2 T̃eʼpaʼ oʼch masheñneshachaʼ ñam̃a noc̈haneshachaʼ notas poʼpoñ. Napaʼ eʼñe pocteʼ nentenes att̃o sapaʼ ama sepseno ñeñt̃ atet̃ neyc̈hatuanmas ñeñt̃chaʼ atet̃ sep̃a, ñam̃a att̃o c̈hocma seyerpuenna.
2 E louvo-vos, irmãos, porque em tudo vos lembrais de mim e retendes os preceitos como vo-los entreguei.
3 T̃eʼña añmapaʼ ñeñt̃ nemneñ oʼch señoch sam̃a, att̃o ya allohueney ñeñt̃ey asheñorreypaʼ añ pomnaren yepeneʼ Cristo. Añña coyaneshaʼpaʼ añ pomnaren penahuet puerrollar. Cristoñapaʼ añ pomnaren peneʼ Pompor.
3 Mas quero que saibais que Cristo é a cabeça de todo varão, e o varão, a cabeça da mulher; e Deus, a cabeça de Cristo.
4 Ñeñt̃oʼmarña yoten ama pocteyaye ya ñeñt̃ey asheñorreypaʼ oʼch yecaʼmatam̃oʼta allempo yemaʼyochena, amapaʼ allempo yaʼpot̃eññañ Yompor poʼñoñ. T̃arroʼmar ñerraʼm esempo yecaʼmatam̃oʼtenapaʼ c̈hach yottena ñerraʼmrrat̃eʼ poʼpsheñña acheñ pomnaren yepeneʼ, amach añeyeʼ pomnaren yepenaye Cristo. Att̃eñapaʼ oʼch c̈ha yepencnaʼntach Cristo ñeñt̃ poʼñoc̈h pomnaren yepeneʼ.
4 Todo homem que ora ou profetiza, tendo a cabeça coberta, desonra a sua própria cabeça.
5 Yapaʼ añña yoten coyaneshaʼpaʼ eʼñe pocteʼ oʼch caʼmatam̃oʼta ñerraʼm esempo maʼyochena, amapaʼ ñerraʼm allempo aʼpot̃enan Yompor poʼñoñ. T̃arroʼmar ñerraʼm ama caʼmatam̃oʼtopaʼ c̈hach ottena ñerraʼmrrat̃eʼ ama puerrollareyeʼ pomnaren penaye. Ñeñt̃oʼmarña yapaʼ atarrchaʼ pencnaʼntateney poñ t̃arroʼmar ama c̈hoyeʼ caʼmatam̃oʼteno. Ñerraʼm ama caʼmatam̃oʼtopaʼ añ poctetsa penquëpaʼ t̃arroʼmar c̈ha ottena atet̃t̃eʼña ñerraʼm ashopenaʼtaret̃.
5 Mas toda mulher que ora ou profetiza com a cabeça descoberta desonra a sua própria cabeça, porque é como se estivesse rapada.
6 Att̃eña ñerraʼm coyaneshaʼ ama mueno oʼch caʼmatam̃oʼtapaʼ ñehua, amaʼtpaʼ shopenaʼtatepaʼ. Att̃ochña ñerraʼm oʼch c̈ha pencana att̃o shopenaʼtenapaʼ ñehua, amaʼtpaʼ caʼmatam̃oʼtepaʼ. Ñam̃a ñerraʼm puetsorrm̃oʼtateñot̃paʼ oʼch pencapaʼ ñehua, amaʼtpaʼ caʼmatam̃oʼtepaʼ ñam̃a.
6 Portanto, se a mulher não se cobre com véu, tosquie-se também. Mas, se para a mulher é coisa indecente tosquiar-se ou rapar-se, que ponha o véu.
7 Yocopña ama pocteyaye ñeñt̃ey asheñorreypaʼ oʼch yecaʼmatam̃oʼta, allempo yeserrpareʼten Yompor paʼpacllo t̃arroʼmar ya Yomporpaʼ puetmaʼntatarey ña, ñam̃a yapaʼ c̈hocma poʼcohuenña peney. T̃arraña coyaneshaʼpaʼ aña poʼcohuenña peneʼ puerrollar.
7 O varão, pois, não deve cobrir a cabeça, porque é a imagem e glória de Deus, mas a mulher é a glória do varão.
8 Ñehua, t̃arroʼmar ahuat̃ Yomporpaʼ asheñorrot̃ yec̈hcatan coyaneshaʼ. Asheñorrpaʼ ama coyaneshot̃eyeʼ yec̈hcache.
8 Porque o varão não provém da mulher, mas a mulher, do varão.
9 Ñam̃a yeñoteñ asheñorrpaʼ ama añecpayeʼ yec̈hcache coyaneshacop. Añecopña yec̈hcatan coyaneshaʼ att̃och oʼch yenpaʼy ya ñeñt̃ey asheñorrey.
9 Porque também o varão não foi criado por causa da mulher, mas a mulher, por causa do varão.
10 Ñeñt̃oʼmarña añ pocteʼ coyaneshaʼpaʼ oʼch caʼmatam̃oʼtena att̃och amaʼt Yompor poʼm̃llañot̃eñnanesharpaʼ oʼch eñochet añ poʼñoc̈h pomnaren peneʼ puerrollar.
10 Portanto, a mulher deve ter sobre a cabeça sinal de poderio, por causa dos anjos.
11 T̃arraña eʼñe yameʼñeñot̃ Yepartsesharpaʼ añ pocteʼ ya ñeñt̃ey asheñorreypaʼ oʼch yeyenpueñ yam̃a coyaneshaʼ. Coyaneshaʼpaʼc̈hoʼña pocteʼ oʼch yenpueney ya ñeñt̃ey asheñorrey.
11 Todavia, nem o varão é sem a mulher, nem a mulher, sem o varão, no Senhor.
12 Ñeñt̃oʼmarña yeñoteñ ahuat̃ Yomporpaʼ asheñorrot̃ yec̈hcatan coyaneshaʼ. Ñam̃a eʼñe allempot̃eñ amaʼt ya ñeñt̃ey asheñorreypaʼ ahuoʼt eñalletateney coyaneshaʼ. T̃arraña poʼñoc̈hpaʼ yeñoteñ ñeñt̃paʼ eʼñe Yomporeshot̃ecma huena.
12 Porque, como a mulher provém do varão, assim também o varão provém da mulher, mas tudo vem de Deus.
13 Ñehua, oʼch naʼp̃t̃oʼtas: Ñeñt̃ atet̃ seyc̈hena sa ¿amaʼt pocteyeʼ senteñeña coyaneshaʼpaʼ oʼch maʼyochenana Yompor ñerraʼm ama caʼmatam̃oʼteno?
13 Julgai entre vós mesmos: é decente que a mulher ore a Deus descoberta?
14 Ñeñt̃ atet̃ yeyc̈hena yapaʼ ñeñt̃paʼ añ yeñotateneʼ ñerraʼm ya ñeñt̃ey asheñorreypaʼ esempo ateshaʼta yechpaʼ oʼch pencateney.
14 Ou não vos ensina a mesma natureza que é desonra para o varão ter cabelo crescido?
15 T̃arraña ñerraʼm coyaneshaʼña ateshaʼtatsa pueʼchpaʼ eʼñech cohuen entapreteñ allohuen acheñeneshaʼ. Ñam̃a ñerraʼm ateshet pueʼchpaʼ ñeñt̃paʼ alloch caʼmatam̃oʼtenet, t̃arroʼmar ñetpaʼ atet̃ yec̈hcatanet Yompor.
15 Mas ter a mulher cabelo crescido lhe é honroso, porque o cabelo lhe foi dado em lugar de véu.
16 Ñehua, ñerraʼm eseshas ama pocteyeʼ entaye ñeñt̃ atet̃ oʼ notuaspaʼ ñehua, pocteʼ oʼch alla noterrserr, t̃arroʼmar ñeñt̃ atet̃ oʼ notuaspaʼ ñeñt̃paʼ atet̃chaʼ sep̃a t̃arroʼmar ama eñalle poʼpoñ ñeñt̃ pocteʼ yenten. Amaʼt ñam̃a allohuen ñeñt̃ pameʼñeñot̃et Yompor ñeñt̃ apc̈haʼyetsapaʼ ñetpaʼc̈hoʼña pocteʼ enteñet ñeñt̃ atet̃ oʼ notuas.
16 Mas, se alguém quiser ser contencioso, nós não temos tal costume, nem as igrejas de Deus.
17 — ausente —
17 Nisto, porém, que vou dizer-vos, não vos louvo, porquanto vos ajuntais, não para melhor, senão para pior.
18 — ausente —
18 Porque, antes de tudo, ouço que, quando vos ajuntais na igreja, há entre vós dissensões; e em parte o creio.
19 Poʼñoc̈h ñeñt̃ey ameʼñetsapaʼ c̈hocmach eñall ñeñt̃chaʼ ama pac̈harroyeʼ ameʼñatso, ñeñt̃oʼmarña ya allempopaʼ oʼch yeñoch ñeñt̃ eʼñe pac̈harr cot̃apeʼchets, ñam̃a oʼch yeñoch ñeñt̃chaʼ ama pac̈harroyeʼ cot̃apeʼchatso.
19 E até importa que haja entre vós heresias, para que os que são sinceros se manifestem entre vós.
20 Ñam̃a ñerraʼm esempo sapc̈henapaʼ eʼñe seyerpueñot̃ Yepartsesharpaʼ ahuoʼch serrallmeʼchen, t̃arraña poʼñoc̈hpaʼ ama Yepartsesharecpayeʼ serrallmeʼcheno.
20 De sorte que, quando vos ajuntais num lugar, não é para comer a Ceia do Senhor.
21 T̃arroʼmar puesheñaʼtets eʼñe paʼchporrñot̃etpaʼ ahuoʼchc̈hoʼ rrenet ñanmacma, amoʼchña parrocmayeʼ serrallmeʼcheno. Ñeñt̃oʼmarña ñatoʼ puesheñaʼtetspaʼ ahuoʼch att̃a nanac cheporrena, ñatoʼ poʼpsheñeññapaʼ ahuoʼch c̈ha posaʼtyes.
21 Porque, comendo, cada um toma antecipadamente a sua própria ceia; e assim um tem fome, e outro embriaga-se.
22 Ñeñt̃ atet̃ sepenapaʼ ama pocteyaye t̃arroʼmar sapaʼ sechencaʼyeña sepaquëll allchaʼ serren ñam̃a allchaʼ es sorryen. Esoʼmareʼtña amaña am̃chaʼnaʼtpahuoyeʼ senteññañeña Yompor paʼpaquëll. Allñapaʼ oʼch att̃a sepencateñ ñam̃a ñeñt̃ ama es echetso. T̃eʼña poʼñoc̈h napaʼ oʼch notas, amacaʼye nocshapretensoña sa ñeñt̃ atet̃ sepena.
22 Não tendes, porventura, casas para comer e para beber? Ou desprezais a igreja de Deus e envergonhais os que nada têm? Que vos direi? Louvar-vos-ei? Nisso não vos louvo.
23 Añmapaʼ ñeñt̃ña atet̃ yec̈hatnerrey Yepartseshar ñeñt̃chaʼ att̃och yeyerpueña. Ñeñt̃ara ñoñets sapaʼ oʼ neñotatuas ahuañacma. Ñeñt̃paʼ atet̃ oten: Ñeñt̃e tsaprocma allempo Judaspaʼ pomuerran Yepartseshar Jesús, ñañapaʼ chetan pan. Chetan panpaʼ
23 Porque eu recebi do Senhor o que também vos ensinei: que o Senhor Jesus, na noite em que foi traído, tomou o pão;
24 parasyosoʼtam̃pes allot̃ñapaʼ shotaʼchpaʼ atet̃ otanet: “Añmapaʼ ñeñt̃ tomaʼntenaya nechets ñeñt̃chaʼ atserrp̃aret̃terrtsa socop. Añmapaʼ ñeñt̃chaʼ atet̃ sep̃a. Ñerraʼm esempo serren pan atet̃paʼ eʼñech seyerpueñot̃en napaʼ oʼch serreʼ.”
24 e, tendo dado graças, o partiu e disse: Tomai, comei; isto é o meu corpo que é partido por vós; fazei isto em memória de mim.
25 Allempoña oʼ rrohuetpaʼ att̃ecma p̃a oʼ chetan ñam̃a orramets allocma orreteʼt̃paʼ atet̃ otanet: “Añ ñeñt̃chaʼ sorrpaʼ ñeñt̃ tomaʼntenaya nerras ñeñt̃chaʼ etserra anaret̃ allochñapaʼ att̃och ap̃retnaʼhuaret̃terra soʼchñar. Añmapaʼ ñeñt̃chaʼ atet̃ sep̃a: Ñerraʼm esempoch sorren ñeñt̃ tomaʼntenaya nerraspaʼ eʼñech seyerpueñot̃en napaʼ sorreñchaʼ.” Añpaʼ allohua ñeñt̃ atet̃ otnerrey Yepartseshar.
25 Semelhantemente também, depois de cear, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o Novo Testamento no meu sangue; fazei isto, todas as vezes que beberdes, em memória de mim.
26 Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ ñerraʼm esempo yerren añ pan, ñam̃a yorren añ orrpapoʼpaʼ c̈hocmach yeñotach acheñeneshaʼ att̃o rroma Yepartseshar yocop. Ñeñt̃paʼ eʼñech t̃ayot̃eñ atet̃ yep̃a t̃arrempohuach esempohuañenchaʼ huerra.
26 Porque, todas as vezes que comerdes este pão e beberdes este cálice, anunciais a morte do Senhor, até que venha.
27 T̃arraña ñerraʼm yapaʼ ama yeyerpueñot̃eyeʼ eʼñe ña yerreno pan, ñam̃a oʼch yorr ñeñt̃ tomaʼntatana Yepartseshar poʼrraspaʼ yapaʼ c̈hat̃eʼ yeyora yoʼchñar eʼñe yaʼllocchameʼteñot̃ Yepartseshar poʼchets ñam̃a poʼrras.
27 Portanto, qualquer que comer este pão ou beber o cálice do Senhor, indignamente, será culpado do corpo e do sangue do Senhor.
28 Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼch notas, amach sorreñaʼpaʼ oʼch soct̃apeʼch ñanom, oʼch señota sañeña ñeñt̃ atet̃ oʼ sep̃ohua.
28 Examine-se, pois, o homem a si mesmo, e assim coma deste pão, e beba deste cálice.
29 T̃arraña ñerraʼm att̃a ama es yepc̈heno rreʼ, ama yoct̃apeʼcho ñanom ñeñt̃ tomaʼntatana Yepartseshar poʼchetspaʼ ñerraʼm att̃a yerreʼ ñam̃a att̃a yorrpaʼ eʼñe yerreñot̃ ñam̃a yorreñot̃paʼ atsaʼtataret̃eychaʼ.
29 Porque o que come e bebe indignamente come e bebe para sua própria condenação, não discernindo o corpo do Senhor.
30 Ñeñt̃oʼmarña seshopaʼ shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ ama aʼñsheʼmtetso, ñam̃a poʼpotantañpaʼ c̈ha atsnaʼtyeset, poʼpotantaññapaʼ oʼ rromayeset.
30 Por causa disso, há entre vós muitos fracos e doentes e muitos que dormem.
31 T̃arraña ñerraʼm c̈ho ñanom yoct̃apeʼch eʼñe cohuen, oʼch yeñota yañeña ñanompaʼ allempoña poʼñoc̈hpaʼ amach atsaʼtataret̃eye.
31 Porque, se nós nos julgássemos a nós mesmos, não seríamos julgados.
32 T̃arraña ñeñt̃chaʼ atet̃ tsaʼtatya t̃eʼ Yomporpaʼ ñeñt̃paʼ añecop att̃och cot̃apeʼchaterrey eʼñe cohuen att̃och esempohuañenpaʼ amach aʼcoñchataret̃eye epay ñeñt̃ ama ameʼñetso arr patsro.
32 Mas, quando somos julgados, somos repreendidos pelo Senhor, para não sermos condenados com o mundo.
33 Ñeñt̃oʼmarña masheñneshachaʼ ñam̃a noc̈haneshachaʼ t̃eʼpaʼ oʼch noterrserr: Ñerraʼm esempo sapc̈ha allohuenes oʼch serraʼ ñeñt̃ anaret̃ Yepartsesharecoppaʼ añ pocteʼ c̈hoch ñanom secuannaʼta att̃och oʼch serreñ eʼñe parrocma.
33 Portanto, meus irmãos, quando vos ajuntais para comer, esperai uns pelos outros.
34 T̃arraña ñerraʼm eseshas cheporratsapaʼ eʼñe pocteʼ oʼch serrerraʼ sepacllo. T̃arroʼmar ama pocteyaye eʼñe sapc̈heñot̃paʼ oʼch secoñchatannaʼta. Ñam̃a poʼpoñec̈hno ñeñt̃ palltetsapaʼ allach neserrpareʼtatoses ñerraʼm esempoch nec̈hap sesho.
34 Mas, se algum tiver fome, coma em casa, para que vos não ajunteis para condenação. Quanto às demais coisas, ordená-las-ei quando for ter convosco.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.